پاورپوینت کامل حق بیمار ۳۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حق بیمار ۳۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حق بیمار ۳۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حق بیمار ۳۵ اسلاید در PowerPoint :

تا درِ کوچه را باز کردم و پا بیرون گذاشتم، دیدم اجل معلّق انتظارم را می کشد تا به سرعت بر سرم نازل شود. جای دشمنتان خالی، توپ فوتبال چهل تکه آقا محمّد، پسر همسایه، که هدیه پدرش به مناسبت أخذ مدرک کلاس اوّل دبستان بود، بر فرق سر بنده کوبیده شد تا یادآوری کند که: هان همسایه ها! غافل مباشید که فصل تابستان فرا رسید و برگزاری جام های کوچک و بزرگ خانه ای، محلّه ای، شهری و. .. شروع شد. هشدار که از قافله عقب نمانید؛ وگرنه بچّه های محلّه می دانند و شما!

خلاصه دردسرتان ندهم با دستی بر سر و ناله کنان راهی دفتر مجله شدم. امروز قرار است مصاحبه پزشکان درباره حقّ بیمار و طبیب را انجام دهم.

به توصیه سردبیر محترم مجله، بعد از چاپ مطلب «حقّ بیمار» در نشریه شماره ۱۱۲، باید نظر برخی از پزشکان محترم را در این باره برای درج در این شماره مجله جویا می شدیم.

آقای دکتر رضا افشار، دانشیار نفرولوژی، عضو هیئت علمی «دانشگاه شاهد».

مشاهده رابطه صمیمانه آقای دکتر با مریضانش مهم ترین عاملی بود که ما را واداشت تا مزاحمش شویم و از او درباره حقّ بیمار بپرسیم؛ ایشان هم مثل همیشه متواضعانه و صمیمانه پاسخ ما را این گونه داد:

سخن گفتن در باب اخلاق چه به صورت عام و چه در صنوف مختلف بسیار سخت است، چرا که ناخودآگاه به گوینده می نگرند که آیا خود متّصف به این صفات می باشد؟ و به دنبال آن ضرب المثلِ «رطب و رطب خورده» تداعی می شود. ولی از باب تکلیفی که شد با کلامی قاصر و آموخته هایی از اساتید بزرگوارم که طیّ سال های تحصیل به ما گوشزد می کردند، واگویه می کنم، هر چند که نیاموختیم و عامل نبودیم.

ابتدا در باب اهمّیت طبابت باید بگویم همین بس که از امام صادق(ع) روایت شده: «هیچ شهری از سه کس در امر دنیا و آخرتش بی نیاز نیست، فقیه دانای پرهیزکار، فرمانروای خیرخواه و طبیب دانشمند».

اهمّیت هر علمی در موضوعی است که به آن می پردازد و چه مبحثی شریف تر از جان انسان که مقام خلیفـه الهی دارد و اگر کسی این مقام را درک کند و توفیق یابد که حقّ آن را ادا کند، چه بسا که از کوته راه، به رستگاری حقیقی دست یابد. اگر به زندگی به عنوان مزرعه آخرت بنگریم و علم و حرفه را وسیله ای برای خدمت به خلق خدا و در راه خدا بدانیم، آنگاه علم حجاب اکبرمان نمی شود و مصداق کلام رسول الله(ص) می شویم که فرمودند: «هر کس که مشکلی از بیماری رفع کند، گناهانش آمرزیده می شود».

امّا در مورد حقّ بیمار بر طبیب می توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱. دانایی و علم به روز، خوش خلقی و مهربانی پزشک: شکرانه موقعیّتی که پروردگار عنایت کرده است، خوش رویی و حلّ مشکلات مردمان است که روایت شده است: «پروردگار به چیزی بالاتر از عملی که به واسطه آن مؤمنی خوشحال شده باشد، عبادت نشده است.»

۲. راز داری و امین بودن پزشک: او باید خود را مشاور امین بیمار بداند و نه رئیس لازم الاتّباع او و در نهایت، این بیمار باشد که درمان را انتخاب می کند؛ به ارزش های اعتقادی او احترام گذارده و با رعایت عفّت از انجام معاینات و اقدامات غیر ضروری که خلاف ارزش های دینی بیمار بوده و موجب آزردگی روحی او شود، خودداری کند.

۳. صبر، حوصله و بردباری پزشک: اصرار و سؤالات مکرّر بیمار او را آزرده نکند و همواره با روی خوش پاسخ گوی وی باشد، که معصوم(ع) فرمود: «حاجات مردمان به شما نعمات خداوند هستند. از نعمت های خدا رویگردان نشوید.»

۴. ایثار و تلاش، درستکاری و صداقت، معاینه دقیق و وقت گذاشتن برای بیماران: پزشک باید بداند که هر بیمار نان آور یک خانواده، پدر فرزندانی، تنها فرزند پدر و مادری یا امید چشم انتظاری است که در صورت بی توجّهی ممکن است جانش را از دست بدهد و تمام تلاش خود را برای درمان کامل وی به کار گیرد.

۵. خرج تراشی نکردن برای بیمار: ترجیحاً پزشک ارتباط مستقیم مالی با بیمار نداشته باشد و بیمار را به چشم مشتری نگاه نکند، در انتخاب روش های درمانی همسان، رعایت وضعیّت اقتصادی بیمار را بنماید و او را تحت فشار مالی نگذارد، خداوند را روزی رسان دانسته و اجرت را از او بطلبد که فرموده: «اهل علم را من ضامن ارزاقشان هستم.»

۶. توضیح دادن روش درمان و عوارض ناشی از آن: پزشک بایست از استفاده از روش های درمانی تأیید نشده خودداری کند و آگاهی دادن به بیمار را حقّ او بداند و با زبان قابل فهم و در حدّ ضرورت بیماری را برای مریض یا همراهانش شرح دهد. او باید در مواقع ضروری از مشورت سایر همکاران بهره گیرد و از درمان مواردی که در آن حیطه تخصّص ندارد، خودداری کند.

پزشک بایستی در همه حال خداوند را قادر مطلق بداند، با دوری از غرور و عُجب، شفا را از جانب پروردگار دانسته و خود را وسیله ای بیش نداند «و اذا مرضت فهو یشفین.»

* لطفاً درباره حقّ پزشک بر بیمار هم به اختصار نکاتی را بفرمایید.

در مقابل، طبیب نیز بر بیمار حقّی دارد که رعایت آنها در آرامش فکری، استقلال در تصمیم گیری و در نهایت درمان صحیح و شفای بیماران به پزشک کمک می کند، از آن جمله:

۱. احترام متقابل و رعایت شأن اجتماعی و اعتماد به پزشک است؛ مریض نباید چیزی را از پزشک پنهان کند و او را با اطّلاعات غلط به اشتباه بیاندازد؛

۲. باور داشته باشد که پزشکان نیز انسان هایی هستند همانند سایرین، با همان مشکلات روزمرّه که ممکن است گاهی آنها را از خوش خلقی دور کند؛

۳. بیمار باید بداند که اگر پزشکی صادقانه از تشخیص بیماریش اعلام عجز کرد و او ر