پاورپوینت کامل بُعد جهانی و عقلی استخلاف ۵۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بُعد جهانی و عقلی استخلاف ۵۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بُعد جهانی و عقلی استخلاف ۵۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بُعد جهانی و عقلی استخلاف ۵۲ اسلاید در PowerPoint :

مترجم: نادعلی فیروزی

در میان هندوها و بودائیان و حکما و فلاسفه قدیم و جدید نیز مهدویّت موضوعیّت دارد. افلاطون و فارابی در «مدینه فاضله»، توماس مور، فیلسوف انگلیسی در «اتوپیا»، یا «جزیره خیالی» بدان پرداخته اند. این گونه مدینه های فاضله و جمهوری های نمونه بی شمار است؛ از جمله «آتلانتای جدید» فرانسیس بیکن،«شهر مسیحی» یوهان، «کشور آفتاب» توماس کامپانلا، «جزیره کنفوسیوس» حکیم چینی و امثال آن.

تفکّر کلّی مهدویّت

پژوهشگران تاریخ و جامعه شناسی عقیده دارند که تفکّر وجود یک نجات دهنده برای بشریت، تفکّری است عمومی که در تمامی جوامع انسانی با همه تفاوت های شدید فرهنگی، قومی و دینی به اشکال مختلفی مطرح است و از همین جا این تصوّر غلط شکل گرفته که تفکّر حکومت جهانی، تفکّری دینی و غیبی است.

اگر جوهره این تفکّر، ظهور رهبریّتی جهانی باشد که عادلانه حکومت می راند و به قانون عمل می کند و بشریت را از بلای جنگ و قحطی نجات می دهد که همواره یکی از اهداف مصلحان و سیاست مداران و حکیمان و فیلسوفان در تمامی اعصار همین بوده و در همین جهان متمدّن امروزی هم- چنان که می بینیم – بیش از گذشته مطمح نظر است و سیاست مداران غربی نیز بر همین ادّعا هستند؛ در حالی که هرگز نمی توان آنان را رجال دینی و غیبی نامید، چنین احساسی، حسّ کلّی ضرورت حکومت جهانی است.

مهدویّت در دیانت یهود، بشارت به ظهور مسیح یهودی است و در جهان مسیحیّت، ظهور خود عیسی بن مریم(ع) است و در میان مسلمانان نام مهدی منتظر(عج) که حضرت مسیح(ع) او را یاری می کند، مطرح است.

در میان هندوها و بودائیان و حکما و فلاسفه قدیم و جدید نیز مهدویّت موضوعیّت دارد. افلاطون و فارابی در «مدینه فاضله»،۱ توماس مور، فیلسوف انگلیسی در «اتوپیا»، یا «جزیره خیالی»۲ بدان پرداخته اند. این گونه مدینه های فاضله و جمهوری های نمونه بی شمار است؛ از جمله «آتلانتای جدید» فرانسیس بیکن،۳ «شهر مسیحی» یوهان،۴ «کشور آفتاب» توماس کامپانلا،۵ «جزیره کنفوسیوس» حکیم چینی۶ و امثال آن.

نام هایی که بر این ملّت یا مدینه نهاده اند، خیالی نیستند؛ بلکه مبتنی بر تصوّراتی هستند که علم و دین و آثار تاریخی آنها را تأیید می کنند. در این زمینه، به یاری خداوند، ارائه دلیل خواهیم کرد.

نام انسانِ نمونه ای که چنین جامعه ای را رهبری خواهد کرد نیز در نظر هر کدام، متفاوت است. در طول تاریخ بسیار کم پیدا می شود حکیمی که تلاش نکرده باشد، تصوّری از یک جامعه نمونه به رهبری مردی بزرگ و اسوه و دانشمند ارائه دهد و معاصران هم در این امر تفاوتی با پیشینیان ندارند.

دکتر الکسیس کارل فرانسوی، در همین عصر اتم پیشنهاد می دهد که عدّه ای از هوشمندترین دانش آموزان انتخاب شوند و تحت تعلیم انواع علوم قرارگیرند و از انجام هر گونه کار بیهوده و بازیگوشی منع شوند تا دست کم، یکی از آنان تمامی علوم را فراگرفته و قادر به رهبری جهان گردد.۷

حقیقت این است که این پیشنهاد هیچ تفاوتی با بشارت مسیحیان به بازگشت مسیح(ع) که روح الله است و جامع همه علوم یا بشارت مسلمانان به ظهور مهدی(عج) که از جدّ خود، علوم اوّلین و آخرین را به ارث برده، ندارد. جز اینکه این آقای کارل، برای تحقّق چنین رهبریّتی شتاب کرده است و همین امر نشان می دهد که بشریت به طور جد، نیازمند دولت جهانی و حکومت نمونه است.

برتراند راسل که در تأسیس سازمان ملل مشارکت داشت، به این سازمان پیشنهاد داد که لشکر بسیار قدرتمندی در جهان تشکیل شود تا امکان تشکیل اوّلین مرحله حکومت جهانی فراهم گردد. کار به همین جا ختم نمی شود، دشمنان ادیان آسمانی نیز در ضرورت حکومت جهانی با دیگران هم صدا شدند. کارل مارکس با اینکه امور غیبی و متافیزیک را قبول نداشت و با آن اعلام جنگ کرده بود؛ امّا به غیب گویی پرداخت و اعلام کرد:

مرحله اشتراکی مرحله ای گذراست که از بین می رود وکمون جای آن را می گیرد، رهبر کمون فردی است با اخلاص و خردمند.

مارکس، به شیوه تبشیریِ انبیاء هم بسنده نکرد و پا را فراتر نهاد وگفت: مردم به دلیل شدّت گرایش به فضایل، در مرحله کمون، احتیاجی به مال و مراکز سرمایه نخواهند داشت و این وضعیّت موجب بی نیازی آنها از رهبری نیزخواهد شد و بنابراین حکومت خود به خود از بین خواهد رفت…!!

می بینید که این تصوّر با آنچه که بر اساس بشارت دینی به دست مهدی(ع) و مسیح(ع) به وجود خواهد آمد، فاصله بسیار دارد؛ بلکه کاملاً خلاف آن است. چون بر اساس مفاهیم دینی، حکومت مهدی(ع) بسیار پا برجاست و سست نخواهد شد و هیچ کس هم ادّعا نکرده است که او معامله با پول را بر خواهد انداخت ومؤسّسات رسمی را تعطیل خواهد کرد؛ بلکه او جامعه ای می سازد خِرَد سالار که در آن عدالت حاکم می شود. عدالت را هم او برقرار نمی کند؛ بلکه خود جامعه، وقتی که به مرحله بالایی از آگاهی دینی و فکری رسید، بدان روی می آورد. بنابراین، عدل و برابری نزد اهل دین، نتیجه درستیِ فکر است، نه حاصل درستی توزیع ثروت به وسیله قدرت حکومت، چنان که مارکس معتقد است. عدالت در توزیع، چگونه جامعه را به کمال فکری رهبری می کند تا به جامعه ای خِرَد محور تبدیل گردد؟

برخی پنداشته اند که مهدویّت یا تفکّر وجود منجی، واکنشی است به اوضاع فاسد حاکم بر جوامع بشری، با هدف امیدآفرینی در دل های مردم و برکندن ریشه های نومیدی. این هم نوعی دیگر از مغالطه است و فریب شگفتی است که در آن، چند نقیض با هم جمع شده اند. چون جای این سؤال هست که با این نظریّه آیا مردم ناامیدند و بریده یا خوش بین و شاد و آیا یکایک افراد هر دو وضعیّت را دارند یا گروهی ناامیدند و گروهی دیگرخوش بین؟ و اگر همه افراد هر دو را دارند، آیا ناامیدی اوّل است یا خوش بینی؟ خیلی کوتاه باید گفت: اگر یکایک مردم هر دو حالت را دارند، توجیه اوّل صحیح نیست؛ زیرا هر انسانی یا می تواند ناامید باشد یا خوش بین و اگر یکایک مردم این وضعیّت را ندارند، این همان موضوع بحث ما است، نه موضوع بحث صاحبان نظریّه.

عدّه ای نیزگفته اند مهدویّت یا فکر وجود منجی، تفکّری است ساخته و پرداخته ذهن انسان برای فرو نشاندن روح مبارزه با تشکیلات فاسد وکشتن روح کار و فعّالیت و اصلاح.

این گفته، چنان که می بینید، بر عکس گفته قبلی است و از همان عالم نمایانی است که حتّی یک کتاب از کتب ادیان سه گانه را درباره رهبر موعود به دقّت نخوانده اند. اگر فقط یکی دو ساعت کمی از این کتاب ها را می خواندند، برایشان کافی بود که به روشنی و بی هیچ تردیدی بفهمند که اگر زمینه ظهور منجی با کار و اصلاح فراهم نشود، او هرگز ظهور نخواهد کرد.

چرا اینها با نظر دانشمندان جامعه شناس مخالفت می ورزند که جامعه بشری همواره به وضعیّت بهتر و برتری تغییر شکل می دهد؟ و چرا همین نظر را در مورد نظریّه مارکس مطرح نساخته اند؟ چرا معتقدند که تفکّر مادّی تفکّر واقعی است؟ حال آنکه جز خیال بافی چیزی نیست و چرا تفکّر دینی را که تماماً واقعی است، با برچسب ذهنیّت گرایی و خیال بافی بدنام می کنند؟

آری! جهان آینده دین، جهانی است واقعی؛ امّا متأسّفانه با چهره بسیار زشتی معرفی شده است. دین جهان دیگری نیز داردکه مؤمن بدان است وآن عالم غیب است؛ امّا مهدویّت مرحله ای است دنیوی.

برخی ها به خود اجازه می دهند که به تفکّر مهدویّت در دین و حکومت موعود جهانی آن حمله کنند؛ امّا با حکومت جهانی مورد ادّعای رهبران و مصلحان غربی کاری نداشته باشند.

بدترین حالت چپاول فرهنگی وقتی است که نخبگان امّت، اعتماد خود را به تمدّن و تفکّر دینی خویش به چنین شکل خنده آوری از دست بدهند. هر چه از بیرون برسد، می پذیرند و احترام می کنند و هر چه از تمدّن و تفکّر خودشان باشد، روی از آن می گردانند وآن را کوچک می شمارند.

معلوم است که این گونه درخواست های مغرب زمین برای تشکیل حکومت جهانی، اگر نه همه، بیشترشان دعوت به حکومت جهانی عدالت محور حق پیشه نیست؛ بلکه دعوتی است سیاسی و اقتصادی برای تحکیم هیمنه غرب سرمایه داری و حاکمیّت چپاول