پاورپوینت کامل مناظره با قاضی القضات در مدینه ۲۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مناظره با قاضی القضات در مدینه ۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل مناظره با قاضی القضات در مدینه ۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل مناظره با قاضی القضات در مدینه ۲۰ اسلاید در PowerPoint :

۳۸

آخوند ملّاعلی همدانی می گوید: من در «تهران» نزد مرحوم هیدجی فلسفه می خواندم. در حجره ایشان بودم که سرتیپ عبدالرزّاق خان بُغایری، مهندس معروف (۱۳۷۲ ق. ) وارد شد. او از مریدهای هیدجی بود که به «مکه» مشرّف شده بود. به همین دلیل به حجره هیدجی آمده بود؛ چون هیدجی جایی به جز منزل وصی خود حاج سیدحسین آبگوشتی نمی رفت، مریدهایش برای دیدن وی به حجره اش می آمدند. سرتیپ عبدالرزّاق خان درباره سفر خود به مکه گزارش داد و گفت:

ما جمعی هم خرج بودیم که می خواستیم با کشتی به مکه برویم. در گوشه کشتی یک نفر از اهل علم تنها نشسته بود و نان و پنیر و سبزی و وسایل مختصری همراه داشت. به نظرم اظهار کرد که از «نجف» آمده است. ما دیدیم که هم او تنهاست و به کسی نیازمند است تا به کارهایش رسیدگی کند و هم ما برای ادای صحیح مناسک به یک روحانی احتیاج داریم. از این رو، از او خواهش کردیم که به جمع ما تشریف آورد. او نیز پذیرفت و به جمع ما پیوست. ما از مصاحبت آن آقا خیلی بهره مند شدیم. به مکه رسیدیم و اعمال حج را انجام دادیم و سپس به «مدینه» برای دیدار از کتابخانه آن شهر رفتیم. در این هنگام پیرمرد نابینایی را آوردند. پرسیدیم: این مرد کیست؟ گفتند: قاضی القضات. قاضی القضات از ما پرسید: اهل کجایید؟ گفتیم: اهل «ایران». پرسید: اهل کدام شهر؟ گفتیم: اهل تهران. تا گفتیم تهران، قاضی القضات گفت: اینها کافر ملعون رافضی هستند! یکی از حضّار گفت: چرا اینها کافرند؟ قاضی القضات گفت: لأنّهم یؤوّلون القرآنَ و التأویلُ کفرٌ؛ برای اینکه اینها «قرآن» را تأویل می کنند و تأویل کفر است. سپس آیاتی را برای نمونه ذکر کرد که شیعیان این آیه را این گونه تأویل می کنند و آن آیه به گونه ای دیگر است و. . .

آن شیخی که همراه ما بود نیز قاضی القضات را تأیید کرد که همین گونه است که می فرمایید و چند آیه از مواردی را نیز که شیعه تأویل کرده است، ذکر نمود. ما خیلی ناراحت شدیم که این شیخِ منحرف، تا حالا عقیده خود را پنهان می کرد و ما از همراهی با او خیلی خوشحال بودیم؛ در حالی که او آدم منحرفی بوده و باید به حسابش می رسیدیم!

قاضی القضات به شیخ گفت: معلوم می شود که شما فرد فاضلی هستید و از وی تمجید کرد. شیخ به قاضی القضات گفت: یکی از نعمت های الهی در این سفر، توفیق زیارت قاضی القضات بود که نصیب ما شد؛ ولی ما از این سفر با یک تأسّف باز می گردیم و آن اینکه قاضی القضات با این همه کمال، در روز قیامت، جمال مبارک پیامبر (ص) را زیارت نمی کنند. قاضی القضات گفت: چرا؟ شیخ در پاسخ گفت: چون در قرآن است که: «وَ مَنْ کانَ فِی هذِهِ أَعْمی فَهُوَ فِی الْآخِرَهِ أَعْمی ». ۱ قاضی القضات گفت: نه. مراد آیه این نیست. شیخ گفت: پس مراد چیست؟ قاضی القضات گفت: مراد از «أَعْمی؛ کوری» أعمای باطن است. شیخ گفت: هذا التأویلُ و التأویلُ کفر؛ این تأویل است و تأویل کفر است و شروع به پرخاش کرد. ۲

با توجّه به این امر، اکنون مناظره ای را که امام هشتم، حضرت رضا (ع) با ابوقرّه، رئیس مجسّمه نقل گرا داشته اند، از نظر خوانندگان می گذرانی