پاورپوینت کامل آموزش و سیاست ضدّ مولّد ۶۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آموزش و سیاست ضدّ مولّد ۶۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آموزش و سیاست ضدّ مولّد ۶۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آموزش و سیاست ضدّ مولّد ۶۲ اسلاید در PowerPoint :

۵۸

کاهش جمعیت در سال های اخیر تابعی از سیاست گذاری ها و تصمیمات اشتباهی بوده است که در «ایران اسلامی» گرفته شده است. از طرف دیگر، خواست دولت های لیبرال غربی بر کاهش جمعیت در کشورهای جهان سوم و در حال توسعه است. در این مطلب، تلاش بر آن است تا گوشه ای از چرایی این سیاست گذاری ها به بوته نقد گذاشته شود.

در ابتدا نگاهی به سیاست گذاری های اشتباه داخلی که در طول سالیان، باعث کاهش روند رشد جمعیت شده است، داریم.

آغاز سیاست های کنترل جمعیت و تنظیم خانواده، به سال های دهه ۳۰ بازمی گردد؛ آن زمان برای اوّلین بار، مسئله کنترل موالید در برنامه های دولت قرار گرفت و تا سال های پایانی دهه ۵۰ ادامه داشت. در سال های پایانی دهه ۵۰، هم زمان با پیروزی انقلاب اسلامی و آغاز جنگ تحمیلی، سیاست های کنترل جمعیت به طور کلّی متوقّف شد و جای خود را به سیاست های تشویقی افزایش زاد و ولد داد که این موضوع سبب افزایش چشم گیر زاد و ولد در سال های دهه شصت شد تا اینکه مسئولان وقت در سال های پایانی دهه شصت و اوایل دهه هفتاد تصمیم گرفتند که بار دیگر، کنترل جمعیت را سرلوحه برنامه های خود قرار دهند و شعار دو بچّه کافیست را در برنامه های خود لحاظ کرده و این سیاست ها نیز به خوبی در کشور ما نتیجه داد. برخی کارشناسان، تبلیغ و ترویج فرهنگ دو بچّه کافی است و تصویب قانون تنظیم خانواده در سال ۷۲ را عامل مهمّ کاهش موالید در سال های اخیر دانسته و معتقدند در اجرای موفّق سیاست های جدید جمعیتی، توجّه به فرهنگ سازی و قانع کردن مردم ضروری است.

در ایام بعد از جنگ تحمیلی و در دوران سازندگی از یک سو، کشور مورد هجوم عصر جدید قرار گرفت و از سوی دیگر، دولت با پیش بردن سیاست هایی، مانند مانور تجمّلات باعث تغییر ذائقه مردم شد. این تغییر در منش مردم در عمده مواردی خود را در گسترش شهرنشینی ها نشان داد به طوری که مردم دیگر تاب زندگی کردن در شهرهای کوچک یا روستاها را نداشتند و ذائقه آنها به گونه ای تغییر یافته بود که پیشرفت را در شهرنشینی و کوچ کردن به شهرهای بزرگتر و پایتخت می دیده اند.

شهرنشینی به سبب فرهنگ ماشینی ای که دارد هزینه های مضاعف و غیرضروری را به خانواده تحمیل می کند، به گونه ای که طبق گزارش ها میزان هزینه ناخالص سالانه خانوارهای شهری در سال ۸۱، حدود چهار میلیون و ۲۰۰ هزار تومان بود که در سال ۹۱، از رشد چهار برابری برخوردار شد و به حدود ۲۱ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان رسید. این بار هزینه غیرضروری به خانواده سبب می شود که خانواده های ایرانی به دنبال فرزند آوری بیشتر و افزایش نرخ باروری نباشند.

گسترش شهرنشینی آسیب های دیگری نیز با خود به همراه داشته است، از جمله آنها می توان به اشتغال و نیاز به کار کردن بانوان در محیط خارج از خانواده، برای امرار معاش کلّ خانواده اشاره کرد که این خود، سبب کاهش نرخ باروری می شود.

تا چند سال قبل، سردر بسیاری از مراکز بهداشتی و درمانی، تابلوهای بزرگی نصب شده بود، با این مضمون که «وازکتومی به صورت رایگان و بدون درد انجام می شود». در آن سال ها، شعار فرزند کمتر زندگی بهتر هم تبلیغ می شد. حتّی برخی از مسئولان، برنده جایزه در این زمینه نیز شدند. در همان زمان، عدّه ای با این سیاست، در حوزه جمعیت مخالف بودند؛ ولی کسی گوش به حرفشان نکرد. حال امروزه یکی از چالش های پیش روی کشور، افزایش جمعیت سالمندی و کاهش باروری است.

به موازات این دست اقدامات در ایران، در جهت کاهش نرخ باروری و تحدید نسل سیاست های جهان استکبار نیز سمت و سوی مشابه دارد؛ امّا نیات و اهداف منفعت طلبانه و سودجویانه ای را در خود می پروراند:

هدف سازمان بهداشت جهانی از اجرای برنامه های کنترل جمعیت در کشورهای جهان سوم و در حال توسعه مسلمان، مانند ایران را می توان در نتایج پروژه ها و پژوهش هایی صورت گرفته در کشورهای غرب پیدا کرد.

در دهه هفتاد و در زمان هنری کسینجر، مشاور امنیت ملّی رئیس جمهور وقت «آمریکا»، پروژه ای درباره تأثیر روند رشد جمعیت جهانی بر امنیت ملّی آمریکا، طرّاحی و انجام شد. این پروژه، روند فزاینده رشد جمعیت جهانی را بر خلاف امنیت ملّی آمریکا می دانست و با تشریح استراتژی آمریکا در مورد جمعیت جهانی، سیاست ها، راهکارها، چگونگی همکاری سازمان های بین المللی و روش ترغیب و اقناع رهبران کشورهای موردنظر برای کاهش روند رشد جمعیت را تبیین می کرد. این پژوهش می گوید: افزایش جمعیت در کشورهای کمتر توسعه یافته با منابع غنی، منجر به افزایش مصرف این منابع در راستای تأمین رفاه و معیشت مردم آن کشورها شده است و در نتیجه، نفت و دیگر منابع با افزایش قیمت و در واقع کاهش دسترسی غرب و آمریکا مواجه می شوند و منافع اقتصادی آنها را به خطر می اندازد.

رابرت واکر نیز در مقاله ای، بر اساس اطّلاعات مجلّه «سیاست خارجی آمریکا» و مؤسّسه «صندوق صلح» به تحلیل آمار جمعیت کشورهای مختلف پرداخته است.

وی با اشاره به جمعیت ۸۱۰ میلیونی ۲۰ کشور، تأکید می کند: این جمعیت عمدتاً در آفریقا و غرب آسیا متمرکز هستند و طبق آمار سازمان ملل، پیش بینی می شود ظرف مدّت ۳۷ سال این میزان دو برابر شود. واکر خاطرنشان می کند: اگر رشد جمعیت در این کشورها مهار نشود، این میزان در ۲۰۵۰ م. به یک میلیارد و ۷۰۰ میلیون نفر خواهد رسید و این بدان معناست که سهم جمعیتی این کشورها از ۱۱% فعلی به ۱۸% در ۲۰۵۰ م. خواهد رسید.

این تحقیقات خود گویای این امر است که غرب، به ویژه آمریکا خود را در تهدید، نسبت به افزایش جمعیت در کشورهای شرقی، به ویژه خاورمیانه می بیند؛ زیرا که از یک سو، تنها راه نجات اقتصاد خود را منابع موجود در خاورمیانه می بیند و از سوی دیگر، افزایش جمعیت را به سبب موازنه قدرت، امری خطرناک برای سلطه خود بر جهان می بیند و این تهدید وقتی فراگیرتر می شود که بدانیم ترس غرب، تنها محدود به افزایش جمعیت در شرق نمی شود؛ بلکه این افزایش جمعیت موازنه ادیان را نیز تحت شعاع قرار می دهد. از این روست که ساموئل هانتینگتون نظریه پرداز آمریکایی نگرانی اش از این مسئله را این گونه بیان می کند: توسعه جمعیت مسلمانان بسیار بالاتر و بیشتر از کشورهای همسایه و در کلّ جهان می باشد. جمعیت مسلمانان ۱۰ برابر جمعیت اروپای غربی افزایش یافته است. این تحوّل سبب تغییر موازنه دینی جهان می شود. مسلمانان، ۱۸% جمعیت جهان را در سال ۱۹۸۰ م. داشته اند و پیش بینی می شود، این میزان در سال ۲۰۰۰ م. به ۲۳% و در سال ۲۰۲۵ م. به ۳۱% برسد. این افزایش بیشتر از افزایش تعداد مسیحیان خواهد بود.

از سوی دیگر، تحدید نسل امنیت ملّی و داخلی ایران را نیز تحت شعاع قرار می دهد؛ به گونه ای که دولت های متخاصم با جمهوری اسلامی ایران چشم امید خود را به آینده ایران و کاهش جمعیت این کشور بسته اند تا به این ترتیب، در زمان ضعف ایران، سیاست های سلطه جویانه خود را بر این کشور تحمیل کنند؛ به گونه ای که برژینسکی مشاور امنیت ملّی «کاخ سفید» در دولت کارتر و استراتژیست ارشد آمریکا این گونه به کشورهای غربی توصیه می کند که: از فکر کردن به حمله پیش دستانه علیه تأسیسات هسته ای ایران اجتناب کنید و گفت وگوها با تهران را حفظ کنید، بالاتر از همه، بازی طولانی مدّتی را انجام دهید؛ زیرا زمان و آمارهای جمعیتی و تغییر نسل در ایران، به نفع رژیم کنونی نیست.

اینها همه در حالی است که کاهش جمعیت در کشورهای شرقی، به ویژه کشورهای مسلمان، علاوه بر اینکه این کشورها را به سمت پیر شدن پیش می برد، فرآیندی را در این کشورها رقم می زند که نسل آینده این جوامع، توانایی تحقّق جامعه ایده آل و مستقل را ندارند؛ زیرا به عقیده روان شناسان: هرچه خانواده ها دارای تک فرزندی باشند، فرزند خشن و پرتوقّع بار می آید و در آینده نیز در جامعه، سرکش، خشن و مضر برای آن جامعه است.

از سوی دیگر می توان در ابعاد فردی و اجتماعی (به خصوص در کانون خانواده) نیز ردّ تربیت و سیاست ضدّمولّد در مسئله جمعیت را نیز جست وجو کرد:

فردگرایی

محیط خانواده در جمع همه اعضای خویش از که معنا پیدا می کند. یک خانواده کامل از عنصر پدر، مادر و فرزندان تشکیل شده است. خانواده ای که اعضای آن کامل باشند، زمانی متعالی و مقبول است که در آن، هر عضو به وظایفی که در قبال خود و دیگری دارد، به درستی عمل کرده و حقوق به حقّه خود را طلب کند. بنابراین خانواده یک محیط جمعی است که در تعاملات سازنده معنا پیدا می کند.

در سال های اخیر، با صنعتی شدن جوامع و گسترش پدیده های نوظهور، مانند اینترنت، تلفن همراه و. . . مسیر خانواده از روابط جمعی به روابط فردی تغییر جهت پیدا کرده است؛ به گونه ای که امروزه روابط خانوادگی مفهوم گذشته خود را از دست داده است. در چارچوب خانه و خانواده نیز این مسئله پدید آمده و اعضای یک خانواده دیگر تعاملات گذشته را با یکدیگر ندارند و هرکس برای خویش، زندگی می کند. نتیجه این رویکرد در درجه اوّل، مسئولیت گریزی در کانون خانواده می شود؛ به گونه ای که مرد خانواده برای آسایش و رفاه خود کار می کند و زن خانواده در فکر دغدغه های شخصی خویش است. در چنین خانواده ای، فرزندان نیز به سبب خودمحور بودن و مصرف گرایی تنها بار مضاعف مالی به خانواده خود تحمیل می کنند. در نتیجه زمانی که روحیه فردگرایی در میان خانواده ها فراگیر شود، زوجین تمایل کمتری به داشتن فرزند از خود نشان می دهند؛ زیرا که فرزندان را مانعی برای تمایلات شخصی خویش می پندارند.

مصرف گرایی

مصرف گرایی پدیده ای است که مقابل قناعت تعریف می شود. مصرف گرایی به دنبال مصرف مضاعف و بی فایده محصولات غیرضر