پاورپوینت کامل پای منافع کمپانی ها در میان است ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل پای منافع کمپانی ها در میان است ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل پای منافع کمپانی ها در میان است ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل پای منافع کمپانی ها در میان است ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint :

۴۴

گفت وگو با «واندانا شیوا» درباره تراریختگی

تهیه و تنظیم: رضا احسانی

به گزارش خبرنگار اقتصادی «خبرگزاری تسنیم»، اخیراً مطّلع شدیم، که کشت محصولات کشاورزی عقیم و پر ریسک تراریخته در دستور کار دولت محترم قرار گرفته است؛ به طور خاص تمرکز بر کشت برنج و پنبه تراریخته، با استفاده از بذرهای عقیم و به بهانه های غیرقابل قبول و غیرعلمی، شامل دو بهانه «پُرمحصولی» و «کاهش استفاده از سموم»، وجهه همّت مسئولان جهاد کشاورزی قرار گرفته و اسنادی از ابعاد این موضوع نزدخبرگزاری تسنیم، موجود است که در آینده نزدیک منتشر خواهد شد.

این دو بهانه، کاملًا توسط مراجع علمی مردود اعلام شده است؛ چنان که مطالعات علمی نشان می دهد استفاده از سموم در این روش در «آمریکا»، طی ۱۶ سال اخیر سه برابر شده و همچنین بذرهای عقیم تراریخته، از برخی انواع بذر عادی، حتّی کم محصول تر هستند! امّا مافیای قدرتمند تجارت جهانی تراریخته، با نفوذ بر دولت ها، بسیاری از ملّت ها را استثمار و وابسته کرده است. در حاشیه «سومین همایش بین المللی توسعه تجارت محصولات ارگانیک» پای صحبت فعّال زیست محیطی بین المللی نشسته ایم که تجربه تلخ استفاده از این محصولات را در سطح دنیا و خصوصاً در «هندوستان»، برای ما بشکافد.

پروفسور واندانا شیوا (Vandana Shiva) بانوی هندی فیزیکدان، منتقد، نویسنده و فعّال اجتماعی است. وی یکی از بزرگترین مدافعان کشاورزی ارگانیک و مخالف توسعه محصولات دستکاری ژنتیکی در دنیا است که از جمله، در تدوین یکی از پراهمّیت ترین پروتکل های ایمنی زیستی، به نام «کارتاهنا» نقش فعّالی ایفا کرده است. خانم شیوا تألیفات زیادی در دفاع از «نظریه آزادی بذرها»، حقوق کشاورزان و کارآفرینی زنان منتشر نموده است. نام برده همچنین موفّق به اخذ چندین جایزه معتبر، از جمله «جایزه صلح سیدنی» و «جایزه آلترناتیو نوبل» شده است. از سوی دیگر، شاید جالب باشد که بدانیم مرد شماره یک دیپلماسی کشورمان، دو دهه پیش در کسوت یک فعّال زیست محیطی و در رأس یک هیئت هفت نفره تخصّصی، در تصویب کنوانسیون زیست محیطی کارتاهنا، نقشی فعّال ایفا کرده است. وی پس از این اجلاس، در سال ۱۳۷۸، نامه ای مفصّل به رئیس جمهور وقت می نویسد و خطر استفاده از محصولات دستکاری ژنتیکی (تراریخته) را گوشزد می کند. او در این نامه، به صراحت از احتمال استفاده از این محصولات به عنوان «سلاح» و «برای عقیم سازی یک نسل»، یا «تغییر حالات روحی و روانی یک نسل» سخن می گوید. حال پس از طی دو دهه، گفت وگوی خانم پروفسور واندانا شیوا بر گفتار دکتر ظریف صحّه می گذارد.

تغییر زندگی خانم شیوا، بر اثر بزرگترین فاجعه صنعتی تاریخ

خانم پروفسور! شما دارای مدرک دکترای فیزیک کوانتوم هستید؛ ولی اکنون به عنوان یک فعّال محیط زیست و ترویج کننده کشاورزی ارگانیک فعّالیت می کنید. چه اتّفاقی موجب تغییر مسیر در زندگی شما شد؟

من تا سال ۱۹۸۴ م. در زمینه فیزیک کوانتوم فعّالیت می کردم. این فعّالیت ها ادامه داشت تا اینکه در دوم دسامبر ۱۹۸۴ م. ، بزرگترین فاجعه صنعتی جهان تا این لحظه رخ داد. در این حادثه نشت گاز یونیون کارباید از یک کارخانه تولید سم، در شهر زیبای «بوپال» در «هند»، منجر به مرگ آنی سه هزار نفر شد و آمار کشته شدگان پس از دو هفته، به هشت هزار نفر رسید. در این حادثه، پانصدهزار نفر در معرض استنشاق گاز سمّی متیل سیانات قرار گرفتند و پس از آن نیز سی هزار نوزاد مبتلا به فلج و ناهنجاری های مغزی متولّد شدند. اثرات این بحران هنوز تمام نشده است و ادامه دارد.

در همان سال، در ایالت «پنجاب»، خشونت ها بر اثر اعتراض کشاورزان رو به افزایش نهاد. آنها خواستار فروش محصولاتشان به قیمت مناسب و همچنین آزادی کشت محصول در زمین هایشان بودند. در همین اثنا بود که شرکت های تولیدکننده بذر، به اسم «انقلاب سبز» وارد اراضی پنجاب شدند و نوعی برده داری جدید را رایج نمودند.

در نتیجه این انقلاب به اصطلاح سبز، کلّیه رودخانه های پنجاب به موادّ شیمیایی آلوده شدند و نیز منابع آبی زیرزمینی منطقه رو به نابودی رفتند. بسیاری از مردم و کشاورزان بر اثر مصرف سموم شیمیایی به سرطان مبتلا شدند و آمار سرطان به شدّت رو به افزایش گذاشت و اپیدمی شد. وقتی که من به جزئیات این حوادث تکان دهنده آگاه شدم، تصمیم گرفتم زندگی خودم را در راه تولید مسالمت آمیز غذا وقف کنم.

بزرگترین کمپانی های بیوتکنولوژی، همان تولیدکنندگان بمب ها!

به هر حال انقلاب سبز، تحوّل بزرگی در کشاورزی ایجاد کرد و بروز برخی وقایع اجتماعی، اقتصادی اجتناب ناپذیر بود!بگذارید کمی به عقب برگردیم. در سال ۱۹۰۵ م. زمانی که آلبرت هاوارد، یکی از رهبران کشاورزی ارگانیک، به «هندوستان» آمد، مشاهده کرد که به رغم وجود حشرات زیاد، هیچ آفتی محصولات کشاورزی را تهدید نمی کند و خاک آنجا بسیار حاصلخیز است. جالب است بدانید او در کتاب «وصیت نامه کشاورزی» به این نکته اشاره کرده است که دهقانان هندی و روش های مبارزه آنها با آفات، بهترین پروفسور او در زندگی بوده اند.

این کتاب برای من راهنمایی بود تا میان آنچه در گذشته و کشاورزی قدیم هندوستان وجود داشت و اتّفاقاتی که پس از انقلاب سبز در هندوستان ایجاد شده است، ارتباط برقرار کنم و بفهمم که اشکالات انقلاب سبز از کجا ناشی می شود. من بسیاری از واقعیت های تلخ انقلاب سبز را در کتاب «ستم های انقلاب سبز» بیان کرده ام.

من در سال ۱۹۸۷ م. به کنفرانسی در «سازمان ملل»، با موضوع بیوتکنولوژی نوین دعوت شدم. آنجا با کمال تعجّب متوجّه شدم که تمام کمپانی های بیوتکنولوژی، همان هایی هستند که سال های طولانی تولید کننده سموم شیمیایی بوده اند! این تعداد انگشت شمار در تجارت جهانی بسیار رشد کرده و بزرگ شده بودند؛ زیرا در عین حال که تولیدکننده جنگ افزارهای شیمیایی و موادّ منفجره بودند، به تولید کودها و سموم شیمیایی نیز اشتغال داشتند.

بهتر نیست به کمپانی های تولید کننده سموم، نگاه توطئه ای و بدبینانه نداشته باشیم و یک رابطه برد- برد میان آنها و کشاورزان تعریف کنیم؟متأسّفانه این ممکن نیست. این کمپانی ها مشغول غارت کشاورزان و منابع مالی کشورها هستند و از این بالاتر، به بازنویسی علم کشاورزی اقدام کرده و تحریف عملیات کشاورزی را در دستور کار قرار داده اند. آنها می گویند بدون موادّ شیمیایی شما نمی توانید کشاورزی کنید! این اصلًا صحیح نیست. غذا از طریق فرآیندهای زیستی گیاه در خاک و مابین گونه های مختلف به وجود می آید. این کشاورزی محیط زیستی و طبیعی است؛ سموم شیمیایی کشنده هستند. این سموم انسان ها، زنبورها و پروانه ها را از بین برده و بسیاری از حشرات را در معرض انقراض قرار می دهند. آلودگی غذا به سموم شیمیایی موجب از بین رفتن سلول های بدن می شود و سلامت بدن ما به سلامت غذاهای ما وابسته است.

نظریه آزادی بذرها

شما نظریه «آزادی بذرها» را مطرح کرده اید. این نظریه طرفداران زیادی را در سطح جهان پیدا کرده است. لطفاً در این زمینه، توضیح بفرمایید. ببینید! غذا از دانه های گیاهان به وجود می آید. از بدو خلقت همه غذاها از بذر به وجود آمده اند و تنوّع بذرها، طی تاریخ سبب حیات بشر شده است؛ یعنی هرگونه تهدید، انحصار و تحریم بذرها، حیات بشر را به خطر خواهد انداخت. نابودی بذرها، یعنی پایان حیات بشر. به همین دلیل است که من بحث «آزادی بذرها» را مطرح کرده ام؛ برای مثال در هندوستان، خربزه و خیارهای بومی بسیار خوشمزه ای وجود دارد؛ ولی امروزه نه تنها در هند، بلکه در اغلب نقاط جهان خربزه ها و خیارها بسیار بی مزّه شده اند. سؤال اینجاست که چرا مزّه و ارزش غذایی میوه ها و سبزیجات محو و ناپدید شده است؟ دلیل این اختلالات این است که این صفات از بذرهای ما خارج شده و درحقیقت با تجاری سازی بذرها، بذرهای تجاری با این شرایط، پرورش یافته اند.

درواقع، زبان، فرهنگ، تنوّع زیستی و بذرهای ما تحت سلطه استعمار قرار گرفته است. در کشور هندوستان که یکی از خاستگاه های برنج جهان است، بیست هزار نوع برنج وجود دارد. در «مکزیک» از یک گونه ذرّت وحشی، هزاران نوع ذرّت مشتق شده است. این نقطه عطف اصلاح هوشمندانه بذرها است؛ یعنی انتخاب آگاهانه بهترین ارقام و در نظر گرفتن هوشمندی ذاتی گیاهان در تلاقی ها و اشتراک صفات.

در جهانی که ما در آن با تغییر اقلیم، گرسنگی، سوء تغذیه و بیماری های گوناگون مواجه هستیم، تأمین بذرهای سالم یک عامل مهم برای آینده بشر و تضمین امنیت غذایی به شمار می رود.

دستکاری ژنتیکی، روشی غیر محاسبه پذیر و نامطمئن است

گرچه این نظریه شما در سطح بومی و محدود و همچنین برای حفاظت از ذخایر ژنتیکی، کاملًا صحیح است، ولی باید قبول کرد که تولید انبوه و تجاری غذا، نیاز به تولید بذرهای دستکاری شده ژنتیکی را در بشر ایجاد کرده است.

دانش زیست شناسی جدید به ما می گوید، کلّیه موجودات زنده، قابلیت خودتنظیمی و خودساماندهی دارند. موجودات زنده، مانند ماشین ها نیستند که ما اجزای مختلف خارجی را در کنار هم قرار دهیم و به یک عملکرد برسیم. بنابراین میان مهندسی انسان ها در ساخت ماشین آلات و مکانیسم خودتنظیمی موجودات زنده، تفاوت های بسیار زیادی وجود دارد. اخیراً دو دانشمند شیلیایی در این زمینه مطالعاتی کرده اند و واژه «Autopoietic» یا «خودسازنده» را برای بذرها به کار برده اند؛ زیرا بذرها قادرند خودشان را بسازند. در مقابل واژه Allopoietic وجود دارد که در این حالت، تولید توسط عامل خارجی صورت می پذیرد.

انتقال یک ژن باوجود موانع بین گونه های موجودات زنده، تلاشی در جهت وارد ساختن یک عامل خارجی است که در برنامه خودسازندگی موجود زنده وجود ندارد. وقتی که یک ژن خارجی متعلّق به یک گیاه دیگر را توسط تفنگ ژنی به داخل یک سلول پرتاب می کنیم یا یک سلول را به اگرباکتریوم آلوده می کنیم، حتّی نمی توانیم بگوییم که مهندسی کرده ایم؛ زیرا مهندسی همراه با تدبیر و محاسبات دقیق است. در این موارد، ما حتّی نمی دانیم که ژن ها به کدام قسمت ژنوم منتقل می شوند. مهندسان ژنتیک همواره معتقدند که این فرایند بسیار دقیق است؛ در حالی که اینطور نیست و اتّفاقاً روشی بسیار نامطمئن است.

به هر حال، حتّی در شناخت اجزای اتم نیز در ابتدا، نظریات مختلفی وجود داشت و به مرور زمان، آزمایش های علمی سبب شکل گیری و تکمیل دانش شیمی شد. در مورد مهندسی ژنتیک هم به نظر شما بهتر نیست قدری صبر کنیم و با پیشرفت آن همگام شویم؟

نکته اوّل اینکه در علم شیمی قابلیت تولیدمثل وجود ندارد. یک اتم نیتروژن نمی تواند اتم نیتروژن دیگری را تولید کند؛ ولی در بیولوژی این خطر وجود دارد و هم زمان با تکثیر موجودات، ریسک ها ومخاطرات آنها هم تکثیر می شوند و عدم توانایی بشر در کنترل آنها فاجعه بار خواهد بود. تمامی موجودات دستکاری شده ژنتیکی شامل سه ژن هستند. اوّل ژن تولیدکننده سمّ Bt یا ژن مقاومت به علف کش؛ دوم ژن مقاومت به آنتی بیوتیک و سوم ژن پروموتر ویروسی.

مهندسان ژنتیک ژن های مقاومت به آنتی بیوتیک را، به عنوان شناساگر، جهت تشخیص انتقال موفّقیت آمیز ژن خارجی مورد استفاده قرار می دهند. سلول هایی که ژن خارجی دریافت نکرده اند، در محیط حاوی آنتی بیوتیک از بین می روند و تنها سلول هایی که ژن را دریافت کرده اند، به واسطه ژن های مقاوم به آنتی بیوتیک قادر به رشد و جداسازی هستند. امروزه اسناد علمی زیادی اثبات می کند که در اثر انتقال افقی ژن های باکتریایی با این ژن ها، فاجعه مقاومت به آنتی بیوتیک ها نیز در حال گسترش است. این یکی از پیامدهای کشاورزی محصولات دستکاری شده ژنتیکی است.

و نکته دوم، در حالت عادی وقتی یک ژن را به یک سلول منتقل می کنیم، سلول ها ژن جدید را رد می کنند؛ زیرا این ژن یک عامل خارجی برای سلول بوده و به آن تعلّق ندارد؛ برای مثال حتّی هنگام پیوند اعضای بدن انسان نیز پزشکان مطمئن نیستند که بدن آن عضو را بپذیرد و همواره امکان رد کردن عضو توسط بدن پذیرنده وجود دارد. برای وارد سازی و بیان یک ژن خارجی، مهندسان ژنتیک از پروموترهای ویروسی استفاده می کنند که از ویروس های بسیار بدخیم جداسازی می شوند. این ابزار تضمین می کند که ژن مورد نظر خاموش نخواهد شد.

پاورپوینت کامل پای منافع کمپانی ها در میان است ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint

پس چرا با وجود این نقص های تکنیکی کماکان در «آمریکا» شاهد کشت و مصرف محصولات دستکاری شده ژنتیکی هستیم؟

مطالعات انجام شده توسط سرآلینی و دیگران یک پیام دارد و آن پیام این است که باید کلّ سیستم اینها مورد ارزیابی قرار گیرد. در ایالات متّحده آمریکا تاکنون هیچ گونه ارزیابی سلامتی صورت نگرفته است. به همین دلیل است که کمپانی های تولیدکننده بذرهای دستکاری شده ژنتیکی نخست به دنبال ثبت پتنت رفته اند تا از یک حفاظ قانونی در جهت توزیع و فروش انحصاری محصولات و سود سرشار ناشی از حقّ مالکیت معنوی این محصولات برخوردار شوند و همچنین بتوانند سموم شیمیایی خودشان را به صورت انحصاری در تمامی دنیا، به فروش برسانند. در سطوح بالاتر، تصویب این قوانین در «سازمان تجارت جهانی» نیز سود این شرکت ها را تضمین می کند. چون در کنار آن قادر خواهند بود سود سموم و کودهای شیمیایی خود را به صورت انحصاری بفروشند.

به هر حال هر فنآوری موافقان و مخالفانی دارد؛ شاید برخی دولت ها و ملّت ها آگاهانه تولید و مصرف محصولات دستکاری شده ژنتیک را پذیرفته اند!من از نخستین همایش بیوتکنولوژی نوین در سال ۱۹۸۷ م. تا این لحظه با این موضوع درگیر بوده ام و به دولت های زیادی نیز در این زمینه مشورت داده ام؛ حتّی در تدوین پروتکل «کارتاهنا» و کنوانسیون تنوّع زیستی مشارکت داشته ام. من به کلّیه افراد توصیه می کنم مادّه ۳/ ۱۹ پروتکل کارتاهنا را مطالعه نمایند. این یک قانون بین المللی است. در این قانون به تأثیرات موجودات دستکاری شده ژنتیکی بر روی محیط زیست توجّه شده است. این قانون توسط من و یک گروه متخصّص بین المللی تنظیم شده و اصل مهمّی در آن گنجانده شده است. بررسی تأثیرات موجودات دستکاری شده ژنتیک بر روی محیط زیست و ایمنی زیستی، تأثیرات آنها بر روی سلامت عمومی و تأثیرات GMO ها بر روی مسائل اجتماعی، اقتصادی مرتبط با تولیدکنندگان و مصرف کنندگان.

آمریکایی ها، تحت فشار کمپانی های تجاری: محصولات تراریخته و معمولی کاملًا همسان هستند

پروتکل ایمنی زیستی «کارتاهنا» توسط بسیاری از کشورها و از جمله ایران، پذیرفته شده است. در ایران عدّه ای با این پروتکل مخالفند و اعتقاد دارند که این یک پروتکل بازدارنده است. این افراد در تأیید ادّعایشان عدم عضویت آمریکا در این پروتکل را مطرح می کنند. نظر شما چیست؟

چندی پیش کارگردانی فرانسوی، فیلم مستندی تهیه کرد. در این فیلم، صحنه ای وجود دارد که نشان می دهد، جرج بوش (رئیس جمهور اسبق آمریکا) در خلال بازید از کمپانی «مونسانتو» از مدیران ارشد این کمپانی می پرسد: دولت آمریکا چه کمکی می تواند به شما بکند؟

آنها در پاسخ می گویند: فقط لغو قوانین بازدارنده. بعد از این بازدید بود که دولت آمریکا قوانین محدود کننده بیوتکنولوژی را حذف و قوانین جدید را، کاملًا برخلاف اصول علمی وضع کرد. به این قوانین، «همسانی ذاتی» می گویند که به معنی یکسان سازی مقرّرات محصولات دستکاری شده ژنتیکی با محصولات غذایی معمولی و رایج است.

خوب چه اشکالی دارد که آزمایش های تغذیه ای و بهداشتی یکسانی برای محصولات غذایی عادی و تراریخته اعمال شود؟

چون همسان نیستند؛ مثلًا وقتی شما سیب زمینی معمولی را می خورید، هیچگاه معده شما دچار التهاب نمی شود؛ ولی نتایج یک تحقیق نشان داده که تغذیه خوک ها با انواعی از ذرّت و سویای دستکاری شده ژنتیک، موجب ایجاد التهاب های شدید در معده آنها شده است. اخیراً یک دانشمند هندی اثبات کرده که تولید فرمالدهید در گیاهان معمولی به صورتی است که مرتّباً پس از تشکیل، تخریب شده و از تجمّع آنها در گیاه جلوگیری می شود؛ ولی در گیاهان دستکاری شده ژنتیکی فرمالدهید تولید شده مرتّباً تجمّع یافته و از بین نمی رود. علاوه بر این، تحقیق مستندات زیادی جهت ردّ فرضیه «همسانی ذاتی» گیاهان دستکاری شده ژنتیکی وجود دارد. چنانچه تاکنون هرگز به تغییرات ایجاد شده در فرایندهای بیوشیمیایی و مسیرهای آنها توجّهی نشده است و فقط ظاهر سالم محصولات دستکاری شده ژنتیکی مورد توجّه قرار گرفته است.

نتیجه چشم پوشی از خطرات محصولات دستکاری شده ژنتیکی، سالم بودن آنها نیست. در آمریکا این طور وانمود می شود که توجّه به جزئیات فرآیندهای بیوشیمیایی، سبب ایجاد هزینه های غیرضروری برای دولت و کمپانی های تولیدکننده این محصولات می شود؛ در حالی که آنها هزینه های بسیار زیادی را با این عملکرد غیرمسئولانه به مردم و محیطزیست وارد می کنند.

آیا در سایر کشورها نیز محصولات دستکاری شده ژنتیکی، هم ارز محصولات طبیعی مورد بررسی قرار می گیرند؟

در سایر کشورها نیز بعضاً آزمایش هایی انجام می شود که کافی نیست؛ برای مثال آنها همواره تأثیرات سمّ Bt تولید شده توسط باکتری «باسیلوس تورنجنسیسِ» موجود در طبیعت را به طور جداگانه مورد بررسی قرار می دهند و بعد این طور نتیجه گیری می کنند که سمّ تولید شده توسط محصولات دستکاری شده ژنتیکی نیز تأثیرات مشابهی دارد. آنها هیچگاه سمّ Bt تولید شده توسط گیاهان دستکاری شده ژنتیکی را به طور جداگانه مورد بررسی قرار نداده اند.

مرگ مشکوک ۱۸۰۰ حیوان در اطراف مزارع تراریخته

مدافعان محصولات دستکاری شده ژنتیکی، Bt را یک پروتئین اختصاصی جهت نابودی کرم ساقه خوار برنج یا کرم غوزه پنبه معرفی می کنند، نظر شما در موردBt چیست؟

سمّ Bt همان طور که برای کرم ها، هزارپایان، زنبورها و پروانه ها مضر است، قطعاً برای سایر موجودات نیز مضر است. چنانچه در یکی از مناطق کشت پنبه دستکاری شده ژنتیک Bt در هندوستان، مرگ مشکوک تعداد ۱۸۰۰ عدد از انواع حیوانات در اطراف مزارع گزارش شد. دولت محلّی پس از کالبد شکافی حیوانات، تخریب کامل معده این حیوانات را گزارش نمود.

اگر به پتنت کمپانی تولید کننده سمّ Bt دقّت کنید، مشاهده خواهید کرد که در موردBt ادّعا شده «یک سمّ اختصاصی با دز بالا!!» امّا این سم به هیچ وجه اختصاصی عمل نمی کند. مطالعات نشان داده است که با مصرف Bt موجودات زنده خاک و حشرات گرده افشان، نظیر پروانه ها و زنبورها نیز از بین خواهند رفت.

از بین رفتن ۱۰% پروانه های بومی آمریکا در اثر محصولات تراریخته

در مورد علف کش ها چطور؟

مطالعات «دانشگاه کرنل» نشان داده است که اسپری علف کش رانداپ (گلایفوسیت) در بیست سال اخیر، سبب از بین رفتن علف های میزبان پروانه های بومی آمریکا شده است و جمعیت این پروانه ها را تا ۱۰% کاهش داده و آنها را در معرض انقراض قرار داده است. بنابراین لطمات محصولات دستکاری شده ژنتیکی بر روی سلامت افراد و محیط زیست یک بحث کاملًا جدّی است.

تأثیرات اجتماعی تراریختگی برابر با زخم کهنه استعمار در هند

لطفاً کمی در مورد تأثیرات اجتماعی، اقتصادی محصولات دستکاری شده ژنتیکی توضیح دهید.

خسارت های اجتماعی، اقتصادی محصولات دستکاری شده ژنتیکی، بر کشاورزان و روستاییان، بسیار جدّی تر از لطمه های زیست محیطی و سلامتی است. هندوستان کشور پنبه و منشأ بسیاری از گونه های آن است. وقتی که ما تحت استعمار «انگلستان» قرار گرفتیم، سیاست سایر مستعمرات در مورد هندوستان هم پیاده شد؛ یعنی تصرّف موادّ اوّلیه مستعمره، فرآوری موادّ اوّلیه در کارخانجات انگلیسی، تبدیل آنها به محصولات مصرفی و سپس فروش آنها در کشور استعمار شده به قیمت پایین تر؛ به طوری که مستعمره هیچگاه به فکر فرآوری موادّ اوّلیه و تولید محصول نهایی در کشور خود نباشد.

در هندوستان نیز انگلیسی ها با تصرّف پنبه تولیدی کشاورزان و تولید پارچه تحت کنترل شرکت های بریتانیایی، منسوجات را در هندوستان به قیمت بسیار پایین تر از سایر ممالک می فروختند. کشاورزان هندی در آن زمان، مجبور به تولید پنبه و نیل (برای رنگ آبی پارچه) بودند. آنها حتّی نمی توانستند غذای خود و خانواده اشان را تولید کنند. این روند استعمار تا زمان ظهور گاندی ادامه یافت.

گاندی در دنیا نماد مبارزه مسالمت آمیز با استعمار است. شما به کدام جنبه شخصیتی گاندی علاقه مندید؟

من از گاندی چیزهای زیادی آموختم. من لذّت و هنر خودکفایی و خودسازندگی را از گاندی یاد گرفتم. گاندی گفت: اگر پارچه هایمان را خودمان تولید ن