پاورپوینت کامل بهائیان از عمد جای مذهب و دین را در پرسش نامه کنکور خالی می گذارند ۵۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بهائیان از عمد جای مذهب و دین را در پرسش نامه کنکور خالی می گذارند ۵۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بهائیان از عمد جای مذهب و دین را در پرسش نامه کنکور خالی می گذارند ۵۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بهائیان از عمد جای مذهب و دین را در پرسش نامه کنکور خالی می گذارند ۵۷ اسلاید در PowerPoint :

۷۳

کارنامه فرقه بهائیت در گفت وگو با عبدالله شهبازی

استاد عبدالله شهبازی، مورّخ و پژوهشگر ایرانی، سال هاست که در عرصه تاریخ سیاسی و تحلیلی، فعّالیت های مهمّی دارد. تألیفات متعدّدی از او، طی سال های پژوهش ایشان به چاپ رسیده که بسیاری از آنان تلاش های گران سنگی در حوزه شناسایی کارتل های اقتصادی و سیاسی مخفی در عرصه بین المللی بوده است. یکی از مهم ترین این منشورات، کتاب «زرسالاران یهودی و پارسی، استعمار بریتانیا و ایران» است که در پنج مجلّد به چاپ رسیده و البتّه دو جلد از آن هنوز اجازه انتشار نیافته است.

با او درباره ریشه های این جریان و سمت و سوی فعّالیت آنان در ایران به گفت وگو پرداخته ایم. آنچه پیش روی شماست، ماحصل این گفت وگوست.

* اخیراً در تبلیغاتی که از سوی کانون های نزدیک به جریان بهائیت صورت داده می شود، شاهد برجسته سازی موضوع حقوق شهروندی هستیم. ادّعای افراد منتسب به این کانون ها، نادیده گرفته شدن حقوق بهائیان از سوی نظام جمهوری اسلامی است. این در حالی است که فعّالیت های پنهان این جریان از نظرها دور مانده است. شما این مسئله را چطور ارزیابی می کنید؟

بحث بهائیت ناگهان با حجم تبلیغات داخلی و خارجی سنگین، به نحوی که کاملًا سازمان یافته می نماید، از منظر حقّ شهروندی بهائیان مطرح شد. وقتی بحث حقوق شهروندی بهائیان «ایران» به عنوان اتباع ایرانی مطرح می شود، وارد شدن به مباحث دینی و تاریخی، منحرف کردن بحث و نادرست است؛ چون مورد سوءاستفاده قرار می گیرد. باید موضوع به طور تخصّصی و از همان زاویه مطرح شود.

* مسئله این است که آیا بهائیان ایرانی به عنوان کسانی که در ایران زندگی می کنند و تبعه جمهوری اسلامی ایران هستند، از حقوق شهروندی در چارچوب قانون اساسی برخوردارند یا چون به فرقه ای خاص تعلّق دارند که به رسمیت شناخته نمی شود، این حقوق از آنان سلب می شود؟ به عبارت دیگر آیا معضل بهائیت در ایران، به دلیل دگراندیشی و تعلّقات دینی، مغایر با عقاید اکثریت مردم و دین اسلام و مذهب تشیع است یا چیز دیگری؟

طبق اصول بدیهی انسانی و حقوق بین الملل، همه شهروندان تابع یک دولت، باید از حقوق شهروندی آن دولت در چارچوب قانون برخوردار باشند.

تصوّر می کنم برخلاف تبلیغات سنگینی که اخیراً به اوج رسیده، بهائیان به عنوان شهروندان ایران از این حقوق برخوردارند و به زندگی و کسب وکار خود اشتغال دارند و کسی مزاحم آنان نیست. صرف نظر از برخی حقوق صنفی، مانند داشتن قبرستان و دفن مردگان طبق شعائر خویش، تصوّر نمی کنم به دلیل بهائی بودن، حقوق بهائیان نقض شود؛ یعنی اگر دزدی خانه یک بهائی را مورد دستبرد قرار داد یا به زنی بهائی تجاوز شد، قانون از حقّ وی به عنوان شهروند دفاع می کند.

مواردی که به عنوان نقض حقّ شهروندی بهائیان عنوان می شود، به حقّ شهروندی فردی مربوط نیست؛ بلکه ناشی از تلاش بخشی از بهائیان است که به دنبال تثبیت فرقه خود، به عنوان نهادی قانونی و رسمی هستند؛ یعنی تلاشی است سیاسی طبق دستور «بیت العدل»، سازمان مرکزی بهائیان مستقر در «حیفا»، تا حضور و فعّالیت علنی این فرقه را به جمهوری اسلامی تحمیل کنند. باید تأکید کنم که این تکاپو از جانب همه بهائیان نیست و ما با پدیده ای به نام «بهائیت مخفی» نیز سر و کار داریم؛ یعنی بهائیانی که در ظاهر، خود را مسلمان معرفی می کنند. این سیاست بیت العدل که آن را «دوران انکشاف» نامیده، جدید است؛ یعنی در دوران قاجاریه و پهلوی، دستور اکید بیت العدل، پنهان کاری و عدم معرفی اعضا به عنوان بهائی در ایران بود؛ به رغم اقتداری که در ساختار سیاسی و اقتصادی ایران داشتند. روشن است که طرح حقّ شهروندی، یک فعّالیت سیاسی است؛ آن هم از طریق جنجال های سیاسی و حقوق بشری، به رغم قوانین آن کشور. در واقع، حقّ شهروندی بهائیان، دستاویزی است برای این مبارزه سیاسی علیه جمهوری اسلامی ایران با اهداف معین که مهم ترین آن، پیوند نزدیک سران فرقه بهائی با کانون های سیاسی معین در غرب و منافع مشترک آنان در بحران کنونی خاورمیانه است. فرقه بهائی به عنوان شاخه ایرانی «لابی نئوکان» در «آمریکا» عمل می کند. طبیعی است مقابله ای که با این فعّالیت تشکیلاتی سیاسی می شود، ربطی به حقّ شهروندی بهائیان ندارد. مانور تبلیغاتی اخیر روی دستگیری مرکزیت تشکیلات بهائی ایران به نام «یاران ایران» در ۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۷ (۱۴ می ۲۰۰۸ م. ) که امسال هشتمین سالگرد آن است، با پیام ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۵ بیت العدل حیفا، به شکلی کاملًا سازمان یافته، آغاز شد.

* بهائیان در سال های اخیر، وارد فاز علنی سازی هویت خود شده اند. این درست مغایر استراتژی آنان در دوران پیش از انقلاب بوده است. در سالیان اخیر دیده شده که حتّی داوطلبان آزمون سراسری از پاسخ دادن به سؤالات مربوط به دین و مذهب در پرسش نامه ها امتناع ورزیده اند و به این بهانه، از شرکت در آزمون بازمانده اند. پس از آن نیز با انتشار تصاویر این پرسشنامه ها مانور رسانه ای وسیعی به نفع جریان بهائیت و احقاق حقوق شهروندی شان ترتیب داده اند.

مواردی که به عنوان نقض حقوق شهروندی بهائیان مطرح می شود، مانند ممانعت از تحصیل یا بازداشت گروه های تبلیغی بهائیان، مرتبط است با این تهاجم سیاسی سازمان یافته فرقه بهائیت؛ برای مثال، چون در قانون اساسی ایران، بهائیت به عنوان «دین» به رسمیت شناخته نمی شود و در دوران پهلوی نیز به رغم اقتدار فراوان آنها، فرقه بهائیت در ایران، به رسمیت شناخته نمی شد، طبیعی است که باید مانند گذشته و طبق همان سیاست بیت العدل عمل کنند. زمانی که فرد بهائی اصرار دارد در فرم های مربوطه، خود را به عنوان بهائی معرفی کند، ما با پدیده ای سیاسی مواجهیم؛ یعنی همان تحرّک تشکیلاتی برای تحمیل یک سازمان غیرقانونی که طبعاً با مقابله مواجه می شود.

این امر نقض حقوق شهروندی فرد فوق نیست؛ بلکه پیامد یک کنش سیاسی است که طبعاً فرد بهائی پیامد آن را می داند و داوطلبانه این کار را می کند. فرقه بهائی تلاش می کند این موارد را برای تشکیل پرونده های نقض حقوق بشر علیه ایران به شکل مستند گردآوری کند و با ارائه مدارک مربوطه به برخی سفارتخانه های خارجی، از امکانات تحصیلی در خارج از ایران برخوردار شود که سایر جوانان ایرانی از آن برخوردار نیستند.

* بنابراین باید مسئله حقوق شهروندی بهائیان به عنوان فرد را به کلی از مسئله تلاش سیاسی یک تشکیلات (بیت العدل) برای تحمیل خود به عنوان نهاد رسمی در ایران تفکیک کرد.

البتّه به نظر من باید در فرم های تحصیلی، علاوه بر ادیان به رسمیت شناخته شده در قانون اساسی، گزینه «سایر» نیز وجود داشته باشد. این امر می تواند بدون اینکه فرقه بهائی به رسمیت شناخته شود، این دستاویز را از بهائیان بگیرد. مضاف بر اینکه ما در ایران، اقلّیت هایی داریم، مانند صبی ها (صابئین یا مندایی ها)، که خود را پیرو یحیی تعمیددهنده می دانند و همگی موحّد و از ادیان ابراهیمی هستند؛ ولی نام آنان در قانون اساسی ذکر نشده است. بحث حقوق مندایی ها در خبرگان قانون اساسی مطرح شد؛ ولی درج نامشان به تصویب نرسید.گزینه «سایر» می تواند معضلاتی از این دست را برطرف کند و راه را بر سوء استفاده های سیاسی ببندد.

* در مطالب منتشر شده اخیر از سوی شما شاهد هستیم که بهائیت را بیشتر به عنوان یک کالت مورد بررسی قرار داده اید تا به عنوان یک دین. گزینه سومی که در تعریف بهائیت می توان به آن اشاره کرد، بهائیت به مثابه یک کارتل اقتصادی بین المللی است. ارتباط این سه گزاره در نسبت با حقوق شهروندی چیست؟ آیا بهائیت به مثابه کالت، کارتل اقتصادی یا سیاسی، می تواند برای خود آن حقوق شهروندی را که یک جامعه دینی برای خود دارد مدّعی شود؟!

نکته مهم در مسئله حقّ شهروندی بهائیان به عنوان سازمان، نه فرد، که تعارض آن با حقّ حاکمیت ملّی است. تکرار می کنم که بهائیت «کالت» است. عنوان کالت را به کار می برم، چون از نظر سیاسی و حقوقی در جهان، واژه جاافتاده و روشنی است. کالت به فرقه ای اطلاق می شود با دعاوی دینی یا شبه دینی؛ مانند فرقه جدید «ساینتولوژی» که خاستگاه آن آمریکاست و دارای تشکیلات متمرکز در حول مرکزیت است. در غرب، به کالت ها با سوءظن نگریسته می شود. در برخی کشورها، مانند «آلمان»، فعّالیت آنها به شدّت محدود است و در کشورهایی، چون آمریکا تحت نظارت شدید امنیتی هستند؛ به دلیل مخاطراتی که می توانند در پی شست وشوی مغزی اعضا و تبعیت اکید آنان از کالت و رهبری آن، ایجاد کنند. کالت ها می توانند به سرعت، به مافیاهای قدرتمند سیاسی و مالی یا حتّی تروریستی، مانند فرقه ژاپنی «الف» (آوم شینریکیو)، بدل شوند.

تمامی مختصّاتی که برای کالت ذکر می شود، به روشن ترین شکل، بر فرقه بهائیت انطباق دارد: عضویت در سازمان و تبعیت اکید از رهبر فرقه، به نحوی