پاورپوینت کامل ولایت و امامتِ حضرت علی (ع) در قرآن ۴۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ولایت و امامتِ حضرت علی (ع) در قرآن ۴۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ولایت و امامتِ حضرت علی (ع) در قرآن ۴۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ولایت و امامتِ حضرت علی (ع) در قرآن ۴۳ اسلاید در PowerPoint :

۲۱

مقدّمه

سخن گفتن از امیرالمؤمنین، علی بن ابی طالب (ع) در جایگاه حقیقی ایشان، کاری است نشدنی؛ چرا که این شخصیت بی نظیر تاریخ را تنها خداوند و رسول او (ص) می توانند بشناسند و معرفی کنند. جایگاه رفیع مولای متّقیان، چنان بلند و والاست که خداوند متعال، از نام خود، عالی، نام ایشان را متشقّ نمود: علی. درباره نقش امام علی (ع) در تاریخ و برتری ایشان از همه جهات (فردی، اجتماعی و دینی) بر دیگر صحابه، در نزد هیچ تاریخدان منصفی، چه شیعه باشد و چه از اهل سنّت، اختلاف نظری وجود ندارد. با این حال، بسیاری از دشمنان و معاندان آن حضرت، برای مخدوش ساختن عقاید دوستداران ایشان، هر روز درباره ایشان شبهه افکنی کردند؛ چنانچه با نگریستن به تاریخ، زنجیره دشمنی با ایشان را می توان یافت که از زمان معاویه بن ابوسفیان (لعنه الله علیه) آغاز شد و دریچه نامیمون طعنه، تهمت، کنایه و حتّی سبّ و لعن را بر آن حضرت گشود؛ جریانی که همین امروز، توسط سلفیان و وهّابیان تکرار می شود. حتّی با نگاه دقیق تر به تاریخ، می توان ردّ پای ابلیس را در به حکومت رسیدن سه خلیفه اوّل مشاهده کرد.

با تمام این شبهه افکنی ها، امروز بر اهل تحقیق پوشیده نیست که مقام و جایگاه حضرت علی (ع) نزد خداوند متعال بسیار والاست؛ تا جایی که ایشان را «میزان» روز قیامت نامید و دوستان ایشان را بهشتی و دشمنان ایشان را از اهل جهنّم قرار داد؛ چنانچه علّامه مجلسی در کتاب «بحارالانوار» از کتاب «کشف الغمّه» از رسول گرامی (ص) روایت کرده که ایشان فرمودند: «اگر مردم بر محبّت علی بن ابی طالب گرد می آمدند، خداوند آتش را نمی آفرید. » ۱

برخلاف عقاید اهل باطل که بیان می کنند خداوند در هیچ کجای «قرآن» از امیرالمؤمنین علی (ع) نامی نبرده و به ایشان اشاره ای نداشته، به استناد روایات متعدّد از معصومان (ع) و صحابه، در قرآن به ابعاد شخصیتی حضرت علی (ع) اشاره شده است؛ بلکه جایگاه ایشان در قیامت، مقام خاندان ایشان و همچنین معرفی دشمنان اهل بیت (ع) تبیین گشته است. علّامه حسکانی در کتاب «شواهد التّنزیل» از زبان اصبغ بن نباته از امام علی (ع) آورده است.

«قرآن در چهار قسمت نازل شده است: یک ربع در شأن ما اهل بیت، یک ربع درباره دشمنان، یک ربع در تبیین حلال و حرام و ربع آخر در توضیح فرایض و احکام است؛ ولی آن بخشی که مربوط به ماست، از کرائم قرآن است. » ۲همین روایت در «تفسیر فرات کوفی»، ۳ «تفسیر عیاشی»، ۴ «تفسیر صافی» ۵ و «تفسیر البرهان» ۶ نیز آمده است. البتّه روایاتی از این دست، در کتب معتبر شیعه و اهل سنّت فراوان است؛ ولی همین مقدار کفایت می کند تا دست رد بر شبهه شبهه اندازان زده شود.

ولایت، رکن رکین اسلام

پذیرش ولایت حضرت علی (ع) به عنوان خلیفه برحقّ رسول خدا (ص) و منصوب شده از جانب خداوند، نقش بسیار مهمّی در اکمال دین مسلمانان داشت؛ چنانچه خداوند در قرآن کریم، اعلام نکردن ولایت امیرمؤمنان (ع) را مساوی با ختم نشدن نبوّت می داند.

امام باقر (ع) در روایتی می فرمایند: «اسلام بر پنج ستون پایه گذاری شده است: نماز، زکات، روزه، حجّ و ولایت که هیچیک همانند ولایت مورد عنایت قرار نگرفته است؛ امّا مردم، چهار رکن نماز، زکات، روزه و حج را گرفتند و رکن رکین ولایت را رها نمودند. » ۷

در حدیث دیگری از ایشان نقل شده است که فرمودند: «بالاترین مرتبه دین، کلید دین، مدخل همه چیز و خرسندی خداوند، در شناخت امام و اطاعت از اوست. آگاه باشید! اگر فردی شب زنده داری و روزه داری نماید، همه ثروت خویش را انفاق کند و همه عمر به خانه خدا رود، ولی معرفت به ولایت ولی خدا نداشته باشد تا از او پیروی نماید و اعمال خویش را با راهنمایی او انجام دهد، هیچ حقّی از ثواب الهی ندارد و اساساً در شمار مؤمنان قرار نمی گیرد. » ۸

با این دو حدیث، روشن می شود که ولایت، شرط قبول نماز و دیگر عبادات است؛ امّا اهمّیت ولایت به اینجا ختم نمی شود؛ بلکه به جایی می رسد که برای رسیدن به توحید، باید در حصار ولایت وارد شد. به عبارت ساده تر، کسی توحید را نمی فهمد؛ مگر انکه پیش از آن، ولایت را درک کرده باشد.زمانی که امام رضا (ع) وارد «نیشابور» شدند، در گفت و گو با مردم فرمودند: «ولایت علی بن ابی طالب دژی است و هرکس وارد دژ من شود، از عذاب ایمن می ماند. » ۹سپس وقتی کاروان به راه افتاد، فرمودند: «و شروطی دارد و من از شروط آن هستم. » ۱۰

در بیان مفهوم این جمله، سخن های بسیاری گفته اند؛ مثلًا شرط را نبوّت و شروط را امامت معصومان (ع) دانسته اند. ۱۱ روشن است که این موضوع نشان می دهد که ایمن ماندن از عذاب الهی، مستلزم پذیرفتن ولایت امام معصوم (ع) است.آنچه مفهوم این حدیث را کامل تر می کند، حدیث دیگری از امام رضا (ع) است که فرمودند: «ولایت علی بن ابی طالب دژی است محکم و هر کس وارد قلعه من شود، از عذاب ایمن می ماند. » ۱۲می توان با این حدیث، کلمه «لا اله الّا الله» را که نشانگر توحید است، با «ولایت علی بن ابی طالب (ع)» برابر دانست.

خداوند با اعطای مقام ولایت به اهل بیت (ع)، دست آنان را در دخل و تصرّف در امور بازگذاشته است. از طرف دیگر وقتی با اسامی اهل بیت (ع) رو به رو می شویم، بیش از پیش متوجّه می شویم که قبول محبّت و سرپرستی آنها، راه رسیدن به قلعه توحید است. در بسیاری از سلام ها، خطاب به حضرات معصومان (ع) آمده است:«سلام بر شما! که باب [ورود به ساحت قرب ] خداوند هستید که جز از طریق او نمی توان وارد شد. سلام بر شما! که سبیل خدا هستید که هر که جز آن بپیماید، هلاک می شود. » ۱۳البتّه در این تحقیق، در پی بیان اهمّیت ولایت ورزی نیستیم. به همین علّت بیش از این درباره جایگاه آن سخن نمی گوییم و به آیاتی استناد می کنیم که درباره ولایت و امامت حضرت مولی الموحّدین (ع) نازل شده است.

۱- آیه تبلیغ

یکی از آیات مشهور که در روز غدیر هم نازل شد، این آیه بود: «یا أَیهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیک مِنْ رَبِّک وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ یعْصِمُک مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا یهْدِی الْقَوْمَ الْکافِرِینَ؛ ۱۴هان ای رسول! آنچه از حانب پروردگارت به تو نازل شده است، ابلاغ کن؛ وگرنه رسالتت را ابلاغ نکرده ای و خداوند تو را از دست مردم ایمن می دارد. همانا خداوند قوم کافران را هدایت نمی کند. »

ابن عبّاس، مفسّر بزرگ «مکه» و شاگرد امیرالمؤمنین (ع) روایت می کند: ما با رسول خدا (ص) در طواف بودیم که فرمود: «آیا علی بن ابی طالب (ع) در میان شماست؟» گفتیم: آری. ای رسول خدا! پیامبر (ص) او را به خود نزدیک کرد و بر شانه او زد و فرمود: «خوشا به حال تو ای علی! در این هنگام آیه ای بر من نازل شد که من و تو در آن به طور مس