پاورپوینت کامل تهدیدات علیه امنیت زیست محیطی با تأکید بر تهدید بیوتروریسمی (۳) ۵۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تهدیدات علیه امنیت زیست محیطی با تأکید بر تهدید بیوتروریسمی (۳) ۵۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تهدیدات علیه امنیت زیست محیطی با تأکید بر تهدید بیوتروریسمی (۳) ۵۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تهدیدات علیه امنیت زیست محیطی با تأکید بر تهدید بیوتروریسمی (۳) ۵۲ اسلاید در PowerPoint :

۵۵

فناوری زیستی و دستکاری ژنتیکی

در حال حاضر، به کمک فناوری زیستی با دستکاری در ژن های حیوانات و گیاهان، محصولاتی به بازار عرضه می شود. در بخش مربوط به گیاهان، انواع میوه ها (تراریخته) و غلّات اصلاح شده (ظاهراً مقاوم به بیماری ها) از این دسته هستند. ابعاد تهدید زیست محیطی این گونه های جدید، هنوز به درستی مشخّص نیست؛ امّا در بخش میکروارگانیسم ها، آنچه مشخّص است، این است که عوامل زیستی، به هر دو شکل عادی و اصلاح شده، قابلیت استفاده در تروریسم را دارند. در زیر، برای روشن شدن زمینه های تهدید علیه مؤلّفه های محیط زیست، به دو نمونه از قابلیت هایی که فناوری زیستی آن را در زمینه دستکاری ژنتیکی در موجودات زنده فراهم کرده است، اشاره می کنیم:

الف) دستکاری میکروارگانیسم ها:

در حالت عادی، عوامل زیستی ذرّه بینی مثل باکتری ها، قارچ ها، ویروس ها و. . . می توانند محیط زیست را مورد حمله قرار دهند و قابل استفاده در تروریسم (بیوتروریسم) هستند؛ امّا به کمک فناوری زیستی، برای تأثیر بیشتر در محیط زیست، علاوه بر استفاده از عوامل زیستی موجود، به دستکاری ژنتیکی میکروارگانیسم ها اقدام می شود. در این روش، میکروارگانیسم ها با قدرت بیماری زایی بالاتر و مقاوم به داروها، به وجود می آیند (عامل سرماخوردگی های جدید، از جمله آنفولانزاهای مرغی، خوکی، بزی و. . . را می توان متفاوت از آنفولانزای مرسوم دانست). این شکل از دستکاری و زمینه های آن در تروریسم (بیوتروریسم میکروارگانیسمی) شناخته شده است، هرچند اطّلاعات کمی در مورد تغییر انواع جدید در دست می باشد؛ ولی لازم است در اینجا، به نوع دومی از دستکاری اشاره کنیم که هنوز کاربردها و ابعاد ناشناخته ای در اثرگذاری بر محیط زیست دارد.

ب) دستکاری ماکروارگانیسم ها:

دانشمندان علم فناوری زیستی، یک شرکت کانادایی، استرالیایی به نام «بیوجنیکا» به کمک مهندسی ژنتیک، موفّق به خلق موجودی زنده شبیه به جنین انسان به نام جنپت شده اند. جنپت یک پستاندار عقیم شده است با ترکیبی از ژن های خرگوش، شامپانزه.

دو مدل با طول یک یا سه سال به بازار عرضه شده است. این موجود زنده حرکات محدودی مانند یک نوزاد داشته و به غذای کمی احتیاج دارد. قدّ آن حدود ۲۰ سانتی متر و قطرش ۷ سانتی متر است و جثّه اش از این بزرگ تر نمی شود. کاملًا درد را احساس می کند، ولی نمی تواند اصوات بلند تولید کند. بعد از خروج از جعبه با یک شوک الکتریکی ظرف مدّت ۲۰ دقیقه بیدار شده و می تواند صاحب خود را بشناسد[۱]. جنپت نمونه ای از تلاش دستکاری ژنتیکی برای تولید جانداران ماکرو ارگانیسمی است. هنوز آثار سوء ماکرو ارگانیسم های دستکاری ژنتیکی شده، برای محیط زیست یا زمینه های احتمالی سوء استفاده از آنها در تروریسم (بیوتروریسم ماکروارگانیسمی) مشخّص نیست.

بیوتروریسم

در بیوتروریسم، از عوامل زیستی سوء استفاده می شود. منظور از عوامل زیستی، موجودات میکروسکوپی زنده ای، نظیر باکتری، ویروس و. . . هستند که شرایط زندگی آنها و موادّی که ترشّح می کنند، ممکن است موجب بیماری یا حتّی مرگ انسان، حیوان و گیاه گردد.[۲] برای بیوتروریسم، تعاریف مختلفی ذکر شده است:

– بیوتروریسم عبارت است از استفاده یا تهدید استفاده از عوامل زیستی برای انگیزه های سیاسی، مذهبی، اکولوژیک و اجتماعی فردی یا گروهی. اهداف ایدئولوژیک برای ایجاد ترس و وحشت یا منتشر کردن بیماری ها یا کشتن افراد از دیگر موارد قابل ذکر است؛[۳]

– بیوتروریسم، عبارت است از سوء استفاده از عوامل میکروبی یا فرآورده های آنها یا به عبارت جامع تر، استفاده از عوامل بیولوژیک، به منظور ارعاب یا هلاکت انسان ها و نابودی دام ها یا گیاهان؛[۴]

– بیوتروریسم عبارت است از ایجاد ترس با وسیله ای که به منظور انتشار عمدی ارگانیسم های مولّد بیماری یا فرآورده های آنها، توسّط غذا، آب، حشرات ناقل یا به صورت افشانه، به کار برده می شود.[۵]

محیط انتشار عوامل بیوتروریستی، هوا، آب، خاک، غذا، گیاهان و. . . است که همه آنها به محیط زیست ما مربوط هستند؛ همچنین عوامل زیستی قابلیت استفاده در تخریب تجهیزات و تأسیسات نیز دارند. با استفاده از تعاریف بالا، در مجموع می توان بیوتروریسم را پدیده ای دانست که فرد، گروه یا دولت ها، با انگیزه های مختلف به صورت آشکار یا نهان و به صورت هدفمند با سوءاستفاده از عوامل زیستی یا فرآورده های آنها و با ابزارهای مختلف، به ایجاد ترس و وحشت و ارعاب یا هلاکت موجودات زنده (انسان، حیوان یا گیاه) یا تخریب و آسیب رساندن به تجهیزات و تأسیسات هدف، می پردازند.

اجتماعی شدن بیوتروریسم

امروزه به دلیل آنکه سیاست مقوله ای اجتماعی شده است، تروریست ها دیگر لزوماً قربانیان و موضوع عملیات خود را از میان زمامداران و سیاست مداران انتخاب نمی کنند؛ بلکه می توانند با تمرکز بر عرصه های عمومی (مثل امنیت زیست محیطی) به ارعاب و اعمال فشار بپردازند تا از این طریق، به اهداف خود برسند. تروریسم، به دلیل به همراه داشتن چنین قابلیتی، پتانسیل اجتماعی شدن دارد. این اجتماعی شدن از سوی پیشرفت های تکنولوژی حمایت می شود. در این میان، آلوده کردن دام ها به تب برفکی، شیوع سارس، جنون گاوی، انواع HN ها و. . . که مردم بی پناه را هدف قرار می دهد، نمونه هایی از اجتماعی شدن بیوتروریسم، به عنوان شکلی از تروریسم است.

تروریسم نوین (مثل بیوتروریسم، شیمیوتروریسم، نوکلئوتروریسم) بیش از پیش، مستعدّ به کارگیری عوامل، با تخریب وسیع در اجتماع است؛ البتّه نه تنها بیوتروریسم، شیمیوتروریسم نیز، قابلیت اجتماعی شدن دارد؛ به عنوان مثال، تروریست هایی که حمله سال ۱۹۹۶ م. را در «توکیو» انجام دادند، (فرقه آنوم)، هدف مناسبی (قطار زیرزمینی) را برگزیدند که در آن، جمع کثیری از مردم گردآمده بودند و کپسول های شیمیایی می توانست قربانیان بسیاری بر جای بگذارد.

هرچند عامل های میکروبی به مراتب خطرناک ترند؛ زیرا می توانند جان صدهاهزار نفری را بگیرند، امّا موادّ شیمیایی نیز می توانند هزاران نفر را نابود کنند.[۶] در شیمیوتروریسم، استفاده از موادّ شیمیایی سمّی مثل آرسنیک، کادمیم، جیوه و سرب، در سدها و چاه های آب های آشامیدنی که به مقدار کم نیز برای انسان ها مضر هستند، می تواند به دلیل تعامل انسان با محیط، انسان ها را به شدّت تحت تأثیر قرار دهد.

برخلاف بیشتر عوامل شیمیایی، تشعشع رادیواکتیو، نمی تواند دیده، چشیده و استشمام شود؛ بنابراین در حملات نوکلئوتروریسمی به محیط زیست، امکان به کارگیری وسایل مختلف وجود دارد؛ به عنوان نمونه، امکان استفاده از موادّ هسته ای (رادیواکتیو) که از طریق آب (رودخانه ها، دریاچه ها، سده یا چاه های آب شهری)، هوا (پاشش به وسیله هواپیمای با سرنشین و بدون سرنشین، دستی و به صورت افشانه در مکان های عمومی و کشت زارها) یا خاک (زمین های کشاورزی) وارد گیاهان، حیوانات و در نتیجه وارد بدن انسان ها شده و سبب ایجاد انواع بیماری ها، از جمله سرطان (که در حال حاضر، در بالای جدول علّت مرگ و میر ایرانیان قرار گرفته است) شود. استفاده از چند گرم عنصر رادیواکتیو یا پسماندهای واکنش های هسته ای در یک پارک تفریحی، می تواند تا سال ها افرادی را که از شعاع چندده متری پارک عبور می کنند، به طور خاموش آلوده سازد؛ مگر اینکه سیستم های تابش سنج در نقاط مختلف، از جمله مکان های عمومی به کارگرفته شود تا چنین حملات نوکلئوتروریسمی را کشف نماید. در تکمیل مباحث بالا، می توان اضافه نمود که تروریسم نوین با به کارگیری تکنولوژی، قابلیت اجتماعی شدن را پیدا کرده است و در بحث خاصّ ما در این مقاله؛ یعنی بیوتروریسم با پیشرفت فناوری زیستی در بستر تکنولوژی اطّلاعات و با به وجود آمدن اماکن عمومی، توانایی کاربرد در اجتماع را به دست آورده است.

آمریکایی ها می گویند شیوع عفونت سیاه زخم، پس از حوادث ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ م. نشان داد که نحوه دفاع ما در برابر اقدامات بیوتروریستی، بسیار ضعیف بو