پاورپوینت کامل انفعال، ابتذال، انتحار ۵۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل انفعال، ابتذال، انتحار ۵۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل انفعال، ابتذال، انتحار ۵۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل انفعال، ابتذال، انتحار ۵۹ اسلاید در PowerPoint :

۴

طی یکی دو سال اخیر، بارها موضوع «خودکشی» برخی مردان و زنان، در صدر اخبار حوادث جامعه شهری نشسته و ذهن و زبان مردم را به خود مشغول داشته است. واقعه وقتی دردناک و اسفبار می شود که خبر خودکشی دختران یا پسرانی جوان منتشر شده یا فیلم گفت وگوی آنان، پیش از پرتابشان از بلندای پلی در یک بزرگراه شهری بر صفحه تلفن های همراه، دست به دست شود.

مصادیق پروازی این چنین سیاه و مرگبار، در سایر نقاط جهان، حکایت از واقعه ای در ابعاد جهانی می کند؛ چنان که ذهن برخی جامعه شناسان و روان شناسان داخلی و خارجی را به خود درگیر ساخته و درباره این وقایع، تحلیل های گوناگونی ارائه کرده اند.پروژه «نهنگ آبی»، تنها یکی از عوامل مؤثّر در این وقایع شناخته شده و درباره اش داد سخن داده اند. معلوم و مسلّم است که انسان معاصر در عصر حاضر، رویارو با مسئله ای این چنین دردناک است. موضوعی آشکار و از پرده بیرون افتاده که به دلیل تکثّر، نمی توان نادیده اش گرفت و درباره اش اندیشه نکرد.

انتشار فیلم کوتاهی از گفت وگوی دو دختر اصفهانی، که هر لحظه به لبه پرتگاه نزدیک و نزدیک تر می شوند، قلب ها را فشرد و همه را متأثّر و اندوهناک ساخت؛ در حالی که می شد سرزندگی را در سیمای آن دو نوگل دید؛ همانان که لحظاتی بعد در برابر دیدگان رهگذران در یک بزرگراه پرپر شده و از بین رفتند. اگر صدای آنان شنیده نمی شد، هر بیننده ای گمان می برد آن دو در حال رفتن به جشن تولّد یکی از دوستانشان، در میان جمعی شادمان و سرخوشند. آنها تحت تأثیر داروهای روان گردان نبودند و اگر چه از منظرهای مختلف این واقعه مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفته است؛ امّا واقعیت خودکشی به رغم همه برخورداری ها در میان بی دردی و در فصل جوانی، قابل انکار نیست و تعدّد واقعه نیز نشان می دهد که با موردی استثنائی و خلاف قاعده مواجه نیستیم. به قول شاعر باید گفت: خبر آمد خبری در راه است

ناهنجاری ویژه ای که در رویکرد برخی جوانان به خودکشی خود را نشان می دهد. آنچه که انسانی را تا منتهاالیه جاده مرگ می کشد، «انفعال شدید»، «یأس شدید» و فقدان انگیزه ای برای ادامه حیات است.آن هنگام که انسانی «فردا» را فراروی خود تیره و تاریک ببیند، در اوج انفعال، خود را به یکی از مهلکه ها درمی افکند:

۱- ابتذال؛

۲- انتحار.

اتّفاقی در درون یا اتّفاقی در بیرون، همچون نابه سامانی های محیط اجتماعی و. . . گاه چنان نهال تلخ بدبینی، پوچی و انفعال را آبیاری می کنند که لاجرم، شکوفه سیاه انتحار به بار می نشیند.شکست در ماجرایی عاشقانه، سرخوردگی واسپس دویدن های تمام نشدنی در میان چالش های ناخواسته، تنها مصادیقی از اتّفاقاتی هستند که گاه فراروی انسانی رخ نموده و او را بر سر دو راهی تن دادن به ابتذال و خوش باشی نابخردانه یا انتحار مخیر می سازد؛ لذا آنکه بیباکی و تهوّر تن دادن به انتحار را در خود نمی بیند، تن به مرداب ابتذال می دهد تا آنچه را به عنوان رنج می شناسد، به دست تندباد فراموشی بسپارد.

انگیزه بودن و زندگی، همراه با شادمانگی را در آنکه فراروی خود، افقی تیره و تار می بیند، نمی توان دید. جوانی که درسینه خود، چاله ای و فرادست خود، پرده ای سیاه می بیند و قدرت مرتفع ساختن این دو را در خود نمی شناسد، لاجرم به یکی از دو گزینه سابق الذّکر روی می آورد. به عبارتی او مرگ را تحمّل پذیرتر از حیات قرین با چاله ای سیاه در سینه شناخته و بدان تن می سپارد.

نگارنده، همه توجّه خود را معطوف وجود برخی پروژه های مرگ آفرین، همچون «نهنگ آبی» در شبکه های مجازی نمی سازد؛ اگر چه آن را منکر نیست و بی تأثیر نمی شناسد؛ به عبارتی جمله حوادث اخیر را نمی توان معلول این گونه بازی ها و پروژه ها دانست؛ زیرا دلیلی و قرینه ای مشاهده نمی شود که همه آنانی که دست به انتحار زده اند، تحت تأثیر این پروژه شیطانی بوده اند.

در نگرش دینی و آموزه های توحیدی، جان آدمی، به دلیل علوّ شأن، متوجّه و معطوف حقیقتی نورانی است و در باطن خود، جوینده کمالاتی آسمانی و گریزان از همه آنچه پلیدی و کثیفی است.«فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیها لا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِک الدِّینُ الْقَیمُ وَ لکنَّ أَکثَرَ النَّاسِ لا یعْلَمُونَ؛[۱] این فطرتی است که خداوند انسان ها را بر آن آفریده است؛ دگرگونی در آفرینش الهی نیست؛ این است آئین استوار؛ ولی اکثر مردم نمی دانند. »

به قول رسول خاتم (ص):«کلُّ مَوْلُودٍ یولَدُ عَلَی الْفِطْرَه؛[۲] همه تولّد یافته ها بر فطرت الهی به دنیا می آیند. » و در این معنا، هیچ استثنائی نیست، این شرایط خانوادگی، اجتماعی و سایر عواملند که مولودی را از مسیر روشن و بر حق، خارج ساخته و به مغاک سیاه کفر و شرک و ضلالت درمی افکنند.

میل باطنی هر نوتولّدیافته ای، نیل به فراخنای آسمان نور و روشنایی و کمال مطلوب الهی است و هر چه به نوجوانی و جوانی نزدیک تر می شود، این میل در او شدّت می گیرد؛ مگر آنکه. . .به عکس زنان و مردان میانسال و پیرسال، نوجوان وجوان، نگاهش به افق پیش رو و فرداست و به جز خاطراتی از بازی های کودکانه و زندگی در صحن خانه و خانواده، گذشته ای و تاریخی ندارد.

«فقدان هدایت و ارشاد لازم یا سرکوب میل باطنی»، قوّه خدادادی و میل باطنی کودک و نوجوان را در پس پرده برده و مجال عرض اندام را از آن سلب می نماید؛ به عبارتی دیگر، آن زمان که فرزندان زندگی ما، میان میل باطنی و فطری خود و جهان بیرونی (مناسبات و معاملات فردی و جمعی) هم خوانی و هم نوایی و مجانست را تجربه کنند، پروازی آرام، مؤثّر و پیش برنده را آغاز کرده تا دور دست عالم نور و روشنایی برکشیده می شوند؛ امّا اگر به هر نحو و نوع، در جان ایشان دستکاری اتّفاق بیفتد (در اثر تعلیمات و القائات مغایر با طلب جان) یا آنکه در جهان بیرونی، مطلوب جان در صورت مناسبات و معاملات سیاسی، احتماعی، اقتصادی و. . . فراروی آنها قرار نگیرد، آنان در چالشی بزرگ و تناقضی دهشتناک گرفتار آمده و فراروی خود، راهی جز غلتیدن به یکی از دو راه ابتذال یا انتحار نمی نگرند.

وقوع انفعال، نقطه عطفی است که فرزندان آدمی را بر سر دوراهی یادشده مستقر می سازد. این در حالی است که جان متعالی و فطرت الهی، هیچیک از این دو را پذیرا نیست و مطلوب نمی شناسد.انتحار، تجربه مرگ طبیعی، واسپس حیات طیبه و به مثابه پلی برای دست یابی به حیات باقی نیست و نمی بایست این دو، یعنی انتحار و مرگ را یکی دانست.سرانجام انتحار، سقوط در مغاک سیاه جهنّمی و مرگ واسپس حیات پاک، صعود به مدارج عالی و متعالی است. عرض کردم دستکاری نابخردانه (و خلاف ناموس هستی که عین تعادل، زیبایی و تعالی است)، در جان انسان یا جهان که انسان ها در آن سیر و سفر می کنند، طریق پرسنگلاخی را پیشنهاد و مهیا می کند که سرانجامش، جز سیاهی نیست.می خواهم عرض کنم این مائیم که دانسته و ندانسته، نوجوان و جوان را راهی یکی از دو جاده سیاه می کنیم.

این تعلیمات و القائات دانسته و ندانسته ما یا جامعه و جهانی که ما ساخته و از آن لغزشگاهی برای سوق پیدا کردن آن بی گناهان به سوی هلاکت گاه پرداخته ایم، است که نوجوان و جوانی را به سوی پرتگاه هلاکت می کشد. این ما شامل همه اشخاص و عوامل شناخته و شناخته نشده ای می شود که در وقوع یکی از دو واقعه یا هر دوی آنها مؤثّر بوده یا هستند.

معلّمان حقیقی (انبیاء و اولیاء) همه همّتشان مصروف پاسخ گویی به طلب جان آدمی است و ایجاد زمینه ها و امکاناتی در جهان خارجی (متّکی و مبتنی بر نظام عادلانه) تا در هماهنگی و هارمونی چشم نوازی، جان و جسم فرزندان آدمی، سیر و سفری زیبا به سوی آینده ای الهی را تجربه کند و به هیچ روی در موقعیت انفعالی، زمینه ساز ابتذال یا انتحار قرار نگیرد.

مجاهدی که جهان خارجی دست ساز ظالمان را هم افق و هم سو با جهان باطنی خود نمی یابد، پای در میدان جهاد می گذارد تا شاید در اثر مجاهدت و حذف عوامل مزاحم و مانع، نوعی هماهنگی و تعادل در میان «جهان خارجی و عالم درونی» را تجربه کند و سیر و سفری عمومی را برای تجربه کمالات ظاهری و باطنی فراهم آورد.بی سبب نیست که در تعلیمات آسمانی، همواره پنجره ای بر افقی روشن بر آدمی گشوده می شود؛ فصل رهایی و ظهور موعود، تا در گام نخست، انگیزه بودن و رفتن و سپس میل به مجاهدت برای دست یابی به آن مطلوب، در پیروان ایجاد شود و سپس فراخوانی برای سیر و سلوک در جاده ای که به آن عالم نورانی منتهی می شود.

همه تعلیمات آسمانی ادیان توحیدی در سه ساحت عقیدتی، اخلاقی و عملی، شامل اشارات فکری و اعتقادی به سوی آن مطلوب و فرهنگ، فرهنگی و ادبی برای رفتن و سرانجام دستوری برای بالا رفتن از نردبان نورانی اند.همه این معانی را در آموزه های موعود گرایانه مورد توجّه عموم ادیان توحیدی ملاحظه می کنید. به عبارتی منجی گرایی و مهدویت، جان جمله آموزه های دینی، منظور از آن آموزه ها و رهنمون به سوی آن عالم پاک است؛ عالمی که در آن، جسم و جان در هماهنگی تام، به آرامشی اثیری و بالنده می رسد. تصویر ارائه شده از «فردا»، در آموزه های مهدوی، همواره «روشن»، «هماهنگ» و «ه