پاورپوینت کامل محل ولادت رسول خدا (ص) ۷۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل محل ولادت رسول خدا (ص) ۷۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل محل ولادت رسول خدا (ص) ۷۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل محل ولادت رسول خدا (ص) ۷۶ اسلاید در PowerPoint :

۱۰۸

اماکن تاریخی اسلامی در مکه مکرّمه(۸۳)

درآمد:

خداوند توفیق داد تا در نیمه نخست مرداد سال ۱۳۷۶ در خدمت زائران خانه خدا، به عمره
مشرّف شوم. در این سفر بر آن شدم تا جستجویی در باره «مولدالنبی»، که محل آن در
قسمت پایین شعب ابیطالب بوده، داشته باشم. برای دستیابی به این هدف،

راهی «مکتبه المکه المکرمه»، کتابخانهای که در سال ۱۳۷۰ قمری توسط شیخ عباس بن
یوسف القطان شهردار وقت مکه، در مکانمولد النبی بنا گردیده است، شدم. این کتابخانه
تا چند سال قبل به نام مکتبه القطان نامیده میشده است. این بنا سالها پس از روی
کار آمدن وهابیان و تخریب بنای مولد النبی بوده است. این کتابخانه که اهمیت ویژهای
داشته و بالغ بر هزار و اندی نسخه خطی دارد (و فهرست آنها را مؤسسه الفرقان زکی
یمانی در لندن در چند مجلد چاپ کرده) از کتابخانههای قدیمی شهر مکه است. بسیاری از
علما و بزرگان مکه مانند شیخ ماجد الکردی و شیخ عبدالمالک الطرابلسی کتابهای خود را
به این کتابخانه اهدا کردهاند که به نام خود آنها در بخشهای خاصی نگهداری میشود.

کتابی با نام مکتبه المکه المکرمه توسط عبدالوهاب ابراهیم ابوسلیمان (در مطبوعات
مکتبه ملک فهد الوطنیه، ریاض، ۱۴۱۶) چاپ شده که شرحی است درباره این کتابخانه و
پیشینه آن. در این کتاب تصویری نقاشی از بنای مولد النبی چاپ شده که به نظر میرسد
منحصر به فرد بوده و متأسفانه بجز آن، عکسی از بنای کهن مولدالنبی در دست نیست.
کاملتر از این تحقیق، رساله فوقلیسانسیاست کههنوز چاپنشده اما دو نسخه از آن
در کتابخانه موجود بود. عنوان این رساله «مکتبه المکه المکرمه، دراسه تاریخیه» بود
کهتوسط صالحبنعبدالعزیزالمُزَیْنینوشته شده و به جامعه ملک عبدالعزیز در جده در
سال ۱۴۱۶ تقدیم شده بود. با بررسی این رساله، دریافتم که استاد محقق حَمَد جاسر در
سال ۱۴۰۲ در دانشگاه امالقری یک سخنرانی در باره مولد النبی و برخیدیگر ازاماکن
مکهایراد کردهاست. محمدحسین زیدان در «عکاظ» مقالهای مفصل در نقدحمدجاسر نوشته
که درشماره۵۸۴۹ سال ۲۳، شنبه ۱۳ شعبان ۱۴۰۲ منتشر شده است. ما این مقاله را به دست
نیاوردیم. چند سال بعد، در سال ۱۴۰۶ دکتر محمد عبده یمانی(۸۴) مقالی در رد بر او
نوشته است. با مراجعه به کتابخانه دانشگاه امالقری مقاله حَمَد جاسر را، که در
مجله العربـکه حمد جاسر در سال ۱۳۸۶ آن را تأسیس کردهـچاپ شده بود، بدست آوردم
و توفیق آن را یافتم تا در همان حرم مکی ترجمه کنم که در ادامه خواهد آمد. اگر
توفیقی بود مقاله محمد عبده یمانی را نیز برای شماره بعد آماده چاپ خواهم ساخت.
صفحاتی از رساله فوق لیسانس مذکور را که درباره پیشینه بنای مولد النبی است، با کمک
دو تن از کتابداران فعلی کتابخانه با نامهای وائل حسین برکات و یاسر احمد حسن عنبر
زیراکس گرفتم که امید است ـ ان شاء الله ـ بتوانم آنها را هم در فرصت مناسب چاپ
کنم. به این مناسبت از این دو کتابدار تشکر میکنم.

مقدمه

پیش از هر چیز باید ابراز کنم که بنده از شیفتگان آثار تاریخی بوده و از کسانی هستم
که دیگران را به پاسداری از آنها دعوت میکنم; چه آثار تاریخی کهن، چه آثاری که سبب
عبرت و موعظت است و چه آنها که در درون انسان یادی از حادثهای بزرگ به وجود آورده
یا عمل نیک قابل پیروی از صاحب آن اثر را نشان میدهد. من بیش از نیم قرن قبل، شرح
حال مورخ مکه، تقیالدین حسنی فاسی (م ۸۲۳) را نوشتم و در آن نوشته، اشاره به
کتابههای موجود در مساجد و رباطها و آثار باقی مانده بر قبور کرده و آرزو نمودم که
تصویر این کتابهها تهیه شده و پس از جمع آوری، مهمترین آنها نگهداری شود. همین
درخواست را در مقالهای که درباره کتاب «نورالقبس» (تصحیح رودلف زنهایم) در مجله
العرب (سال اول، ص۴۵۹) نوشتم مطرح کردم و در آنجا نوشتم: نکته شگفت آن که این مصحح،
وقتی در مقدمه کتاب از نخستین تلخیص این کتاب توسط بشیر بن حامد سخن میگوید،
مینویسد:

«شانس مرا یاری کرد که به برخی از کتابههای قبور باب المعلی در مکه دسترسی پیدا
کنم که از جمله قبر بشیر بن حامد بود وانشاءالله درباره آن مقالی مفصل خواهم
نوشت.»

محققان غربی تا این اندازه در شناخت آثار تاریخی ما و کتابههای روی سنگهای ما
حریصاند; در حالی که در میان ما کسانی این سنگها را میشکنند. البته حرمت کتابت بر
سنگ، برای ما هم قابل درک است! اما سزاوار است آنچه از این کتابههای تاریخی بر جای
مانده، به جای امنی منتقل و برای بررسی نگهداری شود; هم از حیث تطور خط عربی و هم
در جهت بررسی زندگی بزرگان; درست همانند حفاظت از کتابههای منقوش بر صخرهها.

زمانی که مجله العرب را در رجب سال۱۳۸۶ تأسیس کردم، از استاد عبدالله عریف شهردار
مکه درخواست کردم که کتابی در جغرافیای مکه و تطوّر آبادی آن در گذشته، بنویسد و در
روی نقشه به محل آثار تاریخی اشاره کند. این پیش از آن بود که تحولات اخیر، که
نزدیک است تا تمامی آثار تاریخ قدیمی را از بین ببرد، به وجود آید. اما وی در
مقالهای که در روزنامه «البلادالسعودیه» چاپ کرد، از این کار عذر خواست و نوشت:
حَمَد از من چیزی خواسته که امید دارم شخصی که توانایی بیشتری دارد آن را انجام
دهد.

من به آثار تاریخی از زاویه یک بهرهجوی پندگیر، که میکوشد به حقیقت آثار دست یابد
و از هر آنچه جز دستیابی به معرفت است دوری کند، مینگرم.

آثار موجود در این شهر دو دسته است:

نخست; مشاعر مقدسه در مکه، منا، مزدلفه، عرفات و مواقیت مکانی حج که خداوند خود
متکفل حفظ و پاسداری از آنهاست; چرا که با عبادت بندگان وی، در انواع و اقسام
عبادات، مربوط است.

دوم; آثاری که به زندگی روزمره ساکنان این شهرِ پاک مربوط میشود; مانند مساجد،
مکانهای ولادت، قبور و سایر امکنه. بحث من درباره دسته دوم است، آن هم به اختصار.
ابتدا نکتهای را که به طور عموم پایه بحث از این قبیل آثار است عرض میکنم. آن
نکته این است که سلف صالح ما در سه قرن نخست هجری، اهتمامی در حفظ آثار خود نداشته
و در تعیین محل و زمان آن آثار اعتنایی نمی کردند. حتی گاه که از افراط دیگران را
در بزرگداشت آن آثار میدیدند، در از میان بردن آثار میکوشیدند. کما این که عمر بن
خطاب با دیدن اقبال مردم در زیارت «شجره رضوان»، جایی که مسلمان با رسول خدا(صلی
الله علیه وآله) در زیر آن بیعت کردند و آیه: لَقَد رَضِیَ اللهُ عَنِ المُؤمِنینَ
إذ یُبایِعُونَکَ تَحتَ الشَّجَرَهِ(۸۵) نازل شد، دستور داد تا آن را قطع کردند.
محققان در این باره به تفصیل سخن گفتهاند.

نیکوست تا این نکته را هم اشاره کنم که تساهل علما در روایت و نقل آنچه در فضیلت
برخی از اماکن آمده، سبب گسترش یافتن این قبیل آثار شده است; همانطور که رقابت میان
مردمان شهرها در برخی دورهها، باعث فراوانی این قبیل فضیلتها، به طرق و وسایل
مختلف شده است.

من بر آن نیستم تا در این زمینه به تفصیل سخن بگویم. تنها توجه خواننده را به شباهت
موجود میان بسیاری از آثار در دو شهر مکه و مدینه جلب میکنم; مانند فراوانی مساجدی
که منسوب به اشخاصی از صدر اسلام است; یا نسبت بسیاری از قبور به برخی از چهرههای
مشهور در قبرستان معلاه و بقیع و حتی در باره چاهها; مثل آب زمزم.

مکانهای تولد در شهر مکه

چه بسا مشهورترین این قبیل اماکن و قدیمیترین آنها، مکانی است که بسیاری از علمای
متقدّم معتقدند که رسول خدا(صلی الله علیه وآله) در آنجا متولد شده و آن در شعب
بنیهاشم واقع در سوق اللیل است; جایی که علی رغم تغییرات فراوان، همچنان شهرت خود
را حفظ کرده است. باید گفت که بسیاری از علما در انتساب این مکان به رسول خدا(صلی
الله علیه وآله)تردید کردهاند.

چنین به نظر میرسد که معتقدان به این انتساب، به قرائنی تکیه کردهاند. بدون
تردید، پیغمبر(صلی الله علیه وآله) از اهالی مکه است و بنی هاشم عشیره نزدیک اویند
که محلهشان در شعبی بوده که به نام آنها شهرت داشته و بعدها به نام ابوطالب که از
جمله بنیهاشم است نامیده شده است. خانهای که مولد النبی دانسته شده، در همین شعب
قرار دارد و از آنِ رسول خدا(صلی الله علیه وآله)بوده است. زمانی که آن حضرت هجرت
کرد، عقیل بن ابی

طالب آن خانه را تصرف کرد، کما این در حدیث شریف آمده است: «هل ترک لنا عقیل من
دار؟» آیا عقیل خانهای برای ما باقی گذاشته؟ به همین دلیل برخی از علما که
ابنقیّم نیز در کتاب زاد المعاد در شمار آنهاست، نوشتهاند:

«تردیدی در این که رسول خدا(صلی الله علیه وآله) در میانه مکه متولد شده وجود
ندارد.»

با این حال باید گفت برخی از عالمان پیش از ابنقیّم در این باره اختلاف نظرهایی را
یاد آور شدهاند. تقیالدین حسنی فاسی، مورخ مکه، در «شفاء الغرام» و «العقد
الثمین» از قول مُغْلطای ، عالم حنفی مصری (م ۶۸۹ ـ ۷۶۲) که از حفاظ است، نقل کرده
که حضرت در عَسْفان متولد شده است. مغلطای نوشتهای با عنوان «الاشاره الی سیره
المصطفی و تاریخ من بعد من الخلفاء» دارد که نسخه آن در مکتبه الحرم المکی است(۸۶)
و در آن آمده است: رسول خدا(صلی الله علیه وآله) در مکه، در خانهای که از آنِ محمد
بن یوسف برادر حجاج است متولد شد. نیز گفته شده در شعب متولد شده; و گفته شده: در
رَدْم(۸۷) و گفته شده در عسفان.

بنابر این، در این قول که آن حضرت در مکه متولد شده تردیدی نیست اما، درباره تعیین
محل تولد آن حضرت اختلاف شده است. محمد بن محمد بن سید الناس (۶۷۱ ـ ۷۳۴هـ.) در
کتاب «عیون الأثر فی سیره سید البشر» نوشته است: آن حضرت در خانهای که از محمد بن
یوسف برادر حجاج دانستهاند، متولد شد. نیز گفته شده: در شعب بنی هاشم دیده به جهان
گشوده است. (مطلب را با تعبیر تردید برانگیز «گفته شد» آورده است.) سهیلی
(۵۰۸ـ۵۸۱هـ.) در کتاب «الروض الأُنُف» نوشته است: آن حضرت در شعب متولد شد. نیز
گفته شده: در خانهای نزدیک صفا که بعدها از آن محمدبن یوسف برادر حجاج شد و زمانی
که زبیده به حج آمد در آنجا مسجدی ساخت.

فاسی از این مطلب یاد کرده و آن را بعید دانسته است. او مینویسد: محل تولد رسول
خدا(صلی الله علیه وآله) در سوق اللیل مشهور است. سهیلی در باره مولد النبی مطلبی
نوشته که

دو عکس و تصویر در این بحث باشد

فاسی آن را آورده و نسبت به آن اظهار ناباوری کرده، میافزاید: شگفتتر از این، آن
که گفته شده آن حضرت در «ردم»; یعنی ردم بنی جُمَع متولد شده است.

مقصود از «ردم» سدی است که در سال هفدهم هجری در روزگار عمر، برای حفظ مسجد الحرام
از سیل، ساخته شد. محل آن در بالاترین نقطه مدّعا ـ جایی که برخی از علما نوشتهاند
که مُحْرم برای دعا در آن جا میایستد، چون از آنجا کعبه مطهّره قابل دیدن است ـ
قرار داشته است.

اختلاف نظر درباره محل تولد آن حضرت ما را بر آن میدارد تا در باره قطعیت محل
معروف و شناخته شده، به عنوان مولد النبی تردید کنیم و آن را فاقد استناد درست
تاریخی بدانیم. این مطلبی است که شیخ عبدالله عیاشی (۱۰۳۷ـ۱۰۹۰) در سفرنامه خود
تشریح کرده و مینویسد:

از کتابهای سیره چنین به دست میآید که در باره محل تولد آن حضرت، در این که در مکه
بوده یا ابواء و این که اگر در مکه بوده در شعب بوده یا محصّب یا جای دیگر، اختلاف
نظر وجود دارد. من نمیدانم که مردم تعیین این محل را به عنوان محل تولد از کجا به
دست آوردهاند، جز آن که ثابت شود این خانه، خانه پدر یا جد حضرت بوده که در آن
صورت، این سخن که تولد آن حضرت در مکه و در اینجا بوده طبیعی مینماید; چرا که
انسان به طور عادی در خانه پدرش متولد میشود. اگر مقصود از شعب، همان شعب ابی طالب
باشد که آن حضرت همراه بنی هاشم و بنی مطلب در قضیه صحیفه به آنجا رفته، چنین چیزی
بعید نیست; چرا که این خانه