پاورپوینت کامل امیر مؤمنان علی ـ علیه السلام ـ و ارسال پرده کعبه ۶۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امیر مؤمنان علی ـ علیه السلام ـ و ارسال پرده کعبه ۶۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امیر مؤمنان علی ـ علیه السلام ـ و ارسال پرده کعبه ۶۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امیر مؤمنان علی ـ علیه السلام ـ و ارسال پرده کعبه ۶۵ اسلاید در PowerPoint :

۲۰۱

از زمانی که شماره های عربی و فارسی مجله گرامی فصلنامه «میقات حج» را
دیده و خوانده ام، در صدد بودم که من نیز طبق مناسبت ها، مقالاتی بنویسم
و تقدیم کنم، لیکن گرفتاریها این توفیق را از من گرفته است. تا اینکه اخیرا در
شماره ۲۵ «میقات حج» (فارسی) مقاله ای خواندم که لازم دانستم درباره آن
توضیحی بدهم و به شبهه ای که برای خوانندگان ایجاد می کند، پاسخ دهم.

در آن مقاله دو قسمت بود که هر یک را جداگانه می آورم و درباره اش توضیح
می دهم:

(۱)

در شماره مزبور (۲۵) فصلنامه، صفحه ۸۴ در مقاله ای با عنوان «جامه کعبه معظّمه در
طول تاریخ»، نوشته دکتر السید محمّد الدقن وترجمه آقای دکتر هادی انصاری، سابقه پوشش
کعبه در زمان پیغمبر و خلفا (ابوبکر و عمر و عثمان) مطالبی آورده و نوشته است که آن را در
کجا می بافتند و چگونه به مکّه می آوردند و کعبه را پوشش می دادند.

پس از آن چنین آورده است:

«امّا [حضرت] علی بن ابی طالب علیه السلام را هیچ یک از مورّخان یاد نکرده اند که جامه ای را
بر کعبه قرار داده باشد. آنان
علّت این مطلب را درگیری آن حضرت در
جنگها و فتنه های داخلی، که دولت اسلامی را پس از قتل عثمان گرفتار نمود، دانسته اند.»(۱)

مأخذ این نقل را در «پی نوشتها» به شماره ۳۰ «اخبار مکّه» ازرقی، ج۱، ص۲۵۲ و
۲۵۳» یادداشت کرده است.(۲)

ازرقی مورّخ مکّه گفته است: «هیچ یک از مورّخان یادنکرده اند که حضرت امیر
المؤمنین علیه السلام جامه ای بر کعبه پوشانده باشد»، در حالی که در روایات درباره اهل بیت علیهم السلام
عکس آن است.

در کتاب نفیس و معتبر «قرب الاسناد» تألیف محدّث ثقه بزرگوار عبداللّه بن جعفر
حمیری از دانشمندان بزرگ ما در اواخر سده سوّم هجری و زنده در سنه ۳۰۰ هجری، به سند
خود از امام جعفر صادق علیه السلام و آن حضرت از پدرش امام محمّد باقر علیه السلام روایت کرده است که
فرمود:

«علی علیه السلام پرده کعبه را همه ساله از عراق می فرستاد.»(۳)

کتاب قرب الاسناد حمیری نخستین بار به امر آیت اللّه العظمی بروجردی رحمه الله مرجع
مطلق عصر، چاپ و منتشر گردید.

می دانیم که علی علیه السلام در زمان خلافتش در عراق بوده است و «درگیری آن حضرت در
جنگها و فتنه های داخلی، که دولت اسلامی را پس از قتل عثمان گرفتار نمود»، مانع از آن
نبوده است که آن حضرت ارسال پرده خانه خدا را فراموش کند، بلکه با همه شورش ها و
سرکشی های مخالفان و جنگهایی که بر ضد حضرت راه انداختند، آن امام عظیم الشأن هر
سال پرده کعبه را از عراق می فرستاد تا کعبه را با آن پوشش دهند.

جای تأسّف است که نویسنده محترم چنین کتابی از «پوشش کعبه در طول تاریخ»
سخن بگوید و اظهار کند که تمام خلفا و امرای اسلامی در این اندیشه بوده اند غیر از علی علیه السلام !
و از این خبر مهمّ و جالب بی خبر باشد!

در همین صفحه کتاب «قرب الاسناد»، حمیری باز به سند خود از امام صادق و آن
حضرت از پدرش امام باقر علیهماالسلام روایت می کند که: «علی علیه السلام اجازه داد امان نامه برده مسلمان
برای مردم قلعه ای (که در آن متحصّن بودند) نافذ باشد و فرمود: او هم از مسلمانان است.»(۴)

این را داشته باشید و نگاه کنید به نوشته یاقوت حموی در «معجم البلدان» در لفظ
«سُهریاج» که می نویسد: شهری در فارس بوده است. از فضیل بن زید رقّاثی روایت شده که
گفت: در زمان حکومت عبداللّه بن عامر بن کریز، سُهریاج را محاصره کردیم. او به فارس رفت
تا آن جا را فتح کند. روزی تصمیم گرفتیم آن را فتح کنیم، رفتیم و جنگیدیم و به لشکرگاه
برگشتیم. برده ای از ما در محلّ ماند. او پس از بازگشتِ ما امان نامه ای نوشته و به تیری بسته
و برای آنها به درون قلعه رها کرده بود. روز دیگر که به جنگ رفتیم دیدیم اهل قلعه بیرون
آمدند و گفتند: «این امان نامه شماست که به ما داده اید، و دیگر نباید با ما جنگ کنید.»

ما موضوع را نوشتیم و برای عمر به مدینه فرستادیم. او هم جواب داد: «برده مسلمانان
از مسلمانان است و امانی که
داده است مثل امان نامه خود شماست،
امان او را نافذ بدانید. ما هم آن را تنفید کردیم.»(۵)

وقتی این را در «معجم البلدان» یاقوت دیدم، مانند موارد مشابه دیگر، حدس نزدیک به
یقین زدم که خلیفه عمر، موضوع را در شورای صحابه مطرح کرده و جوابی که داده است،
همان سخن باب مدینه علم پیغمبر، حضرت امیر مؤمنان علی علیه السلام است.(۶) و سالها بعد که این
حدیث را در قرب الإسناد دیدم، متوجه شدم مطلب همان است که حدس زده بودم، و اینک
شما آن را به نقل از امام صادق و امام باقر علیهماالسلام نوادگان معصوم آن بزرگوار می بینید که آن را
علی علیه السلام فرموده است. قطعا مورخان از آنها بی اطلاع نبوده اند، ولی چقدر حق کشی نموده اند
که آن را به تبع عمل حکام بنی امیّه و بنی عبّاس که سعی در خاموش ساختن فضائل و مناقب
آن حضرت داشته اند، نادیده گرفته و کتمان کرده اند!

به مناسبت «الکلام یجرّ الکلام» می گویم: در جایی دیدم که روزی منصور خلیفه عبّاسی
نشسته بود و مگسی مرتب روی صورت او می نشست و مزاحم بود. منصور از مقاتل بن
سلیمان مفسّر پرسید: می توانی بگویی خداوند این مگس را برای چه خلق کرده است؟ مقاتل
گفت: «لیذلّ الظالمین»؛ «برای اینکه ستمگران را به ستوه آورد!»

من همان موقع خیلی بعید می دانستم که این سخن مقاتل بن سلیمان مفسّر
در محضر خلیفه مهیبی چون منصور باشد و مقاتل چنین جرأتی از خود نشان دهد
و چنین سخنی در جواب خلیفه بگوید. بعدها در شرح حال امام صادق علیه السلام دیدم
که منصور این پرسش را از آن حضرت
کرده و آن وجود مقدّس این پاسخ را داده
است، آن هم بدین گونه: «لیذلّ به الجبابره»؛ «برای این که جبّاران را ذلیل کند.»(۷)

فقط ذوات مقدّس ائمّه معصومین بوده اند که چنین برخوردهای بی مهابایی با طواغیت
داشته اند. ببینید تاریخ و مورّخان چه بی انصافی ها نموده اند و چه حق کشی ها کرده اند!

(۲)

بخش نخست مقاله «جامه کعبه معظّمه در طول تاریخ» را که در شماره ۲۵ فصلنامه
«میقات حج» فارسی خواندم، صبر کردم تا شماره بعد برسد و ببینم درباره دو قسمت از خلاف
واقع که در این مقاله و شماره آمده، توضیح داده شده است یا نه امّا متأسفانه در شماره ۲۶ هم
ملاحظه شد که توضیحی نداده اند، و جبران نشده است، آن دو قسمت را در این مقاله آوردم تا
درباره آنها توضیحی بدهم که معلوم شود هر دو خلاف واقع بوده است.

قسمت اوّل راجع به نفرستادن جامه کعبه در زمان خلافت ظاهری حضرت امیر
المؤمنین علی علیه السلام توسّط آن وجود مقدّس به مکّه بود که توضیح دادیم خلاف واقع است.

امّا قسمت دوّم که بیش از قسمت نخست باعث تأسّف و تعجب است، حدیثی است که
باز ازرقی از پیغمبر صلی الله علیه و آله نقل کرده که فرمود:

«امروز عاشورا است، روزی است که سال به پایان می رسد و بر کعبه جامه پوشانده
می شود، در این روز است که اعمال بندگان به آسمان برده می شود و من در چنین روزی روزه
هستم، پس هر یک از شما دوست دارد این روز را روزه بگیرد!»

سپس از ابن جریح روایتی نقل می کند که:

«در روزگار گذشته معمول چنین بوده که پس از رفتن آخرین نفرات حاجیان از مکّه،
جامه های دیبا بر کعبه می پوشاندند تا مردم شکوه و زیبایی را بر کعبه نظاره کنند و سپس در روز
عاشورا جامه اصلی آن را قرار می دادند.»(۸)

آوردن چنین مطلبی از کتابی که نویسنده آن غیر شیعه است و مطلب را هم از ازرقی
نقل کرده، چندان تعجب ندارد و جای تأسف نیست، ولی مناسب آن بود که مترجم محترم در
مجلّه ای که به دست شیعیان فارسی زبان می رسد، این مطلب را توضیح دهد که این روایات
مجعول است و ما اعتقادی به آن نداریم؟!

پس از آن هم آمده است: «این
مراسم در روزگار بنی هاشم معمولاً
روز هشتم ذی الحجّه (= روز ترویه) بوده
است.»(۹)

در احادیث، عموما روز عاشورا را روز غم و اندوه دانسته اند و روزی بوده که بنی امیّه بعد
از فاجعه کربلا و شهادت حضرت ابا عبداللّه نواده رسول خدا و یاران باوفایش، آن را جشن
می گرفتند و به شکرانه قتل اولاد پیغمبر که به امر یزید بن معاویه به شهادت رسیدند، به آن
تبرک می جستند و برای آنها بزرگترین عید بوده است!

در همان زمانها روایات مجعول زیادی ساختند و از زبان پیغمبر گفتند که روز عاشورا
مبارک است و نوشتند که رسول خدا در آن روز روزه گرفته و سفارش کرده است که مسلمانان
هم در آن روز روزه بگیرند!

در زیارت عاشورا که از امام محمّد باقر علیه السلام روایت شده، می خوانیم: «انّ
هذا یوم تبرّکت به بنو امیّه» وعجب
است که تاکنون هم پیروان بنی امیّه روز
عاشورا را عید می گیرند و به آن تبرّک می جویند.

لازم به یادآوری است که ما روایات زیادی داریم مبنی بر حرام بودن روزه در روز عاشورا.
محدّث نامی، حاج شیخ
عباس قمی، در مفاتیح الجنان، در «اعمال روز عاشورا» از جمله از صاحب کتاب
«شفاء الصدور» نقل می کند که بنی امیّه پس
از واقعه کربلا چگونه روز عاشورا را بزرگترین و باسابقه ترین اعیاد اسلامی دانستند و چه
روایت ها که در فضائل و قبولی اعمال در آن روز نساختند! بنابر این عاشورا در نزد ائمّه اهل
بیت روزی مصیبت بار بوده است. برای اطلاع بیشتر نگاه کنید به کتاب وسائل الشیعه، «باب
حرمت روزه در روز عاشورا»، و کتاب بحار الانوار (ج۴۰، چاپ جدید)، و… سفینه البحار و
مجمع البحرین هر دو در لفظ «عشر» و معنای «عاشورا».

(۳)

دو مورد حق کشی و ناسپاسی تاریخ و برخی از مؤرخین درباره ائمّه اهل بیت علیهم السلام
مطالبی را یادآور شدیم. اینک موردی دیگر را که با سوء نیّت در اذهان برخی از مردم جای
داده و آن را دستاویزی برای ملکوک ساختن طایفه بزرگی از مسلمانان یعنی شیعیان و پیروان
صدیق ائمه اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام عنوان کرده و می کنند، می آوریم و در اطراف آن،
مقداری توضیح می دهیم، باشد که افراد منصف وبی غرض را به کار آید:

در بعضی از کتب دیده ایم و از بعضی شنیده ایم که می گویند: شیعیان بعد از هر نماز سه
بار دستها را تا بناگوش بالا می آورند و می گویند: «خان الأمین» یعنی جبرئیل امین خیانت
کرد! و توضیح داده اند که شیعیان عقیده دارند ک