پاورپوینت کامل اصحـاب صفـه ۲۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اصحـاب صفـه ۲۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۲۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اصحـاب صفـه ۲۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اصحـاب صفـه ۲۷ اسلاید در PowerPoint :

۱۵۵

«اصحاب صفه» عنوان جمعی از مسلمانان پاکباخته و تهیدستی است که در صدر اسلام و زمان پیامبر اسلام(ص) در رکاب آن حضرت بودند و چون در مدینه خانه و آشیان و آشنایی نداشتند، در گوشه ای از مسجد، سکویی ساخته شده بود که در همان جا روزگار می گذراندند و به عبادت مشغول بودند، هنگام جهاد هم به میدان رزم می شتافتند.

آنچه پیش رو دارید، ترجمه فشرده ای است از جزوه «اصحاب الصفه» تألیف «ابوتراب الظاهری» که در عربستان چاپ شده است. گرچه درباره این مسلمانان فداکار و حاضر در صحنه، باید کاوشی عمیق تر انجام گیرد تا روحیات و رفتار آنان «اسوه» مسلمانان تهیدست و جانباز قرار گیرد، لیکن فعلاً به همین حد اکتفا می شود تا به یاری خدای بزرگ در آینده گامهای بلندتری برداشته شود و در این زمینه تحقیقات جامع تری صورت گیرد. (مترجم)

در روایت است که «اصحاب صفه»، گروهی تهیدست بودند. رسول خدا(ص) به یاران خود فرمود:

«هر کس در خانه غذای دو نفر را داشته باشد، سومی را ببرد و هر کس به اندازه چهار نفر غذا دارد، پنجمی و ششمی را ببرد.» ابوبکر، سه نفر را برد و رسول خدا(ص)، ده نفر را.

و به نقل دیگری آن حضرت فرموده است: «اهل صفه» مهمانان اسلامند، بی خانمان و تنگدستند.

هرگاه «صدقه»ای به دست آن حضرت می رسید، خود از آن بر نمی داشت و همه را برای آنان می فرستاد، ولی هرگاه «هدیه»ای برای پیامبر می آوردند، هم خود بر می داشت و هم برای آنان می فرستاد.

طلحه بن عمرو می گوید:

هرگاه کسی به حضور پیامبر می رسید، اگر در مدینه آشنایی داشت، به خانه او می رفت

وگرنه، به جمع اهل صفه می پیوست.

و گفته است: من در میان اهل صفه بودم، همراه با مردی دیگر، هر روز از سوی پیامبر به اندازه یک «مد» خرما برای ما می رسید.

«ابورافع» نقل کرده است:

چون حضرت فاطمه، حسین را به دنیا آورد، روزی عرضه داشت: یا رسول اللّه ! آیا برای فرزندم عقیقه ای بدهم؟

حضرت فرمود: نه، ولی موی سرش را بتراش و هموزن آن را به بینوایان و مساکین اهل صفه، صدقه بده.

فضاله بن عبید گفته است:

آنگاه که پیامبر اسلام با مردم به جماعت نماز می خواند، گروهی از مسلمانان (اهل صفه) از ضعف و ناتوانی خم می شدند، تا حدّی که برخی بادیه نشینان آنان را دیوانه می پنداشتند.

برخی گفته اند: هفتاد نفر از اهل صفه بودند که هیچ یک، ردا نداشتند. روایت است که حضرت رسول(ص) نزد اصحاب صفه
آمد و پرسید:

حالتان چطور است؟

خوبیم یا رسول اللّه ـ امروز خوبید، روزی هم خواهد آمد که برای هر یک از شما ظرفی از غذا بیاورند و ظرفی ببرند و آن گونه که کعبه پوشش دارد، خانه های شما هم پرده خواهد داشت.

ای پیامبر، آیا ما در حال دینداری به اینها خواهیم رسید؟

آری.

پس آن روز، ما خوبیم. صدقه می دهیم و بنده آزاد می کنیم.

نه، امروز شما بهترید؛ هرگاه به دنیا برسید، بر یکدیگر حسادت خواهید داشت و رابطه ها قطع و آمیخته به دشمنی خواهد شد.

و نیز آورده اند: در کنار مسجد پیامبر، سکویی برای مسلمانان تهیدست ساخته شد. مسلمانان هر چه در توان داشتند، به آنان خیر و احسان می رساندند. پیامبر خدا نیز می آمد و خطاب به آنان می فرمود:

سلام بر شما ای اهل صفه.

و درود بر تو، ای رسول خدا.

چطورید؟

خوبیم، یا رسول اللّه .

امروز، شما بهتر از آن روزید که ظرف های غذا را برای شما بیاورند و ببرند و لباسهای گوناگون داشته باشید و خانه هایتان را پرده پوش کنید.

آن روز بهتریم، خداوند به ما عطا می کند و ما هم شکر می کینم.

نه! امروز بهتر از آن روزید.

ابو نعیم در حُلیه الاولیاء گفته است:

تعداد اصحاب صفه، به اقتضای شرایط و زمانها متفاوت بوده است. گاهی غریبه های بی خانمان که به آنجا می آمدند، کم بودند و گاهی تعدادشان فزونی می گرفت. ولی حال اغلب آنان تنگدستی و فقر بود. آنان فقر را برگزیده بودند. هرگز دو لباس و دو نوع غذا نداشتند…

گاهی جمعی از آنان برای نماز، یک لباس داشتند، لباس بعضی تا زانو می رسید و برخی بلندتر.

«واثله بن اسقع» گفته است: من خود از اصحاب صفه بودم و هیچ یک از ما لباس کاملی نداشتیم.

محمد بن سیرین نقل کرده است:

شب که می شد، پیامبر عده ای از اهل صفه را میان اصحاب تقسیم می کرد؛ بعضی یک نفر برخی دو نفر و برخی سه نفر تا ده نفر را به خانه می بردند. «سع