پاورپوینت کامل تفسیر محرفِ مفهوم جدال در حج یا پاسخی به; جدال درحج ۷۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تفسیر محرفِ مفهوم جدال در حج یا پاسخی به; جدال درحج ۷۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تفسیر محرفِ مفهوم جدال در حج یا پاسخی به; جدال درحج ۷۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل تفسیر محرفِ مفهوم جدال در حج یا پاسخی به; جدال درحج ۷۹ اسلاید در PowerPoint :

۶۵

اَلْحَمْدُللَّه الّذی حَرَّضَنا علی الجدال و القتال – فی جُلِّ الاحوال – مع کل
شیطان بَطّال و منافقٍ محتالٍ و مشرک مختال، و قال: «حرض المؤمنین علی القتال» و
«جاهد الکفار و المنافقین واغلظ علیهم» و «قاتلوا اولیاءَ الشیطان» و «ان الشیطان
لکم عدوٌ فاتخذوه عدواً» و قال: «و جاد لهم بالتی هی احسن».

والصلوه والسّلام علی جمیع انبیائه و رسله، الّذین جادلوا بالحق لیدحضوابه الباطل و
یجاهدوا المشرکین فاکثروا جدالهم.

و علی آله الذین افرغوا جهدهم فی دعوه الناس الی سبیل ربهم بالحکمه و الموعظه
الحسنه و جادلوهم بالتی هی احسن، فبذلوا وسعهم فی مجادله الملاحده والکفرفا حسنوا
جدالهم.

و بعد فقد قال اللَّه تبارک و تعالی: «الحج اشهِرُ معلوماتٌ فمن فَرَضَ فیهِنَّ
فَلا رَفَثَ وَ لافُسُوقَ وَ لاجِدالَ فی الحَجِّ وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَیرٍ
یَعْلَمْهُ اللَّه، و تَزَوَّدُوا فانّ خیرالزّاد التَّقْوی وَاتَّقُونِ یا اُولِی
الأْلبابِ»۱.

مروری بر مدلولِ لُغَوی و اصطلاحی واژه «جِدال» مقدمتاً قبل از ورود در تفسیر آیه
یاد شده، سزا بر آن دیدیم که واژه «جدال» را از لحاظ مدلولِ لغوی و اصطلاحی دقیقاً
مورد مطالعه قرار دهیم، آنگاه ببینیم از این کلمه در آیه مورد بحث، چه مفهومی در مد
نظر می باشد: الف – مدلولِ لغوی «جدال»: کلمه «جِدال» (به کسر جیم) از مجادله مأخوذ
شده و در ریشه خود از «جَدْل» اشتقاق یافته است، و خود کلمه «جَدْل» دارای معانی
زیر می باشد:

۱ – محکم بافتن چیزی، از قبیل ریسمان و امثال آن که این مفهوم (یعنی استحکام و
بافتن)، روحِ این واژه و اساس آنرا تشکیل می دهد،۲ و معانی دیگر که برای این واژه
در کتب لغت آمده، به همین مفهوم باز می گردد و دارای چنین جان و روحی می باشد؛ یعنی
از نوعی تناسب با همین مفهوم برخوردار است.

زمام شتر را به همین مناسبت «جَدیل» می نامند؛ چون از پوست تابیده ج و امثال آن ج
بافته می شود؛ چنانکه ابن منظور و دیگران می گویند: جدیل ریسمانی است که از پوست و
یا مو بافته می شود که آن را به گردن شتر نر و یا ماده می آویزند، و در صورتی که
زمام شتر را «جدیل» می نامند که تابیده و بافته شده باشد.

مخاصمه را نیز – با توجه به چنین مفهومی – «مجادله» می گویند؛ چرا که هر یک از دو
خصم، آهنگِ آن دارد که طرفِ خود را از رأی و نظریه خود – اعم از حق یا باطل –
بتاباند و او را از رأی خود برگرداند.

۳ ضمناً یادآور می شویم: جدیل در پاره ای از معاجم، هم به معنای زمام و هم به معنای
دو رشته مروارید و جواهر رنگارنگ – که زنان آنها را بر یکدیگر پیچیده و حمایل می
کنند – به کار رفته است: «وُِشاح»۴.

۲ – قوی شدن بچه آهو و حیوانات دیگر، بدانگونه که به دنبال مادر به راه افتند.

و یا قوی شدن و سفت گشتن دانه در خوشه؛ به همین مناسبت استخوان بزرگ و محکم، و
استخوانهای میان تهیِ دست و پا، و بسیاری از معانی دیگری را – که مفهوم قوت و
استحکام در آن منظور شده است – «جَدْل» و یا «جِدْل» می نامند.

جَدَل – که عبارت از قدرت بر خصومت و جدال است – با توجه به همین مفهوم مورد
استعمال قرار گرفته است؛ و لذا هر فردی که در خصومت سرسختی می کند، عنوان «جَدِل»
را اطلاق می نمایند.

۵ و در اصطلاح فارسی می گویند: «در خصومت، سرسخت است».

با مراجعه به کتب لغت و مطالعه نصوص اصیلی که ساختمانی از این مادّه در آنها به کار
رفته است، به این نتیجه می رسیم که در مفهوم این واژه – در اکثر قریب به تمامِ
مواردِ آن – معنیِ بافتن و یا استحکام و قوّت، و یا هردو جلب نظر می کند.

بنابراین باید در مفهوم «جدال» روح این واژه را – که عبارت از قدرت و قوت، و
تاباندن و بافتن است – جستجو کنیم.

یعنی فردی که به جدال دست می یازد سفت و سخت در خصومت بوده و می خواهد طرف را از
نظریات خود بتاباند و پیچش و انعطافی در او به هم رساند.

راجع به مدلولِ لغوی جدال مطالب گسترده تری در معاجم و فرهنگها دیده می شود که
بازگو کردن همه آنها موجب اطاله و اطنابِ مُمِل می گردد.

و لذا سخن را در این باره به پایان می بریم و گفتگوی خود را با بحث و کاوش در
مدلولِ اصطلاحیِ کلمه «جَدَل» و «جِدال» ادامه می دهیم.

ب – مدلول اصطلاحی کلمه «جَدَل» و «جِدال»:

۱ – جَدَلْ = (أ) ح خس ح حذچخآ ، (أ) حس زخس ح حذچخآ این واژه اصطلاحاً عبارت از
روشِ مناقشه و استدلال می باشد که در طول تاریخ با توجه به مکاتبِ مختلفِ فلسفی، از
مفاهیم متفاوت و متعددی برخوردار شده است: – از نظر سقراط، مناقشه و مجادله ای است
که مبتنی بر بگو و مگو و پرسش و پاسخ می باشد (روش تولید و مامائی).

– از دیدگاه افلاطون، نوعی از روش در تحلیل منطقی است که بر اساس تقسیم اشیاء به
اجناس و انواع، مورد استفاده قرار می گیرد، و این روش و تحلیل به «علم به مبادی
اُولی و حقایق ازلی» منجر می گردد.

– جدل در نگاه ارسطو و دانشمندان اسلامی (منطقیون) عبارت از قیاسی است که از
مشهودات و مسلّمات تشکیل می شود.

– در نظر کانت، منطق ظاهری و صوری است که منحصراً در سفسطه «مصادره به مطلوب» و
فریفتن حواس به کار می آید.

– جدل نزد هگل، انتقال ذهن از قضیه و نقیض آن به قضیه ای که از آن دو نتیجه می شود،
آنگاه همینگونه ادامه یابد تا به «مطلق» برسد.

در کتاب «التعریفاتِ» جرجانی آمده است: «جدل، قیاسی است که از مشهورات و مسلّمات
تشکیل شده، و غرض و هدف آن الزامِ خصم و اقناع و اسکاتِ کسی است که فهم او برای درک
مقدماتِ برهان نارسا می باشد.

۶ واژه «جدل» و «مجادله» در قرآن کریم کلمه «جدل» در دو مورد، و مشتقاتی از باب
«مجادله» در بیست و سه مورد، و کلمه «جدال» در دو مورد از قرآن کریم به کار رفته
است.

اما قبل از آنکه به بحث و بررسی مفهومی که در این موارد در مدّ نظر می باشد
بپردازیم لازم است یادآور شویم که اصطلاح جدل – علاوه بر آنکه در منطق عبارت از
قیاسی است که از مشهورات و مسلمات فراهم می آید – در اصطلاح دانشمندان علوم قرآنی و
تفسیر به معنای استدلال و قیاس برهانی نیز استعمال شده است.

به عنوان نمونه: جلال الدین سیوطی در کتاب خود (در نوع شصت و هشت)، بابی تحت عنوان
«فی جدل القرآن» گشوده است که منظور او از «جدل» عبارت از مفهومی است وسیع که شامل
قیاس جدلی و نیز قیاس برهانی در اصطلاح منطقیین می گردد.

وی یادآور می شود که نجم الدین طُوفّی (م ۷۱۶) کتاب مستقلی در جدلِ قرآن کریم تصنیف
کرده است، آنگاه می نویسد: «قال العلماء: قد اشتمل القرآن العظیم علی جمیع انواع
البراهین والادلّه، و ما مِنْ برهانٍ و دلالهٍ و تقسیمٍ و تحذیرٍ – یُبنی مِن کلیات
المعلومات العقلیه و السمعیه – الا و کتاب اللَّه قد نطق به»۷.

بدیهی است در محتوای چنین اصطلاحی، مفاهیم دیگرِ جدل – که عبارت از مغالطه و سفسطه
است – در مد نظر نیست، بلکه عبارت از به کار گرفتنِ قیاسی است که خصم را به حق و
حقیقت و صلاحِ حال و مآلِ او رهنمون است.

بنابراین نمی توان گفت: هرگونه جَدَل و مجادله ای به مفهوم خصومت و سرسختی بیجا و
نکوهیده می باشد.

و حتی در قرآن کریم – که مشتقاتی از این واژه در موارد مختلفی از آن، مورد استفاده
قرار گرفته – همه جا به معنای خصومت و ستیز بیجا و مذموم نیست.

اصولاً جَدَل و مجادله در قرآن کریم به مفهوم استدلال به کار رفته که در پاره ای از
موارد به معنای استدلال غلط و بی اساس و آمیخته به خصومت، و در پاره ای از موارد
دیگر به معنایِ استدلال صحیح و منطقی و دارای اساس عقلائی و توأم با انس و محبت
استعمال شده است.

بطور کلی، آن جَدَل و مجادله ای که در قرآن کریم از آن نهی و یا نکوهش شده، عبارت
از لجاج و ستیز و استدلال سفسطی و دستخوش مغالطه در جهت اثبات امری است که باطل و
عاری از واقعیت می باشد.

در هیچ موردی از قرآن کریم، جدال و استدلالی که هدف آن اثبات حق است – نه تنها از
آن نهی نشده است – بلکه همه مسلمین موظف شده اند که دست اندرکار چنین جدال و مجادله
ای گردند؛ چنانکه این نکته را در بحث و تفسیر آیه مورد نظر بازگو خواهیم کرد: تفسیر
آیه ۱۹۷ سوره بقره خداوند متعال می فرماید: «الحج اشهرٌ معلومات فمن فرض فیهن فلا
رَفَثَ و لافسوق و لاجِدال فی الحج و ما تفعلوا من خیر یَعْلَمْهُ اللَّه، و تزودوا
فان خیرالزاد التقوی واتقون یا اولی الالباب».

مواسم و ایّامی که مراسم حج باید در آن اَیّام انجام گیرد عبارت از ماههایی است که
در شریعت مقدس اسلام کاملاً معلوم و مشخص شده است.

و فقط می توان آن را در طول سال یکبار انجام داد، بر خلافِ عمره که ممکن است شرعاً
در طول یک سال، چند و یا چندین بار برگزار گردد.

ماههایی که می توان مناسک حج را در آنها به جای آورد – از نظر شیعه – عبارتنداز:
شوال، ذوالقعده، ده روز از ذوالحجه و یا تمامی ایام آن؛۷ چنانکه اهل سنت نیز ایام
برگزار کردن حج را عبارت از شوال و ذوالقعده و پاره ای از روزهای ذوالحجه می دانند
که گروهی آن را در ده روزِ همین ماه مشخص کرده اند.

۸ بنابراین جلو انداختنِ انجام مناسکِ حج از این ماهها و یا تعویق آن از این ماهها
جایز نیست، چنانکه «نَسَأه» – یعنی مردمی که قرآن کریم در باره آنها می گوید «انّما
النَّسی ء زیاده فی الکفر.

»۹ – بدینگونه تقدیم و تأخیرِ حج را روا می داشتند.

کسی که در این ماهها حج را بر خویشتن واجب گرداند – یعنی در این ماهها به حج
مُحْرِم گردد و یا بر حسب نظریه شیعه حتی به عمره تمتع مُحْرِم شود – نباید به
دنبال تمایلات جنسی رفته و عمل زناشویی ویا سایر هوسهای شهوانی را اِعْمال کند: (لا
رفث).

و نباید دروغ بگوید، و یا باید زبان خود را از دشنام و بدگوئی به مؤمن حفظ کند؛ چون
رسول اکرم – صلی اللَّه علیه وآله وسلم – فرمود: «سباب المؤمِن فسوقٌ وقتاله
کفرٌ»۱۰: «دشنام گفتن به مؤمن، خروج از طاعت خدا و جرمی سنگین است، و کشتنِ او
مساویِ با کفر می باشد».

بعضی گفته اند: مراد از «فسوق» عبارت از هرگونه معاصی است و بعضی آن را عبارت از
«تنابز به القاب» و یا کذب می دانند.

۱۱ «ولاجدال»: نباید در حج مجادله کرد.

هر کار نیکی که انجام می دهد، خدای متعال بدان آگاه است و چون عادل می باشد در
برابر آن، پاداش نیکی به شما خواهد داد، و به هنگام حج با خود توشه بردارید و بارِ
سرِ دیگران نباشید، و یا اینکه از رهگذر اعمال صالحه توشه آخرت برای خویشتن فراهم
آورید که بهترین توشه، عبارت از تقوا است.

ای انسانها بِخْرَد، در برابر اوامر و نواهی من راهِ پرهیزکاری را در پیش گیرید.

این بود خلاصه ای از تفسیر آیه مذکور.

امّا آنچه ما درصدد بحث و بررسی آن هستیم و می خواهیم دقیقاً از آن کاوش و تحلیلی
به عمل آوریم، موضوع نهی از جدال در حج می باشد که در این آیه جلب نظر می کند.

عده ای از افراد سطحی – تحت تأثیر عالم نمایانی تهی از دانش، و زاهدنمایانی بی بهره
از زهد، و فقیهانی دست آموزِ تِز ابرقدرتها و گوش به آواز توصیه دولتمردانِ
استعمارزده – این گفتار الهی را دستاویزی برای انتقادِ مسلمینی قرار دادند که در
موسم حج می خواهند شیاطین جن و انس را مورد لعن و نفرین قرار دهند و به تکلیف خود
برای هشدار دادن به مردم و رسالت اسلامی خویش عمل کنند.

«و لا جدال فی الحج» کدام جِدال و با که، و برای چه هدفی؟

الف – منظور از «جدال» در آیه مورد بحث:

۱ – نظریه مفسران و دانشمندان شیعه: مفسرین و فقها و دانشمندان شیعه، یادآور شدند
که جدالِ در حج، عبارت از گفتن «لا واللَّه» و «بلی واللَّه» است.

باید یاد آور شویم که این سخن عبارت از حدّ اقل مراتبِ جِدال می باشد که فرد می
خواهد از رهگذر این سوگند، سخن خویش را بر کرسی نشانده و یا سخنِ طرف را نقض کرده و
رأی او را بتاباند و درهم کوبد.

از این بیان چنین برمی آید که «جدالِ در حج» یا چنان مفهومی، توأم با سوگند انجام
می گیرد؛ یعنی در آن تأکید و تشدید و جود دارد، و این همان مفهوم اصیل و ریشه دار
در معنای لُغَوی «جدال» است که قبلاً بدان اشاره کردیم.

بر حسب این نظریه اگر کسی درصدد اثبات نظریه خود و یا رد و نقض سخنِ مخالفِ خویش
برآید و آن را با سوگندِ یاد شده نیامیزد و