پاورپوینت کامل جایگاه حج در فرهنگ ارتباطات ۶۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جایگاه حج در فرهنگ ارتباطات ۶۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جایگاه حج در فرهنگ ارتباطات ۶۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل جایگاه حج در فرهنگ ارتباطات ۶۳ اسلاید در PowerPoint :

۱۸۶

در اولین قسمت بحث پیرامون «پاورپوینت کامل جایگاه حج در فرهنگ ارتباطات ۶۳ اسلاید در PowerPoint» که در
فصلنامه میقات حج شماره ۸ درج گردید، به دو محور اصلی ارتباط، یعنی
«پیام حج» و «انتقال پیام» اشاره کردیم و مطالبی درباره «منبع پیام»، «محتوای
پیام»، «خاستگاه پیام»، «جایگاه پیام» و «ساختار پیام» ذکر شد و همچنین در
مورد «انتقال پیام» «به ابزار و علائم پیام» و بعضی از کدها و رموز دیجیتالی و
آنالوگ آن اشاره مختصری داشتیم. دو محور اصلی دیگر ارتباط، باقی ماند،
یکی «گیرنده پیام» و دیگری «هدف و آثار پیام» که در پایان نوشتار قبلی، به
مقاله بعد واگذار شده بود که اینک مختصرا به آن می پردازیم:

سوم: گیرنده پیام (ناس)

مهمترین عنصر کار آمد و محور مؤثر در ارتباطات، «گیرنده پیام» است.

گیرنده است که هویت پیام را عینیّت می بخشد و هم اوست که هادی عمده پیام
محسوب می شود.

وقتی چیزی می نویسیم، آنچه اهمیت دارد خواننده است و وقتی صحبت می کنیم
شنونده مهم است و هر وقت پیامی ارسال می گردد ـ خواه کلامی یا غیر کلامی ـ گیرنده است
که با دقت و دریافت و تفسیر وعکس العمل خود، ارسال پیامی را و ظرفیت و کیفیت و تأثیر
آن را نشان می دهد.

در حج، گیرنده پیام «ناس» است و خطاب به همه انسانها است. هر چند وسعت
مفهومی کلمه «ناس» شامل کلیه آحاد می باشد ولی بنابر شاخصه های مذکور در آیات مربوطه،
گیرنده پیام، ناسی خواهد بود که از ویژگیهای خاصی برخوردار باشد.

ناس مأنوس ونه ناس نسناس. ناسی که با خدا و خلق خدا و خویشتن خویش مأنوس
است.

ناسی که از انس مایه دارد، سزاوار اعتکاف در بیت ربّ است ولی ناسی که از نسیان
بهره گرفته، در خور فراموشخانه است.

خلاصه، ناس با ولایت، ناس با برائت، ناس با جمعیت، ناس با طهارت، ناس مستطیع
و مقاوم، گیرنده پیام عظیم و عزیز حج می باشد.

ذیلا به بعضی از موارد کلمه «ناس» که در آیات مربوط به حج ذکر شده توجه می کنیم:

از لب زمزم شنو این زمزمه

کزنم ما زنده دلند این همه

الف: ناس پناهنده به ربّ و امنیت طلب و مقاوم وطاهر که فرموده است: «و اذ جعلنا
البیت مثابهً للناس و امنا و اتخذوا من مقام ابراهیم مصلی و عهدنا الی ابراهیم و اسماعیل أن طهّرا
بیتی للطائفین و العاکفین و الرکّع السّجود!.»(۱)

کلمه «مثابه» مشعر بر آن است که نیل به ثواب و اجر، فقط در این مکان حاصل
می شود و اینجا مکان رجوع برای کسب جزا است و صاحب بیت، ثوب و جامه ای به حاجی
می پوشاند که در خور لطف خداوندی است و آمدن به اینجا نائل شدن به ثوب و ثوابی است
که نمی توان توصیف کرد و خلاصه: حج تعیین ثواب است. و به همین جهت «مثابه للناس»
فرمود و نفرمود «مثابه الناس» چرا که بهره و سودی است که خداوند به انسان بخشیده و نه
فقط بازگشتگاهی که انسان می طلبد و از این روی بزرگان و عرفای اسلامی با استفاده از
همین اشاره که در آیه است، استنباط می کنند که حج به دعوت حق بیشتر است نه با همت و
نه با قسمت و نه با ثروت.

امام صادق ـ ع ـ فرمود:

«قد تری الرجل عنده المال الکثیر أکثر من الزاد والراحله فهو لا یحج حتی یأذن اللّه
تعالی فی ذلک.»

«چه بسیار ثروتمندانی که توفیق طواف بیت ندارند مگر که حق تعالی دعوتشان کرده
و توفیق عنایت کند.»

کلمه «امن» در آیه نیز بیانگر آن است که بیت خدا نه تنها مأمن است بلکه، امنیت
مطلق است و امنیت واقعی «از اینجا» و «در اینجا» است و در جاهای دیگر اعتباری و غیر
واقعی ونسبی است.

نکته قابل توجه این که «جعل» دراین آیه همانند آیه قبل از آن است که فرمود:

«قال انی جاعلک للناس اماما.»(۲)

«جعل» تشریعی و تکلیفی نیست بلکه تکوینی می باشد به این معنا که چون انسان ها،
طبیعتا جویای رهبری هستند، بر آنان جعل امام می شود و چون فطرتا امنیت طلب و پناه
خواهند، برایشان جعل مثابت و امنیت می شود.

پس ناسی مخاطب و گیرنده پیام است که فطرت سلیم خود را حفظ کرده و از ولایت
امام معصوم بهره مند و از رهبری ستم پیشه دور مانده باشد. ناسی که بر اساس نیاز ذاتی، به
سراغ امنیت مقدس معنوی می رود و استمرارا بدان سوی بازگشت و مراجعه دارد.

ناگفته نماند مقصود از «مقام ابراهیم» در آیه کریمه، نباید مکان محدود یاسنگ
مخصوصی باشد که هنگام ترفیع قواعد بیت، حضرت ابراهیم روی آن ایستاده است، چون
فرمان «اتخذوا» محدود به ظرفی خواهد بود که قطعا جابجا شده است. مضافا براین که نماز
طواف پشت مقام است نه بر روی مقام، ولهذا بسیاری از مفسرین، همه حرم و مواقف حج را
مقام ابراهیم می دانند(۳) بنابراین مقام یعنی شأنیّت قیام مانند:

مقام علم، مقام عبادت، مقام معنوی، که بیان موقعیت است. دارای توسعه مفهومی و
هم معنای مکان قیام علمی وعملی خواهد بود البته مقام ابراهیم در کنار بیت خدا، نشانه ایست
از تبلور قیام حضرت ابراهیم و رمزی است از مقام واقعی و موسّع آن بزرگوار.

سالها سجده صاحب نظران خواهد بود

بر زمینی که نشان کف پای تو بود

با توجه به آنچه ذکر شد، ناسِ گیرنده پیام، کسانی خواهند بود که قطعا در مسیر قیام
ابراهیمی قرار گرفته اند تا در اعلای کلمه توحید، واعتلای دین خدا، به اقامه نماز وقیام للّه
جامه عمل پوشند.

این است که چنین ناس پناهنده به حق، وامنیت خواه وقیام کننده وابراهیمی، که نه
تنها در جسم وجان پاک است، بلکه معیار طهارت است، بدانجا می رسد که بیت اللّه را دو
پیامبر برای ضیافتش از هر گونه رجس و قذارت و آثار غیر خدایی، تطهیر می کنند و در
طهارت نگه می دارند که فرمود:

«وعهدنا الی ابراهیم واسماعیل ان طهرا بیتی للطائفین والعاکفین والرکع
السجود.»(۴)

و فرمود:

«وطهّرا بیتی للطائفین والقائمین والرکع السجود.»(۵)

ب: ناس برکت خواه و آزاده و راه یاب و امنیت طلب و با ولایت که فرموده:

«ان اول بیت وضع للناس للذی ببکه مبارکا و هدیً للعالمین فیه آیات بیّنات مقام
ابراهیم و من دخله کان آمنا»(۶)

«پیشترین خانه برکت مند و راه بخش جهانیان، همان است که درمکان پر ازدحام و
سخت، برای انسانها قرار داده شده، در آن نشانه های روشن، مقام ابراهیم، وجود دارد و
هر که در آن داخل شود در امان است.»

«اولیت» در آیه، به قرینه آیاتی، مانند انعام: ۴، انعام:۱۱۰، اعراف:۱۴۳، توبه:۱۰۸،
زخرف:۸۱، به معنای «اولیّن» در مقابل «دومین» و «سومین» نیست بلکه اوّلیت شرطی
و مقدم زمانی است که به معنای زودترین و پیشترین معنا می شود، یعنی خانه ای که از حیث
برکت و هدایت و امنیت و عبادت، دارای اولویت و اوّلیت زمانی است؛ «کانت البیوت قبله و لکنه
کان اول بیت وضع لعباده للّه »(۷)

این اوصاف مقدس بیت اللّه ، نشانه هایی از گرایشات طبیعی «ناس» می باشند؛ یعنی
این مردمند که فیض و فضل مستمر و راهیابی و امنیت مداوم را طالبند و این مهم، میسّر
نخواهد شد جز باتفضّل الهی و آنهم در خانه مردمی.

اوصاف مذکور در آیه ـ برکت، هدایت و امنیت ـ با توجه به سیاق آیات قرآنی، در موارد
خاصی است که تماما گویای عظمت و قداست خانه خدا و بزرگواری و طهارت حجاج بیت اللّه
خواهد بود که مختصرا اشاره می شود:

«برکت خانه خدا»، همانند برکتی است که در مورد لیله القدر و قرآن و نبوت و مسجد
الاقصی، در دیگر آیات قرآنی ذکر شده است.

ـ به آیات: دخان، ۳، انعام،۹۲، مریم،۳۱، اسراء، مراجعه کنید ـ .

یعنی، اماکن و ازمنه ومکاتب غیر وابسته به شرق وغرب که فقط به منبع نورانی الهی
متصلند، همه منابع نوری و مبارک می باشند که فرمود:

«مبارکه زیتونه لا شرقیه و لا غربیه»(۸)

با توجه و دقت در آیاتی که برکت و مبارک بودن را یاد آوری فرموده، دریافت شاخصه
وخصیصه برکت، به دست می آید.

که خانه خدا وابسته به جایی و حکومتی و حاکمیتی و چپ و راستی نیست.

جز وابستگی به خداوند و اللّه مبارک نخواهد بود. از این روی در کتاب خدا، قرآن، یکی
از نامها و عناوین کعبه «بیت عتیق» است، یعنی خانه آزاد از هر گونه حاکمیت و وابستگی به
قدرت های مادی؛ انهّا سمیّ بالبیت العتیق لانّ اللّه اعتقه من الجبابره.

بنابراین، ناس برکت خواه الزاما باید آزاده وآزادگی یاب باشد تا از برکات این خانه
بهره مند گردد. به وسائل الشیعه ج ۹، صفحه ۳۴۷ مراجعه فرمایید.

«هدی للعالمین»؛ اطلاق هدایت وعمومیتی که در عالمین می باشد، بیانگر لطف عمیم
و رحمت واسعه خداوند است. هدایت شامل تمام ابعاد آن: همانند، هدایت تکوینی، هدایت
تشریعی، هدایت نفسانی، هدایت عقلانی، هدایت فطری، هدایت غریزی، هدایت اشراقی ـ با
هر دو معنای هدایت ، یعنی ارائه طریق و ایصال الی المطلوب برای جهانیان ـ است، یعنی
همه ذوی العقول و ذوی الارواح و خلاصه همه آنچه که در عوامل مختلف هستند، کرّوبیان،
جنیان انسانها، همه و همه در طواف بیت اللّه ، مشمول هدایت الهی خواهد بود. هر کدام بنا به
ظرفیت وجودی خود از این فیض بهره مند می شوند که فرمود: «فسالت أودیه بقدرها.»

و هیچکدام بی بهره نخواهند ماند و از این رو حاجی بیت اللّه و طائف کعبه ـ هر چقدر
هم دور از عرفان لازم باشد ـ دست خالی بر نخواهد گشت. البته حجاج واقی که از همه
مواهب و ابعاد هدایت برخوردار شوند، کم خواهند بود که معصوم ـ علیه السلام ـ فرمود:

«ما اکثر الضجیج و أقل الحجیج»(۹)

«و من دخله کان آمنا»، «و هر کس در آن وارد شود در امنیت است»، که خانه و بلد وحی،
نه تنها آمن است، بلکه هر کس در آن وارد شود نیز دارای منزلت والایی است که او هم آمن
است. و این امنیت، اثر دعای حضرت خلیل است که عرضه داشت:

«رب اجعل هذا بلدا آمنا»(۱۰)؛ «پروردگارا! اینجا را سرزمین امنیت بخش قرارده.»

«رب اجعل هذا البلد آمنا»(۱۱)؛ «پروردگارا این سرزمین را امنیت بخش قرار بده.»

و خداوند اجابت فرمود که: «أولم یروا أنا جعلنا حرما آمنا»(۱۲)

امنیت در آیه شامل ابعاد مختلف است. امنیت از عذاب الهی در دنیا و آخرت و هم
امنیت جان هر جاندار و پناهنده ای که در آن مکان است. حتی سارق و جانی و مفسد و هم
امنیت تضمین شده معنوی که در رابطه با ولایت اهل بیت عصمت