پاورپوینت کامل حرم جناب ابراهیم فرزند رسول خدا-ص- ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حرم جناب ابراهیم فرزند رسول خدا-ص- ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حرم جناب ابراهیم فرزند رسول خدا-ص- ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حرم جناب ابراهیم فرزند رسول خدا-ص- ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint :

۱۲۴

از جمله بقعه ها و گنبد و بارگاهها که در داخل بقیع به وسیله وهابیان منهدم گردیده
است، ساختمان بقعه وحرم متعلق به جناب ابراهیم فرزند رسول خدا – ص – می باشد.

و از
این جهت که پیکر جناب ابراهیم در کنار قبر عثمان بن مظعون صحابه جلیل القدر رسول
خدا – ص – به خاک سپرده شده و هر دو قبر در کنار هم قرار گرفته اند.

این بقعه
همانگونه که به بقعه جناب ابراهیم مشهور شده است، گاهی به عثمان بن مظعون هم نسبت
داده می شود.

چگونگی حرم و ضریح جناب ابراهیم وضعیت حرم جناب ابراهیم در کتب تاریخ
و مدینه شناسی، از اوایل قرن هفتم مطرح و در مقاطع مختلف از آن سخن گفته شده است
ولی قبل از تاریخ یاد شده، آیا این بقعه به چه شکل بوده و اصلاً دارای ساختمان بوده
است یا نه، در این مورد مطل قبر گنبدی است سفید رنگ.

مشابه همین جمله را ابن بطوطه
جهانگرد دیگر (۷۵۶) ذکر نموده است.ه.«در روی بقعه ابراهیم گنبدی است و در دیوار
سمت جنوبی این بقعه، شبکه هایی وجود دارد و او در کنار قبر عثمان بن مظعون دفن شده
است».

از گفتار سمهودی (متوفای ۹۱۱) معلوم می شود که این بقعه و ضریح در زمان وی
نیز به همان شکلی بوده که مطری و دیگر مدینه شناسان قبل از وی یاد نموده اند؛ زیرا
او می گوید: «و قبره علی نعت قبر الحسن و العباس و هو ملصق الی جدار المشهد القبلی
و فی هذا الجدار شباک».ه .- وفاء الوفا، ج ۳، ص ۹۱۸.

ابراهیم رفعت خلاصه: آنچه از
گفتار این مورخان و نویسندگان از قرن هفتم تا قرن چهاردهم هجری بدست آمد، این است
که قبر شریف جناب ابراهیم سلاله پاک رسول خدا – ص – و جناب عثمان بن مظعون یکی از
باوفاترین صحابه ها و یاران آن حضرت؛ همانند سایر قبور اقوام پیامبر اسلام – ص – در
بقیع دارای بقعه و گنبد و بارگاه بوده است و قبر جناب ابراهیم که دارای زیباترین
ضریح همانند ضریح ائمه بقیع – علیهم السلام – و در سمت جنوبی این بقعه و متصل به
دیوار قرار گرفته و در این سمت از دیوار شبکه هایی نیز تعبیه شده بود که ارتباط
زایرین با داخل حرم بوسیله این شبکه حفظ می گردد.

و بالأخره توجه زائرین و حجاج که
در طول تاریخ از نقاط مختلف جهان به مدینه منورّه مشرف می شدند، به این بقعه شریف و
قبر مبارک منعطف می گشت و اگر در اثر کثرت و ازدحام زائرین، امکان وارد شدن به داخل
این حرم وجود نداشت، طبعاً از بیرون حرم و از مقابل شبکه، قبر فرزند رسول خدا را
زیارت و در این محل به دعا و راز و نیاز با خداوند متعال می پرداختند.

و اینک در
مورد این حرم شریف تذکر دو موضوع ضروری به نظر می رسد: یکی معرفی سایر مدفونین در
این محل و دومی بیان تاریخ بنای این بقعه و بارگاه.سایر مدفونین در بقعه ابراهیم
بطوری که در گفتار بعضی از مورخان و مدینه شناسان ملاحظه فرمودید و در آینده نیز به
آن خواهیم رسید، قبر جناب ابراهیم در کنار قبر عثمان بن مظعون و هر دو زیر یک گنبد
قرار داشتند.

ولی بعضی از مورّخان علاوه بر قبر عثمان بن مظعون وجود قبر تعدادی
دیگر از صحابه را نیز در این بق قبر اسعد بن زراره عباسی از علمای قرن یازدهم پس
از اشاره به بقعه جناب ابراهیم و عثمان بن مظعون می گوید: «و نقل می کنند در این
بقعه غیر از قبر این از گفتار سمهودی ظاهر می شود که به عقیده وی، بجز ابن مظعون و
ابن عوف، از صحابه کسی در داخل بقعه ابراهیم دفن نشده است و چند تن از صحابه که
بعضی از مورّخان از آنها یاد نموده اند، که در مجاورت ابراهیم و در داخل بقعه او
بخاک سپرده شده اند، قبر آنان در مجاورت او ولی در خارج بقعه، و نه در داخل آن،
قرار دارد».

و اما تاریخ بنای این بقعه و ضریح همانگونه که قبلاً آوردیم، ساختمان
حرم و ضریح جناب ابراهیم از اوایل قرن هفتم و به وسیله ابن جبیر مطرح شده است و او
هم از وضع موجود این حرم و ضریح و از آنچه خود شاهد آن بوده یاد نموده است اما آیا
همان بقعه و ضریح در چه تاریخ و به وسیله چه کسی ساخته شده و همچنین این حرم قبل از
این بنا و در طول قرنهای اول به چه شکل بوده، در گفتار نویسندگان و مورخان در این
مورد مطلب صریحی وجود ندارد و لیکن از شواهد و قرائن موجود در گفتار آنان و تصریح
بعضی از بزرگان شیعه می توان در مورد تاریخ تقریبی و نسبت به بانی این بقعه و ضریح
اظهار نظر نمود.

مرحوم علامه قاضی نوراللّه شوشتری پس از آنکه مجد الملک را بانی
ساختمان حرم ائمه بقیع معرفی می کند، می گوید: «و چهار طاق عثمان بن مظعون را که
اهل سنت چنین پندارند، که مقام عثمان بن عفان است، او بنا کرده است و مشهد و اما در
مورد ضریح جناب ابراهیم بطوری که ملاحظه فرمودید، ابن جبیر جهانگرد معروف و سمهودی
مدینه شناس مشهور، در ضمن توصیف از ضریح ائمه بقیع و معرفی ضریح ابراهیم به مشابهت
و هم قرین بودن آن دو، تکیه و تأکید نموده اند و این گفتار و تشبیه، که نشانگر
شباهت تام از نظر فنی و مواد اولیه و استحکام و ظرافت و نقوش و خطوط موجود در این
دو ضریح است طبعاً گویای این حقیقت هم می باشد که آنها در یک زمان و در زیر نظر یک
صنعتکار و به دست یک استاد کار ساخته شده اند.

بطور خلاصه در ارتباط با ساختمان حرم
و ضریح جناب ابراهیم سه موضوع قابل توجه است: ۱ – ایجاد گنبد و بارگاه و ساخته شدن
ضریح ائمه بقیع به وسیله مجد الملک بوده که در محل خود توضیح داده شد.

۲ – قاضی
نوراللّه شوشتری تصریح می کند که حرم جناب ابراهیم نیز به وسیله مجد الملک ساخته
شده است.

۳ – و بالأخره شباهت هایی که در میان دو ضریح وجود داشته است.

و از مجموع
این سه مطلب می توان چنین نتیجه گیری نمود که بانی ضریح جناب ابراهیم، مانند حرم او
و مانند حرم و ضریح ائمه بقیع، مجد الملک براوستانی است که در اواخر قرن پنجم هجری
ساخته شده است.

سنت رسول اللّه – ص – در تدفین ابن مظعون و ابراهیم – ع – این بود
آنچه در مورد تاریخ بقعه و بارگاه و قبر جناب ابراهیم و عثمان بن مظعون بدست ما
رسیده است و در اختیار خوانندگان ارجمند قرار دادیم.

ولی در مورد این دو شخصیت،
موضوع مهم و نکته حساس و جالبتر، از جنبه تاریخ، توجّه به سنّت رسول خدا و توجه به
روش آن حضرت در کیفیت تشییع و تدفین آنها و فراگرفتن احکام اسلامی در اجرای سنت
عملی آن بزرگوار در مورد تدفین و مراسم پس از آن، نسبت به همه مسلمانان مخصوصاً
آنان که از قداست و معنویت بیشتری برخوردارند و با رسول خدا پیوند خانوادگی و یا
افتخار صحابگی آن حضرت را دارند و همچنین کسانی که دارای خدمات ارزنده به اسلام و
قرآن می باشند.

زیرا مسلّم است که مراسم تشییع و تدفین ابن مظعون و ابراهیم بدستور
مستقیم و به مباشرت شخص رسول خدا انجام گرفته و در حقیقت آن حضرت این بخش از
دستورات آیین خویش را عملاً بعنوان درس و برنامه همگانی در این دو مراسم تعلیم
فرموده است و تمام مسلمانان موظّفند این درس را همانند سایر برنامه های دینی فرا
گیرند و از سنت رسول خدا – ص – پیروی و دستور او را اجرا و عملی سازند که «ما
آتاکُم الرَّسُول فَخُذُوه و مانهاکم عَنْهُ فَانْتَهُوا».

بیان این برنامه عملی و
توضیح این سنت جاودانی ایجاب می کند که مروری داشته باشیم به بیوگرافی ابن مظعون و
جناب ابراهیم و نگاهی بر مراسم تشییع و تدفین پیکر پاک این دو شخصیت بزرگوار؛
آنچنان که در منابع حدیثی و تاریخی نقل گردیده است.

عثمان بن مظعون در مکه صحابه
بزرگ؛ عثمان بن مظعون، کنیه اش ابوسائب از سابقین در اسلام و چهاردهمین فرد است که
در مکه به ندای توحید پیامبر – ص – لبیک گفته و اسلام را پذیرفته است و یکی از
مسلمانان مجاهد و مبارز و از کسانی بوده است که دفاع از حریم اسلام و فداکاری در
حمایت از شخص رسول خدا – ص – را در رأس وظایف و برنامه های زندگی خویش قرار داده
است.

بنا به گفته بعضی از مورخان، وی افتخار اخوّت و برادری رضاعی با رسول خدا – ص
را هم داشته است و او از آن عده از مسلمانها است که (هاجر الهجرتین) در اثر فشار
مشرکین مکه، هم در هجرت به حبشه شرکت نمود و هم جزء مهاجرین به مدینه بود.

و طبق
گفتار بعضی از مورّخان سرپرستی مهاجرین حبشه از طرف رسول خدا – ص – بر وی محول شده
بود.

ابن مظعون و ردّ پناهندگی مشرکان عثمان بن مظعون در مراجعت ازحبشه با این که
در جوار و پناه و عثمان بن مظعون در مدینه ابن مظعون پس از هجرت به مدینه، گذشته
از این که یکی از یاران عابد و زاهد رسول خدا – ص – بحساب می آمد یکی از چند نفر از
صحابه بود که از دیگر یاران آن حضرت نسبت به احکام آشناتر و از این لحاظ در میان
سایرین معروفتر بودند.

ابن مظعون در زهد و دوری از لذائذ زندگی، به اینجا رسید که
تصمیم گرفت حتّی بعضی از مباحات را نیز ترک کند، از این رو از معاشرت با همسرش نیز
خودداری ورزید.

همسر او شکایت به نزد رسول خدا برد، آن حضرت او را از این عمل منع و
به انجام وظایف نسبت به زن و فرزند تشویق فرمود.

ابن مظعون جزء کسانی بود که در
دوران جاهلی نیز لب به شراب نمی زد و شعارش این بود: «شخص عاقل هیچگاه به چیزی که
عقل را زایل و موجب تمسخر دیگران می گردد نزدیک نمی شود».

و او جزء چند تن از صحابه
است که تصمیم گرفتند برای مبارزه با گناه و دوری از معصیت، خود را «اخصاء» و غریزه
جنسی خود را بطور کلّی از بین ببرند و در این مورد نیز با مخالفت رسول خدا مواجه
گردیدند و رسول خدا فرمود: «یا ابن مظعون علیک بالصّوم فانّها مجفره»؛ «بر تو باد
روزه گریه رسول خدا در مرگ عثمان بن مظعون عثمان بن مظعون در ذی حجه سال دوم هجرت،
پس از آن که در جنگ بدر شرکت نمود، بدرود حیات گفت و او اوّل کسی است از مهاجرین،
که در بقیع بخاک سپرده شد.ف – و اولین کسی که از انصار در بقیع دف بوسه رسول خدا
بر پیشانی ابن مظعون در منابع شیعه از امام صادق – ع -اًف و در منابع اهل سنت از
عایشهف روایت شده است که – من لایحضره الفقیه، ج ۱، چنین نقل شده است: «انّ رسول
اللّه قَبَّل عثمان بن مظعون و هو میت، قال فرأیت دموع النبی تسیل علی خدّ عثمان بن
مظعون».ف – مسند احمد بن حنبل، ج ۶، ص ۵۵ و ۵۶ و ۲۰۶؛ طبقات، ج ۳، ق ۱، ص ۲۸۸.

و
این جمله را بهنگام دفن پیکر او نیز تکرار نمود: «نعم السلف بکار گیری و تکرار کلمه
«سلف صالح» مخصوصاً بهنگام دفن ابراهیم و پس از گذشت هشت سال از وفات ابن مظعون
تأکید بر این است که باید یاد ابن مظعون بعنوان یادگاری از گذشتگان صالح و نمونه ای
از صحابه فداکار رسول خدا زنده و جاوید بماند و نام و خاطره او از خاطره ها محو
نگردد.

نصب سنگ بر قبر ابن مظعون پس از این که پیکر عثمان بن مظعون دفن گردید،
رسول خدا – ص – با دست مبارکش قطعه سنگی را بعنوان نشانه و علامت بر قبر وی نصب و
با این عمل خویش نیز همانند گفتارش یاد او را زنده و قبر او را برای همیشه مشخص
فرمود.

ابن عبدالبر می گوید: «و اعلم الن در تاریخ الکامل می گویسرگذشت این سنگ قبر
این بود گفتار رسول خدا – ص – در مورد عثمان بن مظعون و این بود عملکرد آن حضرت در
مراسم تدفین وی و نصب نمودن سنگ قبر بر روی قبر او تا علامتی بر آن قبر باشد و
آیندگان آن را بشناسند و نسبت به صاحبش عرض ادب و احترام نمایند و خاطره او را
بعنوان سرمشق زنده بدارند.

و این قطعه سنگ تا دوران خلافت معاویه بن ابی سفیان در
روی این قبر قرار داشت و صحابه رسول خدا و مسلمانان طبق دستور و ارشاد رسول خدا – ص
– به وسیله این علامت، قبر ابن مظعون را می شناختند و مانند خود آن حضرت به زیارتش
می شتافتند ولی در دوران معاویه که مروان بن حکم امارت مدینه را به دست گرفت، دستور
داد این علامت و این قطعه سنگ را از قبر عثمان بن مظعون برداشتند و در روی قبر
عثمان بن عفان نصب نمودند.

مروان می گفت: «واللّه لایکون علی قبر عثمان بن مظعون
حجر یعرف به»؛ «بخدا سوگند برای من قابل قبول نیست که در قبر عثمان بن مظعون علامتی
باشد و با آن شناخته شود».

و این عمل از نظر افکار عمومی آنچنان زننده و مورد
اعتراض بود که افراد سرشناس از بنی امیه نیز اظهار مخالفت نمودند و به مروان گفتند:
«چرا قطعه سنگی را که با دست رسول خدا نصب ابراهیم از تولد تا وفات این بود اجمالی
از تاریخ زندگی عثمان بن مظعون و نکات برجسته ای از زهد و عبادت و مبارزه و استقامت
او در برابر کفر و شرک و همچنین نکاتی درباره مرگ و مراسم تدفین و احترام و تجلیل
رسول خدا – ص – از این صحابه جلیل و گریه آن بزرگوار در کنار پیکر او.

و اینک
اجمالی از بیوگرافی جناب فرزند رسول خدا و نکاتی از تولد و عاطفه و محبت رسول خدا –
ص – نسبت به این فرزند عزیزش و چگونگی انتقال و تدفین این طفل شانزده ماهه و گریه
رسول خدا و سایرین در کنار پیکر و بهنگام دفن این دُردانه پیامبر – ص – .مراسم
تولد رسول خدا – ص – در ذیقعده سال ششم هجری که از جنگ حدیبیه مراجعت فرمود،
نامه ای به وسیله یکی از اصحابش به نام حاطب بن ابی بلتعه به مقوقس پادشاه اسکندریه
ارسال داشت که رسول خدا – ص – در این نامه او را به توحید و قبول اسلام فراخوانده
بود.

مقوقس گرچه اسلام را نپذیرفت ولی احترام و ادب کامل را نسبت به نامه رسول خدا
و پیک آن حضرت مراعات نمود و هنگام دریافت نامه گفت از این پیام عطر خیر و نیکی
استشمام می شود و دستور داد نامه رسول خدا در میان صندوقی از عاج محفوظ بماند و به
همراه پاسخ این نامه دو کنیز به نام ماریه و سیرین که هر دو خواهر و از زیبایی
برخوردار بودند با هدایای دیگر به محضر رسول خدا – ص – ارسال نمود.

این دو خواهر پس
از ورود به مدینه طبق دعوت و هدایت شخص رسول خدا به آیین اسلام گرویدند و د انتقال
ماریه به خارج از مدینه از روزهای اول ورود ماریه به خانه رسول خدا – ص – بعضی از
همسران آن حضرت به وی با چشم حسادت نگاه می کردند و تحمل این بانوی جوان و تازه
وارد برای آنان سخت می نمود با ظاهر شدن اثر حمل در وی، این حالت شدیدتر و اظهار
ناراحتی بیشتر گردید؛ بطوری که رسول خدا – ص – برای حفظ توازن در میان همسران و در
داخل زندگیش مصلحت را در این دیدند که ماریه را علی رغم علاقه و محبت فوق العاده ای
که به وی داشتند به خارج مدینه منتقل و از سایر همسرانش ماه ابراهیم در این محل
متولّد شد.

انتقال ماریه به خارج از مدینه را مورّخان چنین نقل نموده اند: «و غار
نساء رسول اللّه، واشتدّ علیهن حین رزق و باز در طبقات و سایر کتب تاریخ، از خود
عایشه نقل شده است که رسول خدا – ص – یک روز ابراهیم را به نزد من آورده، فرمود:
«عایشه ببین این طفل چقدر به من شبیه است» گفتم هیچ شباهتی به تو ندارد، فرمود:
چقدر سفید (مانند بهرحال ابراهیم در میان قبیله بنی مازن و در محل مشربه متولد
گردید و سلمی همسر ابو رافع مامایی او را به عهده گرفت و لذا اولین کسی که مژده
ولادت ابراهیم را به رسول خدا رسانید ابو رافع بود و آن حضرت غلامی بعنوان مژدگانی
بر وی هدیه فرمود.

رسول خدا – ص – در روز هفتم ولادت ابراهیم گوسفندی عقیقه نمود و
شخصی به نام ابوهند موی سر وی را تراشید و بدستور پیامبر به وزن موها نقره به
مساکین داده شد.سپس در داخل خاک دفن گردید.

و در همین روز پیامبر خدا این فرزند را
ابراهیم نامید و فرمود: «جبرئیل بر من نازل شد و گفت: السلام علیک محبت پیامبر نسبت
به ابراهیم انس بن مالک خدمتگزار رسول خدا – ص – می گوید: «من نسبت به فرزند
مهربانتر از رسول خدا کسی را ندیده ام؛ زیرا به هنگامی که ام برده ابراهیم را
پرستاری می نمود، گاهی رسول خدا – ص – با این فاصله دور، به خانه او می رفت و
ابراهیم را در بغل می گرفت و او را می بوسید، سپس به دایه اش تحویل می داد و یک روز
که رسول خدا – ص – باز قصد خانه امّ برده را داشت، من نیز به همراه او حرکت کردم،
چون به خانه ابویوسف رسیدیم، دیدم خانه او پر از دود است.

من به سرعت وارد خانه شدم
واو را از ورود رسول خدا مطلع ساختم، او هم با عجله دست از کار کشید و کوره آهنگری
را تعطیل نمود تا دود فضای خانه، آن حضرت را آزرده نسازد ولی رسول خدا – ص – با
همین وضع وارد گردید و فرزندش را در بغل گرفت و به سینه چسبانید.

گریه رسول خدا و
ماریه در کنار بستر ابراهیم ابراهیم در خانه امّ برده مریض شد و در روز سه شنبه
یازدهم ربیع الاول سال دهم هجری که هیجده ماهه و بنا به قولی شانزد و باز در حدیث
دیگری که ابی داود متن آن را نقل نموده، چنین آمده است: «ففاضت عینا رسول اللّه – ص
– فقال له سعد ما هذا؟ قال – ص – انّها رحمه وضعها اللّه فی قلوب من یشاء و انّما
یرحم اللّه من عباده الرحماء»؛ چون اشک پیامبر – ص – جاری شد، سعد عرض کرد: یا
رسول اللّه – سنن ابی د انتقال پیکر ابراهیم پس از مرگ ابراهیم که در محله بنی
مازن در خارج مدینه بوقوع پیوست، به رسول خدا – ص – عرض کردند اَینَ نَدْفَنُهُ؟؛
در کجا به خاکش ب این است که مراسم غسل وی به وسیله فضل بن عباس انجام گرفته است.

و
در این مراسم رسول خدا – ص – و عمویش عباس در گوشه ای نشسته بودند و چگونگی آن را
نظاره می کردند «غسله ف این گریه رسول خدا در تاریخ ابن کثیر با توضیح جالبتری نقل
شده است؛ زیرا او این جمله را نیز اضافه نموده است: «فبکی حتّی اضطرب لحیاه و
جنباه»؛ش رسول خدا آن چنان گریه می نمود که – البدایه و النهایه که جسد را به سوی
بقیع حرکت داده اند مردم نیز در پشت سر جنازه به همراه رسول خدا – ص – به حرکت
درآمده و همانند خود آن حضرت در تشییع جنازه ابراهیم شرکت نموده اند.

نماز رسول خدا
بر ابراهیم روایتی که در سنن ابو داود از عایشه نقل شده، می گوید: «رسول خدا بر
جنازه ابراهیم نماز نخوانده است.»ه ولی مضمون روایات دیگری که خود ابوداود و سایر
محدثان و مورخان و در منابع – سنن ابی داود، ج ۲، باب الصلا در سنن ابن ماجه این
حدیث چنین نقل شده است: «لما مات ابراهیم ابن رسول اللّه صلّی علیه رسول اللّه و
قال ان له مرضعاً فی الجنه».

در ضمن حدیثی در سنن ابی داود، محل اقامه این نماز نیز
تعیین گردیده است: «لما مات ابراهیم ابن النبی – ص – صَلّی عَلَیْهِ رسول اللّه فی
المقاعد».ش ولی به نقل دیگری که در طبقات و استیعاب آمده است، فضل بن عباس و اسامه
بن به نظر می رسد هر دو مطلب درست باشد که در مرحله اوّل فضل بن عباس با همکاری
اسامه و در مرحله آخر امیر مؤمنان شخصاً در آماده سازی قبر و دفن جسد ابراهیم اقدام
نموده اند.و نقل ابن کثیر مؤید مطلبی است که در بعضی از منابع شیعه نقل شده که
رسول خدا به امیر مؤمنان – ع – دستور داده است صورت ابراهیم را او به خاک بگذارد.

گریه رسول خدا – ص – و مسلمانان در کنار قبر در تاریخ ابن کثیر در ضمن بیان مراسم
دفن ابراهیم از سومین گریه رسول خدا سخن به میان آمده است که در این مرحله، حزن و
اندوه وگریه آن بزرگوار موجب اندوه شدید مسلمانان شرکت کننده در مراسم دفن گردیده و
در کنار قبر با صدای بلند گریه نموده اند و آن حضرت مجدداً فرموده نصب سنگ و ریختن
آب بر قبر ابراهیم رسول خدا – ص – به هنگام دفن ابراهیم در میان خشتها که در داخل
قبر چیده می شود شکافی مشاهده فرمود و شخصاً قطعه در مورد ریختن آب در جای دیگر
چنین نقل می کند: به هنگام دفن ابراهیم رسول خدا خطاب به شرکت کنندگان در این مراسم
فرمود: «کسی هست یک مشک آب بیاورد؟» یکی از انصار مشک آبی حاضر نمد، آن حضرت فرمود:
«بریز روی قبر ابراهیم» (قال – ص – من أحد یأتی بقبره ما جلوگیری رسول خدا – ص – از
نفوذ بدآموزیهای فکری – عقیدتی در همان روزی که ابراهیم از دنیا رفت اتفاقاً کسوف
آفتاب هم بوقوع پیوست یک عده از افراد بی اطلاع این موضوع را با حادثه فوت او مرتبط
دانسته و در میان خود مطرح نمودند که این کسوف به جهت مرگ ابراهیم و در اثر این
مصیبت بزرگ که متوجه رسول خدا – ص – و مسلمانان گردیده به وجود آمده است، چون این
مطلب به سمع مبارک رسول خدا – ص – رسید پس از اقامه نماز آیات در میان مسجد سخنرانی
نمود و این موضوع بی اساس و این فکر انحرافی و موهوم را تخطئه و مورد انتقاد قرار
داد و از این طریق از نفوذ بدآموزیهای فکری عقیدتی جلوگیری فرمود و در ضمن مطالبی
در این زمینه چنین اظهار داشت: «آفتاب و ماه از آیات خداوند هستند و کسوف و خسوف در
آنها هم روی حساب و نظم دقیق است» هیچگاه در اثر مرگ و زندگی اشخاص ولو شخصیتهای
بزرگ واقع نمی گردد و نباید مسلمانان این تصور باطل و این انحراف فکری را ولو در حق
ابراهیم فرزند عزیز پیامبر خدا – ص – و دُردانه آن حضرت به خود راه دهند.

این گفتار
و هدایت رسول اللّه با مضامین و با اسناد مختلف در منابع حدیثی و تاریخی نقل شده
است.

در متن یک حدیث چنین آمده است: «کسفت الشمس علی عهد رسول اللّه یوم مات
ابراهیم فقال الناس کسفت الشمس لموت ابراهیم فقال رسول اللّه – ص – ان الشّمس و
القمر لایخسفان لموت أحد و لا لحیاته و لکنّهما آیتان من آیات اللّه فاذا رأیتموها
فصلّوا.ت۷ بی بدست
نیامده است ولی آنچه مسلم است و با اهمیتی که رسول خدا – ص – به هنگام دفن این دو
بزرگوار، برای حفظ و بقای قبر آنان قائل بوده است، این دو قبر در می