پاورپوینت کامل عرفان در شعر حافظ ۱۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل عرفان در شعر حافظ ۱۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل عرفان در شعر حافظ ۱۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل عرفان در شعر حافظ ۱۵ اسلاید در PowerPoint :

۶۰

حافظ همان غزلسرای بنامی است که تاریخ، نام پر آوازه­اش را نه تنها در جرگه­ی
شاعران، که در صدر کارنامه­ی عرفان جهان ثبت کرده است.

گوته شاعر و ادیب مشهور اروپا پس از سال­ها مطالعه در ادبیات منظوم جهان به این
نتیجه رسید که زبان حافظ اعجاز شعر تاریخ است و هیچ گاه تکرار نخواهد شد([۱])، و ما
بر این عقیده­ایم که زبان او اگر اعجاز نباشد، کرامت است.

غزلیات او شرح ایام و لیالی عمری است که در مکاشفه­ی محبوب و سیر خرابات عرفان
گذشته است. پس­می­توان گفت او عارفی کامل است نه غزلسرایی مشهور که شاعرپیشه­ای
عارف مسلک باشد.

اهل دلی از علاّمه­ی عرفان و حکمت جهان آیه الله سید محمد حسین طباطبایی۱ پرسید: چه
کسی را از اهل کمال می­شناسید که برتر از خواجه زبان به سرودن گشوده باشد؟ و علاّمه
در پاسخ فرمود: «خواجه» گویا اگر بخواهیم در دنیای شاعران نیز همطرازی برای او
بیابیم، دست به دوری باطل زده­ایم.

حافظ از خود آغاز می­شود و به خود بازمی­گردد، چون در کمال و عرفان الهی در راستای
قامت او هنوز ظریف­اندیشی قد نکشیده است و چه بی­هنرند آنان که زیبایی و ظرافت
شعر را اگر چه در پرده پوشی الفاظ می­دانند، اما چون داستان به حافظ می­رسد، الفاظ
رندانه­ی او را عین معنا می­دانند و از حافظ بتی می­سازند که در مستی و جوان­اندیشی
کسی در حدّ او نبوده است.

آیا تاریخ زندگانی او، آنان را به چنین مقصودی رسانده است؟ تاریخی که در فسق و فساد
و پرده­نشینی عارفان و عزلت­گزینی شاعران سنگ تمام گذارده است؟ یا آن که بانگ جرس
این بار حافظ را به باده­نوشی عوامانه تحریض کرده است؟

مرا در منزل جانان چه جای عیش چون هردم

جرس فریاد می­دارد که بر بندید محمل­ه

حافظ کسی است که جامه­ی جان خویش را از می وصل الهی گلگون کرده و چون پیر عرفان او
را از زرق دنیا بازداشته ره­به سمت وصال الهی­می­پوید.

به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید

که سالک بی­خبر نبود ز راه و رسم منزل­ه

این بار جای این پرسش است که فلسفه­ی ظاهر گویی حافظ در حالی که او استاد معانی است
چه می­تواند باشد؛ که اتهام بی­هنران را بر جامه­ی اشعار عارفانه­اش خریده است.
گفته­اند: اگر کفر در زبان حافظ هیچ گاه نروییده، پس چه موجب می­شود که گریبان واژه
را چاک نداده، دستی بر معنا نمی­رساند؟ پاسخ این است که عارفان چون بر مَسند عرفان
حقیقی و کمال مطلق می­نشینن