پاورپوینت کامل برفراز نیاز ۵۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل برفراز نیاز ۵۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل برفراز نیاز ۵۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل برفراز نیاز ۵۳ اسلاید در PowerPoint :

۴۷

قسمت چهارم

دو: همگام با دعا

پس از پاکی دل و جان از زنگار آلودگی و غفلت, و تحصیل صفا و خلوص عبادت و آماده
سازی روح و روان برای تجلی و انعکاس انوار حقیقت و بار یافتن به مقام قرب الهی؛
باید رعایت رسم حضور در محضر قدس ربوبی نموده و مراسم عبودیت به جای آورد تا به
نسبت ابراز لیاقت و استعداد و قابلیت, شایسته­ی دریافت فیض ربانی گردد. و این
مرحله­ای بسیار مشکل و طاقتت سوز و دارای آداب بسیاری است که به چند نمونه از آن­ها
در دو بخش و با استفاده از احادیث اهل بیت: اشاره می­شود:

الف: آداب ظاهری:

۱ . اجتماع برای دعا؛

قرآن کریم به پیامبر خدا توصیه می­نماید؛ )واصبر نفسک مع الذین یدعون ربّهم
بالغداه والعشی…((۱) «و با کسانی که پروردگارشان را صبح و شام می­خوانند [و]
خشنودی او را می­خواهند, شکیبایی پیشه کن, و دو دیده­ات را از آنان برمگیر و …» و
خداوند متعال او را راهنمایی فرمود تا به هنگام مباهله با نصارای نجران با جمع اهل
بیت و به صورت اجتماع به مجلس دعا برود. امام صادق۷ می­فرماید: «جمعی چهار نفره در
مورد موضوعی دست به دعا بر نمی­دارند؛ مگر این­که با قبولی دعا مواجه می­گردند.» و
باز می­فرماید: «هرگاه مشکلی پدرم را اندوهگین می­نمود, زنان و کودکان _ اعضای
خانواده _ را جمع می­نمود و دعا می­کرد تا آنان آمین بگویند.» (۲) یقیناً حضور در
جمع مؤمنان دعاگو باعث آن می­شود که انسان احساس تنهایی ننماید و با بهره­مندی از
فضای معنوی جمع با آرامش و آمادگی بهتر نیازهای خود را بازگو نماید.

۲ . تعمیم در دعا؛

به یاد نیازمندان بودن و دعا برای رفع گرفتاری دیگران نمودن, نشانه­ی دوری از بخل
و خسّت و اتصاف به جود و رأفت و رحمت است. هر چه انسان بتواند جلوه­های بیشتری از
صفات ربوبی را در خود متجلی سازد, به او نزدیک­تر و در مقام حضور جایگاه والاتری
خواهد داشت. پیامبر گرامی اسلام می­فرماید: «هرگاه یکی از شما دعا نمود همگان را
منظور دارد, تا به اجابت رسد.» و حضرت صادق۷ می­فرماید: «کسی که برای چهل مؤمن دعا
نماید, سپس برای خود دعا کند؛ دعایش مستجاب می­شود.»(۳)

و این ادب برای پیروان اهل بیت سخنی به یادگار مانده از حضرت صدیقه­ی طاهره۳ است که
در پاسخ پرسش فرزندش فرمود: «یابنیّ الجار ثمّ الدّار.»(۴)

۳ . تقدم در دعا؛

یعنی مداومت و آشنایی با دعا پیش از لحظه­ی اضطرار و نیاز. قرآن کریم به هنگام
توصیف برخی انسان­ها می­فرماید: «و چون انسان را آسیبی رسد ما را _ به پهلو خوابیده
یا نشسته یا ایستاده _ می­خواند, و چون گرفتاری­اش را برطرف کنیم, چنان می­رود که
گویی ما را برای گرفتاریی که به او رسیده نخوانده است.»(۵)

در صورتی که آداب­دانان باید در تمامی حالات رعایت شرط ادب نمایند و آداب بندگی به
جای آورند. حضرت صادق۷ می­فرماید: «کسی که پیش از گرفتاری اهل دعا باشد, به هنگام
گرفتاری دعایش مستجاب می­شود و فرشتگان می­گویند: صدایی آشناست و به همین خاطر
مانعی برای بالا رفتن صدای دعای او نیست. اما کسی که اهل دعا نباشد و پیشاپیش دعا
نکرده باشد, به هنگام گرفتاری نیز دعایش پذیرفته نمی­شود, زیرا فرشتگان می­گویند:
این صدایی ناآشناست _ و از عروج آن جلوگیری می­کنند _ .» و باز می­فرماید: «اگر کسی
می­خواهد به هنگام سختی و فشار با استجابت دعاهایش مسرور گردد باید به وقت گشایش و
آرامش, دعای بسیار داشته باشد.» (۶) و در حدیثی پیامبر گرامی اسلام به ابوذر
می­فرماید: «احفظ الله تجده امامک, تعرّف الی الله فی الرخاء یعرفک فی الشدّه» (۷)
خدا را همیشه در نظر داشته باش؛ تا پیشاپیش کارهایت راهگشا باشد و خود را در آسایش
به او بنمایان؛ تا به هنگام فشار تو را بشناسد.

۴ . اصرار و الحاح در دعا؛

در حدیثی از حضرت امام باقر۷ آمده است: «نه به خدا سوگند! نمی­شود بنده­ای الحاح
در دعا نماید و دعایش مستجاب نشود.» و نیز از حضرت صادق۷ نقل شده است؛ «چون بنده­ای
با یک بار دعا در پی کار خود رود, خداوند می­فرماید: مگر این بنده­ی من نمی­داند که
جز من کسی خواسته­های او را برآورده نمی­سازد.» و باز ایشان فرموده­اند: «خداوند
اصرار و الحاح بندگانش را به یکدیگر نمی­پسندد, اما الحاح به درگاه خودش را دوست
می­دارد.»(۸) و پیامبر گرامی اسلام می­فرماید: «انّ الله یحبّ السائل اللّجوج؛(۹)
خداوند درخواست کننده­ی مصرّ را دوست می­دارد.»

۵ . شمارش نیازها؛

مقصود از شمارش نیاز, یافتن بهانه­ای برای گفتگو و راز و نیاز و ناز عاشق و معشوق
است که:

قصه­ی عشق دراز است مبادا به سرآید دیدار

وگرنه همان­گونه که در پیش گفته شد؛ ذکر حق و حمد و سپاس او خود گویاتر از شمارش
نیاز است.

حضرت امام صادق۷ می­فرماید: «خداوند متعال نیازهای بندگانش را می­داند؛ اما دوست
دارد تا آنان نیازهای خود را برای او بشمارند و بگسترانند. پس چون به دعا برخواستی
نیازهایت را نام ببر.» (۱۰) و اگر هنوز در فهم ناز عاشقانه تأمل داری به این سخن
بنگر که: خداوند به موسی فرمود: «ای موسی من از نیاز آفریدگانم غافل نیستم ولی دوست
دارم تا فرشتگان ناله­ی بندگان نیازمندم را بشنوند و کوشش آنان را برای دستیابی به
نعمت­هایم تماشا کنند.»(۱۱) و شاید به همین خاطر به او توصیه می­کند که: «ای موسی
همه نیازمندی­هایت را از من بطلب, حتی علف گوسفندان و نمک غذایت را.»(۱۲)

ب: آداب باطنی:

۱ . حضور قلب و خشوع و تضرع؛

آراستگی بندگان در پوشش متواضعانه و ذلیلانه­ و نیز آرامش آنان به هنگام جوشش,
رحمت و عطوفت خدای آنان است. آن­گاه که هیبت و ابهت خداوندی بر دل آنان تجلی کند
فروغ فروتنی و شراره­ی شرم حضور از چهره و نگاه آنان نمودار می­گردد و جمال و جلال
حق را یکجا به تصویر می­کشند و این خود زیباترین لحظه­ی حضور یک بنده­ی نیازمند
است. صدای جوشش قلب ابراهیم خلیل به هنگام نماز شنیده می­شد و آهی که از نهادش بر
می­آمد از فاصله­ای دور به گوش می­رسید و رنگ چهره­ی امیرالمؤمنین۷ به وقت وضو
برآشفته می­گشت و پیامبر گرامی با شنیدن صدای اذان ـ و احساس حضور ـ اشخاص پیرامون
خود را نمی­شناخت. (۱۳)

۲ . رقت قلب؛

و آن نشانه­ی فراغت قلب از دیگران و احساس حضور و خلوص قلب است. حضرت صادق۷
می­فرماید: «هرگاه برای شما رقت قلب حاصل شد به دعا برخیزد, زیرا تا زمانی که قلب
خالص نشود, رقت به او دست ندهد.» و در حدیثی دیگر می­فرماید: «آن­گاه که پوست بدنت
در هم فشرد و لرزید و بر چشمانت اشگ نشست, غنیمت بشمارکه آرزویت برآورده است.» (۱۴)

خشکی چشم نشانه­ی قساوت و سنگدلی است و نقل شده است که: «در فاصله­ی میان بهشت و
جهنم گردونه­ای است که جز گریه کنندگان از ترس خدا, کسی نمی­تواند از آن بگذرد.»
(۱۵)

و دوست داشتنی­ترین قطره نزد خداوند قطره­ی اشکی است که در نیمه­ی شب و فقط از ترس
او ریخته می­شود.(۱۶)

۳. اقبال و توجه؛

این نکته تاکیدی بر دو نکته پیشین است تا انسان یقین نماید؛ خداوند دعایی را که
برخاسته از قلب غافل باشد به استجابت نمی­رساند. قلبی که هنوز سرکشی و نیّت و
ناپاکی دارد و در زوایای او نیت­های غیر الهی کمین نموده است, نمی­تواند مستعد
عطایای الهی باشد. دنیاگریزی مجنون پیشه, از فقیه مدینه_ عطاء _ پرسید: با کدامین
دل برای نماز باران به صحرا روی آورده­اید, با دل­های آسمانی یا زمینی؟ او گفت: با
دل­های آسمانی و مجنون فریاد کشید: هشدار ای عطاء! به خودنمایان بگو: «این همه
خودنمایی نکنند که زرگر هستی, زرشناسی بصیر و ماهر است و قیمت دل­ها را خوب
می­شناسد.»(۱۷)

۴ . حسن ظن به خدا و جزم به قبول؛

برفراز صفات مربوط به قلب و عقل و اخلاق و علم دو ویژگی ممتاز عزم و یقین قرار دارد
«عزم جوهره­ی انسانیت و میزان امتیاز انسان است و تفاوت درجات انسان به تفاوت درجات
عزم اوست» (۱۸) و عزیزتر از یقین چیزی نیست. (۱۹) خداوند متعال پس از امر بندگان به
اجابت دعوت خود امر به ایمان می­نماید که دستاورد عزم و یقین است و می­فرماید:
«فلیستجیبوا لی ولیؤمنوا بی» یعنی باور کنند که من می­توانم نیازهای آنان را محقق
سازم و جزم به آن داشته باشند. و در حدیث قدسی آمده است که: «انا عندظن عبدی بی
فلایظن بی الاّ خیراً» من متناسب با گمان بنده­ام ب