پاورپوینت کامل سـرمقاله;سیاست در خدمت دیانت ۱۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سـرمقاله;سیاست در خدمت دیانت ۱۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سـرمقاله;سیاست در خدمت دیانت ۱۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سـرمقاله;سیاست در خدمت دیانت ۱۲ اسلاید در PowerPoint :

۲

در گذشته­های نه چندان دور، پیوند دین و سیاست امری بدیهی و اجتناب ناپذیر تلقی
می­شد. در قرون جدید در مغرب زمین این پیوند تاریخی آنچنان مورد حمله قرار گرفت که
تا چند دهه­ی پیش، هیچ فیلسوف و دانشمند و حتی هیچ عالم دینی را یارای سخن گفتن از
حکومت دینی نبود. بر اثر هیمنه­ی فرهنگ غربی، این نگرش در کنار بسیاری از کالاهای
مادی و فرهنگی به جهان اسلام نیز راه یافت و برخی از اندیشه ورزان مسلمان نیز
داعیه­دار آن شدند؛ غافل از این­که اسلام برخلاف مسیحیت رایج و پذیرفته شده در جهان
غرب، ماهیتی کاملاً اجتماعی و سیاسی دارد. امروزه حتی مستشرقان اسلام پژوه؛ اذعان
دارند که اسلام چه در قالب متون اصلی و کلاسیک آن، و چه در تحقق تاریخی­اش، اگرچه
اولویت را به اعتلای فرد و به رابطه­ی بنده با خدا می­دهد، امّا به روابط انسان­ها
با یکدیگر و با طبیعت نیز اهتمام ویژه­ای دارد.

در نگاه اسلامی، فرد در محیط سالم و اخلاقی بهتر می­تواند راه کمال و تعالی را
بپیماید، همچنان که بسیاری از احکام و تعالیم اسلامی بدون یک نظام سیاسیِ دین باور
نمی­تواند تحقق یابد، یا به کمال مطلوب خود برسد. پیامبر اعظم(صلی الله علیه و آله)
نیز علاوه بر رهبری دینی و معنوی، زعامت سیاسی جامعه­ی نوپای اسلامی را عهده­دار
بود. پس از پیامبر اسلام نیز هیچ گاه مسلمانان ـ به جز گروه کم شمار و کژ اندیش
خوارج ـ در لزوم تداوم حکومت، آن هم از خاستگاه اسلام و براساس قوانین اسلام تردید
نکردند و اساساً خلفا نیز خود را خلیفه­ی رسول­الله در شأن حکومت آن حضرت
می­دانستند، نه در شؤون دینی و از این­که مرجعیت علمی و دینی را در اختیار و انحصار
دیگران بدانند، ابایی نداشتند.

با اذعان به لزوم دینی بودن حکومت ـ دست کم در سرزمین­های اسلامی ـ نباید از آفتی
بس خطیر که می­تواند دامن­گیر حک