پاورپوینت کامل با ارتکاب گناه، دوستدار اهل بیت(علیهم السلام) نمی شویم ۳۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل با ارتکاب گناه، دوستدار اهل بیت(علیهم السلام) نمی شویم ۳۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل با ارتکاب گناه، دوستدار اهل بیت(علیهم السلام) نمی شویم ۳۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل با ارتکاب گناه، دوستدار اهل بیت(علیهم السلام) نمی شویم ۳۷ اسلاید در PowerPoint :

۲۳

حضرت آیهالله مصباح یزدی دام ظلّه رییس مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) که به
مناسبت سال روز شهادت امام جعفر صادق(ع) در این مؤسسه سخن می گفت، با اظهار
امیدواری به این که به برکت راه حضرت جعفربن محمد الصّادق(ع) همه ی ما از شیعیان
واقعی آن بزرگوار محسوب شویم، تصریح فرمود: یکی از دعاهایی که باید جدی از خدا
بخواهیم، این است که خدایا به ما توفیق ده تا به اندازه ظرفیت وجودمان مقامات ائمه
اطهار: را بشناسیم، چون به هر اندازه که مقامات آن ها را بشناسیم به دنبال آن محبت
پیدا خواهیم کرد. اگر محبت ما کم است به خاطر این است که آن ها را نمی شناسیم.
انسان هرچیز را باور کند که خوب است، دوست دارد. اگر چیزی را دوست ندارد؛ به خاطر
این است که باورش نیست که چه قدر خوب است. این یک توصیه کلی است. برای عزیزانی که
اهل تحقیق و اهل دقت هستند تا به غلو و جهل و تقصیر در شناختن مقامات اهل بیت:
مبتلا نشوند.

افسوس این همه معارف اهل بیت: با زحمت و تلاش علما و بزرگان در طول تاریخ تشیع به
ما رسیده است، اما ما قدر آن را نمی دانیم و حتی آن قدر همت نمی کنیم که در زمینه
همین روایاتی که درباره مقامات اهل بیت: است یک مرور سطحی داشته باشیم، تعمق درباره
همه این مطالب و درک واقعیات آن پیش کش همه باشد. اما حداقل خوب است یک مروری بر
روایاتی که درباره مقام اهل بیت: هست، داشته باشیم.

ما به اندازه ظرفیت و صفای قلبمان عشقی به اهل بیت: داریم. اما جای سؤال است که این
ولایت چیست؟ آیا صرف محبت به اهل بیت: ولایت آن ها است؟ دایره ی محبت اهل بیت:
بسیار وسیع است.

در روایتی امام صادق(ع) به یکی از اصحاب خاص خود فرمودند: بلّغ معاشر شیعتن این
پیام را به همه شیعیان ما برسان. فرمایشات امام صادق(ع) نشان می دهد که آن حضرت
فرصت زیادتری نسبت به سایر ائمه: داشته است تا برای شیعیانشان پیام بفرستد. زمان
سایر ائمه: این جور فرصت ها پیدا نمی شده است و حتی در زمان امام باقر(ع) هم این
قدر فرصت نبوده است. و قل لهم لاتذهبنّ بکم المذاهب این تعبیر ترجمه فارسی روشنی
ندارد، اگر بخواهیم خودمانی معنا کنیم، معنایش این است که این قدر این در و آن در
نزنید و مثل یک آدمی که گمشده ای دارد و به هر دری می زند، نباشید: فوالله
لاتُنالُ ولایتنا إلاّ بالورع والإجتهاد فی الدّنیا و مواساه الأخوان فی الله؛
فریب نخورید و به حرف این و آن گوش ندهید. قسم به خدا ولایت ما جز با سه چیز پیدا
نمی شود: یکی ورع، که مثل تقوا دو معنای عام و خاص دارد؛ وقتی در مقابل اجتهاد به
کار می رود بیشتر معنای سلبی دارد، یعنی ولایت، ما جز با اجتناب از گناه پیدا نمی
شود. پس شرط اول ولایت اجتناب از گناه است. شرط دوم آن اجتهاد است و منظور از
اجتهاد کوشش کردن در انجام یک کار است و در مقابل ورع که اجتناب است، فعالیت ایجابی
است و معنای قدر متیقّن آن تلاش برای انجام وظایف و واجبات است. شرط سوم هم دردی با
برادران دینی، همکاری با آن ها و به فکر دیگران بودن است. از ویژگی هایی که در
روایات امام صادق(ع) و رفتار آن حضرت هست، اهتمام خاصی است که آن بزرگوار به شیعیان
داشتند. امام صادق(ع) به صورت های مختلفی تلاش می کردند تا شیعه ها به فکر همدیگر
باشند، همدیگر را دوست بدارند، به فکر سختی ها و گرفتاری هایشان باشند و با یکدیگر
هم دردی کنند. اموالی را قرار می دادند تا اگر بین دو تا شیعه بر سر یک قضیه مالی
اختلافی پیدا می شد، از این مال صرف کنند تا اختلاف آن ها حل شود. شاید این روایت
را شنیده باشید که دو تا از شیعیان با هم اختلاف مالی پیدا کردند و کارشان به کشمکش
و مشاجره افتاد و نتوانستند با هم کنار بیایند، یکی از شیعیان رسید و کسی را که
مدعی طلبکاری بود و علیه دیگری شکایت داشت و می خواست حقش را بگیرد، به منزل برد.
به اندازه مالی که از او می خواست پول در اختیارش گذاشت و به او گفت: این را بگیر و
از برادرت راضی شو، خوب نیست شما با هم اختلاف داشته باشید. آن مرد ناراحت شد و
گفت: من گدا نیستم که تو به من پول بدهی، من حق خودم را می خواستم بگیرم، که پاسخ
شنید: این پول را امام صادق(ع) به من داد و فرمود: اگر بین دو نفر شیعه اختلاف
پیدا شد با این پول اختلافشان را حل کن. آن مرد گویا به گریه افتاد و عذرخواهی کرد
و گفت: من از او راضی شدم، و با او روبوسی و آشتی کرد. ببینید حضرت تا کجا به فکر
شیعیان خود است که اگر آن ها اختلاف کردند و اختلافشان ادامه یافت، حضرت پولی پیش
وکیل خود می گذارد تا اختلاف بین دو تا شیعه حل شود.

نامه ای از امام صادق(ع) برای شیعیان نقل شده است که روزهای جمعه شیعیانی که طبعاً
در اقلیت بودند دور هم جمع شوند و آن نامه را هر هفته بخوانند. عجیب این است که
قسمت عمده این نامه برای وحدت شیعه و سنی است! حضرت می فرماید: با سنّی ها خوش
رفتاری کنید. هرگاه آن ها مریض می شوند به عیادتشان بروید و هرگاه از دنیا می روند
در تشییع جنازه آن ها شرکت کنید، در مساجدشان شرکت کنید، در صف اول نمازشان حضور
پیدا کنید، اگر به شما جفا کردند، تحمّل کنید و در مقام قصاص بر نیایید و طوری
رفتار کنید که مردم افتخارکنند و بگویند: خوشا به حال جعفر که یک چنین شاگردانی
دارد و اتفاقاً همین طور هم شد. کسانی در میان شیعیان بودند که مورد اعتماد اهل سنت
قرار گرفتند. وقتی سنی ها می خواستند امانتی به کسی بسپارند به شیعه می دادند و می
گفتند: این امین و درستکار است، این شاگرد جعفر است. در زمینه ولایت اهل بیت: نیز
افراط و تفریط هایی وجود دارد. بعضی خیال می کنند همین که آدم اظهار محبت کند و
احیاناً در روز عاشورا اشکی بریزد و سینه ای بزند این همان ولایت است و همه گن