پاورپوینت کامل راه تربیت…;گزیده ای از سخنان آیه الله العظمی سبحانی دامت برکاته در مراسم افتتاحیه سال تحصیلی ۸۷ ـ ۸۶ ، خواهران طلبه ی جامعهالزهرا ۵۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل راه تربیت…;گزیده ای از سخنان آیه الله العظمی سبحانی دامت برکاته در مراسم افتتاحیه سال تحصیلی ۸۷ ـ ۸۶ ، خواهران طلبه ی جامعهالزهرا ۵۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل راه تربیت…;گزیده ای از سخنان آیه الله العظمی سبحانی دامت برکاته در مراسم افتتاحیه سال تحصیلی ۸۷ ـ ۸۶ ، خواهران طلبه ی جامعهالزهرا ۵۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل راه تربیت…;گزیده ای از سخنان آیه الله العظمی سبحانی دامت برکاته در مراسم افتتاحیه سال تحصیلی ۸۷ ـ ۸۶ ، خواهران طلبه ی جامعهالزهرا ۵۳ اسلاید در PowerPoint :

۳۴

موضوعی که برای سخن انتخاب کرده ام آیات متناسب با شما خواهران طلبه است. قرآن مجید
در مقام تربیت راه های مختلفی را طی می کند. گاهی تربیت به وسیله زبان و بیان است:
کُنتُمْ خـَیْرَ أمَّهٍ أُخـْرجَتْ لِلنَّاسِ تَأمُرُونَ بـِالمَعْرُوفِ وَ
تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنکَر..ِ.[۱]؛ این یک راه تربیت است که افرادی در این جا
مجهز شوند و سپس فارغ التحصیل گردند و هریک به دیاری بروند تا خواهران خودشان را
تربیت اسلامی کنند. این راه، راه زبان و راه بیان است. راه دیگر تربیت این است که
انسان افراد را عملی تربیت کند؛ حرف نزند، بلکه کار و عمل کند. خود عمل نوعی تربیت
است. معصومع می فرماید: «کونوا دعاه النّاس بغیر ألسنتکم؛ مردم را از راه غیر
زبان دعوت به خیر کنید». قرآن مجید عالمانی را که حرف می زنند، اما عمل نمی کنند،
مذمت می کند و می فرماید: یَا أیُّهَا الّذِینَ ءَامَنُوا لِمَ تَقَولُونَ مَالاَ
تَفْعَلُونَ „ کَبُرَ مَقْتاً عِندَاللهِ أن تَقُولُوا مَالاَ تَفْعَلُونَ[۲]
این هم راه دوم است. راه سوم آن است که در جامعه الگوهایی را نشان بدهیم تا مردم از
آن ها خط و الهام بگیرند: لَّقَد کَانَ لَکُم فِی رَسُولِ اللهِ أُسْوَهٌ
حَسَنَهُ[۳] اگر انسان های کاملی را تربیت کنیم که این افراد در جامعه الگو
باشند و مردم خود را با این الگو مقایسه و تطبیق کنند، این شیوه نیز قرآنی است.
قرآن شریف در سوره ی تحریم چهار الگو نشان می دهد. یکی از ویژگی های دین اسلام این
است که هنگام معرفی الگو ابتدا دانه درشت ها را نشان می دهد. این شیوه، هم نسبت به
کسانی است که در راه فساد بودند و هم افرادی که به دنبال صلاح و طهارت حرکت نمودند.
خداوند در آیه های پایانی سوره ی تحریم چهار زن را نام می برد که دو نفر از آن ها
مظهر فساد بودند و دو شخص دیگر مظهر ارزش و اخلاق به شمار می آمدند. هنگام اشاره به
مظاهر فساد می فرماید: با این که آن ها همسر پیامبر بودند، ولی مصاحبت با پیامبر
سودی به حالشان نداشت؛ ضَرَبَ اللهُ مَثَلاً لِلَّذِینَ کَفَرُواْ امْرَأَتَ نُوحٍ
وَامْرَأتَ لُوطٍ کَانَتَا تَحْتَ عَبْدَینِ مِنْ عِبَادِنَا صَلِحَیْنِ
فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ یُغْنِیَا عَنْهُمَا مِنَ اللهِ شَیْئاً وَقِیلَ ادْخـُلاَ
النَّارَ مَعَ الدَّ خِلِینَ[۴] همسر شیخ الانبیا، حضرت نوح و نیز همسر لوطع
ـ خواهرزاده حضرت ابراهیم ـ منظور است. با آن که آنان زنان خانه ی این پیامبران
بودند، امّا مصاحبت اثری نگذاشت. امام صادق یا امام باقر۸ می فرماید: «هیچ زن
پیامبری خیانت ناموسی به شوهر نکرد»، بلکه آن ها با مشرکان هم دست بودند و اسرار
خانه ی این دو نبی را به خارج از منزل می بردند: … یُغْنِیَا عَنْهُمَا مِنَ
اللهِ شَیْئاً وَقِیلَ ادْخـُلاَ النَّارَ …؛ بنابراین در صورتی همسر یک عالم
افتخار است که از او تأثیر گرفته باشد، البته همسری پیغمبر اکرمص افتخار است، ولی
تنها مصاحبت جسمی ملاک نمی باشد، بلکه مصاحبت روحی و روانی مهم است.

پس از آن، دو نمونه دیگر را که در غایت پاکی و عصمت و طهارت هستند، نشان می دهد.
یکی از آن ها همسر فرعون و دیگری مریم عذرا است: وَضَرَبَ اللهُ مَثَلاً
لّلَّذِینَ ءَامَنُوا امْرَأتَ فِرْعَوْنَ إذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِی عِندَکَ
بَیْتَاً فِی الْجَنَّهِ وَنَجِّنِی مِن فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِ وَنَجِّنِی مِنَ
الْقَوْمِ الظَّالِمینَ[۵] همسر فرعون تاج و تخت و ثروت را از دست داد و ایمان و
اعتقاد را نگه داشت. ناگهان فرعون متوجه شد که برنامه حضرت موسیع به دربار او
نفوذ کرده است؛ از این رو برای ایجاد یأس در دیگران این زن موحّده را پس از
شدیدترین عذاب ها کشت. درباره ی حضرت مریمس نیز می فرماید: وَمَرْیَمَ ابْنَتَ
عِمْرَانَ الَّتِی أحْصَنَتْ فَرْجَهَا…[۶]؛ همان گونه که پیامبر اکرمص می
فرماید: «پرفضیلت ترین زنان جهان چهار نفرند: آسیه، مریم، خدیجه و فاطمه زهرا:»،
این چهارزن برترین زنان جهان هستند و شاید فاطمه مقامش از همه بالاتر باشد، این ها
نمونه هاست.

عفاف جمع همه کمالات زن است، اگر عفاف باشد، دیگر گناهان رخت برمی بندند.

قرآن؛ کتاب تربیت و دانشگاه انسان سازی است. قبل از این که روان شناسی امروز متوجه
این نوع تربیت ها بشود و روش تربیتی ارایه نماید، قرآن به شکل های عملی تربیت اشاره
می کند. شما از نقاط مختلف جهان این جا جمع شده اید. خواهران طلبه ی ایرانی و غیر
ایرانی! هرکجا بروید، باید نمونه اخلاق و تربیت باشید، اسوه باشید. این سوره را با
دقت بخوانید و از خود شخصیتی بسازید که اسوه و الگو برای دیگر خواهران باشید. اگر
ما باید از پیغمبرص تبعیت کنیم مبادا که بحث های امروزی افراد غافل شما را نسبت
به حقوق زن در اسلام بدبین کند. شما می توانید حقوق زن در اسلام و اروپا را با هم
قیاس کنید تا برتری اسلام را دریابید. عمر بن خطاب می گوید: «یا رسول الله! قبل از
اسلام ما برای زن ارزشی قایل نبودیم، شما آمدید این همه حقوق برای زن آوردید». قرآن
می فرماید:…وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذی عَلَیْهِنَّ…؛ در کجای دنیا چنین جمله ی
جامعی بیان شده است؟! این گفتار عظیمی است؛ یعنی حقوق متقابل؛ هم ذی حق هستند و هم
علیه الحق هستند. این مکتب اسلام است که تعادل برقرار می سازد. گاهی در نشریه های
امروزی دو مسأله درباره حقوق زن مطرح می شود. امیدوارم با طرح این مطلب چنانچه در
ذهن کسی شبهه ای باشد، پاسخ داده شود. برخی می گویند: چرا دیه زن برابر با دیه مرد
نیست؟! آن هزار دینار است و این پانصد دینار. آیا این دلالت بر نقص زن، و کمال مرد
نمی کند؟ آیا با دیگر آیات در تناقض نیست؟ اگر چنین نیست، پس چرا دیه زن نصف دیه
مرد است؟!

این مسأله معنا و وجه دارد و به خوبی روشن است. ما از آن ها سؤال می کنیم: آیا این
دیه در مقابل انسانیت است؟! اگر در مقابل انسانیت باشد، ظلم است. مرد یک انسان کامل
است و زن نیز انسان کامل دیگر. مرد پایه ی اجتماع است و زن نیز هچون او. اگر گفته
شود با این کار انسانیتی از بین رفته است، می گوییم: اصلاً انسانیت قابل جبران نیست
و معنا ندارد که انسانی را به هزار دینار یا پانصد دینار بخریم. اگر در مقابل
انسانیت و بشریت باشد، این بشر «کلمه الله» است. این بشر «خلیفه الله» است. معنا
ندارد که عقل کل برای انسان قیمت گذاری کند. منظور این نیست، بلکه مسأله، مسأله ی
خسارت اقتصادی است. در اقتصاد اسلام، در جامعه اسلامی باید همه چیز برای قضاوت کردن
درباره ی یک مسأله در نظر گرفته شود. ما در جامعه ای زندگی می کنیم که مرد متکفّل
مخارج زن است. در مجتمع اسلامی هستیم که تمام هزینه ها بر عهده مرد است. اصلاً زن
نباید هزینه بپردازد و اگر پرداخت، کرامت است؛ بنابراین مرد نان آور این خانه است،
زن نان آور نیست. او وظیفه دیگری دارد. اگر از روی خطا یک مرد کشته شود، خسارت مالی
وارد شده بر خانواده بیش از خسارتی است که یک بانو کشته می شود. باید مجموع قوانین
اسلام را بسنجیم و در صورتی که تنها این قانون را در نظر بگیریم، درست نیست. تمام
حقوق خانواده را باید در نظر بگیریم و این منظومه را پیاده کنیم؛ در این صورت درمی
یابیم؛ خسارتی که با کشته شدن یک مرد بر خانواده وارد می شود، بیش از خسارتی است که
در اثر فقدان یک زن وارد می گردد. آن ها که انتقاد می کنند، تنها همین قانون را می
گیرند؛ در حالی که این کار غلط است. در ارزش گذاری بر حقوق باید همه منظومه را
مطالعه کنند و سپس رأی دهند. اگر تنها طواف بر گِرد خانه ی خدا را در نظر بگیرید؛
این کار با عمل بت پرست ها هیچ فرقی ندارد. آن ها نیز سنگ را می پرستیدند، ما هم
گرداگرد خانه سنگی گردش می کنیم. اگر از میان همه اعمال حج تنها همین عمل را در نظر
بگیریم؛ آن گاه اشکال آن فرد که به امام صادقع گفت: «إلی کم تدسون هذا البیت»؛
وارد است، اما اگر مجموع اعمال حج را مطالعه کنیم از لحظه ای که زندگی را ترک می
کنیم و فقط به دو لباس اکتفا می کنیم، در حقیقت با اعمال خود عمل حضرت ابراهیمع ـ
قهرمان توحید ـ را تجسّم می بخشیم و همه ی این ها در مسیر توحید قرار می گیرد و
اصلاً ارتباطی به شرک پیدا نمی کند. افراد ناآگاه فقط یک گوشه را می گیرند و اشکال
می کنند؛ بنابراین باید همه را در نظر بگیرند، و رابطه را م