پاورپوینت کامل زن مسلمان و علم و ادب بانو علویه همایونی ۷۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل زن مسلمان و علم و ادب بانو علویه همایونی ۷۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل زن مسلمان و علم و ادب بانو علویه همایونی ۷۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل زن مسلمان و علم و ادب بانو علویه همایونی ۷۲ اسلاید در PowerPoint :

۴۴

پیش درآمد:

بانو علویه همایونی بانوی گرانقدری است که از محضر بانو امین اصفهانی کسب فیض نموده است او درباره ی استاد خود می گوید: از همان ابتدا چنان مجذوب ایشان شدم که هنوز بهترین ساعت های زندگی خود را درک حضور ایشان می دانم. بانو همایونی سالیانی دراز در کنار تحصیل معارف الهی به تربیت و پرورش شاگردان در مکتب فاطمه(س) اصفهان، مشغول بوده اند. از ایشان کتاب ها و مقالات متعددی در موضوعات مختلف حوزه دین به چاپ رسیده است. مقاله حاضر نوشتاری است از این بانوی بزرگوار که به خوانندگان محترم نشریه نامه ی جامعه تقدیم می گردد:

نظام هستی، اقتضاء می کند که هر موجودی با ویژگی خاصی که دارد مرتبه ای از نظام جهان آفرینش را احراز کرده باشد و مسلّم است که ارزش آن موجود نیز، به ارزش ویژگی خاصی است که در نهاد و ماهیّت او محفوظ و معتبر است؛ چنان که صراط مستقیم رشد و تکامل آن نیز، در همان مرتبه تحقق می یابد و نیز شرطِ از قوه به فعل در آمدن آن، در همان مرتبه و ماهیّت انتظار می رود؛ پس انسان که مرتبه ای از این نظام، به او اختصاص یافته از این قانون مستثنا نبوده، به ویژه که انسان، شاخص و نماینده ی این نظام محسوب می شود که حتّی در فرمایشات امام خمینی(ره) آمده است: … فَتَجلَّیَ الله تعالی بِإسمِهِ الجامِع … فَظَهرَ فِی مِرآت الإنسان فَإنَّ اللهَ خَلَقَ الآدمَ علی صُورتِه؛ پس خداوند متعال، به اسم جامعش تجلی یافت … کهاین تجلی در آینه ی وجود انسان، رخ نمود؛ زیرا خداوند، انسان را به گونه و صورت خود، آفرید.

نظری کرد که ببیند به جهان صورت خویش خیمه در آب و گِل مزرعه ی آدم زد([۱])

این است که انسان اعم از مرد و زن، شایستگی دارد که مظهر صفات الهی از جمله عالم باشد؛ بنابراین، ضرورت تعلیم و تربیت برای جامعه ی نِسوان، از چند نظر مورد توجه است:

۱. فطرت و خلقت زن، فطرت الهی است و چنان که گفته شد مظهر و نماینده پروردگار خویش است و باری تعالی علم محض و محض علم می باشد. از سوی دیگر، جدایی معلول از علّت، به طور کلی محال و ممتنع است؛ بدین بیان که اگر لوازم و امکانات شکوفایی استعدادهای فعّال زن که: )یکادُ زیتُها یضییءُ و لَولَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ(([۲]) فراهم باشد، ظهور و بروز علم و صنعت و خلاقیّت از فطرت آگاه او، تخلّف ناپذیر است مگر این که عقب افتادگی از داخل و ناشی از فقدان امکانات لازم مانند مدرسه و کتاب و معلّم از خارج، مانع گردد و یا این که از روی غرض و عنادی برای او موانعی بتراشند تا استعداد او را سرکوب کنند و الاّ علم طلبی و جست وجوی تعلیم و تربیت با سرشت انسانی زنان عجین شده و از آمال و آرزوهای دیرینه­ی آن ها محسوب می شود.

۲. انسان از بدو خلقت، تحت تعلیم و تربیت بوده به طوری که این امر جزء تکامل خلقت او می باشد، چنان که حضرت آدم۷ بعد از فرا گرفتن علم اسماء، مسجود ملائکه گردید؛ به بیان دیگر چون کلاس آموزش و پرورش پروردگار را، طی نمود و تعلیمات لازمه را فرا گرفت و از حیث خلقت و لوازم آن، تکمیل شد قابل خضوع و سجود ملائکه و سایر کائنات گردید و همه­ی موجودات به خدمت او درآمدند که:

)… سَخّرَ لَکُمْ ما فِی السّماواتِ وَ ما فِی اْلأرْضِ جَمیعًا…(([۳]) و )… سَخّرَ لَکُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِیَ الْفُلْکُ فیهِ بِأمْرِهِ وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ…(([۴]) و )… سَخّرَ الْبَحْرَ لِتَأْکُلُوا مِنْهُ لَحْمًا طَرِیّا وَ تَسْتَخْرِجُوا مِنْهُ حِلْیَهً تَلْبَسُونَها…(([۵]).

بنابراین رویگردانی از امر آموزش و پرورش که همان تعلیم و تربیت است اعراض از تکامل و لوازم خلقت آدمیّت و مزایای آن است؛ زیرا جامعه ها و اجتماعات برای رشد استعدادها و خلاقیّت ها تشکیل می گردد و در رابطه با فرهنگ عقلایی سالم، ارتقا می یابد؛ همچنین در رابطه با آموزش و پرورش یعنی تعلیم و تربیت دینی و علمی، سیر تکاملی خود را طی نموده، به زندگی سعادت­مند آدمی دست می یابند و از همین راستا می توانند از آسمان و زمین و دریا و سایر موجوداتی که خدمتگزار و مسخّر آدمیّت او گردیده اند و در مقابل تعلیم و تربیت او سر تعظیم فرود آورده و احیاناً اسیر او و به نفع او در حرکتند، استفاده نمایند؛ چنان که از اوّل، سرَوری او را پذیرفته و در مقابل تعلیم و تربیت الهی او خاضع بودند اکنون از تصرف او در وجود خویش، إبایی ندارند و به گرمی و نرمی او را می پذیرند و مانند آهن، در دست داوود۷ گشتند که: آهن اندر دست بافش، نرم شد و چنان که تجربه نشان داده است تصرف غیر عالمانه را نمی پذیرند یعنی شناگری که آشنا به فنون شنا، نباشد محکوم به غرق شدن است و دریانورد و فضانوردی که در صنعت و کار خود، ماهر و کامل نشده باشد دریا و فضا، او را نمی پذیرند و به دست نابودی­اش می سپارند؛ بدین معنا که دریا و فضا بر او مسلّط خواهند شد؛ پس مقتضی نوامیس الهی، آن است که آدمیان، با آن ها عالمانه برخورد نمایند تا آن ها تحت نفوذ علم آدمیان خضوع کنند و طغیان نجویند که فرمود: )… إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أنْ تَنْفُذُوا مِنْ أقْطارِ السّماواتِ وَ اْلأرْضِ فَانْفُذُوا لا تَنْفُذُونَ إِلاّ بِسُلْطانٍ(([۶])؛ اگر می توانید به اقطار آسمان ها و زمین نفوذ کنید ولکن نخواهید توانست مگر به واسطه­ی علم.

نتیجه این که، جهانیان در مقابل علم و ایمان آدمیان، مُسخّرند و آدمیان نیز به واسطه­ی صراط مستقیم تعلیم و تربیت و ایمان به خدای ربّ العالمین، از تسخیر آن ها به سود خویش استفاده خواهند کرد و چون باری تعالی چنین تقدیر فرموده که آدمیان با اسلحه­ی علم و عمل در هر کاری، توفیق حاصل کنند اعم از آن که شرعی باشد یا عرفی، فردی باشد یا اجتماعی، صنعتی باشد یا غیر صنعتی، دنیوی باشد یا اخروی، بالاخره عملی با خیر و برکت خواهد بود که با دانش و بینش توأم باشد و معنویت آن بر مادیّتش رجحان داشته باشد و این بدون تعلیم و تربیت امکان پذیر نخواهد بود؛ بنابراین از همین جا معلوم می گردد که جامعه­ی زنان، بیشترین ضررها را از چه ناحیه ای متحمّل گردیده و بیشترین ضربه ها از چه سَمتی، بر او وارد شده است! بی شک، می توان گفت: از ناآگاهی و تشخیص ندادن ارزش ­ها، به ویژه بی اطلاعی از احکام دینی و قرآن شریف. غافل از این که بی اطلاعی و بی توجهی به کتاب و دستورات الهی، بی توجهی به شخصیت و حقوق فردی و اجتماعی خودمان محسوب می شود؛ زیرا اگر برای زن در زندگی فردی و اجتماعی، حقوقی ثابت شده است از سوی اسلام و قرآن شریف می باشد. ([۷])

آیا صاحب حقّی که مدّعی حقوق خویش است، نباید سَند حقوقی خود را، بشناسد؟!

آیا بدون این که حد و حدود حقوق خود را درک کرده باشیم، ادّعا کردن عاقلانه است؟! و احیاناً منجر به تعدّی و بی تقوایی نمی شود؟! وانگهی حقوق همچنان که از ناحیه ی بعضی احکام مربوطه، واجب می گردد به خاطر بعضی از اعمال غیر مربوطه هم، باطل می شود؛ علاوه بر این که همه ی حقوق زنان، در مادیّات خلاصه نمی شود به ویژه که حق اجتماعی، دو طرفی است و به یکی و دو تا نیز محدود نمی گردد. ای خواهر، چرا مسؤولیت خویش را به فراموشی سپرده و از فطرت خویش که فطرت الهی و صورت ربّانی است بازمانده ای؟ چرا بزرگواری خود را در نمی یابی؟ تو مادر جهان انسانیّتی. صحیح است که صنف زن، نیمه ی پیکره اجتماع محسوب می شود، امّا به نظر صحیح تر این است که کل افراد جامعه­ی انسانی، فرزند و پاره تن مادرانند و چنان که قبل از تولّد از جان مادر، ارتزاق می نمایند بعد از تولد نیز رهین محبّت مادر و از تعلیم و تربیت تو مادر بهره می جویند و در این صورت است که زن مسلمان باید قبل از هر چیز به تقویت روحی و ایمانی خویش بپردازد و در مورد تهذیب اخلاق و خودسازی توجه کامل مبذول دارد. امام خمینی(ره) می فرمایند: یک مادر، ممکن است یک بچه را خوب تربیت کند و آن بچه یک امّت را نجات بدهد و ممکن است بد تربیت کند و آن بچّه موجب هلاکت یک امت بشود.([۸]) این است که دشمن، در طراحی نقشه­ی هجوم فرهنگی خود، از دخترها و صنف زن شروع می ­نماید؛ زیرا می داند مؤثرترین عامل جامعه، صنف زن است که هم آفریننده­ی انسان هاست و هم سازنده­ی آن ها؛ بنابراین، اگر در سقوط فکری و انحراف روحی او موفق شود به آمال و آرزوی خود رسیده است؛ این است که باید اولیای امور در شرح صدر زنان ملّت اسلامی در رابطه با معنویت آن ها، بیش از این احساس مسؤولیّت نمایند، مثلاً قرآن شریف هزار و پانصد سال قبل، زن ها را به فراگیری حکمت که شناخت حقیقت اشیا است، دعوت می نماید، آن جا که در سوره­ی احزاب آیه­ی ۳۴ می فرماید: )وَ اذْکُرْنَ ما یُتْلی فِی بُیُوتِکُنّ مِنْ آیاتِ اللّهِ وَ الْحِکْمَهِ إِنّ اللّهَ کانَ لَطیفًا خَبیرًا(([۹])؛ و آن چه را که از آیات خدا و [سخنانِ] حکمت [آمیز] در خانه های شما خوانده می شود یاد کنید. در حقیقت، خدا همواره دقیق و آگاه است و یکی از آن حقیقت­ها خود زن می باشد. نکته قابل توجه در آیه­ی شریفه که زن ها به آن دعوت شده اند، این است که آیه شامل عرفان الهی و شناخت نفس انسانی و تهذیب اخلاق است، امّا چه کسی تا امروز این گونه نظر وسیعی نسبت به زن ها اعمال نموده است؟

زن ها وقتی به معنویت دست خواهند یافت که بزرگواری خود را درک کنند و نسبت به جامعه، احساس مسؤولیّت نمایند و بدانند که ترقّی و تعالی جامعه­ی بشری، رهین فکر متعالی آن ها است نه این که از علوم انسان ساز دینیقرآن و فقه و اخلاق منزوی و ناآگاه باشند که حتی مسایل مربوط به خود را ندانسته و بلاتکلیف به سر برند.

۳. از نظر قرآن و روایات که هر یک، ضرورت تعلیم و تربیت و تحصیل علم و دانش پژوهی را به عناوین مختلف تأکید و اعلام فرموده اند، آن جا که می فرماید: )… هَلْ یَسْتَوِی الّذینَ یَعْلَمُونَ وَ الّذینَ لا یَعْلَمُونَ…(([۱۰]) و از قول معصومین: است که می فرمایند: مردم بر سه دسته می باشند: عالم ربّانی و متعلّم سبیل نجات و دسته سوم زباله های روی آب و یا معلّق در هو.([۱۱]) البته آیات و روایات در این زمینه فراوان است، امّا من به یک آیه و یک روایت بَسَنده می کنم و آن این است که حضرت رسول۹ فرمودند: طَلَبُ العِلمِ فَریضهٌ علی کلّ مُسْلِمٍ([۱۲]) تحصیل علم بر هر فرد مسلمان، واجب عینی است. قابل توجه در این حدیث شریف، آن است که چرا حضرت طلب علم را فقط ویژه­ی مسلمانان اعلام فرمودند. البته از دو حال خارج نیست یا این که مقصودشان از علم، علم اصول دین و احکام شرع و علم اخلاق است([۱۳])، اشاره به روایت العلمُ ثلاثه…([۱۴]) و یا این که می خواهند بفرمایند مسلمانان باید به اسلحه ی علم و صنعت، مجهّز و مسلّح باشند؛ زیرا اسلام، امانت الهی است و حفظ آن بدون شناخت راز و رَمز تعلیم و تربیت در جهات علوم مختلفه از امور فرهنگی، صنعتی، سیاسی، اقتصادی، نظامی و … ممکن نیست؛ زیرا تعلیم و تربیت در این موضوعات به منزله­ی سدّ و سنگری است که در حفظ اسلام و مسلمین تدبیر می شود؛ پس اگر منظور حضرت۹ این چنین بوده است؛ یعنی امر دوّم را برگزیده اند بی شک نسبت به علوم سه گانه ی اوّل، الزامی است؛ زیرا امر دوم، بدون آن ها نسبت به اسلام تحقق و معنا پیدا نمی کند؛ چون به اعتبار این علوم سه گانه است که اسلام و مسلمین شناخته و معرّفی می شوند؛ یعنی به وسیله­ی اعتقادات اسلامی و عمل به احکام شرعی و علم اخلاق که عمل به د