پاورپوینت کامل اشاره;امیرمؤمنان صاحب جوامع الکلم ۴۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اشاره;امیرمؤمنان صاحب جوامع الکلم ۴۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اشاره;امیرمؤمنان صاحب جوامع الکلم ۴۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اشاره;امیرمؤمنان صاحب جوامع الکلم ۴۴ اسلاید در PowerPoint :

۴

آفتاب بی مثال جمال و جلال حضرت مولی الموالی، علی بن ابیطالب (ع) نه تنها دوستداران و وفاداران خویش، بلکه ناشناختگان و حتی دشمنان را به کرنش و تسلیم وا می دارد.

شمس مشعشعی که در دوران حیات و پس از شهادت تا ابد ابدیّت بر سیمای عدالت و انصاف، در عرصه سیاست و اقتصاد، بر محراب عبودیت و اخلاص،در عرضه دین و عرفان و بر کرسی تعلیم و تعلّم در ساحت علم و تحقیق خواهد درخشید.

حضرت علامه آیت الله جوادی آملی دام ظلّه پیامی به کنفرانس سالانه انجمن مسلمانان آمریکا در دیریورن ایالت میشیگان با موضوع امام علی (ع)؛ شخصیّت برجسته، اختر تابناک بشریت و فاتح نامی اسلام ارسال کرده اند که آن را با هم از نظر می گذرانیم.

کلمات جامع در بردارنده تمامی شئون دنیوی و اخروی

علی بن ابی طالب (علیه أفضل صلوات المصلّین) طبق بیان نورانی خاتم انبیا (علیه وعلی آله آلاف التحیه و الثنا) از جوامع الکلم برخوردار بود؛ زیرا پیامبر (ص) درباره حضرت امیر (ع) فرمود: اعطیتُ جوامع الکلم و أعطی علی جوامع الکلم( ۱) خدای سبحان به من کلمات جامع عطا کرد، به توی علی بن ابی طالب هم کلمات جامع مرحمت کرد.

کلمات جامع، آن معارف برترینی است که وظایف فرد و جامعه را از یک سو، وظایف دنیا و آخرت را از سوی دیگر، وظایف دولت و ملت را از سوی سوم، روابط محلّی، منطقه ای و بین المللی را از سوی چهارم و بالاخره وظایف مُلک و ملکوت را از سوی پنجم، در نظر گرفته و تبیین کرده است.

یک انسان تک بُعدی فقط دنیا را می بیند یا وظایف فردی را و اگر گاهی از جمع سخن می گوید، جمع اعتباری و جمع دنیایی در حوزه اندیشه اوست.

انسانی که مرگ را پوسیدن می داند و نه از پوست به در آمدن، او هرگز به فکر برنامه های میان مدت، یعنی برزخ نیست؛ چه رسد به برنامه های درازمدت، یعنی ابد.

کسی که از جوامع الکلم برخوردار است مثل علی بن ابی طالب (ع)، هم برنامه کوتاه مدت را در نظر دارد؛ یعنی وظایف دنیا و هم برنامه های میان مدت را از نظر دور ندارد؛ یعنی جریان برزخ، و هم برنامه درازمدت را در نظر دارد؛ یعنی ابدیت انسان.

چنین آدمی که از کلمه جامعه الهی برخوردار است ما را به همه این شئون یاد شده ارشاد می کند و مهم ترین دستورات وجود مبارک امیرمؤمنان (ع) آن است که ما این راه را با ره توشه الهی تعیین کنیم، یعنی اگر در دنیا زندگی می کنیم، دنیا را به دستور دنیاآفرین ببینیم و اداره کنیم، آن تقوای خداست.

جریان حکومت را خود امیرمؤمنان (ع) فرمود: خدایا تو می دانی که من حکومت را برای کشورگشایی و کشورداری نخواستم و به سراغ آن نرفتم، بلکه فقط برای این که مردم را به عقل و عدل دعوت کنم، این حکومت را پذیرفتم.

آزادسازی دین و اقامه آن توسط امیرمؤمنان (ع)

مهم ترین رسالت علی بن ابی طالب (ع) و برنامه الهی آن حضرت همان بود که در نامه معروفش برای مالک اشتر مرقوم داشت؛ برای مالک اشتر چنین مرقوم فرمود: مالک! فإنّ هذا الدِّینَ قد کان أسِیراً فِی أیْدِی الاشْرارِ یُعْمَلُ فِیه بالهَوی و تُطْلَبُ به الدُّنی،( ۲) فرمود: مالک! قیام و مقاومت و مبارزه من برای آزادی فرد یا جامعه نبود، فرد یا جامعه را دین آزاد می کند. اگر این دین در اسارت دولتمردان باشد در اسارت طاغیان باشد دینی که خود اسیر است امیر کسی نخواهد شد.

من قیام کردم این قرآن را از اسارت بیگانگان در آوردم فإنّ هذا الدِّینَ قد کان أسِیراً فِی أیْدِی الاشْرارِ یُعْمَلُ فِیه بالهَوی و تُطْلَبُ به الدُّنیا قرآن بود، ولی برده کسانی بود که او را به رأی خود تفسیر می کردند.

سنت پیامبر (ص) (علیه و علی آله آلاف التحیه و الثنا) بود، ولی در اسارت کسانی بود که سیرت و سنت آن حضرت را مصادره کردند، اگر سنت مصادره شده باشد و اگر قرآن اسیر باشد، هرگز توان آن را ندارد که فرد و جامعه را آزاد کند.

حریت یک امت در سایه آزاد بودن دین است؛ این بیان نورانی امیرمؤمنان علی بن ابی طالب (ع) است، وقتی دین از مصادره امیران طغیان گر آزاد شد، جامعه را آزاد می کند و انسان را به انسانیتش آشنا می کند؛ وقتی انسان به وظایفش آشنا شد، از بردگی دنیا به در می آید، از بردگی زر و زیور و مال و فرزند و دام و مرتع به در می آید.

این چهار محبوب کاذب را قرآن کریم در اوایل سوره مبارکه آل عمران تشریح کرد که )زُیِّنَ لِلنّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَ الْبَنینَ وَ الْقَناطِیرِ الْمُقَنْطَرَهِ مِنَ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّهِ وَ الْخَیْلِ الْمُسَوّمَهِ وَ اْلأَنْعامِ وَ الْحَرْثِ(،.(۳ ) انسان چهار محبوب کاذب دارد؛ این محبوب های کاذب را قرآن کریم به رهبری اهل بیت: از ما گرفته است.

فرمود: انسانی که خود را نشناخت، جهان را نشناخت، جهان آفرین را نشناخت، گاهی دل به جماد می بندد و القناطیر المقنطره من الذهب و الفضه، شیفته اعتبارات بانکی خودش است که همه این ها جماد و جامدند، یا شیفته دامداری است، یا شیفته کشاورزی و یا دلباخته زن و فرزند.

محبوب مجازی انسان از این چهار قسم بیرون نیست؛ یا جماد است، یا نبات است، یا حیوان است، یا انسان.

فرمود این ها حب الشهوات است، اول زن و فرزند، بعد طلا و نقره، بعد کشاورزی، بعد دامداری، این ها همه ابزارند؛ کسی که دل بسته ابزار باشد، توان سفر ملکوتی نخواهد داشت. این چهار محبوب کاذب را در سوره مبارکه آل عمران از ما گرفتند و ما را آزاد کردند.

سرمایه داران کنونی، میراث دار گذشتگان

بیان نورانی امیرمؤمنان (ع) این است: ألا حُرٌّ یَدَعُ هذِهِ اللُّماظَه؛.(۴ ) لُماظه آن غذای مانده لای دندان است؛ اگر کسی غذایی خورد و در لای دندانش چیزی ماند که با خلال آن را بیرون می آورد، آن مانده لای دندان را می گویند لُماظه.

وجود مبارک امیرمؤمنان (ع) فرمود، آنچه که الآن در دست سرمایه داران شرق و غرب است این مانده لای دندان نسل گذشته است.

نسل گذشته از این مال استفاده کردند و رخت بربستند و آنچه در لای دندانشان ماند تُف کردند و سرمایه داران کنونی گرفتند.

این چنین نیست که این زمین تازه خلق شده باشد یا این قناطیر مقنطره تازه خلق شده باشند، این دام ها تازه خلق شده باشند، این زن و فرزند تازه خلق شده باشند، این ها لماظه دندان نسل گذشته است.

سخنان نورانی امیر بیان (ع) این است یک مرد آزاد لازم است، یک زن آزاد لازم است تا از مانده لای دندان نسل گذشته، خود را آزاد کند. اول دین باید آزاد بشود تا دین انسان را آزاد کند، آزادپروری در مکتب قرآن و عترت است. وقتی انسان آزاد شد، نه بیراهه می رود نه راه کسی را می بندد، نه با روی سیاه و دست تهی سفر می کند.

در قرآن کریم در دو جا فرمود: عده ای که رخت برمی بندند و می میرند، فرشتگان الهی پشت و صورت این ها را سیلی می زنند، ) یَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ (.( ۵) بزرگان اهل معرفت گفتند: راز این که فرشتگان، هنگام مرگ تبهکاران، سیلی به صورت آن ها می زنند، مشت به پشت این ه