پاورپوینت کامل حرکت دفاعی سیدالشهدا علیه السلام ۶۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حرکت دفاعی سیدالشهدا علیه السلام ۶۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حرکت دفاعی سیدالشهدا علیه السلام ۶۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حرکت دفاعی سیدالشهدا علیه السلام ۶۴ اسلاید در PowerPoint :

۶۰

ضرورت ها و شبهات

اشاره

آنچه در پی می آید، گفتاری پیرامون مفهوم دفاع در قیام امام حسین علیه السلام و شبهاتی ا ست که عده ای درباره این حرکت تاریخی مطرح می کنند که توسط عالم فرهیخته آیت الله مصباح یزدی مطرح شده است.

دفاع در اسلام

یکی از مهم ترین وظایف دولت اسلامی دفاع از اسلام می باشد. اصل مسئله دفاع امری فطری ا ست که همه عقلای عالم آن را قبول دارند؛ اما در اسلام مسئله دفاع از جهاتی با نظام های دیگر تفاوت دارد. به طورکلی دفاع در مقابل متجاوز انجام می گیرد و متجاوز کسی است که حق دیگری را رعایت نکند؛ اما اینکه حقوق دیگران چه چیزهایی است، بر اثر نظام های ارزشی تفاوت می کند.

وجه مشترک دفاع بین نظام های ارزشی

در میان نظام های ارزشی وجوه مشترکی وجود دارد؛ برای مثال در همه نظام های ارزشی یک جهت مشترک دفاع، دفاع از جان و مال جامعه است. اگر دشمنی برای تعرض به مال یا جان ملتی لشکرکشی کرد، باید دفاع نمود و از آنجا که این، یک امر اجتماعی ا ست و از عهده افراد بر نمی آید و نیاز به سازماندهی و مدیریت دارد؛ از این رو دولت باید این کار را برعهده بگیرد.

اختلاف اسلام با سایر نظام های ارزشی

دفاع از برخی حقوق در دیدگاه اسلام با سایر نظام های ارزشی تفاوت دارد؛ برای مثال در بعضی نظام ها مسائل فرهنگی، عقیدتی، دینی و مذهبی جزء امور فردی و شخصی است و تجاوز در مورد آن ها معنا و مفهوم روشنی ندارد. حداکثر چیزی که می توان از تجاوز به دین در این نظام ها تصور کرد، خراب کردن کلیساست، اما دفاع از مقدسات دینی در اسلام، حتی از دفاع از جان واجب تر است و اگر دین مردم مورد حمله و تجاوز دشمن قرار گیرد، باید جان ها فدا شود تا مقدسات و ارزش های دینی محفوظ بماند.

بررسی مفهوم تجاوز

در اسلام مفهوم تجاوز وسیع تر است و هر نوع نقشه و توطئه ای که از سوی دشمنان اسلام برای تضعیف دین مردم و از بین بردن ارزش های یک جامعه و مقدسات اسلام انجام بگیرد و منجر به از دست رفتن اعتقادات و رواج بدعت ها شود، تجاوز است و دفاع در مقابل آن واجب خواهد بود.

وظیفه ما در قبال قیام سیدالشهدا علیه السلام

قیام سیدالشهدا علیه السلام هم نوعی دفاع بود؛ اما این چگونه دفاعی است، جا دارد که این مطالب در رسانه های گروهی به تفصیل بیان شود تا در عمق جان جوان های ما نفوذ داشته باشد و بفهمند چرا سیدالشهداء علیه السلام قیام کرد و چرا ما باید عزاداری کنیم و چرا ما باید راه امام حسین علیه السلام را ادامه بدهیم و در این زمان راه امام حسین علیه السلام چگونه ادامه می یابد. این ها مسائل ساده ای نیست و با اساس حیات و انقلاب ما سروکار دارد و همیشه دست شیاطین در کار بوده که باورها و ارزش های دینی مردم را تضعیف نموده و مسیر حق را منحرف کنند.

انحراف دولت اسلامی، مبنای قیام امام حسین علیه السلام

یکی از دفاع هایی که در اسلام در مقابل تجاوز علیه دین وجود دارد، قیام سیدالشهداء علیه السلام است. آنچه بیشتر از کلمه “تجاوز”، فهمیده می شود، “تجاوز نظامی” است و آنچه که از کلمه “دفاع” فهمیده می شود، فقط “دفاع” در مقابل آن است؛ اما وقتی تهاجم فرهنگی صورت می گیرد، در درجه اول وظیفه دولت اسلامی است که در مقابل آن دفاع کند، اما اگر دولت اسلامی از عهده آن برنیامد و یا دولت، اسلامی نبود و فقط اسم دولت اسلامی را یدک می کشید و در واقع دولت کفر و نفاقی بود که نمی خواست احکام اسلامی اجرا شود، در اینجا وظیفه عموم مردم است که در مقابل تهاجم فرهنگی دفاع کنند.

دولتی که به نام اسلام، در زمان سیدالشهداء علیه السلام حکومت می کرد، با نام دولت اسلامی و خلافت پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم بود، اما نه اعتقادی به باورهای اسلامی داشت و نه دغدغه ای برای اجرای احکام اسلامی؛ بلکه تنها اسمی از اسلام داشت و در واقع دولت کفر و نفاق بود، اما عموم مردم به این مسئله واقف نبودند، فریب می خوردند و می گفتند: دولت، اسلامی است و قیام علیه دولت اسلامی جایز نیست.

امام حسین علیه السلام در طول بیست سال نتوانست مردم شهر خود را که پای منبر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بزرگ شده بودند، به درستی قانع کند که باید در مقابل این دولت غیراسلامی که به نام اسلام حکومت می کند، ایستاد. بیست سال زحمت کشید؛ ده سال در زمان حیات امام حسن علیه السلام و ده سال بعد هم، در زمان خود و آرام آرام چند نفری را در گوشه و کنار کشور اسلامی آماده کرد و به آن ها فهماند که نباید در مقابل این قدرت شیطانی که در شام به وجود آمده است، آرام بنشینیم. بعد از سال ها تلاش، کسانی را مهیا کرد و زمینه ای فراهم شد که بیشتر مردم به آثار سوء رفتار آن ها پی ببرند و بدانند که این ها در واقع طرفدار اسلام نیستند.

پس از مرگ معاویه، زمانی که یزید، همان شخصیت رسوایی که مردم او را می شناختند، سرکار آمد؛ زمینه ای فراهم شد تا امام حسین علیه السلام حرفش را به صراحت به مردم بگوید که این شخص، خلیفه پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نیست و نمی توان با او بیعت کرد. تا آن زمان هنوز تربیت شدگان خود پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نیز باور نمی کردند که این دستگاه، دستگاه ضد اسلامی است. خیال می کردند روزی خلفای راشدین حکومت کردند و روزی هم معاویه باید جای آن ها بنشیند و همان رفتار آن ها را ادامه دهد. نمی دانستند که در پس پرده چه چیزهایی است.

شبهه در اهداف قیام سیدالشهداء علیه السلام

عده ای نادان می گفتند: قیام سیدالشهداء علیه السلام یک قیام دفاعی بود، دفاع از دین نبود؛ زیرا امام حسین علیه السلام در کربلا گیر افتاد و چون آمادگی لازم را نداشتند، دورش را گرفتند و او را محاصره کردند و خون وی را ریختند و در واقع دفاعی که حضرت کرد، دفاع از جان خودش بود.

امروز نیز کسانی تلاش می کنند از سویی حرکت امام حسین علیه السلام را یک مخالفت قومی و نژادی و قبیله ای وانمود کنند و بگویند، بنی امیه با بنی هاشم از ابتدا سر ریاست بر عرب و خانه خدا و ارزش های قومی عرب اختلاف داشتند. وقتی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به رسالت مبعوث شدند، بنی امیه و مخالفین و سایر طوایف قریش ایشان را تحت فشار و حتی محاصره اقتصادی قرار دادند؛ حضرت به خاطر همین اختلافات قومی مهاجرت کردند و به مدینه آمدند و وقتی طرفداران و یارانی پیدا کردند و در جنگ بدر انتقام آن اذیت ها را از قریش گرفتند. این یک رفتار خشونت آمیزی بود که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم اعمال کرد. با همین تعبیر می خواهند به طور ضمنی و تلویحی این رفتار پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم را تخطئه کنند که خشونت بد است و هیچ نوع خشونتی صحیح نیست و پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم چون خشونت آمیز برخورد کرد و سران قریش را در بدر به هلاکت رساند، طبیعی بود که آن ها هم روزی خشونت به خرج بدهند و بالاخره زهر خود را در کربلا ریختند. این خشونت بنی امیه در مقابل آن خشونت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم!

اگر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در جنگ بدر اعمال خشونت نکرده بود، بنی امیه هم در کربلا اعمال خشونت نمی کردند و ما باید از یک سرگذشت تاریخی درس بگیریم تا دیگر اعمال خشونت نکنیم و آن کار اشتباه پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم ـ البته اشتباه را به طور صریح نگفتند، اما به طور تلویحی همین تعبیر برداشت می شود ـ را مرتکب نشویم تا در آینده با بچه های ما این رفتار خشونت آمیز را نکنند! می گویند بیایید با صلح و صفا به روی همه لبخند بزنیم و فقط گفتگو کنیم و حل مشکلات را از همین راه ها بخواهیم وگرنه خون با خون شسته نمی شود!

آن ها همین را می خواهند که ما ندانیم امام حسین علیه السلام برای چه قیام کرد و کشته شد، که به تدریج حقایق، تحریف شود.

به امام گفتند: تسلیم شو؛ گفت: تسلیم نمی شوم! می خواهید مرا بکشید، به زور تسلیم نمی شوم و می مانم تا کشته شوم. این نهایت ارزشی است که امام حسین علیه السلام آفرید، نه اینکه گفته شود کار حضرت بی جا بود و می بایست بنشینند با یزید گفتگو کنند و لبخند بزنند و بعد هم کشورهای اسلامی را بین خودشان تقسیم کنند و اگر سیدالشهداء علیه السلام با یزید گفتمان کرده و به روی هم لبخند زده بودند، این همه خونریزی ها نمی شد. آن روز فرهنگ، فرهنگ خشونت بود و این اثرش بود، اما امروز فرهنگ تولرانس و فرهنگ تساهل و تسامح حاکم بر بشریت است و ما باید متمدن باشیم و این حرف ها را کنار بگذاریم. ما باید با آمریکا گفتگو کنیم تا مسئله مان حل شود. پس داستان امام حسین علیه السلام و این گریه ها، بر سر زدن ها، سینه زدن ها و زنجیر زدن ها برای چیست؟ این ها عواطف است از این جهت که خون امام حسین علیه السلام را به ناحق ریختند، دلمان می سوزد.

این گونه تفسیر کردن حوادث، مسخ حقایق دین است. کسانی که به این گونه تفسیرها دست می زنند، همان شیاطین انسی هستند که در قرآن درباره آن ها هشدار داده شده است. این ها همان منافقینی هستند که خطرشان از کفار و مشرکین برای جامعه اسلامی بیشتر است. ما باید اسلام را آن گونه که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و ائمه اطهار علیهم السلام تفسیر کردند، بشناسیم؛ نه با قرائت های از خود ساخته دیگران.

راه بنی امیه برای حکومت بر مردم

کسانی روی انگیزه های دنیاپرستی، شهوترانی، توسعه طلبی، کشورگشایی و قدرت طلبی، خواستند از مفاهیم اسلامی سوء استفاده کنند و به نام خلافت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بر مردم حکومت کنند و هیچ دغدغه ای نسبت به اجرای احکام اسلامی نداشتند؛ بلکه اگر دغدغه ای داشتند در این بود که چرا احکام اسلام اجرا می شود و به خاطر همان تیزهوشی هایی که داشتند، می دانستند که چگونه با مردم سخن بگویند که آن ها را فریب دهند و سال ها به نام خلافت اسلامی بر مردم حکومت کردند. این افراد برای دنیاپرستی و از روی حسد نسبت به پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم و خاندان