پاورپوینت کامل اختر چرخ ادب، پروین ۳۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اختر چرخ ادب، پروین ۳۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اختر چرخ ادب، پروین ۳۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اختر چرخ ادب، پروین ۳۹ اسلاید در PowerPoint :

اخلاق از دیرباز نقشی مهم و اساسی در زندگی آدمیان داشته و از گذشته های بسیار دور مورد توجه بوده است. اگرچه بسیاری از جوامع به اخلاق اهمیت می دهند، اما اخلاق در میان ایرانیان، مفهوم و رنگ بوی ویژه ای دارد که آن ها را از سایر جهانیان جدا می کند.

بعد اخلاقی یکی از مسائل مهم است که جای خود را در تمامی بخش های مختلف ادبیات ایرانیان ـ به خصوص پس از اسلام ـ باز کرده است. رگه هایی از معانی اخلاقی را در ادبیات دینی، داستانی، تاریخی، فلسفی، حماسی و.. . می توان دید که خود، بیانگر توجه ایرانیان مسلمان به این مسئله مهم است.

اخلاقیات غیر از تأثیرات کلی که بر ادبیات ایران داشته اند، به صورت جزئی نیز وارد شده و شاعران در جزئیات شعری نیز این مهم را رعایت کرده اند. پروین اعتصامی، یکی از شاعران بلندآوزاه ای است که این مهم را در شعر خویش به خوبی بیان کرده است.

ستاره پروین در آسمان ادب ایران

پروین اعتصامی در گستره آسمان ادب ایران، ستاره ای بود که به جرأت می توان گفت در زمره نازک خیال ترین گویندگان قوم شاعرپرور فارسی زبان است. او در ساحت مبارزه با کج اندیشی های اجتماعات، یلی بی بدیل و یکه تازی پویا و ناایستا بود که در مسیر پر فراز و نشیب ادبیات ایران، با لحنی حماسی از مسائل اجتماعی به ویژه ظلم حکام و صاحبان خدم و حشم و روابط نامتعادل طبقاتی و آشکارسازی نقاط ضعف این روابط و نابرابری های زمان خویش سخن رانده است.

پروین از کودکی در محیط علم و ادب پرورش یافته و طبع رفعت جوی او به نازک خیالی انس گرفته و دیدگان جستجوگرش شاهد مباحثاتی علمی و ادبی ادیبان و پژوهشگران و سخنان پندآموز نخبگان ادب و فرهنگ زمان خویش، انسان های برخاسته از سنت و متأثر از نوخاستگی (مدرنیزم) زمان در خانه و مأمن خویش بوده است.

او عشق به حقیقت، شجاعت، آشکارگویی و پرداختن به زندگی و نیازمندی های بیچارگان و درماندگان و غمگساری از طبقات محروم را در مکتب پدر ادیب خویش آغاز کرد و با آنکه در خانواده ای مرفه و به دور از هیاهوی احتیاجات مادی زیسته بود، چشم و گوشش به دقت دیده و شنیده و این دریافت ها را با سرودن اشعاری نغز و دلنشین اما صریح و شجاعانه، فریادوار و برق آسا به گوش و چشم آنان که رفاه، بی تفاوت و کور و کرشان کرده بود، رسانید.

ایستایی پروین در برابر کج روی ها، حق کشی ها، زورگویی ها، انحرافات و شناخت او از جامعه خویش و افشاگری هایش بی شک مانایی او را در امتداد گذران عمر بشری در پی خواهد داشت و جهانیان را در تمام زمان ها وامدار خود خواهد ساخت. او روشنی و تاریکی، صفا و کدورت، پاکی و ناپاکی، دانش و جهل، حقیقت و مجاز و بسیاری دیگر از اضداد را کنار یا مقابل هم قرار می دهد و انسان ایستاده بر سر دو راهی را به راه راست رهنمون می شود.

پند و اندرزهای پروین، این بانوی جوان اما اندیشمند و واقع گرا، خدایی است. او توحیدی ترین اشعار را با زبان بسیاری از مخلوقات خداوند یکتا از جمله انسان ها، گیاهان، اشیاء و با روش ها و قالب های مختلف شعری، ضرب المثل ها، حکایات و مناظرات قابل درک برای همگان می سراید و در عین حال می کوشد که اخلاق عامه را صیانت بخشیده و از هجو و بر شمردن عیوب دیگران که معمولاً بازتاب رنجش های درونی شاعران است، خودداری کند.[۱]

از دست ندادن فرصت ها

فرصت ها زودگذرند و برخی از آن ها همیشه تکرار نمی شوند. باید توجه داشته باشیم که بسیاری از پیروزی ها، به آن دلیل نصیب مان شده است که از فرصت ها غفلت نکرده و آن ها را به سادگی تباه ننموده ایم. پروین اعتصامی از غنیمت شمردن فرصت ها این گونه یاد کرده است:

گهر وقت بدین خیرگی از دست مده

آخر این در گران مایه بهایی دارد

فرخ آن شاخک نو رسته که در باغ وجود

وقت رستن هوس نشو و نمایی دارد

صرف باطل نکند عمر گرامی، پروین

آن که چون پیر خرد راهنمایی دارد

حافظ شیرین سخن نیز از آن، این چنین سخن گفته است:

وقت خوش که دست دهد مغتنم شـمار کس را وقوف نیست که انجام کار چیست

پیوند عمر بسته به مویی است هوش دار غم خوار خویش باش، غم روزگار چیست

اقدام عاقلانه آن است که هرگز کار امروز را به فردا نیفکنیم؛ زیرا فردا برای همگان ناپیداست و به قول زنده یاد سهراب سپهری <زندگی، آب تنی کردن در حوضچه اکنون است>. بی تصمیمی، سبب تأخیر می شود و سستی، روزها و فرصت ها را از کف آدمی می برد. به قول پروین اعتصامی

بلـبـل آهـسته بـه گـل گفت شبی کــه مــرا از تــو تـمنای هـست

مـن بـه پـیونـد تـو یک رأی شدم گـر تو را نـیز چــنین رأیی هست

گـفت فـردا بــه گـلستـان بـازآی تا ببینی چـه تـماشــایی هــست

پا به هرجا که نهی برگ گلی است همـه جـا شــاهد رعـنایی هست

بــاغـبانـان هـمگــی بــیدارنــد چـمـن و جـوی مـصفایی هـست

گـفت رازی کـه نـهان است ببین اگـــرت دیــده بـینایـی هــست

هـم از امـروز سـخن بـاید گـفت که خبر داشت که فردایی هست؟

هر چند باید همه فرصت ها را غنیمت شمرد و از همه لحظه ها به خوبی استفاده کرد، اما شکوه و طراوت و سرسبزی جوانی، وصف ناشدنی است. بهار جوانی که فرا می رسد، تکراری ندارد و هنگام کوچ، دیگر بازگشتی نخواهد داشت. پس باید عاقلانه و اندیشمندانه از لحظه لحظه این بهار بی مانند سود برد که معرفت، عبادت، تفکر، مجاهدت، پرهیزکاری و پارسایی در جوانی، شخصیت آدمی را اعتلا و کمال می بخشد. نظامی با اشاره به همین مطلب می سراید:

آید اسباب هر مراد به دست تا جوانی و تن درستی هست

ره کنون رو که پای آن داری تو که سرسبزی جهان داری

پروین نیز با اشاره به اینکه پیران، بیش از همه قدر جوانی را می دانند و دل نشین تر از دیگران می توانند ما را به شناخت و قدرشناسی از روزگار جوانی فرا بخوانند، می سراید:

چـنین گـفت روزی بـه پیری، جوانی که چون است با پیری ات، زندگانی؟

بگفت اندر این نامه حرفی است مبهم کـه مـعنیش جـز وقـت پیری ندانی

تــو بــه کز توانایی خویـش گـویـی چـه مـی پرسـی از دوره نــاتــوانــی

جــوانـی نـکودار کـایـن مـرغ زیــبا نــمانــد در ایــن خــانه استخو