پاورپوینت کامل فلسفه غیبت امام زمان(عج ) از منظر قرآن ۵۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فلسفه غیبت امام زمان(عج ) از منظر قرآن ۵۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل فلسفه غیبت امام زمان(عج ) از منظر قرآن ۵۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل فلسفه غیبت امام زمان(عج ) از منظر قرآن ۵۰ اسلاید در PowerPoint :

۲۸

از جمله چیزهایی که می تواند یک خطر بزرگ باشد، کارهای عامیانه و جاهلانه و دور از معرفت و غیر متکی به سند و مدرک در مسئله مربوط به امام زمان(عج) است، که همین زمینه را برای مدعیان دروغین فراهم می کند. کارهای غیرعالمانه، غیرمستند، غیر متکی به منابع و مدارک معتبر، صرف تخیلات و توهمات؛ این جور کاری مردم را از حالت انتظار حقیقی دور می کند، زمینه را برای مدعیان دروغگو و دجال فراهم می کند؛ از این بایستی به شدت پرهیز کرد.

اشاره

غیبت آخرین حجت الهی از انظار، چیستی و چگونگی و نیز فواید و فلسفه آن، از جمله مسائلی است که در میان مسلمانان از اهمیت به سزایی برخوردار است؛ تا آنجا که همواره اندیشمندان و پژوهشگران درباره آن به تحقیق و تتبع پرداخته اند و دلایل بسیاری را در این زمینه برای آن بیان کرده اند. اما به راستی چرا آخرین حجت الهی باید قرن های متمادی از انظار مخفی بماند، در میان مردمان باشد و با آن ها زندگی کند؛ اما دیده ها عاجز از شناختن او باشند؟ آیا حضور فیزیکی امام در جامعه آن گونه که همگان او را بشناسند، مترتب خطراتی بر جان امام است؟ آیا غیبت را می توان به عنوان آزمایشی برای پیروان حضرت در نظر گرفت؟

جهت پاسخ گویی به سؤالات متعدد در بحث امام غائب(عج)، به درگاه با عظمت و پر از غنا و سخای قرآن کریم رفته و به بررسی برخی از آیات در این زمینه پرداخته ایم؛ باشد که زلال جاری قرآن موجب تطهیر فکر و اندیشه مان باشد.

قسمت اول

انسان ها دارای ظرفیت های مختلف اند

از آنجایی که تمامی مردم در یک حد و استعداد نیستند، بعضی از مؤمنین از نظر ایمان و تقوا دارای درجات برتر هستند و بعضی در مراحل ابتدایی از دین قرار دارند؛ همان گونه که از روایات فهمیده می شود. در حدیثی از پیامبر اکرم(ص) آمده است: «… حَدیثُو عَهدٍ بِشِرک لَهَدَمتُ الکعبَه فَألزَقتُها بِالاَرضِ وَ جَعَلْتُ لَها بابَینِ[۱]؛ اگر عرب های تازه اسلام آورده ظرفیت داشتند… من کعبه را خراب می کردم و برای آن دو درب قرار می دادم».

از چنین روایتی متوجه می شویم که همه مردم دارای یک ظرفیت نیستند؛ بلکه دارای طبع های مختلف هستند. بنابراین همه چیز را نمی توان به هر کس گفت. خداوند نیز در قرآن شریف می فرماید: (یا أیهَا الّذینَ آمَنُوا لا تَسْئَلُوا عَنْ أشْیاءَ إِنْ تُبْدَ لَکمْ تَسُؤْکمْ)[۲]؛ «ای کسانی که ایمان آورده اید از چیزهایی سؤال نکنید که اگر آشکار و روشن گردد، شما را ناراحت می کند».

این آیه به وجود حضرت مهدی(عج) تأویل شده است؛ یعنی از غیبت و زمان ظهور سؤال نکنید؛ زیرا شما ظرفیت شنیدن آن را ندارید و موجب ناراحتی شما می شود. این معنا در کلام مبارک حضرت مهدی(عج) به عنوان دلیل و حکمت غیبت ذکر شده است، آنجا که فرمود: «وَ أمّا عِلّه ما وَقَعَ مِنَ الغَیبَه فَإنَّ اللهَ عَزَّوّجَلَّ یقُولُ: (یا أیهَا الَّذینَ آمَنُوا لاتَسئَلُوا عَنْ أشیاءَ إنْ تُبْدَلَکمْ تَسُؤکمْ)… فَأغْلِقُوا أبْوابَ السُّؤالِ عَمّا لایعْنیکمْ، وَلا تَتَکلَّفُوا عِلَی ما قَدْ کفیتُمْ وَ أکثُروا الدُّعاءَ بِتَعجیلِ الفَرَجِ فَإنَّ ذلک فَرَجُکمْ[۳]؛ و اما درباره وقوع غیبت، خدای تعالی می فرماید:

ای کسانی که ایمان آورده اید! هرگز سؤال نکنید از مسائلی که اگر فاش شود، شما را اندوهگین سازد و از اموری که سودی برایتان ندارد، سؤال نکنید و خود را در آموختن آنچه از شما نخواسته اند، به زحمت نیندازید و برای تعجیل فرج بسیال دعا کنید که همان فرج شماست».

امتحان، سنت الهی

(وَ لَنَبْلُوَنّکمْ بِشَی ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ اْلأمْوالِ وَ اْلأنْفُسِ وَ الثّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصّابِرینَ)[۴]؛ «شما را امتحان می کنیم به چیزی از ترس و گرسنگی و کاستن مال و خطر جانی و ثمرات زندگی؛ مژده بده به آن ها که ثابت قدم هستند».

امام صادق(ع) خطاب به یار وفادارش «محمّدبن مسلم» فرمود: «قبل از ظهور قائم نشانه هایی از جانب خدای تعالی برای مؤمنان خواهد بود. عرض کردم: فدای شما شوم، آن ها کدام است؟ فرمود: امتحان که خدا می فرماید: «به چیزی از ترس»؛ این ترس بیماری های گوناگون، گرسنگی، بالا رفتن قیمت ها، کاستن مال، قحطی، خطر جانی، مرگ شایع، نقص ثمرات زندگی و نیامدن باران است. پس در آن موقع به آن ها که در عقیده به ما ثابت می مانند، مژده بده. آن گاه فرمود: ای محمد! این تأویل آیه است و هیچ کس جز آن ها که راسخ در علم هستند، تأویل قرآن را نمی داند و ماییم راسخین در علم».[۵]

امام رضا(ع) نیز در این زمینه فرمود: «آنچه گردن هایتان را در انتظار آن دراز می کنید، واقع نخواهد شد، مگر بعد از آنکه آزمایش و امتحان شوید و از بوته امتحان جز افراد بسیار کم پیروزمندانه بیرون نمی آیند؛ چنانکه خدای تبارک و تعالی می فرماید: (الم * أحَسِبَ النّاسُ أنْ یتْرَکوا أنْ یقُولُوا آمَنّا وَهُمْ لایفْتَنُونَ)[۶]؛ “الف، لام، میم، آیا مردم پنداشته اند که با گفتن اینکه ایمان آورده ایم، فروگذار می شوند و مورد فتنه و آزمایش قرار نمی گیرند”.

آن گاه خطاب به یکی از اصحاب به نام «معمّربن خلاّد» فرمود: فتنه چیست؟ گفت: جانم به فدای تو شود، آنچه ما می دانیم این است که امتحانی در دین واقع شود. فرمود: چون طلا گداخته می شوید و مانند طلای ناب از ناخالصی ها پاک می شوید».[۷] خداوند متعال نیز در قرآن کریم به این حقیقت اشاره کرده و می فرماید: (الّذی خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَیاه لِیبْلُوَکمْ أیکمْ أحْسَنُ عَمَلاً)[۸]؛ «آن کس که مرگ و زندگی را آفرید تا شما را آزمایش و امتحان کند که کدام یک از شما بهتر عمل می کنید».

بر اساس آنچه از آیات قرآنی استفاده می شود، یکی از سنت های الهی که در زندگی انسان ها از زمان بعثت پیامبران همیشه وجود داشته و دارد، سنت امتحان بندگان و انتخاب صالحان و پاکان است.

«امتحان، وسیله ای است برای ظهور کمالات و استعدادهای درونی انسان که شخصیت افراد و درجه ایمان و صبر و استقامت آن ها را در مقام اطاعت از اوامر خداوند و رسول او روشن می کند».[۹]

روزگار، برای بشریت صحنه امتحان است و یکی از مهم ترین دوره های این امتحان بزرگ، غیبت کبری است که دوره بسیار حساسی برای مؤمنینی است که ایمانشان به آن حضرت بر اساس آگاهی و شناخت و هدفشان از انتظار حضرت، ایجاد عدالت جهانی است.

خداوند این فرصت امتحان را به انسان ها داده تا در این میدان مؤمنان را از هر آلودگی و ناخالصی، پاک و خالص سازد و کافران را نابود کند؛ همچنان که قرآن کریم می فرماید: (لِیهْلِک مَنْ هَلَک عَنْ بَینَه وَ یحْیی مَنْ حَی عَنْ بَینَه)[۱۰]؛ «تا هر که هلاک می شود از روی حجت و برهان هلاک گردد و هرکه زندگی (معنوی) می یابد از روی حجت و برهان زندگی یابد».

مقام امتحان، مقامی است که بندگان خالص خدا به آن امتحان شده اند تا به این وسیله از غل و غش بیرون آیند.

خوش بود گر محک تجربه آید به میان تا سیه روی شود هرکه در او غش باشد[۱۱]

حفظ جان امام(عج)

خداوند در داستان حضرت موسی(ع) درباره حفظ جان او به مادرش چنین الهام می کند: (وَ أوْحَینا إِلی أُمّ مُوسی أنْ أرْضِعیهِ فَإِذا خِفْتِ عَلَیهِ فَألْقیهِ فِی الْیمّ وَ لا تَخافی وَ لا تَحْزَنی إِنّا رَادّوهُ إِلَیک وَ جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلینَ)[۱۲]؛ «به مادر موسی الهام کردیم که او را شیرده، پس اگر بر او ترسیدی او را (در میان صندوقی) به دریا بینداز و مترس و محزون مباش که بی تردید ما او را به سوی تو باز می گردانیم و او را پیامبران مرسل قرار می دهیم».

حضرت موسی(ع) نیز مطابق نقل قرآن می فرماید: (فَفَرَرْتُ مِنْکمْ لَمّا خِفْتُکمْ فَوَهَبَ لی رَبّی حُکمًا وَ جَعَلَنی مِنَ الْمُرْسَلینَ)[۱۳]؛ «پس چون از شما ترسیدم از نزدتان گریختم، پس پروردگارم به من دانش و حکمت بخشید و مرا از فرستادگان خود قرار داد».

همچنین خداوند در آیه دیگری خطاب به حضرت موسی(ع) برای حفظ جانش چنین فرمان می دهد: (إِنّ الْمَلأ یأْتَمِرُونَ بِک لِیقْتُلُوک