پاورپوینت کامل دنیا و دنیا گرایی ۵۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دنیا و دنیا گرایی ۵۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دنیا و دنیا گرایی ۵۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل دنیا و دنیا گرایی ۵۴ اسلاید در PowerPoint :

اشاره

در دنیای امروز دستیابی به تمایلات دنیوی، بالاترین درجه خوشبختی به شمار می رود؛ به طوری که این امر، انسان ها را به خود مشغول کرده و آن ها را از اصل و حقیقت انسانی شان بازداشته است.

در شماره پیشین به بیان حقیقت دنیا، دنیای پسندیده و ناپسند، عوارض دنیاپرستی و راه علاج برخی آثار آن ها پرداخته شد.

قسمت دوم و پایانی

مال دوستی و نکوهش و ستایش آن

مال دوستی از شاخه های دنیادوستی است؛ زیرا دنیادوستی شامل هر لذت زودرس و مال یکی از این لذات می باشد. بزرگ ترین آفات دنیا که متعلق به شهوت می باشد، مال است؛ زیرا هر موجود زنده ای به آن محتاج است و از آن بی نیاز نیست. نبود آن، سبب فقر است و فقر نیز در آستانه کفر می باشد. بودن آن سبب غنا و سرکشی و طغیان است که سرانجامش خسران می باشد؛ پس تشخیص خیر و شر مال آسان نیست.

از این روست که بزرگان گفته اند: مال و نقدینه مانند عقرب است که اگر در بند کردنش را خوب ندانی، آن را نگیر؛ زیرا اگر تو را بگزد، زهرش کشنده است. پرسیدند: در بند کردنش چیست؟ گفت: از حلال به دست آوردن و در جای سزاوار و حقش خرج کردن است.[۱]

قرآن مجید در آیاتی به نکوهش مال اشاره کرده است؛ آنجا که می فرماید: ((یا أیهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تُلْهِکمْ أمْوالُکمْ وَ لاأوْلادُکمْ عَنْ ذِکرِاللّهِ وَمَنْ یفْعَلْ ذلِک فَأُولئِک هُمُ الْخاسِرُونَ))[۲]؛ «ای کسانی که ایمان آورده اید! مبادا اموال شما و فرزندانتان شما را از یاد خدا غافل کند و هر کس چنین کند، آنان خود زیانکارانند».

((إِنّما أمْوالُکمْ وَ أوْلادُکمْ فِتْنَهٌ وَ اللّهُ عِنْدَهُ أجْرٌ عَظیمٌ))[۳]؛ «اموال شما و فرزندانتان صرفاً برای آزمایش اند و خداست که نزد او پاداشی بزرگ است».

((ألْهیکمُ التّکاثُرُ * حَتّی زُرْتُمُ الْمَقابِرَ))[۴]؛ «شما را مباهات با یکدیگر در افزونی (مال و جاه و فرزند) از یاد خدا مشغول داشت، تا آنکه گورستان ما را زیارت کردید».

پیامبر(ص) نیز فرموده است: «إنّ لکل أمّه عِجْلٌ و عِجلُ هذه الامهِ الدنیار و الدرهم[۵]؛ هر امّتی را گوساله ای است و گوساله این امت درهم و دینار است» و نیز فرموده است: «دوستداران فرزند آدم سه چیز است: یکی تا هنگام قبض روح با اوست و آن مال است و یکی دیگر تا لب گور، دنبال اوست و آن اهل خانواده اوست و سوم تا محشر همراه اوست و آن عمل اوست»[۶]

در روایتی آمده است: امیرمؤمنان(ع) درهمی در دست گرفت و فرمود: «تا از دست من نروی، برای من سودی نداری».[۷] اما در بعضی از آیات قرآن، خداوند مال را خیر نامیده است: ((کتِبَ عَلَیکمْ إِذا حَضَرَ أحَدَکمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَک خَیرًا الْوَصِیهُ لِلْوالِدَینِ وَ اْلأقْرَبینَ بِالْمَعْرُوفِ حَقّا عَلَی الْمُتّقینَ))[۸]؛ «بر شما مقرر شده است که چون یکی از شما را مرگ فرا رسد، اگر مالی جای گذارد برای پدر و مادر و خویشاوندان به طور پسندیده وصیت کند، (این کار) حقی است بر پرهیزگاران». و در آیه دیگری می فرماید: ((وَ یمْدِدْکمْ بِأمْوالٍ وَ بَنینَ وَ یجْعَلْ لَکمْ جَنّاتٍ وَ یجْعَلْ لَکمْ أنْهارًا))[۹]؛ «و شما را به اموال و پسران، یاری کند و برایتان باغ ها و نهرها قرار دهد».

پیامبر گرامی اسلام(ص) نیز فرموده است: «نِعْمَ المال الصالح للرجل الصالح؛ چه نیک است مال شایسته برای مرد شایسته».[۱۰]

می توان گفت به عبارتی روایتی که در ثواب و پاداش صدقه، میهمانی، سخاوت، حج و دیگر چیزهایی که وصول آن ها جز به مال میسر نیست، در واقع ستایش مال است.

حال این سؤال پیش می آید که چطور می شود میان آیات و روایات ستایش و نکوهش مال را جمع کرد؟ بزرگان گفته اند: در حقیقت، مال می تواند وسیله وصول به سعادت اخروی باشد و آدمی را به درجات عالیه برساند و هم واسطه ای برای مقاصد فاسد که حجاب سعادت گردد؛ پس هر مال که به مصرف اول رسید، ممدوح و آنچه به مصرف دوم رسید، مذموم است. در حقیقت رسیدن به سعادت اخروی در دنیا به وسیله سه چیز است:

۱. فضائل نفسانی مانند علم، خوش خویی و عبادت.

۲. فضائل جسمانی مانند تندرستی و سلامتی برای انجام عبادات.

۳. فضائل مادی مانند مال و دیگر عوامل که مقصود به ذات نیست و هرکس برای هدفی آن را به کار می گیرد.

اگر هدف سعادت آخرت و رضای خدا باشد، مالِ شایسته و اگر هموار کننده شهوات باشد، نکوهیده و خطرناک است.

مفاسد و فوائد مال

مال با توجه به مطالب بیان شده، همچون مار است که هم زهر دارد و هم پادزهر؛ مفاسدش زهر و فوایدش پادزهر است.

مفاسد مال یا دنیوی است یا اخروی؛ مفاسد دنیوی آن شامل رنج ها و زحمت هایی است که مال داران و ثروتمندان برای به دست آوردن آن متحمل شده اند و گرفتاری شان از ترس و بیم و اندوه در نگهداری آن، دفع بدخواهان، دزدان، حاسدان و ظالمان است.

مفاسد اخروی مال نیز سه نوع است:

اول: افتادن فرد مال دار در دام معصیت و گناه؛ زیرا مال وسیله گناه است و قدرت تحریک بر آن را دارد. اگر گناه کند، هلاک می گردد و اگر در مقابل تحریک مال بر گناه صبر کند، به زحمت و ناراحتی می افتد.

دوم: کشاندن فرد مال دار به خوشگذرانی و لذت جویی در نعمت ها و امور مباح، و چون فرد ثروتمند به خوشگذرانی عادت کرد، از لذتی به لذت دیگر می رسد و اگر از مال حلال به دست نیامد، دست به مال مشتبه می زند و از نیابت ظلم، چرب زبانی، نفاق و کارهای پستی که مالش را زیاد کند، بهره می گیرد. پس برای مال بیشتر، به مردم نیز بیشتر نیاز پیدا می کند تا با دورویی و نفاق، مالش را فزونی بخشد؛ بنابراین برای خشنودی مردم، خشنودی خدا را فراموش خواهد کرد.

سوم: آفت و مفسده ای که هیچ مال دار از آن برکنار نیست و آن، پرداختن به مال و حفظ آن است که انسان را از یاد خدا باز می دارد و هرچه آدمی از یاد خدا غافل شود، در خُسران بیشتری است؛ هم چنان که حضرت عیسی(ع) فرموده است: «در مال سه آفت است؛ یکی آنکه از غیر حلال به دست آید. پرسیدند: اگر از حقش و حلال به دست آید؟ فرمود: آفت دیگری دارد که در غیر حق آن مصرف شود. گفتند: اگر در حقش مصرف شود؟ فرمود: آفت دیگر دارد که نگاهداری و پرداختن به آن، آدمی را از خدا باز می دارد».

مال غیر از مفسده، فایده نیز دارد که فایده اش هم دنیوی و هم اخروی است؛ فایده دنیایی آن، این است که پیش از مرگ ظهور می یابد، مانند خلاصی از ذلّت نیازمندی و خجالت در مقابل عیال و خانواده. از دیگر فوایدش نیز می توان به بزرگی در میان مردم، بسیاری دوستان و یاران و اعتبار بر دل ها اشاره کرد.

مال دنیا دارای فواید اخروی نیز می باشد از جمله:

۱. آنکه مال را برای به جا آوردن عبادات و قوت یافتن بر طاعات و ستر عورت و جهاد و حج و… صرف نماید.

۲. آنکه مال را به مصرف مردمان برساند؛ مانند اینکه برای فقرا خرج کند و یا براساس شأن و مروت خویش برای صدقه دادن و محبت به مردمان مثل هدیه دادن و میهمانی دادن و… از آن استفاده کند. چنانکه پیامبر(ص) فرمود: «هر مالی که انسان به جهت محافظت از آبروی خود خرج کند، حکم صدقه را دارد».[۱۱]

۳. آن را به مصرف خیرات جاریه و باقیات صالحات برساند؛ مانند ساختن مسجد، مدرسه و….

مال دوستی و ثروت اندوزی همان طور که دارای اثرات و فواید نکویی است؛ دارای مضرات و اثرات سوئی نیز می باشد که برای رهایی از آن، که به نوعی رذیله اخلاقی نیز محسوب می شود؛ راه کارهایی را ارائه داده اند:

۱. انسان برای رهایی از مفاسد مال، باید مقصود و غرض از مال و سبب آفرینش آن و علت احتیاج به آن را بداند تا در طلب بیش از اندازه نباشد.

۲. راه درآمد خود را مراعات، و از درآمدهای حرام، مشتبه و مکروه پرهیز کند.

۳. در راه خرج و مصرف آن احتیاط کند و میانه روی داشته باشد، نه اسراف و نه بخل نماید؛ هم چنان که قرآن می فرماید: ((وَ الّذینَ إِذا أنْفَقُوا لَمْ یسْرِفُوا وَ لَمْ یقْتُرُوا وَ کانَ بَینَ ذلِک قَوامًا))[۱۲]؛ «و کسانی اند چون انفاق کنند اسراف کنند و نه سخت گیری نه انفاقشان و میان این دو روش حد وسط و عادلانه است».

امام سجاد(ع) نیز فرموده است: «خدایا مرا بهره مند ساز به خلق اقتصاد و میانه روی و از اهل صواب و صلاح».[۱۳]

۴. آنچه از حلال کسب می کند، به مصرف حقش خرج کند که گناه به دست آوردن از غیر حلال با خرج کردن در غیر حق یکسان است.

۵. نیت خود را در گرفتن، ترک کردن، انفاق و… خالص کند؛ یعنی آنچه به دست می آورد، برای هدف آفرینش باشد و آنچه ترک می کند، برای زهد و بی میلی. امام علی(ع) در این زمینه فرموده است: «هرگاه مردی همه آنچه در روی زمین است، به دست آورد و در آن نیت قرب داشته باشد، او زاهد است و اگر از زهد دست برد