پاورپوینت کامل امام علی(ع) و بیست و پنج سال سکوت ۷۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امام علی(ع) و بیست و پنج سال سکوت ۷۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امام علی(ع) و بیست و پنج سال سکوت ۷۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امام علی(ع) و بیست و پنج سال سکوت ۷۸ اسلاید در PowerPoint :

۳۱

مدخل

«مدتی این مثنوی تاخیر شد»! سخن در این سلسله مقالات پیرامون سیره سیاسی امام علی(ع) بود در مقاله اول که در
چند شماره قبل خواندید مدخلی پیرامون سیره سیاسی امام علی(ع) تقدیم شد و اینک با پوزش از وقفه ای که پیش آمد
قسمت دوم این مجموعه را می خوانید که پیرامون سیره مولی در دوره بیست و پنج ساله سکوت است.

یکی از ادوار شایسته بررسی و تامل در سیره امامان علیهم السلام بررسی دوره بیست و پنج ساله سکوت مولی علی(ع)
است. در این راستا باید به این سوالات پاسخ گفت:

۱- معنای سکوت چیست؟ آیا به معنای خانه نشینی و کناره گیری از همه خدمات اجتماعی و سیاسی است؟ و یا واژه
سکوت مرادف با «آتش بس » و خودداری از درگیری با دستگاه خلافت است؟

۲- جایگاه سکوت از دیدگاه خود مولی چیست؟

۳- فلسفه سکوت مولی علی(ع) چه بوده است؟

۴- فعالیت های سیاسی مولی علی(ع) در این دوره بیست و پنج ساله در چه زمینه هایی بوده است.

پیش از آغاز بحث تذکر این نکته لازم است که ما در این بحث درصدد نگاهی کلی به سیره سیاسی حضرت در این دوره
هستیم و بر آن نیستیم تا جزئیات حوادثی که در این دوره تحقق یافته و مواضع امام(ع) در این زمینه ها را مورد بحث قرار
دهیم.

۱- معنای سکوت

آیا سکوت امام علی(ع) به معنای خانه نشینی و کناره گیری از همه خدمات و مسئولیت های اجتماعی است؟
رداشت خود مولی علی(ع) این نیست. امام علی(ع)در نهج البلاغه از موضع خود در این دوره بیست و پنج ساله به عنوان
صبر، تسلیم و..

. یاد می کند.

در خطبه شقشقیه امام علی(ع) بعد از آن که حوادث تلخ بعد از پیامبر را بازگومی کند می فرماید:

«… وطفقت ارتئی بین ان اصول بید جذاء او اصبر علی طخیه عمیاء… فراءیت ان الصبر علی هاتا احجی…; و ژرف
بیندیشیدم که آیا با دست تنها بستیزم یا براین تاریکی کور صبر نمایم… سرانجام صبر و شکیبایی را خردمندانه تر دیدم ».

در این جا و نیز موارد مشابه (که در همین مقاله خواهید خواند) مولی از سکوت خویش تعبیر به صبر می کند. و آن را در
مقابل جنگ و ستیز قرار می دهد. بر این اساس استنباط روشن از این جملات آن است که مولی موضع خویش را در
حقیقت «آتش بس » درآن شرائط می داند. و هرگز در این واژه سخنی از انزوا، گوشه نشینی نیست.

در مورد دیگر مولی از این موضع تعبیر به «تسلیم » کرده است:

«لقد علمتم انی احق الناس بهامن غیری و والله لاسلمن ما سلمت امور المسلمین ولم یکن فیها جور الا علی خاصه التماسا
لاجر ذلک و فضله و زهدا فیما تنافستموه من زخرفه و زبرجه; همانا می دانید که سزاوارتر از دیگران به خلافت منم به خدا
سوگندتسلیم خواهم بود (بدانچه کردید گردن می نهم) تا هنگامی که اوضاع مسلمین به سامان بوده باشد و کسی را جز
من ستمی نرسد و این کار را به خاطر آن انجام می دهم که ازاجر و پاداش اخروی بهره مند گردم و تا بی میلی خویش را در
آنچه برای رسیدن به آن مسابقه گذارده اید یعنی دست یابی به زر و زیور دنیا، به اثبات رسانم ».

در این سخن مولی ابتدا از لیاقت خویش برای خلافت می گوید تا از سکوت حضرت سوءاستفاده نشده و آن را دلیل بر
اعتراف برناتوانی حضرت نگیرند!! آن گاه حضرت سخن از آرمانگرایی خویش دارد و می فرماید برای من مهم آن است که
در جامعه اسلامی امنیت و آرامش حاکم بوده و نظام اسلامی سامان داشته باشد و در این راستاایثارگرانه همه
محرومیت ها را به جان خریده و به همه آنچه دیگران برای آن سر وکله می شکنند بی اعتنا خواهم بود.

در این سخن نیز مولی از موضع خویش تحلیل ایثارگرانه داشته و هرگز سخن ازانزوا نیست بلکه سخن از درگیر نشدن با
دستگاه خلافت است بنابراین باید سکوت مولی را به معنای گزینش موضع مسالمت آمیز با دستگاه خلافت و پرهیز از
درگیری و مبارزه مسلحانه تفسیر کرد. بنابراین تعبیر «خانه نشینی » اگر معنای کنائی از آن مقصودنباشد چندان واژه رسا
و گویا در این زمینه نیست، آن چنان که واژه «سکوت » اگربه معنای فریاد و خروش بر نیاوردن در برابر دستگاه
لافت باشد، واژه ای متناسب باهمین موضعی است که از این دو گفتار امام علی(ع) عرضه شد. آن چنان که برداشت مولی
نیز از واژه سکوت همین است:

«…فان اقل یقولوا حرص علی الملک و ان اسکت یقولوا جزع من الموت…; اگرسخن بگویم و حقم را مطالبه کنم گویند
خلافت را آزمندانه خواهان است و اگر دم فروبندم و ساکت نشینم خواهند گفت از مرگ ترسید».

در این سخن مولی سکوت را در برابر «فریاد و خروش » قرار می دهد و سیره عملی مولی علی(ع) در این دوره بهترین
مفسر موضع مولی است. این چنین نبود که مولی درخانه نشسته باشد و خود را از همه مسئولیت های سیاسی، اجتماعی
کنار بکشد و درانزوای مطلق باشد.

حضرت در این دوره هر جا که حضورش را برای دفاع از مبانی و کیان اسلام ضروری دید، ایثارگرانه وارد شد و علیرغم
جفاها و ناجوانمردی هایی که نسبت به حضرت صورت گرفت هر جا که دستگاه خلافت در موضوعی ناتوان می شد و مولی
می دید ناتوانی آنها راپای اسلام می گذارند نه آنها، مردانه وارد می شد و این سرباز گمنام و مظلوم اسلام به وظیفه سربازی
خویش در رابطه با اسلام عمل می کرد. (بخشی از تلاش های امام را دراین دوره در پایان همین مقاله خواهید خواند) و
این نکته را ما در سیره دیگرامامان نیز داریم. برای همه آنان حفظ کیان اسلام در هر شرایط از اصول پذیرفته شده و
اجتناب ناپذیر بوده است.

جایگاه سکوت مولی علی(ع)

امام علی(ع) از موضع خویش با تعابیری یاد می کند که گویای جهاد سخت مولی است و نشان دهنده آن است که تحمل
آن شرایط برای مولی بسیارسخت و ناگوار بوده ولی به همان ملاکی که در دوره پیامبر(ص) با حضور مؤثر درنبردهای
پیامبر اکرم(ص) تیرها و نیزه های دشمنان را به جان خرید، به همان دلیل در این دوره خون دلها خورد و به تعبیر امام
راحل «جام زهر» را سر کشید! و آن دلیل انجام تکلیف و وظیفه است که قبله مردان خدا بوده است.

این تعابیر عبارتند از:

۱ و ۲- استخوان در گلو و خاشاک در چشم «… فصبرت و فی العین قذی و فی الحلق شجی; پس شکیبایی پیشه کردم (نه
شکیبایی آمیخته با آرامش خاطر بلکه) درحالی بود که گویا چشم را خاشاک پر کرده و استخوان راه گلویم را گرفته بود».

«… واغضیت علی القذی و شربت علی الشجی…; (در حالی سکوت کردم که) …

چشم های پر از خاشاک را فرو بستم و با گلوئی که گوئی استخوان در آن گیر کرده جرعه حوادث را نوشیدم ».

«… فاغضیت علی القذی و جرعت ریقی علی الشجی…; پس چشمان پر از خاشاک رابرهم گذاردم و همچون کسی که
استخوان در گلویش گیر کرده باشد آب دهان فرو بردم.

» (واژه قذی به معنای خاک یا خاشاک یا آلودگی است که در چشم یا نوشیدنی باشدکه در این جا مقصود خاشاک در
چشم است. و شجا به معنای استخوان یا چیز دیگری است که در گلو گیر کند و در اینجا کنایه از اندوه و غم و شدت رنج
است).

این دو تعبیر ترسیم گویایی از نهایت ناراحتی امام در آن سال های مرارت بار است که از طرفی مولی به چشم می دید که
به تدریج، و آرام آرام نظام و حکومت و به دنبال آن مردم از راهی که پیامبر ترسیم کرده بود فاصله می گیرند، به چشم
می دیداسلام ناب محمدی(ص) از هر طرف مورد تاخت و تاز قرار گرفته، و از طرف دیگرزمینه ای برای فریاد و اقدام
برای دفاع از اسلام ناب نبود. به حق شرایط سخت وکشنده ای است و امام علی(ع) تنها با سرمایه فراوان ایمان و اخلاصی
که داشت توانست آن را تحمل کند.

با اشک روان چون شمع بر بسته لب از شکوه
مردانه و پابرجا می سوزم و می سازم

۳- تلخ تر از حنظل!

امام علی(ع) در سخنی از صبر خویش چنین تعبیر می کند:

«… و علی امر من العلقم…; صبرم همانند صبر کسی بود که بر نوشیدن تلخ تراز حنظل شکیبا باشد».

(طریحی گوید: العلقم بفتح العین فالسکون شجر مر و یقال للحنظل علقم.

علقم درخت تلخی است به درخت حنظل علقم گفته می شود).

در لغت نامه دهخدا آمده است: حنظل ثمر گیاهی است بقدر خربزه خرد در نهایت تلخی که آن را هندوانه ابوجهل گویند..
.

سعدی گوید:

اگر حنظل خوری از دست خوشخوی
به از شیرینی از دست ترش روی

مولی سکوت تلخ خویش را تشبیه به خوردن تلخ ترین میوه می کند و اگر بخواهیم این جمله را از زبان فرزند آن امام
مظلوم یعنی امام راحل ترجمه کنیم باید بگوئیم:جام زهر را نوشیدن!

۴- دردناکتر از تیزی دم شمشیر برای قلب تعبیر امام در این زمینه این است:

«… و آلم للقلب من وخز الشفار; و صبرم برایم دردناکتر بود از تیزی دم شمشیر برای قلب.» با این تعابیر دقیقا می توان
جایگاه سکوت را از دیدگاه مولی یافت، مولی خود را همیشه در میدان جهاد می بیند گاه در میدان جهاد با
دشمنان رویاروی با اسلام و گاه در میدان جهاد اکبر، جهاد با نفس! و در همه صحنه ها صبوراست و شجاع و بدون تردید
اگر ارج و عظمت صبر و شجاعت مولی در این عرصه برتر ازعرصه های دیگر نباشد قطعا کمتر نیست. آنچنان که شکوه
پذیرش قطعنامه از سوی حضرت امام(ره) (به هنگامی که وظیفه، پذیرفتن آن شد) و معامله شکوه مند آن امام عزیزبا
خداوند، کمتر از فریاد و خروش در دوره حکومت ستم شاهی نبود.

فلسفه سکوت

اساسی ترین فلسفه سکوت آن حضرت آن گونه که از سخنان مولی استفاده می شود «حفظ اساس دین » است.

مولی علی(ع) به این باور رسید که ادامه روش اعتراض آمیز نه تنها تاثیر آنی خود را ندارد بلکه سبب سوء استفاده دشمنان
زخم خورده اسلام می شود. لکن در برخی ازسخنان مولی این نکته مطرح است که حضرت راز سکوت خویش را نداشتن
یاران وفادار وفداکار بیان می کند. اینجا سوالی که مطرح است این است که اگر ما محور حفظ دین راراز اصلی سکوت به
حساب آوریم حتی اگر مولی یارانی آن چنان نیز می داشت باید سکوت می کرد؟ پس راز بیان این نکته چیست؟

باید گفت نکته حائز اهمیت همین جا است که مولی علی(ع) در آغاز تلاش شایسته خویش را در جهت تحقق برترین
معروف یعنی «تحقق حکومت حق » به کار برد و آن گاه که از یافتن نتیجه مایوس شد بر اساس مصالح اسلام دست از روش
اعتراض آمیز خویش کشید. و این روش الهام بخش این نکته است که انسان باید در حد توان خود در جهت تحقق معروف
تلاش کند تا حد یاس! و فایده دیگری که این رفتار مولی داشت آن بودکه جلوی تحریف تاریخ را گرفت وگرنه بی تردید
سکوت مولی را علامت رضا گرفته ومی گفتند آنچه واقع شده مطابق خواست حضرت بوده است! لذا مولی در آغاز تلاش
گسترده مقدس خویش را جهت بازگرداندن امامت در جایگاه شایسته خود به کار برد هم او واردصحنه شد و هم همسر
فداکارش حضرت صدیقه طاهره سلام الله علیها و هم برخی ازدوستان وفادار و فداکار حضرت! در این رابطه مولی علی(ع)
هم کار سیاسی داشت و هم تلاش تشکیلاتی! و البته در تمام اینها مولی کاملا مراقب بود که دشمنان اسلام که درصدد
یافتن فرصت برای ضربه زدن به اسلام اند از وضعیت پیش آمده بهره نبرند!

اولین برخورد مولی در این رابطه برخورد پرخاشگرانه حضرت با ابوبکر در همان روزغصب خلافت بود. مسعودی
می نویسد:

در روز بیعت سقیفه مولی به ابوبکر فرمود:

«افسدت علینا امورنا و لم تستشر و لم ترع لنا حقا فقال ابوبکر بلی ولکنی خشیت الفتنه; کار ما را تباه کردی و با ما
مشورت نکردی و حق ما را رعایت ننمودی ابوبکر گفت: آری ولکن از بروز فتنه ترسیدم!» ناگفته روشن است که سخن
ابوبکربهانه ای بیش نیست، واقعیت آن است که اگر با مولی بیعت می شد «فتنه زدایی » صورت می گرفت. زیرا این علی بود
که «فتنه شناس » بود و بهترین شیوه را برای دفع آن داشت این بهانه همان است که بعدها عمر به ابن عباس گفت که
درست است ما هم علی رالایق ترین برای خلافت دانسته و می دانیم لیکن از آن جا که علی(ع) در جنگها بستگان کافر
برخی از اینان را کشته ترسیدم در صورت به خلافت رسیدن او، آنها فتنه به پاکنند!! دومین تلاش مولی کوشش برای
فراهم آوردن نیرو جهت برخورد با جریان انحراف بود.

به گفته مورخان امام علی(ع) شب ها به همراه حضرت صدیقه طاهره به خانه مهاجر وانصار می رفت و آنان را به یاری
می طلبید لیکن آنان با عذرهای غیرموجهی همانند آن که کار تمام شده و بیعت با ابی بکر صورت پذیرفته و اگر مولی
زودتر از ما بیعت می خو