پاورپوینت کامل تابلوهای زرین حماسه ۳۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تابلوهای زرین حماسه ۳۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تابلوهای زرین حماسه ۳۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تابلوهای زرین حماسه ۳۷ اسلاید در PowerPoint :

۳۰

حدیث کربلا، حدیث عشق است و ایثار، اخلاص است و فداکاری، شهامت است وشجاعت، سرفرازی است و بزرگواری،
شوکت است و عظمت، پاسداری است و پارسایی وسرانجام پیروزی است و رستگاری.

انگیزه نهضت حسینی برای همگان کم و بیش روشن است. آن چه در این مقال برآن تاکید می شود، نقش یاران امام
حسین علیه السلام در پیروزی نهضت است، چراکه هر قیامی، برای آن که به پیروزی رسد، نیاز به سه عامل مهم که هر
یک مکمل دیگری است دارد:

۱- رهبری;

۲- یاران;

۳- انگیزه.

چنان که در انقلاب اسلامی ایران نیز شاهد بودیم، هر چند رهبری، مهم ترین وحساس ترین نقش را در پیروزی انقلاب
داشت، ولی قطعا اگر همراهی، یاوری، پشتیبانی و اطاعت مردم نبود و اگر چنین ملت جان بر کفی در صحنه نبرد حاضر
نبود، هرگزپیروزی به ثمر نمی رسید و تحقق نمی یافت و مانند بسیاری از نهضت های تک فردی درنطفه، خفه می شد.

انگیزه قیام و هدف نهضت، اگر برای خدا باشد به نتیجه قطعی خواهد رسید، هرچندهمه قیام کنندگان شهید گردند،
چنان که در نهضت مقدس کربلا مجسم شد.

به هر حال، درباره شخصیت و رهبری امام حسین علیه السلام و انگیزه قیامش آن قدر بحث شده که حداقل برای مردم ما
تا اندازه ای روشن شده است. ملت ما پیروامام حسین و دلباخته اویند و آن چنان به او عشق می ورزند که در صحنه های
گوناگون حق علیه باطل، با نام او و الهام از یاد مقدسش، جاودانه ترین صحنه های دلبری وایثار را در ایران زمین آفریدند و
تا قیام قیامت، این عشق و فداکاری یاوران سیدالشهدا علیه السلام صحنه های نو و درخشنده ای از شهامت ها، فداکاری ها،
عزت ها، هیهات منا الذله ها و ایثارها را ترسیم می کند. اما آن چه که کمتر از آن یاد شده و شناخت اندکی از آن وجود دارد،
بحث درباره شخصیت و خاطرات جاودانه یاران قهرمان امام حسین علیه السلام است که در سرزمین تفتیده کربلا، آن
چنان حماسه های جانانه و عاشقانه ای آفریدند که باید پیوسته برای یاران خط سرخ شهادت،خط علی و حسین، الگو و
نمونه باشند.

حال در این زمینه، صحنه هایی از آن همه ایثارگری ها را یادآور می شویم، هرچندمتاسفانه برخی تاریخ نگاران
نادرست نویس از آن رادمردان، چهره هایی مضطرب، وحشت زده و یا ترسو ترسیم کرده اند که به حق بزرگ ترین ستم را در
حق آنان رواداشته اند و جا دارد واعظان متعهد در این ماه ایثار (محرم) پرده از آن ستم هابردارند و جلوه های ایثار و
جوان مردی این خداجویان عاشق را برای حق جویان بیان کنند تا ابهام ها برداشته شود و اندازه ای دین خود را نسبت به
آن بزرگ مردان اداکنند. درباره عظمت روح و روان آنان همان بس که سیدالشهدا علیه السلام می فرماید: «انی لا اجد
اصحابا اوفی من اصحابی و لا اهل بیت ابر و اوصل من اهل بیتی; من نیافتم یارانی باوفاتر از یارانم و خاندانی مهربان تر
ازخاندانم.» این که حضرت، اصحابش را باوفاترین اصحاب می نامد و بر این سخن درموارد گوناگونی تاکید می کند،
معنایش این است که یارانش حتی از یاران جدش رسول اکرم صلی الله علیه وآله و سلم باوفاترند، از بدریون مهربان ترند و
خلاصه ازنزدیک ترین افراد به پدرش یا نیاش بهترند. و اگر در آن گیر و دار نبرد سهمگین وگرد و غبار جنگ نابرابر که از
هر سوی تیر و نیزه و شمشیر و پاره سنگ و چوب وآهن بر یاران حضرت همچو باران می بارید، و چنان که مورخان
نگاشته اند، هرچه برشدت «واقعه » افزوده می شد، امام حسین علیه السلام افروخته تر و خشنودترمی شد، چرا که به لقای
پروردگارش نزدیک تر می گردید، بی گمان همین امر در موردیاران باوفایش نیز حکم فرما است، نه چنان که نویسنده
«نفس المهموم » و برخی دیگر از تاریخ نویسان نوشته اند که هر چه حال یاران سخت تر و اوضاعشان شدیدتر وعرصه بر آنها
تنگ تر می شد بدنشان بیشتر می لرزید و رنگ و رویشان زردتر و گرفته ترمی شد، ولی امام حسین، پیوسته افروخته تر
می شد.

نه، قطعا اشتباه کرده اند و یاران باوفای امام را درست نشناخته اند. جداساده اندیشی است که چنین شجاع مردانی را
ترسو یاد کنند و آن همه رادمردی ها وشهامت ها را نادیده بگیرند; در حالی که می بینیم حتی دشمن، در موارد
بی شماری آنان را به عظمت و بزرگواری و دلاوری یاد کرده است.

این «زحر بن قیس جعفی » از نزدیکان و ندیمان یزید لعین است که در یادآوری جریان کربلا به او می گوید: ما آنها را
محاصره کرده بودیم، ولی آن چنان شجاع ودلیر بودند که گویی مانند عقاب های پرصلابت و بازهای نیرومند، ما را زیر
نظرداشتند و منتظر فرمان رهبرشان بودند که بر ما بتازند، تو گویی آنها ما رامحاصره کرده بودند نه ما آنها را.

و این «عمرو بن حجاج »، پلیدترین و خون خوارترین دشمنان اهل بیت است که بریاران خود فریاد می زند:

«آیا می دانید با چه کسانی کارزار می کنید؟ شما با دلیران و قهرمانان بلاد درنبردید. این روشن ضمیران پاک دل که از
کشته شدن خم به ابرو نمی آورند آن چنان نیرویی دارند که اگر تک تک به مصافشان بروید همه را تار و مار خواهندکرد،
پس باید همه با هم و بی درنگ به جنگ آنان برخیزید و با سنگ و تیر، آنها رانشانه روید!! شخصی که از نزدیک، نظاره گر
واقعه عاشورا بود، به عمر سعد لعنه الله علیه گفت: وای بر تو، خاندان پاک پیامبر را به قتل رساندی؟

عمر سعد در پاسخش گفت: «چقدر تو نادانی! قطعا اگر تو هم در میان ما بودی،همان کار را انجام می دادی! گروهی بر ما
تاختند که دست ها را محکم بر قبضه شمشیرگذاشته بودند، مانند شیران بیشه دلاوری، آماده کارزار و نبرد; به راست و
چپ یورش می بردند و قهرمانان را بر خاک می افکندند. از مرگ هرگز نمی هراسیدند و درهیچ چیز مادی طمع نداشتند..
نه امان دادن ما در آنها تاثیری می گذاشت و نه به زر و زیورمان چشم دوخته بودند. مادرت به عزایت نشیند!