پاورپوینت کامل خمس و فی ء در روایات ۵۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل خمس و فی ء در روایات ۵۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل خمس و فی ء در روایات ۵۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل خمس و فی ء در روایات ۵۶ اسلاید در PowerPoint :

۶

«و ما افاء الله علی رسوله منهم فما اوجفتم علیه من خیل و لا رکاب ولکن الله یسلط رسله علی من یشاء والله علی کل شی ء
قدیرما افاء الله علی رسوله من اهل القری فلله و للرسول و لذی القربی والیتامی والمساکین وابن السبیل کی لایکون دوله
بین الاغنیاء منکم و ما آتاکم الرسول فخذوه و ما نهاکم عنه فانتهوا واتقوا الله ان الله شدید العقاب و آن چه را خدا از آنان به
رسم غنیمت عاید پیامبر خود گردانید [شمابرای تصاحب آن] اسب یا شتری بر آن نتاختید، ولی خدا فرستادگانش را بر
هر که بخواهد چیره می گرداند و خدا بر هر کاری تواناست.

آن چه را خداوند از اهل این آبادی ها به رسولش بازگرداند، از آن خدا و رسول وخویشاوندان او، و یتیمان و مستمندان و
در راه ماندگان است، تا [این اموال عظیم] در میان ثروتمندان شما دست به دست نگردد! آن چه را رسول خدا برای
شماآورده بگیرید [و اجرا کنید]، و از آنچه نهی کرده خودداری نمایید; و از[مخالفت] خدا بپرهیزید که خداوند کیفرش
شدید است!»

در خصوص خمس یا فی ء که آیه محل بحث نیز همان را در بر دارد که فرمود:

«کی لایکون دوله بین الاغنیاء منکم » روایاتی در جوامع روایی ما وجود دارد.

این روایات را هم مرحوم کلینی رضوان الله علیه در کافی نقل کرده هم مرحوم صدوق، منتها کار مرحوم کلینی دقیق تر و
منظم تر از مرحوم صدوق و شیخ طوسی است چون آن ها این تنظیم و تبویب را از مرحوم کلینی آموخته اند. مرحوم
کلینی بحث فی ء و انفال و خمس را در فروع دین ذکر نکرده است. کتاب کافی هشت جلد است:

جلد اول و دومش مربوط به اصول است، جلد هشتم آن روضه کافی است، که مواعظ وقصص است، و پنج جلد بقیه فروع
کافی است از طهارت تا دیات. مرحوم کلینی خمس وفی ء و انفال را در فروع کافی ذکر نمی کند، بلکه در اصول کافی آورده
است ولی زکات را در فروع کافی مورد بحث قرار می دهد.

سر این کار آن است که تقسیم فی از شئون امامت است. مرحوم کلینی وقتی بحث امامت و احکام، اوصاف، شرایط، وظایف
و اختیارات امامت را تبیین می کند انفال وخمس و فی ء را آن جا بیان می کند.

این نشان می دهد که خمس یک امر ولایی و حکومتی و مخصوص امام است. در کتاب شریف اصول کافی جلد اول، بعد از
آن که بحث توحید و امثال آن به پایان می رسد و کتاب الحجه شروع می شود آخرین باب اش این است که «ان الائمه علیهم
السلام کلهم قائمون بامر الله تعالی هادون الیه »، بعد از این دو باب دیگر دارد: یکی «باب صله الامام » و دیگری هم «باب
الفی والانفال و تفسیر الخمس و حدود ما یجب فیه ».

مرحوم صدوق رضوان الله علیه در کتاب شریف «توحید» جریان مشرف شدن حضرت عبدالعظیم حسنی سلام الله علیه
را به حضور امام دهم(ع) این گونه نقل می کندکه: ایشان عقاید خود را به امام زمانش عرضه می کند و امام(ع) می فرماید:

این عقاید حق است بر همین عقیده باش.

در این عرض عقیده حضرت عبدالعظیم سلام الله علیه اصول دین هست و از فروع دین، نماز و زکات و حج و امثال آن
هست ولی اصلا سخنی از خمس نیست.

عده ای پرسیده اند پس خمس چه شد و چرا حضرت عبدالعظیم اسم خمس را نمی برد اما باوجود این، حضرت هادی
سلام الله علیه می فرماید: این عقیده حق است و بر همین عقیده باش برخی به زحمت افتاده اند که آیا خمس داخل در
زکات است و همین که حضرت عبدالعظیم فرمود من معتقد به زکاتم همین کافی است؟ یا نه خمس داخل در امامت است
و اگر کسی معتقد به امامت باشد معتقد به خمس و فی ء و انفال هم هست؟ چون این ها اموال امام هستند.

اینک بعضی از روایت های خمس را نقل می کنیم:

روایت اول:

در باب صله الامام علیه السلام چند روایت هست. این روایات فراوان است ومضمون آن ها هم مشترک است لذا اگر بعضی
از نظر سند ضعیف باشند بعض دیگر، آن هارا جبران می کنند. و اما این روایت گرچه مرفوعه است ولی مضمونش در
روایات دیگرهم هست. قال ابوعبدالله علیه السلام: «من زعم ان الامام یحتاج الی ما فی ایدی الناس فهو کافر» این کفر ولایی
است نه کفر اعتقادی، نظیر آن چه که در ذیل مقبوله آمده است که رد بر حاکم شرع، رد بر امام است و رد بر امام به منزله
ردبر خداست و رد بر خدا شرک است. این شرک یا کفر، عملی است نه اعتقادی; نظیر آن چه که درباره ترک حج یا ترک
نماز آمده است.

«انما الناس یحتاجون ان یقبل منهم الامام »، مردم محتاج هستند که امام ازآن ها قبول کند، چرا؟ چون خدا فرمود: «قال
الله عزوجل: خذ من اموالهم صدقه تطهرهم و تزکیهم بها» این ها ناپاک اند و به وسیله صدقه پاک می شوند و صدقه راتا
امام نگیرد این ها طاهر نمی شوند. گرچه یکی از کارهای ائمه علیهم السلام همان تزکیه است که «یعلمهم الکتاب و الحکمه
و یزکیهم » یکی از راه های تزکیه هم دستور پرداخت زکات است، اما آن چه که انسان را پاک می کند خود عمل است که
به دستور آن ها پاک می کند.

روایت دوم:

روایت دیگر همین باب از امام صادق سلام الله علیه است که: «ان الله تعالی لم یسال خلقه ما فی ایدیهم قرضا من حاجه به
الی ذلک ». این که در آیه شریفه آمده است که: «من ذا الذی یقرض الله قرضا حسنا» از روی حاجت نیست بلکه می خواهد
مردم را به کمال برساند. آن گاه فرمود: «و ما کان لله من حق فانما هولولیه » این روایت نشان می دهد آیه کریمه که فرمود:
«واعلموا انما غنمتم من شی ء فان لله خمسه و للرسول و لذی القربی » همه این سهام به ولی الله برمی گردد.

درباره «فی ء» فرمود: «ما افاء الله علی رسوله من اهل القری فلله وللرسول » این سهام به رسول الله برمی گردد. نمی توان
گفت که با رفتن رسول، حق این احکام ساقط و تعطیل می گردد.

روایت سوم:

روایت دیگر این باب که موثقه است و مثل صحیحه است این است که ابن فضال از ابن بکیر نقل کرده است: قال سمعت
اباعبدالله علیه السلام «یقول انی لاخذ من احدکم الدرهم و انی لمن اکثر اهل المدینه مالا»، من نسبت به سایر اهل مدینه
وضعم بهتر است اما من هرچه شما بدهید ولو یک درهم می گیرم، «ما ارید بذلک الا ان تطهروا» برای این که شما پاک
بشوید، پس آن چه را امام می گیرد یقینا خمس راشامل می شود، چون صدقه و زکات که بر این ها حرام است. پس همان
طوری که زکات مطهراست خمس هم مطهر است.

فرمود من نیازی به مال شما ندارم اما اگر شما یک درهم به من بدهید من این رامی گیرم و هدفی جز تطهیر شما ندارم
چون، ما موظف به تزکیه شما هستیم و راه تزکیه نیز همین است.

اگر چنان چه این مال این گونه است که اگر کسی آن را داشته باشد آلوده است چه بهتر که انسان کم تر به دنبالش باشد.

روایت چهارم:

باب دیگر که به عنوان «باب الفی ء والانفال و تفسیر الخمس » است، چندین روایت دارد، روایت هفتم آن این است:

سئل عن قول الله عزوجل «واعلموا انما غنمتم من شی ء فان لله خمسه و للرسول ولذی القربی » فقیل له فما کان لله فلمن
هو؟ عده ای از فقهای عامه می گفتند این «لله » برای تبرک ذکر شده است، اصلا سهمی برای الله نیست و عده دیگری
هم می گفتند: «ما کان لله یصرف فی تعمیر بیت الله » حال یا بیت الله همان کعبه است یا مسجدی است مربوط به همان
منطقه ای که خمس در آن گرفته شده است، عده دیگری هم می گفتند: لله که تبرک است، للرسول هم که از دنیا رفته
است پس خبری ازاین سهام ثلاثه نیست.

فقال علیه السلام: «لرسول الله »، آن چه که برای خداست در اختیار پیامبر است «و ما کان لرسول الله فهو للامام » پس همه
این سه سهم در اختیار امام قرارمی گیرد. «فقیل له افرایت ان کان صنف من الاصناف اکثر و صنف اقل ما یصنع به »

اگر بعضی از این اصناف بیش تر از صنف دیگر باشند مثلا ایتام از دیگران بیشترباشند یا بالعکس تکلیف چیست؟ آیا به
همه یکسان باید داد یا تفصیل قائل شد؟

فرمود: «ذاک الی الامام ارایت رسول الله صلی الله علیه و آله کیف یصنع »،هر کاری که پیامبر می کرد امام هم می کند تا
ببیند مصلحت چه اقتضا می کند.

«الیس انما کان یعطی علی ما یری » مگر نه آن است که پیامبر اگر بود به هرنحو که صلاح می دانست توزیع می کرد،
«کذلک الامام ».

سایر روایاتی که در همین زمینه هست در بیان خمس است و آیه کریمه را توضیح می دهد که مراد از «واعلموا انما غنمتم »
مطلق درآمد است نه خصوص غنائم جنگی.

پس مال، وسخ نیست بلکه ارتباط انسان با مال غیر، وسخ است، اگر آن مال، ذاتاوسخ باشد چنان چه به دست ولی
مسلمین بیفتد که تبرک نمی شود. جرم مال و عین مال وسخ نیست، زیرا همین مال وقتی به دست ولی مسلمین می افتد
تبرک می شود و می توان آن را صرف تعمیر کعبه کرد چون یکی از مصارفش فی سبیل الله است. گرچه ممکن است اموال
خصوصیاتی داشته باشند که نتوانند مورد مصرف ائمه علیهم السلام واقع شوند اما آن چه که مهم است تعلق به مال است
نه عین مال، انسانی که زکات