پاورپوینت کامل امام علی (ع) و مخالفان ۴۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امام علی (ع) و مخالفان ۴۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امام علی (ع) و مخالفان ۴۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امام علی (ع) و مخالفان ۴۸ اسلاید در PowerPoint :

۱۶

اشاره:
سخن، پیرامون سیره امام علی (ع) در برخورد با مخالفان حکومت الهی حضرت است. بی تردید نمی توان حکومتی را یافت
که مخالف نداشته باشد. بدون استثنا همه حکومت ها چه حق و چه باطل مخالف دارند. باید دریابیم که شیوه صحیح
برخورد با مخالفان حکومت چیست و با کسانی که مبانی نظام را قبول ندارند، چگونه بایدرفتار کرد؟ این شیوه را امام
علی (ع) به همه نظام های اسلامی آموخته است و حکومت حدودا پنج ساله حضرت بهترین الگو را دراین زمینه، عرضه
کرده است.

اقسام مخالفان

مخالفان حکومت بر دو قسم اند:
۱- منتقدان که در چهارچوب پذیرفته شده نظام، انتقاد می کنند وبه سلاح متوسل نمی شوند و به اصطلاح با شیوه
سیاسی به مبارزات خود ادامه می دهند.
۲- معارضان; یعنی آنان که در برابر نظام اسلامی شورش مسلحانه می کنند که به اصطلاح فقهی «باغی » محسوب
می شوند.
واضح است نحوه رفتار با این دو گروه متفاوت است.
شیوه ای که پیامبر اکرم (ص) و امامان (ع) در برخورد با گروه اول داشتند، اجازه اظهار نظر دادن به مخالفان و سپس
روشنگری آن هابوده است.
با این که پیامبر (ص) و امام علی (ع) معصوم بودند و حریم عصمت اقتضا می کند که حتی معتقدان به نبوت و ولایت نقد
هم نداشته باشند، ولی هرگز این انوار تابناک جلو انتقاد و اظهار نظر رانمی گرفتند و با سعه صدر و برخوردی توام با مهر
و محبت بامنتقدان رفتار می کردند.
مناسب است در اینجا به نمونه هایی از این رفتار، در سیره پیامبر اکرم (ص) و امام علی (ع) اشاره کنیم:
۱- در غزوه حنین پیامبر سهمی از غنائم را به اقتضای مصلحت، به نو مسلمانان اختصاص داد; سعد بن عباده و جمعی از
انصار که ازپیش قدمان و مجاهدان بودند زبان به اعتراض گشودند که چرا آن هارا بر ما ترجیح دادی؟ حضرت فرمود: همه
معترضین در یک جا گردآیند; آن گاه به سخن پرداخت و با بیانی شیوا و دلنشین آن ها رابه موجبات این تبعیض و به
اشتباه خودشان واقف نمود. چنان که همگی به گریه افتادند و پوزش خواستند.
۲- در همین جنگ مردی از قبیله بنی تمیم به نام حرقوص (که بعدهااز سردمداران خوارج نهروان شد) اعتراض کرد و
گفت: با عدالت رفتار کن! عمر بن خطاب، از گستاخی او برآشفت و گفت اجازه بدهید من اکنون گردنش را بزنم! فرمود: نه،
او را به حال خودش بگذار و رو به سوی او کرده با خون سردی فرمود: اگر من به عدالت رفتار نکنم پس چه کسی رفتار
خواهد کرد.
۳- در صلح حدیبیه عمر بن خطاب، در خصوص معاهده آن حضرت باقریش انتقاد می نمود که چرا با شرائط غیر متساوی
پیمان می بندد.رسول اکرم با منطق و دلیل او را قانع ساخت.
۴- در سیره امام علی (ع) نیز حضرت تا زمانی که مخالفانش دست به سلاح نبردند با کمال بزرگواری برخورد کرد و نه
تنها حقوقشان راقطع نکرد، بلکه اجازه اظهار نظر و برپایی اجتماعات نیز به آنان داد، با این که می دانست طلحه و زبیر در
زمره مخالفانند،آن ها را محدود نکرد و تا زمانی که در مدینه بودند، تلاش داشت با گفت و گو و موعظه آنان را از
خالفت باز دارد.
حضرت علی (ع) با خوارج نیز چنین رفتار کرد.
«کثیر بن نمر» گوید: «در نماز جمعه شرکت کرده بودم و مستمع خطبه های حضرت امام علی (ع) بودم. در این هنگام
مردی آمد وشعار خوارج را سر داد که «لا حکم الا الله ». سپس یکی دیگر ازخوارج از جای دیگر مسجد برخاست (با
هماهنگی می خواستند در نمازجمعه مولی اخلال ایجاد کنند) حضرت به آن ها فرمود:بنشینید! بله حکمی جز حکم خدا
نیست ولکن این جمله ای است که ازآن اراده باطل دارید (حکم یعنی قانون، قانونی بهتر از قانون خدا نیست ولکن خوارج
آن را به معنای حاکم می گرفتند) من هم منتظر حکم خدا در مورد شما هستم; سپس فرمود:«الا ان لکم عندی ثلاث
خلال ما کنتم معنا; آگاه باشید تا با ماهستید (نه بر ما و مخالف مسلحانه) شما را از سه حق ممنوع نخواهم کرد: «ان
نمنعکم مساجد الله ان یذکر فیها اسمه و لانمنعکم فیئا ما کانت ایدیکم معنا و لا نقاتلکم حتی تقاتلوا;
۱- شما را از حضور در مسجد برای یاد خدا ممنوع نخواهیم کرد
۲- حقوقتان را مادامی که با ما هستید قطع نخواهیم ساخت
۳- تا وقتی که دست به سلاح نشدید با شما نخواهیم جنگید.
ثم اخذ فی خطبته…
سپس حضرت خطبه خود را ادامه داد

در سخنی دیگر آمده است که حضرت فرمود:
«ان سکتوا ترکناهم و ان تکلموا حاججناهم و ان افسدواقاتلناهم
اگر سکوت کنند، آنان را به حال خودشان واخواهیم گذاشت و اگرحاضر به گفت و گو باشند با آن ها گفت و گو و محاجه
خواهیم کردو اگر افساد کنند با آنان خواهیم جنگید.»
و در سیره حضرت ازاین گونه رفتار فراوان است. نقل نمونه ها از حوصله این مقاله بیرون است.
آنچه در این جا گفتنی است آن است این حق «انتقاد» و مبارزه سیاسی تا وقتی است که بوی توطئه از آن به مشام نرسد.و
دلیل آن تاکیداتی است که مولا در این زمینه دارد: «ما کنتم معنا»; تا وقتی با ما هستید; یعنی توطئه علیه اساس
نظام ندارید. «ان افسدوا قاتلناهم; اگر ایجاد افساد کنند با آنان می جنگیم ».
و هرگز نباید توطئه را محدود به توطئه سیاسی یا نظامی کرد،بلکه هرگونه حرکتی که سرانجامش براندازی نظام
اسلامی باشد، آن حرکت توطئه است و بی تردید هیچ نظامی، اجازه توطئه علیه کیان خود را به هیچ کس نمی دهد. و
امروز بدون تردید خطر توطئه فرهنگی اگر بیش تر از توطئه سیاسی – نظامی نباشد، قطعا کم ترنیست، همان که مقام
معظم رهبری مد ظله بارها و بارها بر خطر آن تاکید داشته و آن را شبیخون همه جانبه فرهنگی نامیده اند ونباید خطر
«کودتای فرهنگی » را کم تر از کودتای نظامی تلقی کرد.
به مناسبت مسائل روز لازم است، بر این نکته تاکید کنم که دشمنان انقلاب اسلامی دریافته اند که در این کشور جایی
برای کودتای نظامی نیست و نیک دریافته اند که حرکات نظامی آن چنانی به بسیج و انسجام بیش تر ملت ما کمک
می کند. بر این اساس، به حرکت خزنده فرهنگی روی آورده اند; حرکتی که در نهایت دو هدف اساسی را دنبال می کند:
۱- جمهوری منهای دین
۲- جدا کردن مردم از نظام و رویارویی آن ها در برابر نظام اسلامی.
بی تردید این هدف در هر پوششی که صورت گیرد، خیانت است و توطئه چه در پوشش روزنامه یا مجله یا با هر نام دیگر.
آری «انتقاد» معارضه محسوب نمی شود، به شرط آن که انتقاد باشدنه «انتقام ». انتقام از اسلام و قرآن و مقدسات!!

امام و مخالفان

با دقت در سیره امام علی (ع) درمی یابیم که امام علی (ع) بامعارضان دوگونه برخورد داشته است:
۱- برخورد با سران انحراف و گمراهی; آنان که با علم و آگاهی،جمعی را به وادی ضلالت کشاندند;
۲- برخورد با زیر مجموعه، یا بدنه معارضان که نوعا افرادی ناآگاه و غیر مغرض اند.
برخورد حضرت با گروه اول; ابتدا نصیحت و ارشاد و سپس برخوردقاطع انقلابی بوده است. ولی برخورد حضرت با گروه
دوم ماهیتا باگروه اول، متفاوت بوده است. تمام تلاش حضرت در سه نبردی که داشت این بود که بدنه اصلی مخالفان
خویش را از سر آن جدا کند.بر این اساس است که:
۱- بر آگاه کردن آن ها از عمق توطئه تلاش فوق العاده داشت وشاهد آن خطبه های فراوانی است که حضرت پیش از
جنگ جمل و نهروان وصفین ایراد کرده و به دوستان خویش نیز دستور داد که خطبه های آگاهی بخش ایراد کنند
۲- بر نصیحت و ارشاد آن ها نیز تاکید داشت
۳- در این مسیر، گاه حضرت مدتی جنگ را به تاخیر می انداخت تازمینه فکر و اندیشه در مخالفان پدید آمده و از طریق
انحراف،به صراط مستقیم هدایت شوند به عنوان نمونه در تاریخ می خوانیم:
پس از آن که حضرت