پاورپوینت کامل اندونزی و بحران جدایی طلبی سرزمینی ۴۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اندونزی و بحران جدایی طلبی سرزمینی ۴۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اندونزی و بحران جدایی طلبی سرزمینی ۴۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اندونزی و بحران جدایی طلبی سرزمینی ۴۵ اسلاید در PowerPoint :

۲۳

مجمع الجزایر اندونزی به عنوان یک کشور واحد و مستقل در جنوب شرق آسیا قرار گرفته و از موقعیت استراتژیکی
برخوردار است به طوری که از یک سو دو قاره جهان یعنی آسیا و اقیانوسیه را به هم ارتباط می دهد و از سوی دیگر، دو
اقیانوس مهم جهان یعنی اقیانوس هند و اقیانوس کبیر را به هم پیوند می دهد. این کشورجزیره ای گذرگاه های عمده
ارتباطی در شبکه حمل و نقل دریایی جهان بین اقیانوس های یاد شده را در کنترل خود دارد. هرچندبراساس مفاد
کنوانسیون حقوق بین الملل دریاها، ناوگان تجاری وشناورها و حتی اشیاء پرنده بر اساس اصل ترانزیت در آب های
مجمع الجزایری به طور آزادانه حق تردد از تنگه ها و مسیرهای آبی مابین جزایر را دارند. لکن به لحاظ استراتژیکی
اندونزی ازامکان کنترل و دسترسی به مسیرهای عمده دریایی و هوایی بین دوقاره آسیا و اقیانوسیه و نیز بین دو
اقیانوس کبیر و هندبرخوردار است و این فرصت به اندونزی اقتدار و توانایی قابل توجهی را ارائه می دهد. باروری و
کارآمدی این پتانسیل، مستلزم یکپارچگی سیاسی مجمع الجزایر اندونزی و یا اکثریت آنهامی باشد.

اندونزی به لحاظ فضایی، قلمروی به اندازه قاره اروپا را شامل می شود که این امر برای نهاد دولت از حیث کنترل
سرزمینی آن هم با پراکندگی جزیره ای کاری بس مشکل است، زیرا فاصله شرقی ترین و غربی ترین قلمرو آن (ایریان و
آچه) بسیار زیاد است و کشوراز ترکیب جزایر بزرگ و کوچک فراوانی تشکیل شده که عمده ترین آنها را سوماترا، جاوه،
برنئو، سلبس، و ایریان تشکیل می دهد که هر یک به تنهایی استعداد یک کشور در حد نمونه های مشابه درجنوب شرق
آسیا را دارند.

اندونزی به لحاظ فضای منحصرا خشکی،۱۹۱۹۴۳۳ کیلومتر مربع مساحت (یازدهمین کشور جهان) و به لحاظ
معیت برابر آمار۱۹۹۷تعداد ۱۹۹۵۴۴۰۰۰ نفر (چهارمین کشور جهان پس از چین ، هند وآمریکا) جمعیت دارد که
پرجمعیت ترین کشور جهان اسلام نیز تلقی می گردد. اکثریت جمعیت اندونزی را نژاد جاوه ای (۴/۳۹%) و سپس سونه ای
(۸/۱۵%) باهاسا اندونزیایی (۱/۱۲%) تشکیل می دهد. ازنظر دینی ۹/۸۶% مسلمان،۶/۹% مسیحی، ۸/۱% هندو و حدود
۱%بودایی اند. در اندونزی زبان باهاسا اندونزیایی به عنوان زبان رسمی شناخته شده و در حدود ۲۵۰ گویش محلی در این
کشوروجود دارد. (۱)

اندونزی برای مدت های مدید در استعمار پرتقال و هلند قرارداشت.

پرتقالی ها از سال ۱۵۱۱ میلادی آن را مستعمره خود کردند. سپس هلندی ها در سال ۱۶۲۴م به اندونزی راه یافته و
جایگزین پرتقالی ها شدند. ولی پرتقالی ها همچنان در جزیره تیمور در شرق کشور و تا سال ۱۹۷۴ باقی ماندند، و در این
سال منطقه را ترک نموده و شبه نظامیان اندونزیایی در زمان سوهارتو در سال ۱۹۷۵جزیره تیمور را به کشور اندونزی
منضم نمودند. (۲) که همسایه قدرتمند جنوبی آن یعنی استرالیا و امریکا نیز از این اقدام حمایت کردند، (۳) زیرا در آن زمان
و در چارچوب رقابت های جنگ سرد،اندونزی با آمریکا و جهان غرب هم گرایی داشت.

اندونزی بمانند بسیاری از کشورهای مستعمره جهان پس از پایان جنگ جهانی دوم توانست استقلال خود را در
تاریخ ۱۷/۸/۱۹۴۵ ازدولت استعمارگر هلند به دست آورد. (۴) پس از استقلال ابتداسوکارتو و سپس سوهارتو حاکمیت کشور
را به دست گرفتند واندونزی به عنوان یکی از هم پیمانان و متحدین استراتژیک آمریکا و غرب در دوره جنگ سرد درآمد.

فروپاشی نظام دو قطبی حاکم بر جهان بازتاب هایی را در مناطق مختلف جغرافیایی جهان به همراه داشت. منطقه
جنوب شرق آسیا که یکی از مناطق رقابت دوره جنگ سرد بود، در دوره جدید چندان درمنظر استراتژیکی غرب اهمیتی
که در گذشته داشت را پیدا نکرد به طوری که به هنگام بروز بحران نه تنها غرب به فریاد آن نرسیدبلکه رشد اقتصادی و
توسعه منطقه ای جنوب شرق آسیا، که عمدتا برکشورهای اسلامی اندونزی و مالزی تمرکز داشت، خود به صورت نگرانی
استراتژیکی دوره جدید برای امریکا و غرب درآمد وچالش های جدید اقتصادی اجتماعی را بر منطقه تحمیل نمود،
به نحوی که بحران اقتصادی فراگیر، منطقه را تهدید نمود و از قضاحکومت مقتدر اندونزی را نیز تهدید کرد. گشایش
فضای باز سیاسی بر پیشینه خودکامگی های سوهارتو و همراه شدن آن با بحران های اقتصادی داخلی امواج اعتراض را
برانگیخت و نیروهای سیاسی داخلی کشور فعال شده و حرکت های دانشجویی، احزاب سیاسی مذهبی وغیر مذهبی و در
کنارآن رشد تمایلات جدایی طلبانه سرزمینی سوهارتوراوادار به کنارگیری ازقدرت نمود و دولت انتقالی (حبیبی) قدرت
رابه دست گرفت. این تحولات قدرت نوعی آرامش را بر فضای اندونزی حاکم کرد. اما با رشد تمایلات سیاسی سرکوب
شده دوره سوهارتو چه دربعد ملی و در سطح نیروهای سیاسی داخلی، و چه در بعد منطقه ای ونگرش های جدایی
طلبانه همراه گردید.

اولین منطقه ای که بنا به سوابق قبلی و شرایط ژئوپلیتیکی خودمدعی استقلال و جدایی از اندونزی شد جزیره «تیمور
شرقی » بود.

تیمور که تقریبا در دورترین قلمرو جنوب شرقی کشور اندونزی قرار گرفته است و حد فاصل کشور استرالیا با اندونزی را
تشکیل می دهد در سال ۱۹۷۵م توسط استعمارگران پرتقالی تخلیه شد ونیروهای سیاسی محلی خواستار استقلال آن
گردیدند، ولی دولت اندونزی (سوهارتو) بنا به ملاحظات استراتژیکی بلافاصله جزیره رااشغال و به کشور اندونزی الحاق
کرد و به سرکوب، دستگیری وزندانی جدایی طلبان و به عبارتی استقلال طلبان آن اقدام نمود.

این حرکت با موافقت امریکا و استرالیا و مخالفت سازمان ملل وکشورهای مختلف جهان روبه رو گردید.

جزیره تیمور به دو بخش غربی و شرقی تقسیم می شود که بخش غربی آن از سال ۱۸۵۹م در اختیار هلندی ها بود که با
استقلال اندونزی و خروج هلندی ها در سال ۱۹۴۵ جزو کشور اندونزی محسوب می گردیدولی بخش شرقی جزیره از
قدیم در کنترل پرتقالی ها بود که در سال ۱۹۷۵م و با خروج آنها به تصرف اندونزی درآمد. این جزیره که درحد فاصل ۲۱۰۰
کیلومتری شرق پایتخت اندونزی یعنی جاکارتا قراردارد در حدود ۱۴۱۶۵ کیلومتر مربع وسعت، و حدود۸۴۳ هزار
نفرجمعیت دارد که در حدود ۸۵% آن را مسیحیان کاتولیک تشکیل می دهند که به نظر می رسد حاصل عملکرد ۴۵۰ ساله
مستمر پرتقالی هادر جزیره باشد.

سکنه تیمور شرقی (۲۳ کل جزیره) با توجه به شرایط سیاسی جدیددر اندونزی و استقرار دولت انتقالی، اقدام به طرح
خواست های جدایی طلبانه و استقلال، تیمور از اندونزی کردند و به دنبال آن کشمکش های قومی و دینی بین سکنه آن
گسترش یافت. در چنین فضایی و تحت فشار نهادهای بین المللی نظیر صندوق بین المللی پول وسازمان ملل، دولت
انتقالی اندونزی تن به طرح همه پرسی زیر نظرسازمان ملل داد. این همه پرسی در تاریخ هشتم شهریور ماه سال جاری و
با ۵/۷۸ درصد آراء مردم تی مورشرقی، به استقلال تیمور ازاندونزی منجر گردید. (۵) به دنبال این واقعه موجی از اعتراض
دراندونزی پدید آمد و درگیری های شدیدی را در داخل تیمورشرقی باعث گردید.

به طوری که سازمان ملل و دولت های غربی از دولت اندونزی خواستندسریعا امنیت را در جزیر