پاورپوینت کامل امام علی(ع) و سیاست واقع بینانه ۳۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امام علی(ع) و سیاست واقع بینانه ۳۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امام علی(ع) و سیاست واقع بینانه ۳۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امام علی(ع) و سیاست واقع بینانه ۳۹ اسلاید در PowerPoint :

۱۴

در مقاله قبل این موضوع را مطرح کردیم که چرا امام علی(ع)پیشنهاد ابقاء معاویه را بر حکومت ولو به طور
موقت نپذیرفت؟

اولین پاسخ این بود که این پیشنهاد، با روح حکومت علوی، که حاکمیت ارزشهای الهی است، ناسازگار بود; در این مقاله
برآنیم که اثبات کنیم با صرف نظر از این مسئله هم این پیشنهاد غیرواقع بینانه و ناصواب بود و امام(ع)با بصیرت الهی، از
پیامدهای ناگوار آن مطلع بود.

مدارا، ارزش اخلاقی

«مدارا» در حوزه اخلاق اسلامی، جایگاه والائی دارد. «مدارا»به معنای سازگاری با خلق و خوی مردم و نداشتن درگیری و
رفتارهمراه با حلم و بردباری است. این ارزش اخلاقی در بین خودیها وآنان که در جایگاه عناد و دشمنی نیستند، فوق
العاده موردتاکید است.

در روایتی از پیامبر گرامی اسلام(ص)رسیده است که:

«ثلاث من لم یکن فیه لم یتم له عمل ورع یحجزه عن معاصی الله و خلق یداری به الناس و حلم یرد به جهل الجاهل » .

سه خصلت است که اگر کسی از آن برخوردار نباشد هیچ کارش سامان نمی یابد. این سه عبارتند از:

۱ تقوایی که آدمی را از سرپیچی فرمان الهی بازدارد.

۲ اخلاقی که با آن با مردم بسازد.

۳ حلمی که نادانی شخص جاهل با آن پاسخ داده شود.

این خصلت برای کسانی که در مسند زمامداری و هدایت مردم قراردارند بسیار ضروری است. در روایتی از امام صادق(ع)
می خوانیم:

«جاء جبرئیل الی النبی(ص)فقال یا محمد ربک یقرئک السلام ویقول لک دار خلقی » .

جبرئیل نزد پیامبر(ص)آمد و عرض کرد: ای محمد پروردگارت سلام می رساند و می گوید با بندگان خداوند مدارا کن!

پیامبر گرامی اسلام(ص)به این دستور کاملا عمل کرد و به حق کانون مدارا و رفق با مردم بود و آن را همسنگ فرائض
می دید:

فرمود: «امرنی ربی بمداراه الناس کما امرنی باداءالفرائض » .

پروردگارم مرا به سازگاری با مردم امر فرمود، چنان که دستوربه انجام واجبات داد.

مدارای منفی

لکن مرز «مدارا» عبارت است از «تحمل سازنده » ، بنابراین جایی که مدارا سازندگی ندارد، مورد سفارش نیست.

در اصول و مبانی اعتقادی و اخلاقی و سیاسی، موردی برای کوتاه آمدن نیست. در این موارد باید کاملا پافشاری داشت
آن چنان که پیامبراکرم(ص)چنین بود.

نیز با دشمنان کینه توز که از مدارا سوء استفاده می کنند،نباید مدارا را مطرح کرد.

پیشنهاد ناصواب

مدارا با معاویه از مصادیق بارز مدارای غیر سازنده و نامطلوب بود.

پیشنهاد ابقاء معاویه بر شام به طور موقت از جهت سیاسی پیشنهادی خام و غیر واقع بینانه بودو پذیرش آن نه تنها گرهی
رانمی گشود، بلکه بر مشکلات حکومت حضرت می افزود.

از طرف دیگر، یاران و وفاداران مخلص حضرت نیز که با دنیایی امید با حضرت بیعت کرده بودند دچار تزلزل و حیرت
می شدند.

سخن این است که گرچه خواسته معاویه ابقاء بر حکومت شام بود،ولی اگر امام او را ابقاء می کرد و تسلیم حکومت مرکزی
امام می شد؟ آیا با مولا همراهی می کرد؟ آیا او دست از شیطنت می کشید یالااقل از کینه توزیهایش می کاست؟

واقعیت های تاریخی می گویند که این مدارا کاملا منفی بود وپذیرش آن جز ضربه بر حکومت مولی چیز دیگر نبود.

این واقعیتها عبارتند از:

الف – روحیه اشرافی گری و ریاست طلبی معاویه

معاویه بیش از دو دهه بدون هیچ مشکلی بر شام حکم رانده و باسلطه بر سرزمین حاصلخیز شامات، زندگی کاملا
مرفهی را برای خودتدارک دیده و با استفاده از ثروتهای بادآورده و غارت بیت المال،غرق در ناز و نعمت زندگی می کرد. آیا
چنین کسی می پذیرد که کارگزار حکومت عدل علوی(ع)باشد؟

معاویه به صراحت و بی پروا در خطبه جمعه می گوید که:

«انما المال مالنا والفی ء فیئنا فمن شئنا اعطیناه و من شئنامنعناه » .

بیت المال مال ماست، مالیاتها ملک ماست; به هر کس بخواهیم می دهیم و به هر کس بخواهیم نمی دهیم.

نیز می گوید:

«الارض لله و انا خلیفه الله فما اخذت من مال الله فهو لی وما ترکته کان جائزا لی » .

زمین از آن خداست و من جانشین اویم هر آنچه از مال خدا را که گرفتم ملک شخصی من است و هر چه را رها کردم
برایم جایز است.

آیا شخصی با این منطق، اصلا گروه خونی اش با ححکومت عدل علوی سازگار است؟! هرگز!

این منطق معاویه، منطقی است که مولا در نهج البلاغه از آن اظهار نگرانی می کند و تمام تلاش خود را در حکومت برای
این می داند که چنین کسانی با این تفکرات بر سرنوشت مسلمین مسلطنگردند;

فرمود: «و انی الی لقاء الله لمشتاق و لحسن ثوابه لمنتظرراج » من به دیدار خداوند و ثواب نیکویی که مرا ارزانی داردامید
بسته ام و منتظر آن هستم.

«ولکننی اسی ان یلی امر هذه الامه سفهاءها و فجارها فیتخذوامال الله دولا و عباده خولا والصالحین حربا والفاسقین
خربا» .

ولی اندوه من از این است که مشتی بیخردان و تبهکاران این امت، حکومت را به دست گیرند و مال خدا را میان خود
دست به دست گردانند و بندگان خدا را به خدمت گیرند و با نیکان در پیکارشوند و فاسقان را یار خود سازند.

معاویه به خوبی می دانست که پذیرش حکومت مولی همان، و برخوردحضرت با غارتگریها همان! این چیزی است که
عمروعاص یار غارمعاویه! روزهای آغازین حکومت مولی فهمید و بلافاصله به اصطلاح خودش این خطر را برای معاویه
گوشزد کرد.

به هنگامی که امام علی(ع)در آغاز خلافت اعلام کرد که «والله لو وجدته قد تزوج به النساء و ملک به الاماء لرددته » .

به خدا سوگند! اگر چیزی را که عثمان از بیت المال بخشیده نزدکسی بیابم آن را به صاحبش باز می گردانم، هرچند آن
را کابین زنان کرده باشد و یا بهای کنیزکان…

و بلافاصله دستور داد تمام سلاحهایی که در خانه عثمان بود و برضد مسلمانان به کار رفته بود و زکات و تمام اموالی که او
واصحابش از بیت المال تصرف کرده بودند در هر کجا باشد بگیرند وبه بیت المال برگردانند.

این خبر در ایله(یکی از مناطق شام)به عمرو عاص رسید، نامه ای به معاویه نوشت و یادآور شد که «هر فکری داری بکن!
فرزندابوطالب تمام ثروتی را که در این مدت تهیه کرده ای از تو خواهدگرفت » .

بر این اساس، بی تردید، بر فرض که امام(ع)هم معاویه را ابقاءمی کرد، او نه لیاقت کارگزار