پاورپوینت کامل چهار راه شهدا شاهراه انتفاضه و مقاومت! ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل چهار راه شهدا شاهراه انتفاضه و مقاومت! ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۱۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل چهار راه شهدا شاهراه انتفاضه و مقاومت! ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل چهار راه شهدا شاهراه انتفاضه و مقاومت! ۱۲۰ اسلاید در PowerPoint :

۲۸

گوشه هایی از مقاومت مردم فلسطین از نگاه یک خبرنگار

خبرنگار یکی از سایت های اینترنتی مربوط به فلسطینیان مشاهدات خود را از حوادث روز ۱۹ مهرماه از چهارراه شهدا واقع در
منطقه «نتساریم » غزه که در انتفاضه دهه ۹۰ مردم مسلمان فلسطین هم صحنه درگیری شبانه روزی با نظامیان صهیونیستی و
یکی از کانون های پرتلاطم انتفاضه کنونی است چنین گزارش می دهد .

× کودکی ۹ ساله پشت یک کانتینر قدیمی و فرسوده که در داخل زباله دانی مجاور پایگاه نظامیان صهیونیست افتاده در محاصره
تک تیراندازهای صهیونیست قرار گرفت، او بیش از یک ساعت جرات بلند شدن از روی زمین را از بیم مورد هدف قرار گرفتن
نداشت، صهیونیست ها در برج های مراقبت این پایگاه متوجه حضور او شده بودند، آتش سلاح های خود را به سوی این کانتینر
گرفتند .

به دلیل شدت آتش کسی قادر به نجات این کودک نبود، صحنه ای بسیار دردناک بود که احساسات هر انسانی را بر می انگیخت
گریه این کودک بی دفاع که برای تظاهرکنندگان دست تکان می داد و از آنان طلب یاری می نمود بر تراژدی این صحنه افزود .

× هر کسی که به صحنه درگیری در چهار راه شهدا می رسد باید تعدادی از جوانان را مشاهده کند که دست، پا یا سر خود را بانداژ
نموده و زخم های خود را که به دلیل شلیک گلوله های جنگی و فلزی صهیونیست ها زخمی شده است بسته و بار دیگر به صحنه
درگیری باز گشته اند .

یکی از نقاشان تابلوی پارچه ای بزرگی به ابعاد ۹ متر مربع از صحنه دردناک شهادت «محمد الدوره » و مجروحیت پدرش که در
پشت یک بلوک سیمانی پناه گرفته اند را کشیده و روبروی شهرک صهیونیست نشین «نتساریم » قرار داده و با حروف درشت روی آن
نوشته است «آنچه که با زور گرفته شده تنها با زور باز پس گرفته خواهد شد» .

ده ها تن از جوانان با استفاده از تکه های آهنی که از اتومبیل اسقاط شده کنده اند اقدام به شکستن سنگ ها و بلوک ها می نمایند تا
حجم سنگ ها برای پرتاب به سوی صهیونیست ها مناسب گردد .

چهار دختر نوجوان در میان تعداد زیادی بطری خالی نشسته و پس از پرنمودن بنزین در آنها و قرار دادن فتیله آن را به تظاهر
کنندگان می سپارند تا به سوی صهیونیست ها پرتاب شود .

هر گوشه از این چهار راه عده ای دور هم جمع شده و از طریق رادیو اخبار درگیری دیگر مناطق را دنبال می کنند .

پس از انفجار یک بمب جاسازی شده توسط سربازان رژیم صهیونیستی در کارخانه ذوب آهنی که جوانان فلسطینی از آن تکه های
آهن برای مقابله با صهیونیست ها برمی دارند . جوانان از این پس تنها سنگ و بطری های خالی را از زمین برمی دارند .

فردی که خود را کارشناس مواد منفجره معرفی می نمود در بین تظاهر کنندگان در رفت و آمد بود و هر نوع شی ء مشکوک را
برای بررسی و احتمالا خنثی نمودن به محل دیگری منتقل می کرد .

× حتی حیوانات هم از سبعیت صهیونیست ها در امان نیستند، تک تیراندازهای صهیونیستی به سوی یک اسب که گاری را
می کشید شلیک نموده، اسب را از پای درآورده و کودک یازده ساله موجود در گاری را از ناحیه شکم مجروح نمودند، پسر بچه از
ترس و در حالی که خونریزی شدیدی از محل اصابت داشت به سوی مردم گریخت .

به گفته یکی از افراد حاضر در صحنه صهیونیست ها سر او را نشانه گرفته بودند اما او با هوشیاری خود را در پشت سر اسب پنهان
نموده و از مرگ حتمی نجات یافت .

درگیری در این منطقه بالا گرفته است تظاهر کنندگان علاوه بر بطری های آتش زا و سنگ، از بمب های کربنی هم استفاده
می کنند، این بمب ها در واقع همان بطری های محتوی بنزین هستند که علاوه بر این ماده آتش زا کربن (کاربیت) هم در آن ریخته
شده و به وسیله ورق های آلمینیومی پوشانده می شوند که به محض انفجار صدای بسیار مهمی را تولید می کنند .

× چند راننده کمپرسی فلسطینی در یک اقدام خود جوش بار شن و ماسه خود را در میان خیابان ریخته و سد حایلی بین پایگاه
نظامی و ساختمان دانشگاه تربیت معلم که صحنه اصلی درگیری است، ایجاد کردند . یکی از رانندگان که گلوله تک تیرانداز از
فاصله چند سانتیمتری سرش عبور نموده بود، بدون توجه به شلیک صهیونیست ها تا تخلیه تمامی محموله خود همانجا ماند .

به گفته فردی که خود را کارشناس مواد منفجره می نامید این اقدام رانندگان تلفات تظاهرکنندگان را بشدت کاهش داد .

× یک پیرمرد ۸۰ ساله که نمی خواست از فیض این مقابله و درگیری محروم بماند در حد توان خویش در این تظاهرات شرکت
نموده او با تعبیه یک سبد در پشت دوچرخه خویش شیشه های آب سرد به تظاهر کنندگان می رساند .

فرد دیگری هم که سن و سالی به اندازه این مرد داشت در گفتگویی آرزو نمود خود به جای این کودکان و نوجوانان به شهادت
برسد .

× به رغم عمق مصیبتی که یک دختر جوان بیست ساله در پی شهادت برادر نوجوانش تحمل می کند اما این مصیبت هرگز او را از
مقابله با سربازان صهیونیست باز نمی دارد، او تا آن لحظه بیش از ۲۰ بطری آتش زا به سوی سربازان صهیونیست پرتاب کرده بود .

× از نکات قابل توجه منتهی شدن اکثر خطوط تاکسیرانی به چهار راه شهدا بود سواری های مسافر بر در یک اقدام خود جوش از
تمامی مناطق غزه جوانان فلسطینی را به چهار راه شهدا می رساندند .

تک تیراندازهای صهیونیست به دنبال چشم کودکان فلسطینی

رمضان سلوات نوجوان پانزده ساله ای که دید چشم راست خود را به دلیل اصابت یک گلوله از دست داده از جمله کودکانی است که
مورد اصابت تک تیراندازهای صهیونیست قرار گرفتند . این تک تیراندازها تنها موظف اند چشمان کودکان انتفاضه را هدف قرار
دهند .

این تک تیراندازان سنگ دل تاکنون جام کینه و سبعیت خویش را بر سر بسیاری از کودکان فلسطینی ریخته اند .

سلیمان مصبح نوجوان دیگری است که تنها ۱۱ بهار را به چشم دیده و پس از درگیری سه ساعته که در روز یکشنبه ۸/۱۰/۲۰۰۰ روی
داد با چهره خونی به بیمارستان منتقل گردید .

پدر رمضان سلوات در گفتگویی گفت: برغم آنکه من از ساعت های اولیه مجروحیت در کنار فرزندم بودم اما تاکنون نتوانسته ام
واژه های مناسبی برای تبیین این فاجعه به پسرم، بیابم . با اینکه یقین دارم که او توان تحمل چنین مسئله را دارد .

پدر این کودک در ادامه می گوید: یکی از دوستان خانوادگی خبر مجروحیت فرزندم را از طریق تلفن به من گفت و من در حالی
خود را به بیمارستان رساندم که فکر می کردم فرزندم به شهادت رسیده و این دوست برای اینکه به ناگاه این خبر را دریافت نکنم،
به من چنین گفته است، اما زمانی که فرزندم را زنده روی تخت بیمارستان دیدم کمی از شدت ضربه روحی وارده به من کاسته شد .

رمضان خود در مورد چگونگی مجروحیتش می گوید: به همراه دیگر دانش آموزان طی یک راهپیمایی خود را به مکان درگیری
رساندیم .

در این محل سه جیپ نظامی صهیونیستی و حدود پنج سرباز را مشاهده نمودیم اما پس از نزدیکتر شدن به صحنه درگیری در
مسافتی دورتر یک سرباز صهیونیست را دیدم که در پشت یک بلوک سیمانی مخفی شده و تنها سر و لوله نفتکش که به سوی
تظاهرکنندگان نشانه رفته بود، دیده می شد . چند ثانیه نگذشته بود که احساس نمودم درون سرم آتش گرفته است، به زمین
افتادم و زمانی که به هوش آمدم خود را در بیمارستان یافته و پدر و مادرم را بالای سر خود مشاهده کردم که در حال گریستن
بودند، به آنها اطمینان دادم که حالم خوب است و هنوز زنده هستم .

او در پاسخ به این سؤال که پزشکان و اطرافیان درباره وضعیت جسمانی ات به تو چه گفتند، پاسخ داد، هیچ یک از پزشکان و
پرستاران که برای بازرسی، تبدیل بانداژ و تجویز دارو می آیند، چیزی به من نگفته اند، حتی اگر به من بگویند که دید چشمم را از
دست داده ام هم از کرده خود احساس پشیمانی نخواهم کرد، زیرا چشم دیگری دارم که می توانم هرچه که می خواهم ببینم و اگر
به من اجازه دهند باز هم به صحنه درگیری باز می گردم .

وی در ادامه می افزاید: نوعی احساس به من می گوید که دید چشمم را از دست داده ام، این مسئله را به پدرم هم گفته ام اما او به
من گفته که بحمدالله وضعیتم خوب است اما درباره چشمم چیزی به من نگفت .

کودک دیگری به نام سلمان مصبح در تخت کناری آرمیده است، او از اهالی روستای «عیان الکبیره » است او را روز شنبه
(۷/۱۰/۲۰۰۰) به بیمارستان چشم غزه، منتقل کرده اند .

زخم عمیقی که از ناحیه چشم راست سلمان دچار آن گردیده باعث خونریزی داخلی شده و بیم آن می رود که تقریبا تمامی دید
خود را از دست بدهد و پزشکان تنها امیدوارند که دید محدودی را به این نوجوان باز گردانند .

سلمان در تشریح حادثه گفت: با اتوبوس به نزدیکی شهرک صهیونیست نشین کفار داروم رفتم، من تنها نبودم بلکه تمامی
دانش آموزان هم این کار را کردند .

پدر حرف پسر را قطع نمود و برای آنکه به فرزندش فشاری از این بابت وارد نیاید، دستی روی کتف فرزند کشید و خود گفت: من
پنج پسر و سه دختر دارم که همگی عاشق قدس و با اشغالگران دشمن هستند .

او در ادامه افزود: مدیریت بیمارستان به من خبر داد که فرزندم از ناحیه چشم دچار آسیب دیدگی شده است . اگر او به شهادت هم
می رسید باز هم خدا را شکر می کردم زیرا او هم فرقی با کودکان و نوجوانان دیگری که در مناطق مختلف در حال درگیری با
صهیونیست ها هستند، ندارد این نوجوانان و جوانان برای دفاع از مسجدالاقصی و حرمت آن حتی به انتظار دریافت اجازه از
والدین و خانواده هم ننشستند و خود به سوی انجام وظیفه و ادای تکلیف پیشرفتند . چنین مسائلی خارج از حیطه حاکمیت پدر
و مادران است . حتی ارتباطی به نوع تربیت فرزندان هم ندارد زیرا این نسل های فلسطینی با عشق به وطن بزرگ شده اند .

عبدالرحمن النادی تنها ۱۲ سال دارد اما با این سن کم توانست به همراه همسالانش عزم و اراده نوجوانان و جوانان فلسطینی برای
آزادی وطنشان را به جهانیان و علی الاخص صهیونیست ها نشان دهد .

او را با چشمی بانداژ شده در منطقه «بیت حانون » در صحنه درگیری یافتیم . در پاسخ به سؤال ما که چرا به اینجا آمده ای؟ گفت:
«آمده ام تا این بار با یک چشم به مبارزه بپردازم » ، آری او کودکی است که عمل مقدس خود را در حمایت از مقدسات محترم
می شمارد .

النادی در مورد چگونگی زخمی شدن خود گفت: در حال درگیری بودم که یک سرباز صهیونیست از پشت دیواری بتونی مرا دید و
به سوی من یک گلوله پلاستیکی شلیک نمود که به زیر چشمم اصابت نمود، که بر اثر آن به بیمارستان منتقل و پس از بهبودی
نسبی به صحنه مبارزه بازگشتم .

دکتر «محمود نصرالله » معاون بیمارستان چشم در این باره گفت: گلوله های پلاستیکی، در صورت اصابت به صورت باعث پاره شدن
عضلات صورت شده و بخصوص اگر محل اصابت به چشم نزدیک تر باشد، قدرت دید بیشتری از چشم از بین می رود .

اشاره می شود که تا روز ۸ اکتبر حداقل ۸ نوجوان که از ناحیه چشم مورد اصابت قرار گرفته بود به بیمارستان چشم غزه منتقل
شده اند .

به گفته دکتر نصرالله علاوه بر دو نوجوانی که پیش تر از آنان نام بردیم «ماهر عوش » ۱۳ ساله، «ابراهیم ابومرسه » ۱۲ ساله، «احمد
عابد» ۱۴ ساله و «امجد مزید» ۱۲ ساله همگی از ناحیه چشم مورد اصابت قرار گرفته و برای مداوا در این بیمارستان بستری هستند
.

همچنین تا همین تاریخ حداقل ۱۰ کودک و نوجوان که از ناحیه چشم مورد اصابت قرار گرفته اند به بیمارستان های چشم کرانه
باختری منتقل شده اند .

صهیونیست ها از جنایاتی که همقطارانشان انجام دادند چنین سخن گفتند!

از من نپرسید که چگونه آرامش را به کرانه باختری و نوار غزه می توان باز گرداند؟ از نظر من استفاده از تمامی وسایل برای مقابله
با گاوچران های فلسطینی مشروع است . اهمیت ندارد که چند نفر کشته شوند، مهم این است که شرایطی مناسب برای رفت و
آمد شهرک نشینان فراهم گردد .

این کلامی است که از زبان ایهود باراک نخست وزیر رژیم صهیونیستی خطاب به «شاؤول موفاژ» رئیس ستاد ارتش این رژیم گفته
شد و تلویزیون رژیم صهیونیستی آن را پخش نمود .

هم اکنون دلایل و شواهد بسیاری مبنی بر صدور دستورالعمل هایی وجود دارد که از سوی سیاستمداران و فرماندهان نظامی
عالیرتبه رژیم صهیونیستی جهت برخورد شدید و بی رحمانه با تظاهر کنندگان بی دفاع فلسطینی صادر شده است .

ژنرال «یوم طوف سامیا» فرمانده منطقه جنوبی و مسئول مستقیم منطقه نوار غزه در ارتش رژیم صهیونیستی در پاسخ به
سؤالاتی در مورد کشته شدن «محمد الدوره » کودک خردسالی که در آغوش پدرش به دست یکی از تک تیراندازهای ارتش رژیم
صهیونیستی به شهادت رسید و نیز قتل بی رحمانه راننده آمبولانسی که قصد نجات وی را داشت و دل هر بیننده ای را به درد آورد،
گفت: «به هیچ وجه از انجام چنین کاری پشیمان نیستم، به سربازان دستور داده شده است به سوی هر کسی که در اطراف
شهرک های صهیونیست نشین اقدام به اخلال در نظم می کنند آتش بگشایند، تا شهرک نشینان احساس ناامنی نکنند، وظیفه
من و سربازانم در وحله اول حفظ امنیت فرزندان ملت خود که در شهرک ها زندگی می کنند و حمایت از آنان در مقابله با هر کسی
که بخواهد آزاری به آنان برساند می باشد .»

ژنرال «اتیسک ایتان » فرمانده منطقه مرکزی در ارتش رژیم صهیونیستی و مسئول مستقیم کرانه باختری نیز در دیدار با رهبران
شهرک نشینان گفت: به واحدهای نظامی موجود در کرانه باختری و نوار غزه دستور داده شده است تا هر نوع تظاهرات و هر نوع
نشانه و شاخصی از انتفاضه را به شدت سرکوب و محو نمایند .

ایتان در این باره تاکید نمود: ارتش اسرائیل موظف است بزرگترین خسارت ها را طی این درگیری ها به فلسطینیان وارد آورد .

او همچنین افزود: «بله دقیقا دستورهای صریحی وجود دارد که تاکید می کند گلوله های جنگی به سوی سر و سینه و با هدف
کشتن شلیک شوند، پس هر کسی که می خواهد تظاهرات کند، باید آمادگی پرداخت بهای آن را هم داشته باشد .»

صهیونیست ها خود در مورد جنایات صهیونیست ها شهادت می دهند

روزنامه نگاران رژیم صهیونیستی که حوادث انتفاضه را تحت پوشش قرار داده و می دهند علیرغم جانبداری کامل خویش از ارتش
رژیم صهیونیستی اذعان نمودند که ارتش رژیم صهیونیستی با منتهای وحشیگری با تظاهرکنندگان فلسطینی برخورد نموده
است .

«الون بن دافید» گزارشگر کانال یک تلویزیون رژیم صهیونیستی در گزارشی از حوادث، گفت: «با صدها تن از سربازان در بدو آغاز
درگیری ها گفتگو نمودم و اینگونه متوجه شدم که همگی خود را برای کشتن و تنها کشتن آماده می کنند، از همان روز اول
دریافتم که فشردن ماشه برای آنان به شکل غیر قابل وصفی آسان است، بارها ملاحظه نمودم که سربازان به سوی مردمی آتش
گشودند که اصلا کاری به تظاهرات نداشتند . کینه بسیار عمیقی در دل سربازان علیه فلسطینیان می شد حس نمود .»

«آمنون فاینور» یکی دیگر از روزنامه نگاران صهیونیست است که گزارشگر یک شبکه تلویزیونی ایتالیایی است، او در توضیح
جنایات سربازان صهیونیست از شفافیت بیشتری برخوردار بود، وی در این باره نوشت: «فرماندهان دو منطقه مرکزی و جنوبی
نقشه کاملی برای این حوادث کشیده اند، هدف وارد آوردن بیشتر این تلفات به فلسطینیان بود، آنان به دنبال آن بودند که به
فلسطینیان تفهیم کنند که با خشونت چیزی را به دست نخواهند آورد .»

«زخرون دومب » نویسنده و گزارشگر صهیونیست نیز که خود از مناطق درگیری بین مردم فلسطین و ارتش رژیم صهیونیستی
دیدن به عمل آورده در این باره می نویسد:

«آنچه که دیدم باعث شرم یهودیان و دولت اسرائیل است » او در ادامه نقل مشاهدات خویش ضمن تاکید بر مشاهده کشتن
متعمدانه کودکان و نوجوانان نوشت: «با چشم خود دیدم که چگونه سربازان اسرائیلی به سوی گوسفند و چهارپایان دیگری که از
آن یکی از خانواده های بادیه نشین مستقر در نزدیکی شهرک نیتساریم واقع در پنج کیلومتری جنوب شهر غزه آتش گشودند، من
خود دیدم که چگونه سربازان ارتش اسرائیل کشاورزان فلسطینی را که در حال کار در مزارع خویش بودند به گلوله بستند» .

آنچه که بر از پیش طراحی شده بودن کشتار فلسطینیان توسط ارتش رژیم صهیونیستی و با دستور دولت باراک تاکید دارد تایید
اطلاعاتی است از سوی چند منبع خبری صهیونیستی در مورد انبار نمودن موشک های لاو از سوی ارتش رژیم صهیونیستی و در
مواضع نظامی خویش در سرزمین های اشغالی عنوان شده بود .

علاوه بر آن ارتش رژیم صهیونیستی از چندی پیش به گلوله هایی مسلح شدند که پیشتر مورد استفاده قرار نمی گرفت .

براساس گفته منابع پزشکی که کار معالجه مجروحان گلوله باران وحشیانه صهیونیست ها را به عهده دارند، ترکش این گلوله ها پس
از برخورد با بدن انسان منفجر می گردند، به نحوی که چهره و بدن تعدادی از قربانیان این گلوله باران ها چنان مثله شده بود که
والدین آنها نیز پس از مدت ها قادر به شناسایی آنان شدند .

«ارتش اسرائیلی ارتشی نژاد پرست و جنایتکار است که از وحشیانه ترین وسایل برای برخورد با مردم فلسطین استفاده می کند» .

این کلامی است که خبرنگار یکی از شبکه های تلویزیونی هلند در گزارشی از صحنه درگیری در نوار غزه به سمع بینندگان شبکه
رساند .

خبرنگار مذکور که به شدت از تکه تکه شدن بدن های کوچک کودکان فلسطینی متاثر شده بود، افزود: شرم آور است که جهان در
مقابل این همه فجایع سکوت اختیار کند، چه کسی از درگیری مسلحانه و شلیک متقابل سخن به میان آورده است، اینجا شلیک
تنها از یک سو و از جانبی که دارای وسایل قدرت است به سوی کودکان و جوانان فلسطینی صورت می پذیرد .

تحولات اخیر در جبهه لبنان و عملیات متهورانه نیروهای حزب الله در به اسارت درآوردن سه نظامی ارتش رژیم صهیونیستی در
کشتزارهای شبعا بازتاب وسیعی در مطبوعات عبری و به خصوص در روز یکشنبه ۱۷/۷/۱۳۷۹ داشت .

زئیف شیف تحلیلگر برجسته مسایل نظامی رژیم صهیونیستی در نوشتاری در روزنامه صهیونیستی «آهارتض » تاکید نمود روز
شنبه هفتم اکتبر ۲۰۰۰ (۱۶/۷) روز سیاهی در تاریخ ارتش اسرائیل به ثبت رسیده و حتما از آن با همین صفت یاد خواهد شد .

در گوشه هایی از مقاله این تحلیلگر چیره دست که به منابع نظامی ارشد ارتش رژیم صهیونیستی نزدیک است: آمده است:

علی رغم هشدار اطلاعات نظامی و گوشزد رئیس ستاد ارتش نسبت به این که سازمان حزب الله طرح هایی را برای ربودن
سربازان از مرزهای شمالی دارند ارتش اسرائیل در این زمینه از خود بی تفاوتی نشان داده و تدابیر حمایتی – امنیتی در این رابطه
اتخاذ نکردند .

به همین دلیل حزب الله توانست سه سرباز را بدون هیچ درگیری و در سایه عملیا