پاورپوینت کامل بررسی امامت حضرت جواد علیه السلام در خردسالی ۳۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بررسی امامت حضرت جواد علیه السلام در خردسالی ۳۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بررسی امامت حضرت جواد علیه السلام در خردسالی ۳۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بررسی امامت حضرت جواد علیه السلام در خردسالی ۳۰ اسلاید در PowerPoint :

۲۸

حضرت امام محمّد تقی(ع) نهمین
پیشوای شیعیان، یگانه فرزند حضرت
رضا(ع) است که در روز دهم رجب سال
۱۹۵ هجری قمری در مدینه چشم به دیدار
جهان گشود. آن حضرت در هفت سالگی به
مقام امامت رسید، و در ۲۵ سالگی به سجده
شهادت نشست. در میان امامان معصوم(ع)
سه امام در خردسالی به امامت رسیدند: امام
جواد(ع) در هفت سالگی، امام هادی(ع) در
نُه سالگی و حضرت مهدی(عج) در پنج
سالگی.

از این رو، از همان عصر این سؤال
مطرح شد که با توجّه به مقام بسیار ارجمند
امامت، چگونه انسانی در خردسالی به امامت
می رسد؟ چرا که دوران شکوفایی رشد و
عقل در مردان، به طور معمول از پانزده
سالگی شروع و در چهل سالگی به تکامل
می رسد. و نظر به این که این مسأله در مورد
امامان(ع) نخستین بار در مورد حضرت
جواد(ع) رخ داد، در آن عصر، از
جنجالی ترین مسأله روز بود.

حضرت رضا(ع) قبل از امامت امام
جواد(ع) به بیان پاسخ این سؤال
می پرداختند، و با روشن گری و آگاهی بخشی،
اذهان را روشن می ساختند.

گاهی این مسأله به گونه های دیگر، در
نزد بستگان امامان(ع) مطرح می شد، و آنها
نیز به پاسخ آن می پرداختند؛ به عنوان نمونه
محدّث خبیر کلینی از محمّد بن حسن بن
عماد روایت می کند که گفت: من در حضور
علی بن جعفر (عموی بزرگوار حضرت
رضا(ع)) در مسجدالنّبی نشسته بودم، دو
سال بود که در مسجد رسول خدا(ص) به
درس او می رفتم و از محضرش مستفیض
می شدم، یک روز ناگاه دیدم حضرت
جواد(ع) در خردسالی در مسجدالنّبی(ص) به
نزد علی بن جعفر(ع) آمد، علی بن جعفر(ع)
تا آن حضرت را دید، شتابان برخاست و با
پای برهنه و بدون ردا به سوی حضرت
جواد(ع) رفت و دست او را بوسید و به او
احترام شایان نمود، حضرت جواد(ع) به او
فرمود: «ای عمو، بنشین خدا تو را رحمت کند».
علی بن جعفر گفت: ای آقای من چگونه
بنشینم با این که تو ایستاده ای؟ هنگامی که
علی بن جعفر به مجلس درس خود

بررسی امامت حضرت جواد(ع)

بازگشت، اصحاب و شاگردانش او را سرزنش
کردند و به او گفتند: «تو عموی پدر حضرت
جواد(ع) هستی، در عین حال با این سن و
سال، این گونه در برابر حضرت جواد(ع) که
خردسال است فروتنی می کنی و دستش را
می بوسی و آن همه احترام شایان می نمایی؟
علی بن جعفر(ع) گفت: ساکت باشید. آن گاه
محاسن خود را به دست گرفت و گفت:

«اِذا کانَ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ لَمْ یُؤَهِّلْ هذَا
الشَّیبَهَ وَ أَهَّلَ هذَا الْفَتی وَ وَضَعَهُ حَیْثُ
وَضَعَهُ، اُنْکِرُ فَضْلَهُ، نَعُوذُ بِاللّهِ مِمّا تَقُولُونَ
بَلْ اَنَا لَهُ عَبْدٌ؛ اگر خداوند صاحب این ریش
سفید را شایسته (امامت) ندانست، و این
نوجوان را سزاوار دانست، و به او چنان
مقامی داد، آیا من فضیلت او را انکار کنم؟
پناه به خدا از سخن ناروای شما. من غلام و
برده او هستم و او مولای من است».۱

پاسخ های امام رضا(ع) و امام

عدّه ای در مورد امامت حضرت جواد(ع)
در خردسالی، از حضرت رضا(ع) سؤال
کردند، آن حضرت به آنها که به قرآن معتقد
بودند، ماجرای نبوّت حضرت عیسی(ع) را در
خردسالی به عنوان شاهد ذکر کرد، در این
مورد دو روایت را از فرهنگ روایی خود ذکر
می کنیم:

۱ـ صفوان بن یحیی می گوید: به
حضرت رضا(ع) عرض کردم؛ قبل از تولّد
حضرت جواد(ع) در مورد جانشین شما
می پرسیدیم، می فرمودی خداوند پسری را
به من عنایت می کند. اکنون خداوند حضرت
جواد(ع) را به شما داده است، و چشم های ما
را به وجود او روشن نموده است، خداوند آن
روز را که شما از دنیا بروید برای ما نیاورد،
ولی اگر حادثه ای رخ داد، به چه کسی رجوع
کنیم؟ (امام بعد از شما کیست؟) حضرت
رضا(ع) به پسرش حضرت جواد(ع) که در
مقابلش ایستاده بود اشاره کرد و فرمود: «به
این مراجعه کنید».

عرض کردم فدایت گردم، این پسر سه
سال دارد؟ فرمود: «وَ ما یَضُرُّهُ مِنْ ذلِکَ، فَقَدْ
قامَ عیسی بِالْحُجَّهِ وَ هُوَ ابْنُ ثَلاثَ سِنِینً؛ چه
مانعی دارد! عیسی سه ساله بود که به حجّت
قیام کرد (و نبوّت خود را آشکار نمود».

۲ـ خیرانی می گوید: پدرم گفت در
خراسان، در محضر حضرت رضا(ع) بودم،
شخصی از آن حضرت پرسید: «اگر برای
شما پیشامدی رخ داد، پس از شما امام مردم
کیست؟ امام رضا(ع) در پاسخ فرمود: «پسرم
ابوجعفر (حضرت جواد) است». گویی پرسش
کننده از شنیدن این پاسخ ـ از این رو که
حضرت جواد(ع) کودک بود و حدود هفت
سال داشت ـ قانع نشد، حضرت رضا(ع) به
او فرمود: «خداوند حضرت عیسی(ع) را در
کمتر از سنّ ابوجعفر (حضرت جواد) به عنوان
پیامبر شریعت تازه ای برگزید.۲ بنابراین، چه

مانعی دارد که همان خدا ابوجعفر را در
خردسالی به امامت برساند. توضیح این که:
در آیه ۳۰ سوره مریم به این مطلب تصریح
شده که حضرت عیسی(ع) در گهواره با بیان
گویا چنین گفت: «اِنّی عَبْدُاللّهِ آتانِیَ
الْکِ