پاورپوینت کامل پاسخ به پرسش ها(۱) ۴۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل پاسخ به پرسش ها(۱) ۴۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل پاسخ به پرسش ها(۱) ۴۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل پاسخ به پرسش ها(۱) ۴۴ اسلاید در PowerPoint :

۴۶

[از این پس فصلی به عنوان پاسخ به پرسش های عقیدتی، اجتماعی، مذهبی، و به طور کلی در رابطه با معارف و فرهنگ اسلام
گشوده می شود، و مجله برای پاسخ به سؤالات مناسب شما اعلام آمادگی می کند، امید آن که سازنده، پویا و نقش آفرین برای رشد
و تعالی باشد، در این گفتار به پاسخ سه سؤال شما به طور فشرده می پردازیم ].

۱ – رابطه عطسه با صبر

س: در بین بسیاری از عوام رسم است که هرگاه عطسه می کنند، می گویند صبر آمد، دنبال کاری را که بر آن تصمیم داشتند
نمی روند ، و با گفتن صبر آمد، توقف می کنند، آیا چنین عقیده ای از نظر شرع و عقل صحیح است؟

ج: این عقیده یکی از خرافات و رسوم بی اساس است و هیچ گونه مبنای عقلی و شرعی ندارد، توضیح این که پیکر انسان از ارگان
های مختلف ترکیب یافته و همچون یک کارخانه ای است که دارای صداها و گازها و واکنش های مختلف است، و در رابطه با
عطسه، گاهی عوامل و عوارضی بر کارخانه خود کار بدن وارد شده باعث عطسه می شود، چنان که عوامل و عوارض دیگری
اعث سرفه، سکسکه یا دهن دره می گردد، بنابراین از نظر عقلی و طبیعی هیچ گونه رابطه ای با صبر و توقف ندارد . بلکه به عکس
عطسه در غیر بیمار، نشانه عافیت و سلامتی و فعال بودن ارگان های بدن است، و انسان با اطمینان به سلامتی و نشاط باید برای
حرکت و کار آماده گردد، بنابراین عطسه وسیله بیدارباش و علامت تحرک است، نه علامت سستی و کاهلی .

در روایات متعددی از پیامبر (ص) و امامان معصوم (ع) آمده که عطسه نشانه راحتی و عافیت بدن است، وقتی که عطسه بر شما
عارض شد بگویید «الحمدلله » یعنی خدا را شکر که بدنم سالم است و دستگاه های فیزیکی بدن سالم و فعال است . در روایتی امام
صادق (ع) فرمود: «التناوب من الشیطان ، والعطاس من الله عزوجل » (۱) دهن دره از شیطان است، ولی عطسه از ناحیه خداوند
متعال می باشد . اشاره به این که دهن دره دلیل سستی و خواب آلودگی و آماده نبودن بدن برای فعالیت است، ولی عطسه نوید
لطف و رحمت خدا است، و انسان را به کار و فعالیت تشویق می کند .

پیامبر (ص) فرمود: «العطاس للمریض دلیل علی العافیه و راحه البدن » (۲) عطسه کردن بیمار، نشانه عافیت و سلامتی برای او، و
برای دستگاه های بدن نافع و مایه آرامش است . و مطابق روایات دیگر، عطسه کردن علامت آن است که انسان تا سه روز یا هفت
روز از مرگ در امان است . و عطسه کردن پی در پی، انسان را از پنج بیماری مصون می نماید . (۳)

قابل توجه این که از حضرت رضا (ع) نقل شده فرمود: «هرگاه خداوند متعال نعمتی را به بنده اش بدهد، و او شکر آن نعمت را
فراموش کند، خداوند بادی را در بدن او (در قسمت شش ها) ایجاد می کند، و آن باد بر اثر عطسه از بینی او خارج می گردد، و او
پس از عطسه می گوید الحمد لله ، و خداوند همین حمد را شکر نعمت برای آن بنده قرار می دهد، بنابراین علت (معنوی) عطسه
همین است .» (۴)

آری دو نکته است که تذکر آن در اینجا شایان توجه است; نخست این که به عنوان استثناء، بعضی از عطسه ها نشانه زکام ، یا
حساسیت و یا بیماری دیگر است ، که اگر چنین احساسی شد، شایسته است مراقبت شود، و با مراجعه به پزشک به علاج واقعه قبل
از وقوع آن پرداخته شده، دوم این که هرگاه انسان پس از عطسه فال بد بزند، نظر به این که فال بد (تطیر) مکروه است و از آن
نهی شده، و موجب تیرگی ذهن می شود، و ممکن است بعضی را ناامید کند و موجب سوء ظن به خدا شود که چنین حالتی اثر بد
خواهد داشت، در این گونه موارد باید با توکل بر خدا و دادن صدقه، و با بی اعتنایی به فال بد، از آن گذشت . امام صادق (ع) در
سخنی فرمود: «الطیره علی ما تجعلها ان هونتها تهونت، و ان شددتها تشددت ، و ان لم تجعلها شیئا لم تکن شیئا» (۵) چگونگی فال
بد زدن بستگی به تصمیم فال زننده دارد، اگر او آن را سهل و آسان گرفت، اثر آن سهل است، و اگر آن را مشکل و سخت گرفت، اثر
آن نیز مشکل و سخت است، و هرگاه برای آن هیچ اثری در ذهن خود قرار نداد، بر او چیزی نیست .

۲ – سیاست و سیاست بازی

س: بارها از علمای بزرگ و فرهیختگان فرزانه و هوشمند و متعهد شنیدایم و در نوشتار آنها خوانده ایم که سیاست از دین جدا
نیست، تا آنجا که حضرت امام خمینی (قدس سره) فرمود: «والله اسلام تمامش سیاست است .» (۶) و مرحوم آیت الله شهید مدرس
(ره) به طور مکرر فرمود: «سیاست ما عین دیانت ما و دیانت ما عین سیاست ما است .» اینک سؤال ما این است که منظور از این
سیاست چه سیاستی است؟ با توجه به این که سیاست در دنیای روز با دروغ و تزویر و سیاست بازی و ترفندهای گمراهگر آمیخته
است، بنابراین چگونه دین عین سیاست است؟ !

ج: سیاست بر دو گونه است مثبت و منفی، یا حقیقی و مجازی، در نتیجه سیاست بازی همان سیاست منفی و مجازی است ، و یا به
طور کلی سیاست نیست، بلکه یک نوع شارلاتانیزم و نیرنگ است که موجب اغفال و فریب می شود، حقایق را وارونه جلوه می دهد،
و باطل را زیبا و جذاب می نمایاند، آب را سراب و سراب را آب معرفی می کند .

به عبارت روشن تر، سیاست در اصل از واژه «ساس » و «سوس » گرفته شده و به معنی کشورداری، اصلاح امور مردم، اداره کردن
کشور در ابعاد مختلف، براساس عقلانیت، تدابیر، برنامه ریزی صحیح، و چاره اندیشی و گره گشایی خردمندانه براساس عدل و
قسط، و پرهیز از هرگونه فساد و تبعیض است .

علامه طریحی در لغتنامه مجمع البحرین می نویسد: «السیاسه القیام علی الشی ء بما یصلحه » سیاست یعنی اقدام برای سامان
دادن چیزی به وسیله اموری که آن را اصلاح و سامان بخشد .

و در ادامه می نویسد: در وصف امامان معصوم (ع) گفته شده است: «انتم ساسه العباد» شما سیاست مداران بندگان خدا هستید .
و نیز روایت شده : امور دین و ملت از جانب خدا به پیامبرش واگذار شد، «لیسوس عباده » تا آن پیامبر، بندگان خدا را براساس
سیاست خود اصلاح و تربیت کند .

و نیز در روایت آمده: پیامبران بنی اسرائیل، بنی اسرائیل را سیاست می کردند، یعنی زمام رهبری و شؤون آن ها را همانند رهبران
و فرمان روایان به دست می گرفتند، و امور زندگی آنها را تدبیر، اصلاح، و اداره می نمودند، و آنها را بر این اساس تربیت می نمودند . (۷)

با توجه به گفتار لغت شناسان ، و روایات وگفتار محققان و دانشمندان، سیاستمدار کسی است که:

۱ – توان اداره مملکت و مردم را براساس عدل و حق داشته باشد .

۲ – در طرح های سیاسی خود از هوش و درایت و آگاهی و تجربه سرشار، برخوردار بوده تا آگاهانه، مسائل گوناگون داخلی و
خارجی کشور را تدبیر نموده و به سوی رشد و تعالی رهنمون سازد . عوامل پیشرفت را بداند، آفت ها را بشناسد، و همه عوامل
سازنده را برای رشد و پیش روی به کار گیرد، و به موقع از آفت ها جلوگیری نماید .

این همان سیاست صحیح، معقول است که در سر لوحه