پاورپوینت کامل زندگی اجتماعی از نظر قرآن ۸۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل زندگی اجتماعی از نظر قرآن ۸۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۸۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل زندگی اجتماعی از نظر قرآن ۸۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل زندگی اجتماعی از نظر قرآن ۸۸ اسلاید در PowerPoint :

۶

نقش وحی در شکوفایی جوامع انسانی

تکامل تدریجی جامعه در سایه عنایت مکتب های الهی و به ویژه
اسلام به جامعه پیدا شده است البته نموّ آماری در اثر توالد در افراد
بشر امری طبیعی است، چنان چه در حیوانات نیز چنین هست ولی
حرکت های کیفی آنان یکسان نیست. زیرا افراد جامعه گاهی در مسیر
کیفی خود به مرحله ای می رسند که فخرشان به غارتگری است. از
باب مثال قبایل عرب جاهلی در بازار عکاظ با طرح میزان غارت خود
یا نیاکان خویش فخر و مباهات می کردند و آن چه در قیصرهای روم،
کسراهای ایران، خاقان های چین و فرعون های مصر وجود داشت از
همین قبیل بود. یعنی رشد کیفی آنان بر اساس «قد افلح الیوم من
استعلی»(۱) آن که امروز برتری و غلبه یابد او پیروز است، با
شکل های گوناگون تحقق پیدا کرده بود. عرب جاهلی زمانی برای
پسر خود زن می گرفت و او را لایق تشکیل خانواده می دانست و
اقدام به انتخاب همسر برای او می کرد که او بتواند قافله ای را غارت
کند تا از این راه ارتزاق نماید و یا در تهاجم های ابتدایی خون بیگناهی
را بریزد و از این جهت یک نامور جنگی گردد.

اما پیامبر اسلام وقتی در بین آنان به رسالت مبعوث شد و با عطر
وحی آن جامعه را متحول کرد اخوت و برادری، عدالت و آزادی و
ارزش های معنوی و انسانی، ایثار و گذشت بر آن حاکم شد.

با توجه به این نکته است که می توان گفت: جامعه بشری
همانگونه که در مسائل فردی به غذا و پوشاک و مسکن نیاز دارد و
این نیاز طبیعی اوست، در مسائل جمعی نیز به تغذیه و پوشش و
اسکان نیازمند است اما در عین حال در مسائل جمعی نیازمند
راهنمایی است که او را هدایت کند تا چه کاری را انجام دهد و چه
کاری را انجام ندهد، چه اموری برای او خوب است و چه چیزهایی
برای او بد است گرچه نیاز انسان به زندگی اجتماعی او است اما
چگونه زیستن او منوط به وحی الهی است.

خواجه نصیر طوسی (ره) می فرماید: منکران خدا و پیامبر زندگی
جمعی دارند لیکن در تأمین اجتماع برین و زندگی مقبول محتاج به
هدایت آسمانی اند و به عبارت دیگر: انسان ها می توانند زندگی مادی
خود را شکل دهند و با قرارداد زندگی کنند اما زندگی سعادتمندانه
واقعی که در پرتو آن سعادت ابدی و جاودانه نیز تأمین باشد نیازمند به
هدایت انبیاء الهی است.(۲) و به عبارت دیگر چنانکه انسان در زندگی
فردی نیازمند به غذاست اما علم تغذیه و پزشکی و شعب وابسته به
آن ها وی را به کیفیت تغذیه راهنمایی می کنند تا برای زنده ماندن چه
غذاهایی را و به چه مقدار بخورند درمسائل اجتماعی نیز چگونه
زیستن انسان نیازمند به راهنما است.

شیخ بهایی در کشکول نکته ظریفی را نقل می کند وی می گوید:
«از حکیمی پرسیدند: چرا کم غذا می خورید؟ او در پاسخ گفت: گروهی
زنده اند تا غذا بخورند ولی من می خورم تا زنده بمانم و برای زنده ماندن
همین مقدار کافی است و زائد بر آن را باید حمل کنم ولی اگر به مقدار لازم
بخورم او مرا حمل می کند.» معنای این سخن آن است که آدمیان در
مقدار غذا، کیفیت آن، چگونه خوردن آن به تعلیم و راهنمایی نیازمند
است.

راه رشد جامعه از دیدگاه قرآن

قرآن کریم در زمینه رشد تدریجی جامعه
از نظر کمی و کیفی مشتمل بر آیاتی است
که مضامین آن آیات هم عهده دار و متمم
تأمین نموّ تدریجی جامعه و هم مقدمه و
سرپلی برای عنایت اسلام به مسائل
اجتماعی است.

قرآن می گوید: بشر اولی با هم زندگی
می کردند. پس از آن که در میان آنان
اختلاف ظهور کرد خدای سبحان برای حل
اختلاف آنان پیامبران را مبعوث کرد و قانون
در اختیار آن ها قرار داد تا زندگی جمعی
انسان ها را نظم و سامان بخشیده و در پرتو
حاکم شدن نظم آن را ارجمند کرد.

برای این که جامعه از جهت کمی و
کیفی رشد نماید نیازمند به هدف واحد و
اصول و مبانی و خط مشی های واحد است
تا انسان ها در پرتو آن در مسیر واحد و در
جهت هدف واحد حرکت کنند و کسی در
جهت خلاف آن حرکت نکند و اگر کسی در
مسیر خلاف حرکت کند او را برگردانند تا
هماهنگ با دیگران حرکت کند.

«کان الناس امه واحده فبعث اللّه
النبیین مبشّرین و منذرین وانزل معهم
الکتاب بالحق لیحکم بین الناس فیما
اختلفوا فیه(۳) مردم یک گروه بودند پس
خدا رسولان فرستاد که نیکان را بشارت
دهند و بدان را بترسانند و با آنان کتاب به
راستی فرستاد تا تنها دین خدا به عدالت در
موارد نزاع مردم حکم فرما باشد.

بنابراین پیام انبیاء الهی آن است که
جامعه بشری برای شکوفایی به هدف واحد
و مشترک نیازمند است و لازمه داشتن
هدف واحد اصول و مبانی واحد است و
اصول و مبانی واحد ملازم با خط مشی
است و با وحدت خط مشی فروع جزئی آن
نیز واحد خواهد بود. وقتی همه در مسیر
واحد و به سمت واحدی حرکت کنند هرکس
راه خود را می رود و سرعت مستعدان و
سبقت تیزهوشان موجب برخورد نخواهد
بود. بر همین اساس است که قرآن کریم
دستور داد به سرعت حرکت کنید «و
سارعوا الی مغفره من ربّکم»(۴) به سوی
مغفرت پروردگار خود با سرعت حرکت کنید
و در میدان خیرات از یکدیگر سبقت بگیرید،
«فاستبقوا الخیرات.»(۵)

اگر وحی و رسالت نبود جامعه نه
گسترش کمّی داشت و نه رشد کیفی، اما
رشد کمّی نداشت به این دلیل که جوامع
پیوسته گرفتار جنگ های خانمان سوز بود و
این جنگ و کشتار مجال رشد به جامعه
نمی داد راه رشد کیفی نداشت به این دلیل
است که در صورت نبود وحی و رسالت،
جوامع انسانی هدفی جز هدف حیوانی و
تأمین لذایذ و بهره مادی نمی داشت و اگر
هدف حیوانی باشد نتیجه آن محرومیت از
زندگی اصیل انسانی است.

رفع اختلافات در جوامع توسط انبیاء

قرآن کریم در آیات فراوانی به این نکته
می پردازد که با اختلاف جامعه از شکوفایی
باز می ماند و برای جلوگیری از توقف و رکود
و هدر دادن نیرو و توان باید اختلاف و نزاع
را به کناری نهاد و با اعتصام به ریسمان
الهی به رشد و شکوفایی نائل آمد. از جمله
در سوره یونس فرمود:

«و ما کان الناس الّا امه واحده فاختلفوا
و لولا کلمه سبقت من ربّک لقضی بینهم
فیما فیه یختلفون»(۶) یعنی بشرهای اولی
زندگی ساده ای داشتند. زیرا آن ها نه وسائل
صنعتی و کشتار جمعی داشتند و نه
سرمایه های سنگین و علل و عوامل آشوب
برانگیز دیگر، بلکه آن ها سالیان متمادی در
یک زندگی ساده بسر می بردند تا کم کم رشد
کردند و از صنعت و سرمایه برخوردار
گردیدند. پس از آن بود که اختلاف در میان
آنان پدید آمد و وقتی اختلاف پیدا شد
کتاب های آسمانی که حاوی مجموعه قوانین
و مقررات بود نازل گردید، تا به این اختلاف
پایان دهد و به زندگی آنان نظم و
سامان بخشد.

شایان توجه است که نازل نشدن
کتاب های آسمانی بر بشر اولیه به این معنا
نیست که آن ها بدون حجت الهی زندگی
می کردند و پیامبری در بین آنان نبود بلکه
در بین آنان پیامبری بود که آن ها را هدایت
می کرد، از این رو همیشه حجت الهی و
پیامبر در بین مردم بود تا آن ها را هدایت
کند گرچه کتاب مدوّنی در اختیار آنان نبود.
این نکته نیز قابل توجه است که کتاب در
اصطلاح قرآن کریم: مجموعه قوانینی است
که عقاید، احکام، حقوق، اخلاق و مسایل
کیفری و مانند آن را تبیین می کند. خداوند
در میان انبیاء الهی به پنج پیامبر اولوالعزم
کتاب داده است و پیامبران دیگر یا با مواعظ
و نصایح و بیان امور اخلاقی مردم را اداره
می کردند و یا حافظ شریعت یکی از انبیاء
اولوالعزم گذشته بودند گرچه برخی از بزرگان
مانند ابونصر فارابی در کتاب (المله) برای
حضرت آدم نیز کتاب قائل بوده است.

بنابراین انسان ها هیچگاه بدون حجت
الهی نبوده اند و اولین انسانی که در روی
زمین خلق شده و زندگی می کرد و نسل
فعلی به او ختم می شود ـ یعنی حضرت
آدم(ع) ـ حجت خداوند بوده است. زیرا
حجت الهی پیش از خلق است «لان الحجه
قبل الخلق»(۷) حجت خدا قبل از خلق افراد
عادی است چنانچه حجت با خلق و بعد از
خلق نیز خواهد بود از برخی روایات استفاده
می شود که قبل از آدم انسان های دیگری
بودند اما ظاهراً منقرض شدند و نسل کنونی
بشر به حضرت آدم و حوا(ع) ختم می شود و
اولین سخنی که از زمینه ثواب و گناه مطرح
شد به وسیله حضرت آدم بود که هابیل به
برادر خود گفت: انی ارید ان تبوأ باثمی و
اثمک فتکون من اصحاب النار و ذلک
جزاء الظالمین.(۸) می خواهم گناه کشتن من
و گناه مخالفت تو، هر دو به تو باز گردد تا تو
اهل آتش جهنم شوی که آن آتش جزای
ستمکاران است. از این آیه استفاده می شود
که هابیل سخن ثواب و گناه و آتش را از
زبان پدرش حضرت آدم(ع) آموخت و با
برادر خود مطرح نمود پس حجت خدا قبل از
خلق افراد عادی است در سوره مبارک هود
فرمود: ولوشاء ربّک لجعل الناس امه
واحده ولایزالون مختلفین(۹) اگر ذات
اقدس الهی می خواست مردم را با اجبار و
اضطرار یکسان قرار می داد. ولی تکامل در
آن نبود زیرا هر کس با اراده و سلیقه و نظر
خاص خود در این صراط تکامل حرکت
نمی کرد بلکه با جبر در این مسیر قرار
می گرفت اما چون انسان ها با اختیار در مسیر
تکامل حرکت می کنند بین آنان اختلاف پیدا
می شود و چون اختلاف در بین آنان به
وجود می آید ضرورت نزول کتاب مطرح
می شود.

بنابراین اصل اختلاف نظر، طرز تفکر و
تفاوت استعدادها سهم مؤثری در تکامل
بشری دارند اما کتاب الهی که جامع قوانین
مدنی، حقوقی و کیفری است از طرف خدا
نازل می شود تا مردم به اختلاف ها و نزاع ها
پایان دهند، اختلاف پسندیده و اختلاف
ناپسند.

دو نوع اختلاف در بین انسان ها قابل
مشاهده است:

۱ـ اختلاف ممدوح و پسندیده: اختلافی که
طبیعی است و مایه تکامل انسان ها است،
اختلافی که از اختلاف سلیقه ها ناشی
می شود و این اختلاف قبل از علم است اما
همین که قانون آمد و واقع روشن شد آن
اختلاف حل می شود از این رو انسان هایی
که بر اساس فطرت اولیه به قانون
علاقمندند بعد از روشن شدن حق و پذیرش
آن متحد شده و به اختلاف پایان می دهند.

۲ـ اختلاف ناپسند: برخی انسان ها بعد از
روشن شدن حق با دیگران اختلاف پیدا
می کنند این اختلاف مذموم و ناپسند است
منشأ این اختلاف نیز عالمان بی تقوا یا
سیاست بازان هوس هستند. که این
اختلاف بعد از علم و آگاهی و روشن شدن
حق است: «کان الناس امه واحده فبعث اللّه
النبیین مبشرین و منذرین و انزل معهم
الکتاب بالحق لیحکم بین الناس فیما
اختلفوا فیه و ما اختلف فیه الا الذین اوتوه
من بعد ما جائتهم البینات بغیاً بینهم»(۱۰)
مردم یک دسته بودند و تضادی در بین آنها
وجود نداشت بتدریج جوامع و طبقات پدید
آمد و اختلافات و تضادهایی در میان آنها
پیدا شد در این حال خدای سبحان پیامبران
را برانگیخت تا مردم را بشارت و بیم دهند و
کتاب آسمانی که به سوی حق دعوت می کرد
با آن ها نازل شد تا در میان مردم در آن چه
اختلاف داشتند، داوری کند افراد با ایمان در
آن اختلاف نکردند تنها گروهی از کسانی که
کتاب را دریافت داشته بودند و نشانه های
روشن به آن ها رسیده بود به خاطر انحراف
از حق و ستمگری در آن اختلاف کردند.

استاد علامه طباطبایی رضوان اللّه علیه
در تفسیر المیزان(۱۱) فرمودند: اختلاف قبل از
علم، اختلاف، فطری و ضروری و طبیعی
است و سرچشمه آن اختلاف سواد انسان ها
است که منجر به اختلاف احساسات و
ادراکات و احوال است و این اختلاف منتهی
به اختلاف اغراض و مقاصد و آمال است و
این اختلاف خود سبب اختلاف در افعال و
اعمال می شود و همین اختلاف است که
سرانجام آن، اختلال نظام اجتماع است و
برای رفع این اختلاف بشریت نیازمند به
وحی و ره آورد انبیاء است اما اختلاف
دیگری بعد از آمدن دین و کتاب پیدا
می شود که این اختلاف بعد از علم است که
آن را حاملان دین به وجود آوردند که در
واقع سرچشمه این اختلاف بغی و ستم است
نه فطرت.

گویا اختلاف ممدوح نظیر اختلاف دو
کفه ترازو است که اختلاف وزن و موزون را
نشان می کند و تلاش این است تا با توازن
دوکفه ترازو قسط و عدالت را نشان دهد و
ممکن است اختلافی بعد ازتوازن بین دو
کفه با دستکاری کم فروش و مطفف پدید
آید که ستم و تجاوز به حقوق صاحب حق
است و شخص مطفف مشمول (ویل
للمطففین) می شود و چاه ویل را به جان
می خرد. و چون اختلاف در دین ریشه در
بغی و ستمگری و هوا و هوس عالمان و
سیاست بازان دارد، کتاب هایی که در زمینه
ملل و نحل نوشته شده دارای دو بخش
است. یک بخش آن عهده تبیین ملل است
که انبیاء از آدم(ع) تا خاتم آن را آوردند و
بخش دیگر مشتمل بر نحل و متحولات
است که آگاهان جامعه و علماء سوء در برابر
انبیاء برساختند و علماء سوء برای این که در
تحکیم متحولات خود موفق گردند با
طاغیان عصر خود ساختند تا از آن ها به
عنوان بازوان اجرایی خود بهره ببرند. از این
رو ملاحظه می شود که در طول تاریخ آمار
متنبیان یعنی کسانی که بدروغ ادعای نبوت
کرده اند کمتر از سلسله انبیاء نبودند.

حل اختلاف غایت و فایده بعثت

انبیاء

حل اختلاف مردم و ایجاد وحدت گاه به
صورت فایده بر انگیختن انبیاء و نزول
کتاب های آسمانی مطرح می شود و گاه به
صورت فایده و غایت بعثت آنان و نزول
کتاب های آسمانی ذکر می شود.

برخی آیات قرآن به این مسئله
می پردازد که کتاب الهی برای داوری در
اختلاف هاست «و ماانزلنا علیک الکتاب
الّا لتبیّن لهم الذی اختلفوا فیه و هدیً و
رحمه لقوم یؤمنون»(۱۲) ما قرآن را فقط
برای این منظور نازل کردیم که تو موارد
اختلاف آن ها را تبیین کنی تا حق برای آن
از باطل تمایز پیدا کند و به مقتضای آیه «قد
تبیّن الرشد من الغیّ»(۱۳) هدایت از ضلالت
تبیّن یابد و افراد جامعه بتوانند در بین آراء
گوناگون اعتقادی، اخلاقی، اجتماعی و
اقتصادی و سیاسی موجود در جامعه، حق را
بیابند و بگروند که در این صورت پیامبر
بمانند قاضی عادل و معصوم و کتاب
آسمانی کتاب قانون و عدالت خواهد بود و
آراء مختلف بمنزله طرفین دعوا است که
گاهی هر دو حق می گویند. داوری وحی به
این است که شما م