پاورپوینت کامل اهل بیت(ع) و بهترین شیوه تبلیغ ۶۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اهل بیت(ع) و بهترین شیوه تبلیغ ۶۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اهل بیت(ع) و بهترین شیوه تبلیغ ۶۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اهل بیت(ع) و بهترین شیوه تبلیغ ۶۴ اسلاید در PowerPoint :

۱۰

تفسیر فراز «والدعوه الحسنی» می پردازیم.

سلام بر شما امامان که بهترین شیوه
دعوت به خداوند را برگزیدید «والدعوه
الحسنی» و آنرا آموختید. سخن اینست که
شیوه تبلیغ و دعوت امامان چه بود؟

امامان(ع) در دعوت مردم به خداوند از
چه ابزاری استفاده و چه روشی را به کار
می گرفتند؟

این واقعیتی است که در موفقیت تبلیغ
چند عنصر است که نقش اساسی دارد:
۱ـ عنصر پیام و جاذبیت آن ۲ـ عنصر پیام
آور و ویژگیهای جذّاب او ۳ـ ابزار پیام رسانی
۴ـ شیوه ابلاغ پیام. بحث جامع در زمینه
تبلیغ و عوامل موفقیت در آن در گرو بحث
از چهار موضوع فوق است لکن در این مقاله
با الهام از سیره امامان تنها به بحث پیرامون
موضوع چهارم می پردازیم و به اختصار به
سه مطلب پیرامون بهترین شیوه ابلاغ پیام
با الهام از سیره پیامبر(ص) و امامان(ع)
می پردازیم:

۱ـ تبلیغ عملی

مؤثرترین روش امامان در عرصه تبلیغ،
تبلیغ عملی بود. یعنی خود تجسم عالی
ارزشهای انسانی که همان ارزشهای قرآنی
است بودند. قرآن کریم آنان را که از خوبیها
می گویند اما خود عامل به آن نیستند مورد
نکوهش قرار می دهد:

«اتأمرون الناس بالبرو تنسون انفسکم
و انتم تتلون الکتاب افلا تعقلون؛(۱) آیا
مردم را به نیکی دعوت می کنید( و آنها را
دعوت به ایمان به پیامبری می کنید که
صفات او آشکارا در تورات آمده) اما خودتان
را فراموش می نمائید با اینکه شما خودتان
کتاب آسمانی را می خوانید، آیا هیچ فکر
نمی کنید».

«یا ایها الّذین آمنوا لم تقولون مالا
تفعلون کبر مقتا عند اللّه ان تقولوا ما لا
تفعلون؛(۲) ای کسانی که ایمان آورده اید چرا
چیزی را که انجام نمی دهید به مردم
می گوئید در نزد خداوند مبغوض و گناه بزرگ
است که کاری را که خود انجام نمی دهید به
دیگران بگوئید».

از نگاه اهل بیت(ع) عالِم واقعی آن کس
است که علمش همراه با عمل باشد، امام
صادق(ع) فرمود: «العالم من صدّق فعله
قوله و من لم یصدّق فعله قوله فلیس
بعالم؛(۳) “عالم” کسی است که رفتار او
گفتارش را تصدیق کند و هر کس که کردار او
سخن وی را تصدیق نکند و عمل او بر
خلاف گفته اش باشد عالم نخواهد بود.

بیشترین سفارش امامان “در عرصه
تبلیغ دین” دعوت به تبلیغ عملی بوده است
حضرت امام علی(ع) فرمود: «من نصب
نفسه للناس اماما فلیبدأ بتعلیم نفسه قبل
تعلیم غیره ولیکن تأدیبه بسیرته قبل
تأدیبه بلسانه و معلم بنفسه و مؤدبها احق
بالاجلال من معلم الناس و مؤدبهم ؛(۴) هر
کس خویش را پیشوای دیگران قرار دهد
اصلاح خویش را بر اصلاح دیگران مقدم
بدارد و پیش از آنکه مردم را با زبان خود
تبلیغ کند با سیرت و رفتار خود دعوت کند و
کسی که معلم و ادب کننده خویشتن است به
احترام سزاوارتر است از کسی که معلم و
مربی مردم است».

در روایتی از حضرت امام صادق (ع)
رسیده است:

«کونوا دعاه الناس باعمالکم و
لاتکونوا دعاه الناس بالسنتکم؛(۵) مردم را
با عمل خود به نیکیها دعوت کنید نه با زبان
خود». تأثیر عمیق “دعوت عملی” از اینجا
سرچشمه می گیرد که هرگاه شنونده بداند
گوینده از صمیم جان سخن می گوید و به
گفته خودش صددرصد ایمان دارد گوش
جان خود را بروی سخنانش می گشاید و
سخن کز دل برآید لاجرم بر دل نشیند.

حضرت امیرمؤمنان امام علی(ع) فرمود:
«انّ الوعظ الّذی لایمجّه سمع ولایعد له
نفع ماسکت عنه لسان القول و نطق به
لسان الفعل؛(۶) براستی آن پندی که بر هیچ
گوشی سنگینی نمی کند و هیچ نفعی با آن
برابری نمی نماید آن است که زبان از گفتار
خاموش و به آن زبان کردار گویا باشد» و در
سخنی دیگر فرمود: «لاتکن ممن…یبالغ
فی الموعظه ولایتّعظ فهو بالقول مدلّ و
من العمل مقل ینافس فیما یفنی و یسامح
فیما یبقی…؛(۷) از آنان مباش که…موعظه
بسیار می کند اما خود موعظه نمی پذیرد
سخن بسیار می گوید اما عمل کم می کند
برای دنیای فانی کوشش فراوان دارد ولی
برای آخرت ماندگار مسامحه می کند».

نیز فرمود: «احمق الناس من انکر علی
غیره رذیله و هو مقیم علیها؛(۸) کم
عقل ترین مردم کسی است که بر غیر خود
صفت رذل و پستی را زشت شمارد و خود بر
آن ایستادگی داشته و دارای آن صفت
باشد»، نیز حضرت این را شدیدترین نفاق
می داند که انسان مردم را امر به طاعت کند
اما خود اهل آن نباشد و آنها را نهی از
معصیت نماید و خود آنرا ترک نکند.(۹)

بدون تردید از عوامل عمده موفقیّت
پیامبر(ص) و امامان(ع) در نشر مکتب رفتار
عملی آنها بوده است.

رفتار عملی پیامبر اکرم(ص)

«خلق عظیم نبوی» تأثیری اساسی در
جذب دلهای آماده به سوی مکتب داشت:
«و انک لعلی خلق عظیم» (سوره قلم، آیه۴)
و تو بر اخلاق عظیم و برجسته ای هستی.
این رفتار بود که دشمنان کینه توز را تبدیل
به دوستان صمیمی و دوستان را عاشق
بی قرار حضرت می ساخت، رفتار مردمی
حضرت، تواضع آن جناب، احترام و محبت
حضرت به همگان بویژه کودکان، امتیاز ویژه
برای خود قائل نبودن، رفتار انسانی با
خانواده، زهد و پارسائی، استقامت و… جلوه
هائی از رفتار عالی این معجزه بزرگ اخلاق
است. در حدیثی از حضرت امام حسین بن
علی(ع) آمده است که: از پدرم امیرمؤمنان
علی(ع) درباره ویژگیهای زندگی پیامبر(ص)
و اخلاق او سؤال کردم، حضرت پاسخی
مبسوط داد در بخشی از آن آمده است:
«رفتار پیامبر(ص) با همنشینانش چنین بود که
دائماً خوشرو و خندان و سهل الخلق و ملایم
بود، هرگز خشن و سنگدل و پرخاشگر و بد زبان
و عیب جو و اهل تملّق نبود. هیچکس از او
مأیوس نمی شد و هرکس به در خانه او می آمد
نومید باز نمی گشت سه چیز را از خود رها کرده
بود: مجادله در سخن، پرگوئی، دخالت در کاری
که به او مربوط نبود و سه چیز را در مورد مردم
رها کرده بود: کسی را مذمت نمی کرد، سرزنش
نمی فرمود و از لغزشها و عیوب پنهانی مردم
جستجو نمی کرد. هرگز سخنی نمی گفت مگر در
اموری که ثواب الهی را امید داشت و در موقع
سخن گفتن به قدری نافذ الکلمه بود که همه
سکوت اختیار می کردند و تکان نمی خوردند و به
هنگامی که ساکت می شد آنها به سخن در
می آمدند، اما نزد او هرگز نزاع و مجادله
نمی کردند… هرگاه فرد غریب و ناآگاهی با
خشونت سخن می گفت و درخواستی می کرد
تحمّل می نمود و به یارانش می فرمود: هرگاه
کسی را دیدید که حاجتی دارد به او عطا کنید و
هرگز کلام کسی را قطع نمی کرد تا سخنش
پایان گیرد».(۱۰)

آری آن کس بعثتش برای آن است که
فضائل اخلاقی را تکمیل کند «انما بعثت
لاتمم مکارم الاخلاق».

خود باید در قلّه اخلاق نشسته باشد و
این چنین بود که دلها را کانون محبت خود
ساخت و میلیونها دل را از این رهگذر با خدا
آشتی داد.

رفتار عملی امیرمؤمنان علی(ع)

همان را که در پیامبر دیدیم در جانشین
بحق حضرت، امیرمؤمنان علی(ع) و
فرزندان گرامش بود. آنان نیز تجلّی خلق
عظیم بودند. آنان نیز با رفتار عملی خود
بهترین دعوتگر به اسلام بودند. حضرت
امیرالمؤمنین علی(ع) فرمود:

«ایها الناس انی والله ما احثکم علی
طاعه الّا و اسبقکم الیها و انهاکم عن
معصیه الّا واتناهی قبلکم عنها؛(۱۱) ای مردم
به خدا سوگند شما را به هیچ طاعتی تشویق
نمی کنم مگر آنکه قبلاً خودم آنرا انجام
می دهم و از هیچ کار خلافی شما را باز
نمی دارم مگر آنکه پیش از شما از آن دوری
می نمایم».

و خود با این روش عملی بستر هدایت
بسیاری را فراهم کرد. در روایتی آمده که
حضرت امام صادق(ع) از پدران بزرگوارش
روایت کرده که: حضرت امیرمؤمنان علی (ع)
با کافری ذمی (کافری که با قرار داد ذمه در
پناه اسلام زندگی می کرد) همراه شد او به
حضرت گفت: بنده خدا! مقصدت کجاست؟
حضرت فرمود: کوفه، وقتی سر دوراهی
رسیدند و مرد ذمی جدا شد امیرمؤمنان او را
بدرقه کرده قدری از راه با او همراهی کرد
مرد ذمی گفت مگر نمی خواستی به کوفه
بروی؟ حضرت فرمود: آری. پرسید پس چرا
به راه خودت نمی روی؟ حضرت فرمود:
پیامبر ما دستور داده که به هنگام خداحافظی
همراهی با دیگری قدری او را بدرقه کند،
ذمی گفت: براستی پیامبرتان چنین گفته
است؟ امیرمؤمنان فرمود: آری ذمی گفت:
همین راز جاذبه دعوت اوست، اینک من ترا
شاهد می گیرم که دینت را برگزیدم و به
هنگامی که شناخت او امیرمؤمنین است (و
در این جایگاه رفیع این رفتار را دارد) رسماً
مسلمان شد.(۱۲)

نیز در روایتی آمده است که روزی
امیرمؤمنان علی (ع) فرمود: مردم! از من
بپرسید که در همه زمینه ها غیر عرش (که
اختصاص به خدا دارد) پاسخگویم بعد از من
هرکس این سخن را بگوید یا جاهل است یا
دروغگو، ناگاه مردی که به نظر می رسد از
یهودی های عرب بود برخاست و اهانت آمیز
به مولی گفت: ای کسی که ادعای چیزی
می کنی که نمی دانی!! و چیزی را به عهده
می گیری که عمقش را نمی فهمی! من سؤال
دارم، پاسخگوی! اصحاب مولی علی(ع)
بسیار ناراحت شدند و تصمیم گرفتند این بی
ادب را تأدیب کنند، مولی نهیبشان کرد
فرمود: رهایش کنید عجله نکنید که با تندی
حجج الهی برپا نشده و براهین خداوند غالب
نمی گردد، آنگاه رو به پیرمرد کرد و فرمود:
هرچه می خواهی بپرس و هرچه را در دل
داری ابراز کن!! او سؤالاتش را پرسید وقتی
مولی به همه سؤالاتش پاسخ داد سری
تکان داد و مسلمان شد و از ارادتمندان ویژه
حضرت شد.(۱۳) این یعنی دعوت عملی به
دین!! پاسخگوئی به شبهات و جلوگیری از
تندرویها.

در سیره امام حسن و امام حسین(ع) و
نیز سایر امامان از این نمونه برخوردهای
عملی هدایت گر فراوان داریم که به جهت
اختصار از ذکر آنها صرف نظر می کنیم.

۲ـ برخورد مؤدبانه

رعایت ادب و احترام با همه مردم از
عوامل جاذبه ساز دعوت است در روایات
«ادب» را با بهترین تعابیر ستوده اند:

امیر مؤمنان علی (ع) فرمود: «الادب
کمال الرجل؛(۱۴) کمال انسان به ادب اوست»
و نیز فرمود: «الادب احسن سجّیه؛(۱۵) ادب
بهترین خلق و خوی است»، نیز فرمود: «ان
الناس الی صالح الادب احوج منهم الی
الفضه و الذهب»(۱۶) مردم بیش از آن که نیاز
به به طلا و نقره (اقتصاد آباد) داشته باشند
به ادب صحیح نیازمندند.

نیز فرمود: «لازینه کالآداب(۱۷)؛ زینتی
برای انسان همانند آداب نیست».

امام صادق (ع) فرمود: «خمس من لم
تکن فیه لم یکن فیه کثیر مستمتع قیل و
ما