پاورپوینت کامل بعثت از دیدگاه علی (ع) ۴۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بعثت از دیدگاه علی (ع) ۴۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بعثت از دیدگاه علی (ع) ۴۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بعثت از دیدگاه علی (ع) ۴۵ اسلاید در PowerPoint :

ماه رجب را ماه اعیاد باید نامید. درنخستین روز آن، مدینه پیامبر شاهد ولادت با سعادت امام محمد باقر سلام الله علیه در سال
۵۷ هجری بود.

دومین روز آن به روایتی فرخنده زادروز امام هادی (ع) است.و طبق روایتی دهمین روز ماه رجب،ولادت سراسر نور امام محمد
جواد علیه الصلاه و السلام است.و می توان گفت درخشنده ترین روزهای این ماه پر برکت سیزدهم رجب است که نور تابان علی از
درون خانه خاص خدا، سرزمین بطحا را روشن و پر فروغ ساخت و همانا در روز بیست و هفتم این ماه مبارک استاد بزرگ بشریت و
اشرف کائنات و برترین انسان کامل، به پیامبری و نبوت برانگیخته شد. آن هم در چنان محیط خشن و سرتاپا وحشیگری که
سنگدلان جاهلیت، با پنجه های درشت خود، پاره های تنشان را زنده به گور می کردند و از منش های انسانی هیچ بهره ای نبرده
بودند.

در چنان روزگاران سیاهی که اندیشه های مردم نادان به پائین ترین سطح خود تنزل کرده بود و به جای تفکر و اندیشه، خیال و
وهم حکمفرما بود، به جای پرستش خالق یکتا، از خاک و شن و یا از خرما بتهای بی جان و خرد با دست خود می ساختند و در
برابرش تعظیم کرده، خم و راست می شدند، در آن دوران انحطاط اخلاقی که تاریخ مانندش را سراغ ندارد، چنان باغبانی به عالم
وجود پای نهاد که خس و خاشاک را مبدل به گلهائی لطیف و میوه هائی شیرین کرد و خارهای دست و پا گیر را با سلاح ایمان و
توکل از میان برداشت و به جای آنها درختانی سرسبز کاشت که ریشه هایش در اعماق زمین دوانیده و شاخه هایش سر به فلک
کشیده «اصلها ثابت و فرعها فی السماء» رسول الله چنان درس رحمت و مهری به آنان آموخت که همان عربهای بیابانی سنگدل
وقتی برای فتح مصر وارد آن دیار شدند، در خیابان خیمه زدند (همان جائی که اکنون فسطاط نام دارد) و پس از چند روز
استراحت،هنگامی که خواستند به سوی آبادیهای مصر حرکت کنند، دیدند در یکی از چادرهای صحرائی، کبوتری لانه گرفته و در
آشیانه اش تخم گذاری کرده، به فرمانده سپاه مسلمین مراجعه کردند، او اجازه نداد خیمه را بر سر لانه کبوتری که به آنجا پناه
آورده، ویران کنند.

و بدینسان پیامبر اینچنین خارها را به گل تبدیل کرد از بعثت پیامبر و این راز آفرینش و واسطه وجوب و امکان و انسان کامل چه
بگوئیم و چه بنویسیم که هرچه در لابلای ۳۲ حرف ابجدی می نگریم، واژه ای را نمی توان یافت که آن را بشناساند و یا به زبان آشنا
ترجمه کند جز از زبان کسی که در دامان محمد صلی الله علیه و آله تربیت یافته و در آغوش او درس جاودانه بودن را آموخته و به
قول خود رسول الله جز او و خدایش کسی او را نشناخته، علی باید بعثت پیامبر را بیان کند، همو که کعبه آمال عارفان و قبله
پارسایان است، فاتح اقلیم عشق و مصباح جمال ازلی، که کوکب دری وجودش از درون مقدس ترین نقطه روی زمین، خانه خدا و
کعبه ناسکان، بر جهان مادی تابید تا معنویت را در سراسر گیتی بگستراند و جهانیان را به عبادت خدای کعبه و اطاعت رسول
خدا دعوت نماید و بیرق های گمراهی و جهالت را از فراز خانه بلند خدا به حضیض اسفل السافلین افکند و رایت سبز هدایت را
برافرازد که راهبرش و برادرش رسول الله فرمود: «لاعطین الرایه غدا رجلا یحب الله و رسوله و یحبه الله و رسوله کرار غیر فرار» و
اینسان علی با برق ذوالفقارش قلب بت پرستان تاریخ را تا قیام قیامت به لرزه درآورد و خروش رعدآسای شمشیرآخته اش، هراس و
رعب را در دل دشمنان خدا و دشمنان رسول خدا انداخت تا آنجا که هنوز نام نامی و اسم گرامیش مایه امید و نوید دوستان و
پیروانش می باشد، چنانکه مایه رعب و وحشت اعداء و دشمنانش است. از مطلب دور نشویم، و فراز سخن را به نخستین استاد
سخن و فصاحت بسپاریم که او خود، بعثت رسول الله را توضیح دهد و از سخنان گرم و دلنشینش دوستان و محبانش را شاد سازد
که سخن معشوق چه دلربا و شیرین است.

وانگهی علی آینه تمام نمای محمد است که تمام اشعه تابناک علم و عمل و اخلاق و منش پیامبر در وجودش کاملا منعکس شده
است. (۱)

۱ – «و اشهد ان محمدا عبده و رسوله، ابتعثه و الناس یضربون فی غمره، و یموجون فی حیره، قد قادتهم ازمه الحین، و استغلقت
علی افئدتهم اقفال الرین » و گواهی می دهم که محمد، بنده و فرستاده او است، او را در حالی برانگیخت که مردم در گرداب جهل
فرو رفته بودند و در گمراهی و سردرگمی غوطه ور بودند.

خداوند در حالی رسولش را مبعوث کرد که مردم از شدت جهل و نادانی در گردابی از گرفتاریها و بدبختی ها به سر می بردند، در
حیرت و سردرگمی غرق شده بودند. از سویی جهالت و گمراهی آنان را احاطه کرده و از سویی دیگر جنگ ها و حق کشی ها
زندگی را بر آنان تلخ کرده بود.

در تاریخ بسیار دیده شده که همین جاهلان تند خوی بر سر یک مد طعام، سالهای متمادی به جنگ و خونریزی می پرداختند و با
بهانه ای سست و واهی، دو طایفه بزرگ روبروی یکدیگر صف آرایی می کردند و آنقدر کشتار و خونریزی زیاد می شد تا آنکه از جنگ
خسته شوند و دست از کارزار بردارند! حضرت امیر(ع) مردم آن دوران را به شترهایی تشبیه کرده است که افسارشان در دست
دیگران است و آنان را به کشتارگاه می کشانند، زیرا هیچ فسادی در جهان مادی زیانبارتر از گمراهی و جهالت نیست و حضرت
ادامه می دهد که بر دلهای تاریکشان چنان قفلی از زنگار گناه و گمراهی زده شده بود که راه حق را هرگز نمی یافتند تا جایی که
فطرت انسانی خویش را نیز از یاد برده بودند، در چنین اوضاع و احوالی لازم بود که خداوند به حسب لطفش، رسولی را بفرستد تا
مردم را به فطرت اولیه خود بازگرداند و آنان را از منجلاب گرفتاریها و جهالت ها برهاند و پرده را از جلوی دیدگانشان بردارد و راه
مستقیم خدا را به آنان بنمایاند.

۲- «ارسله علی حین فتره من الرسل و طول هجعه من الامم، و اعتزام من الفتن و انتشار من الامور، و تلظ من الحروب و الدنیا
کاسفه النور ظاهره الغرور، علی حین اصفرار من ورقها و ایاس من ثمرها، و اغورار من مائها.

قد درست منار الهدی، و ظهرت اعلام الردی، فهی متجهمه لاهلها عابسه فی وجه طالبها، ثمرها الفتنه و طعامها الجیفه و شعارها
الخوف و دثارها السیف »

(خطبه ۸۹ نهج البلاغه)

پیامبرش را هنگامی به سوی مردم فرستاد که دیگر پیامبران نبودند و مردم در خوابی دراز می غنودند.

اسب فتنه در جولان،کارها پریشان، آتش جنگها فروزان ،جهان تیره و تار، فریب دنیا بر همگان چیره، باغ آن افسرده، برگ آن
پژمرده، از میوه اش نومید، آبش در دل زمین ناپدید، نشانه های رستگاری ناپیدا، علامتهای گمراهی نمایان، دنیا با مردم خود
ناخوش روی و با خواهنده خویش ترشروی، بارش محنت و آزار و خوردنیهای دنیا مردار، درونش بیم و خوف و بیرونش شمشیر
آخته.

دراین فراز حضرت امیر (ع) وضعیت بسیار هولناک و تاریک آن روزگار جاهلی را ترسیم می کند که مردم عبرت بگیرند و از خود
وی که جانشین پیامبر است فاصله نگیرند ولی چه باید کرد ؟ با اینکه چند صباحی از رحلت پیامبر نگذشته بود جاهلیت به آن
مردم بازگشت و بسیاری علی را رها کردند و به سوی دیگران شتافتند.

علی (ع) آنها را یادآوری می کند که شما در چنان وضعیت فلاکت باری به سر می بردید ولی پیامبر شما