پاورپوینت کامل اتحاد عامل پیشرفت و اختلاف عامل انحطاط ۶۳ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اتحاد عامل پیشرفت و اختلاف عامل انحطاط ۶۳ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اتحاد عامل پیشرفت و اختلاف عامل انحطاط ۶۳ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اتحاد عامل پیشرفت و اختلاف عامل انحطاط ۶۳ اسلاید در PowerPoint :

۶

آیت اللّه جوادی آملی

در بینش توحیدی و جهان بینی
اسلامی همه جهان و پدیده هایش از جمله
عزت و ذلت و قدرت جوامع و پیشرفت و
انحطاط آن ها در دست خدای سبحان است
و مؤثّر واقعی و حقیقی اوست. اما سنت
خداوند چنین است که افراد و جوامع را بر
اساس سعی و تلاش و اعمال اختیاری
خودشان به نتیجه ای برساند. اگر زمینه های
تکامل و معیارها و عوامل تعالی و پیشرفت
را در خود ایجاد کنند به رشد و تعالی و
پیشرفت نائل می شوند و اگر عوامل و
معیارهای انحطاط و ذلت در آن ها موجود
باشد دچار خواری و سقوط می گردند این
مطلب به صورت یک قاعده کلی در سوره
مبارکه رعد مطرح شده است «انّ اللّه لا یغیّر
ما بقوم حتی یغیّروا ما بانفسهم ؛(۱)همانا
خداوند سرنوشت مردمی را تغییر نمی دهد،
جز آن که آنان در خویشتن تغییر و تحولی
بوجود آورند.»

همین سنت همیشگی الهی و قانون
فراگیر درباره اقوام و ملت ها را در سوره انفال
در ضمن آیات مربوط به جنگ و شکستی
که مشرکین دچار آن شده اند از راه تشبیه
سرنوشت آن ها به سرنوشت آل فرعون
مطرح می سازد و می فرماید: «کدأب آل
فرعون و الذین من قبلهم کفروا بآیات اللّه
فاخذهم اللّه بذنوبهم انّ اللّه قوی شدید
العذاب، ذلک بان اللّه لم یک مغیّراً نعمه
انعمها علی قوم حتی یغیّروا ما بانفسهم
کدآب آل فرعون و الذین من قبلهم
فاهلکناهم بذنوبهم و اغرقنا آل فرعون و
کل کانوا ظالمین ؛(۲) چگونگی حال قریش
همانند دودمان فرعون و آن ها که پیش از
آن ها بودند، می باشد آنان که به آیات خدا
کفر ورزیدند، سپس خدا آن ها را به
گناهانشان گرفت زیرا خداوند قوی و با
قدرت و کیفر او شدید و سخت است. این ها
به خاطر آن است که خدای سبحان هر
نعمت و موهبتی را به قوم و ملتی ببخشد
هیچ گاه آن را دگرگون نمی سازد مگر آن که
خود آن ملت دگرگون شوند و تغییر یابند و
در خود تحول ایجاد کنند همچون حالت
فرعونیان و اقوام پیشین که آیات
پروردگارشان را تکذیب کردند، سپس ما هم
به خاطر گناهانشان هلاکشان کردیم و
فرعونیان را در امواج غرق ساختیم و تمام
این اقوام و افرادشان ظالم و ستمگر بودند.»

با مطالعه در تاریخ اقوام وملت ها دریافت
می شود که جوامعی آخرین ترقی را طی کرده
و دسته ای به پایین ترین مرحله انحطاط
رسیدند و جوامعی روزی دچار ضعف و عقب
ماندگی بود اما روز دیگر عزیز و قدرتمند
شده و پیشرفت کرده اند و جوامعی به عکس
از عالی ترین مرحله تمدن و پیشرفت گرفتار
خواری و ذلت شدند. اما انسان هایی که به
خوبی از عهده تحلیل این حوادث برنمی
آیند علل و عوامل پیشرفت ها یا انحطاط را
گاهی به عوامل موهوم و خرافی مانند
شانس و طالع و اقبال نسبت می دهند و
عده ای آن را معلول قضا و قدر می دانند و
عده ای نیز آن را توطئه بیگانگان به حساب
می آورند ولی هیچکدام علل واقعی این
حوادث را درک نمی کنند.

قرآن کریم می فرماید: به جای نسبت
دادن این حوادث و فراز و نشیب ها به علل
موهوم و خیالی یا قضا و قدر یا توطئه
بیگانگان و مانند آن، عامل اصلی آن را در
وجود خود و در فکر و روحیه و اخلاق و
نظام اجتماعی خود جستجو کنید و به ایثار
ملت هایی که فکر و اندیشه خود را به کار
می گیرند، دست برادری و اتحاد بهم
می دهند و از تصمیم جدی و سعی تلاش
بهره مندند و به ایثار و فداکاری می پردازند و
به جهاد و مبارزه با موانع بپامی خیزند به
قطع پیروز می شوند و در مقابل اگر از علم و
دانش و تلاش و کوشش بی بهره باشند و در
شرایط حساس اصل ایثار و فداکاری و
مبارزه نباشند و گرفتار اختلاف و پراکندگی یا
تنبلی و سهل انگاری و مانند آن باشند،
دچار سقوط و انحطاط می شوند.

مرحوم علامه طباطبایی در ذیل آیه
سوره رعد نوشتند: خدای سبحان چنین
حکم رانده و حکمش را حتمی کرده که
نعمت ها و موهبت هایی که به انسان
می دهد، مربوط به حالات نفسانی خود
انسان می باشد که اگر آن حالات موافق با
فطرتش جریان یافت آن نعمت ها و
موهبت ها هم جریان خواهد داشت، از باب
مثال اگر مردمی به خاطر استقامت
فطرتشان به خدا ایمان آورده و عمل صالح
انجام دهند، به دنبال آن نعمت های دنیا و
آخرت به سویشان سرازیر می شود، چنان که
فرمود: «ولو انّ اهل القری آمنوا و اتّقوا
لفتحنا علیهم برکات من السّماء و
الارض؛(۳) اگر مردم شهر و دیار همگی
ایمان آورده و پرهیزکار می شدند همانا
درهای برکات آسمان و زمین را بر روی
آن ها می گشودیم و مادامی که آن حالت در
دل های آنان دوام داشته باشد.»این وضع از
ناحیه خدا دوام می یابد و هر وقت که ایشان
حال خود را تغییر دادند، خداوند وضع رفتار
خود را عوض می کند و نعمت رابه نقمت
مبدّل می سازد.(۴)

به عبارت دیگر: این اصل قرآنی که یکی
از مهمترین برنامه های اجتماعی اسلام را
بیان می کند، به ما می گوید: هرگونه
دگرگونی بیرونی متکی به تغییرات و
دگرگونی درونی ملت ها و اقوام است و هر
گونه پیروزی و شکستی که به قومی می رسد
از همین جا سرچشمه می گیرد.

بنابراین اگر جامعه ای دچار انحطاط و
ناکامی گردیده باید به انقلاب درونی دست
زد و فکر و ایمان و اخلاق را دگرگون ساخت
تا با مطالعه در خود نقاط ضعف های خود
رابشناسد و با تلاش در جهت رفع آن، زمینه
را برای پیشرفت و پیروزی فراهم سازند.

اگر رهبران فکری جامعه بر اساس این
اصل جامعه را رهبری کنند و در جامعه
تحول ایجاد کنند شاهد پیروزی و موفقیت
خواهند بود.

تاریخ بشر شواهد فراوانی با توجه به این
اصل اساسی و جاودانی در خود دارد که اهل
مطالعه می توانند با مطالعه تاریخ، آن را
بیابند.

با توجه به این اصل انسان ها باید عوامل
پیشرفت و انحطاط را شناخته و با استفاده از
عوامل پیشرفت، در جهت تکامل گام بردارند
و با ترک عوامل انحطاط از سقوط و تباهی
جلوگیری کنند، در ادامه یکی از عوامل یعنی
اتحاد و اختلاف مورد بررسی قرار می گیرد.

اتحاد عامل پیشرفت

یکی از عوامل پیشرفت جامعه اتحاد و
انسجام افراد جامعه و هماهنگی آنان با
مسئولان آن جامعه است. جامعه ای که افراد
با هم متحد و هماهنگ باشند در پیشرفت
موفقند، تجربه نشان می دهد ملتی که از
ویژگی اتحاد برخوردار باشند پیشرفت
می کنند علاوه بر آن اصل مسئله از امور
بدیهی و روشن است اما سخن در این است
که چگونه در جامعه ای اتحاد و هماهنگی
تحقق پیدا می کند آیا اتحاد و هماهنگی از
راه انعقاد قرارداد توسط دولتمردان ایجاد
می شود. آیا تنها با انعقاد قرارداد می توان
دل ها را بهم ارتباط داد و بهم نزدیک ساخت
با این که تجربه نشان داد بسیاری از
دولتمردان قرارداد حسن تفاهم امضاء
می کنند ولی هنوز مرکب آن خشک نشده
گرفتار جنگ و ستیزه می شوند، روشن می شود
تنها با قرارداد نمی توان به این حقیقت دست
یافت، حال این سؤال مطرح می شود که از
چه راهی می توان دل ها را به هم نزدیک
کرد تا انسجام و اتحاد در جامعه استقرار پیدا
کند. سخن قرآن در این رابطه چیست؟

باید گفت از منظر قرآن کریم هماهنگی
و اتحاد در سایه اعتصام به حبل الهی که
نتیجه آن پیوند قلب هاست تحقق پیدا
می کند و آن که دل ها را بهم پیوند می دهد
خدای سبحان است در سوره مبارکه آل
عمران خطاب به مؤمنان فرمود: «و
اعتصموا بحبل اللّه جمیعاً و لا تفرّقوا و
اذکروا نعمه اللّه علیکم اذکنتم اعداء فالّف
بین قلوبکم فاصبحتم بنعمته اخواناً؛(۵)
همگی به ریسمان خدا (قرآن و اسلام)
چنگ بزنید و پراکنده نشوید و نعمت بزرگ
خدا بیاد آورید که چگونه دشمن یکدیگر
بودید و او در میان دل های شما الفت ایجاد
کرد و به برکت این نعمت برادر شدید.»

در این آیه به نعمت بزرگ اتحاد و
برادری اشاره شده و مسلمانان را به تفکر
وادار می کند که اگر چه ملتی در یک زمانی با
هم دشمن بودند اما در پرتو ایمان و اسلام با
هم برادر شدند و با یگانگی در کنار هم
زندگی می کردند.

نکته جالب توجه این که تألیف قلوب و
پیوند دل ها به خدای سبحان نسبت داده
شده است و این نشان می دهد که از طریق
عادی ومعمولی نمی توان ملت پراکنده و
کینه توز را به ملتی متحد و برادر تبدیل کرد
جز این که خدای سبحان در آن ها تحول
ایجاد کرده و آن ها را بهم متحد سازد.

در سوره انفال نیز فرمود: «و الّف بین
قلوبهم لوانفقت ما فی الارض جمیعاً ما
الّفت بین قلوبهم و لکنّ اللّه الّف بینهم انه
عزیز حکیم؛(۶) و در میان دل های آن ها
الفت ایجاد نمود، اگر تمام آن چه روی زمین
است صرف می کردی که در میان دل های
آن ها الفت ایجاد کنی نمی توانستی ولی
خدای سبحان در میان ان ها الفت ایجاد کرد،
او توانا و حکیم است.»

از این آیه استفاده می شود که الفت و
پیوند بین دل را خدای متعال ایجاد می کند و
از طرق مادی و عادی نمی توان چنین الفتی
ایجاد کرد.

کسانی که با عصر جاهلیت آشنا هستند
می دانند در آن زمان مردمان گرفتار
عداوت ها و کینه توزی ها بودند که پیوسته
درصدد انتقام گرفتن از یکدیگر بودند و آتش
جنگ و ستیز با کمترین بهانه در میان آنان
شعله ور می شد اما آمدن اسلام در بین آنان
انقلاب و دگرگونی در افکار اندیشه ها و
جان های آن ها ایجاد نمود که در نتیجه
شخصیت آن ها دگرگون شده و طرز تفکر
آن ها عوض شده است به گونه ای که اعمال
گذشته در نظر آنان پست و ناچیز جلوه
می کرد زیرا توحید واقعی و ایمان در نظر
آنان ارزش اساسی محسوب می شد.

و به عبارت دیگر: پذیرش یک دین و
ایمان و اعتقاد به خدا و قیامت و وحی
می تواند عامل اتحاد باشد. اگر انسانی معتقد
باشد خدایی است که همه جا مشهود انسان
هاست و این خدا به همه خاطرات، آگاه است
و از ثبت ها نیز آگاهی دارد و این ثبت ها و
ضمائر و خاطرات در روزی که نهان ها آشکار
می شود ظهور می کند این انسان دچار کینه و
عداوت و دشمنی نمی شود و اهل نیرنگ و
فریب و جاه طلبی نمی گردد و به رشوه و
اختلاس و دروغ مبتلا نمی شود.

سرّ عامل تألیف قلوب بودن خدا

اما این که چرا عامل تألیف قلوب
خداست و در پرتو ایمان به خدا و قیامت
برا