پاورپوینت کامل امامان و امر به معروف و نهی از منکر ۶۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امامان و امر به معروف و نهی از منکر ۶۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۶۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امامان و امر به معروف و نهی از منکر ۶۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امامان و امر به معروف و نهی از منکر ۶۵ اسلاید در PowerPoint :

۱۲

از فرازهای جامعه کبیره که به معرفی امامان می پردازد جمله امرتم بالمعروف و نهیتم عن المنکر شما امر به معروف و نهی از منکر کردید. این فراز نیز در بسیاری از زیارتهای امامان آمده است گویا این مشخصه هماند اقمتم الصلوه و آتیتم الزکوه از ویژگیهای برجسته امامان است.

حوزه بحث امر به معروف و نهی از منکر

امر به معروف و نهی از منکر از مباحثی است که در حوزه های مختلف معارف اسلامی مطرح است از سوئی در فقه به عنوان کتاب الامر بالمعروف و النهی عن المنکر مطرح است که در آن ابعاد مختلف این مسئله از نگاه فقهی دنبال می شود. از سوی دیگر در علم کلام نیز این بحث مطرح است خواجه نصیرالدین طوسی در تجرید و علامه حلّی در شرح آن این بحث را از نگاه کلامی دنبال کرده است. در علم اخلاق نیز این بحث جایگاه خود را دارد، مرحوم علامه ملامهدی نراقی در جامع السعادات و فرزندش در معراج السعاده به تفصیل این بحث را از نگاه اخلاقی و اینکه چگونه باید امر به معروف و نهی از منکر کرد مطرح نموده است.

معنای معروف و منکر

واژه معروف هر کار نیکی است که علاوه بر نیکی آن، انجام دهنده اش آنرا به وصف نیکی بشناسد یا توسط دیگری باین عنوان شناسانده شود و به عبارت دیگر معروف به معنی چیزی است که عقل و فطرت پاک آنرا به نیکی بشناسد. ابن اثیر می گوید: المعروف اسم جامع لکل ما عرف من طاعه اللّه و التقرّب الیه و الاحسان الی النّاس(۱) معروف اسم جامعی است برای هر چیز شناخته شده همانند اطاعت خداوند، تقرّب به او و احسان به مردم.

واژه منکر هر کار بدی است که انجام دهنده آن خودش آنرا با این وصف بدی بشناسد و یا توسط دیگری شناسانده شود. بعبارت دیگر منکر آن است که عقل و فطرت پاک آنرا به نیکی نشناسد بلکه آنرا کار بد بشناسد.

مصادیق معروف و منکر در قرآن

برخی از مصادیق معروف ها و منکرها در آیات قبل و بعد ۱۱۰ آل عمران که مربوط به امر به معروف و نهی از منکر است آمده است بعنوان نمونه ایمان، تلاوت قرآن، اندیشیدن و تفکر، جهاد، شهادت در راه خدا، عدالت، استقامت در راه خدا، رابطه و حفظ مرزهای اسلامی از تهاجم دشمنان، صدق، تقیّه، دوستی با دوستان خدا و دشمنی با دشمنان خدا، اتحاد و برادری و…از مصادیق معروف ذکر شده است.

و کفر، قتل پیامبران، گناه، نفاق و دوروئی، دوستی با کافران، اصرار بر گناه، سستی و بی حالی، ظلم و ستم، کرنش در برابر دشمن، اطاعت از کفار، کشمکش و نزاع، فرار از جهاد، خیانت، بخل، رضایت به ظلم و گناه، فروختن دین و حق به دنیا، فتنه گری حسد، بازیچه قرار دادن دین، دروغگویی، فساد حاکمان، قطع رحم، و…و…از مصادیق منکر یاد شده است.(۲)

امر به معروف و نهی از منکر امامان

سخن اینست که مراد از اینکه شما امر به معروف و نهی از منکر کردید چیست مگر غیر امامان اهل این فریضه نبودند؟

پاسخ اینست که امر به معروف و نهی از منکر بسی فراتر از یک امر به معروف و نهی از منکر معمولی بود آنها با گفتار و رفتار خود فرهنگ امر به معروف و نهی از منکر را نهادینه کردند. تأکید فراوان امامان بر این فریضه بود که نگذاشت این دو واجب از یادها برود. صدها روایتی که در مجامع روائی درباره این فریضه است سند این سخن است.

بعنوان نمونه برخی از روایاتی که امامان اهمیّت این فریضه را تبیین کرده اند ذکر می کنیم:

۱ امام باقر(ع) فرمود: …انّ الامر بالمعروف و النهی عن المنکر سبیل الانبیاء و منهاج الصلحاء بها تقام الفرائض و تأمن المذاهب و تحلّ المکاسب و تردّ المظالم و تعمر الارض و ینتصف من الأعداء و یستقیم الامر…(۳) امر به معروف و نهی از منکر راه پیامبران و شیوه صالحان و فریضه بزرگ است و در پرتو آن سایر فرائض و واجبات برپا می گردد و راهها امن می شود و تجارت و کاسبی مردم حلال گشته و هرگونه ظلم و جور برچیده شود و زمین آباد می گردد و از دشمنان انتقام گرفته می شود و همه کارها روبراه می گردد.

۲ امر معروف و نهی از منکر بحدی مهم است که تارک نهی از منکر را حضرت نبی اکرم(ص) مؤمن بی دین می نامد:

عن النبی(ص) انّ اللّه عزّ و جلّ لیبغض المؤمن الضعیف الّذی لادین له فقیل و ما المؤمن الضعیف الّذی لادین له قال الّذی لاینهی عن المنکر(۴) خداوند دشمن می دارد مؤمن ضعیفی را که دین ندارد، شخصی پرسید مؤمن ضعیف بی دین کیست؟ حضرت فرمود: آن کس که نهی از منکر نمی کند.

۳ در روایتی از حضرت امام باقر(ع) رسیده است:

اوحی اللّه الی شعیب النبی انی معذب من قومک مئه الف اربعین الفاً من شرارهم و ستین الفاً من خیارهم فقال یا ربّ هؤلاء الاشرار فما بال الخیار؟ فاوحی اللّه عزّ و جلّ الیه داهنوا اهل المعاصی و لم یغبضوا لغضبی(۵)

خداوند به حضرت شعیب پیامبر وحی کرد من صدهزار نفر از قوم ترا عذاب و به هلاکت می رسانم چهل هزار نفر بدان آنها را و شصت هزار نفر از نیکانشان را شعیب عرض کرد بارالها بدان سزاوارند خوبان چرا؟ خداوند به او وحی کرد از این رو که نیکان مماشات و سازشکاری کردند و برای خاطر خشم من خشمناک نشده اند.

این روایات بخشی از انبوه روایاتی است که امامان(ع) در این عرصه فرمودند. اینها خود فرهنگ سازی است.

این یعنی امرتم بالمعروف و نهیتم عن المنکر.

برترین معروفها و بدترین منکرها

نکته دیگر در باب امر به معروف و نهی از منکر و امامان اینست معروفهایی که امامان در پی تحقق آن بودند برترین معروفها و منکرهایی که امامان با آنان مقابله کردند بدترین منکرها بودند. آرمان بلند امامان تشکیل نظام اسلامی بود. نظام اسلامی ما در همه معروفهاست که در گلستان آن گلهای معروف های گوناگون می روید، حضرت امام صادق(ع) در روایتی که ولایتها(رهبری ها) را بر دو قسم می نماید یکی رهبری های حلال و دیگری حرام. و می فرماید که ولایت والی عدل حلال است و مورد تأیید و کمک او هم چنین است.

سپس می فرماید: …وذلک انّ فی ولایه والی العدل و ولاته احیاء کلّ حلّ و کلّ عدل و امامه کلّ ظلم و جور و فساد فلذلک کان الساعی فی تقویه سلطانه و المعین له علی ولایته ساعیاً الی طاعه اللّه مقویا لدینه(۶)

این از آن روست که در ولایت والی عادل و کارگزارش هر حق و عدلی زنده می شود و هر ستم و جور و فسادی کشته می شود و از این رهگذر کسی که در تقویت حکومت او بکوشد و در فرمانروایی دستیارش باشد کوشنده در راه طاعت خدا ونیرو بخش دین اوست.

حکومت و نظام اسلامی تحقق عملی توحید و احکام دین است بر این اساس است که برترین معروف است. و هر یک از امامان که زمینه بدست گرفتن حکومت را می دیدند، آنرا به دست می گرفتند و اقتدار خویش را در راستای تحقق احکام دین به کار می گرفتند به عنوان نمونه وقتی امیرمؤمنان دید مردم به سراغ حضرت آمدند، و زمینه تشکیل حکومت فراهم شده است، آنرا به عهده گرفت و با کمال قوّت به حکومت داری پرداخت خود می فرماید: اما والّذی فلق الحبه و برء النسمه لولا حضور الحاضر و قیام الحجه بوجود الناصر و ما اخذ الله علی العلماء الّایقارّوا علی کظه ظالم و لاسغب مظلوم لاسقیت حبلها علی غاربها و لسقیت آخرها بکأس اوله(۷) آگاه باشید به خدایی که دانه را شکافته و انسان را آفریده سوگند اگر به خاطر حضور حاضران (توده های مشتاق بیعت کننده) و اتمام حجت بر من بخاطر وجود یار و یاور نبود و نیز به خاطر عهد و پیمانی که خداوند از دانشمندان و علمای هر امت گرفته که در برابر پرخوری ستمگر و گرسنگی ستمدیده و مظلوم سکوت نکنند، مهار شتر خلافت را بر پشتش می افکندم (و رهایش می نمودم) و آخرش را به جام اولینش سیراب می کردم.

مولی علی(ع) به صحنه آمد و تمام همتش را جزم کرد تا احکام نورانی دین را تحقق بخشد که این برترین معروف است فرمود: اللّهم انک تعلم انه لم یکن الّذی کان منّا منافسه فی سلطان ولا التماس شی ء من فضول الحطام و لکن لنرد المعالم من دینک و نظهر الاصلاح فی بلادک فیأمن المظلومون من عبادک و تقام المعطله من حدودک(۸) بار خدایا تو می دانی که مبارزات و جهادمان بخاطر اشتیاق به قدرت و حکومت و فراچنگ آوردن ثروت نبود بلکه تا نشانه ها و پرچم دینت را برافرازیم و ظلم و تجاوز را در شهرهایت از همگان بزدائیم تا بندگان ستمدیده امنیت و پناه گیرند و قوانین تعطیل شده ات اجرا شود.

آنها امر به معروف کردند و در این حوزه به قلّه نظر داشتند، آنها نهی از منکر کردند و به مبارزه با بدترین منکر که حکومت جور است پرداختند و تمامی امامان در این سنگر مقدّس قرار داشتند حکومت جور مادر منکرات است که بستر بسیاری از ناهنجاریهای شرعی و اخلاقی است. حضرت امام صادق(ع) پس از آنکه همکاری با حکومتهای جور را حرام اعلام می کند، می فرماید: و ذلک ان فی ولایه الوالی الجائر دوس الحق کلّه و احیاء الباطل کلّه و اظهار الظلم و الجور و الفساد و ابطال الکتب و قتل الانبیاء و المؤمنین و هدم المساجد و تبدیل سنه اللّه و شرائعه…(۹)

دلیل آن اینست که در حکومت حاکم جائر حق به کلی پامال می گردد و باطل به کلی زنده می گردد و ظلم و جور و فساد اشکار شده و کتابهای آسمانی ابطال گشته و کشتار پیامبران و مؤمنان صورت گرفته و مساجد ویران شده و سنت ها و قوانین خداوند تغییر می یابد.

حضرت مولی علی(ع) یکی از دلائل خود را برای بدست گرفتن حکومت این می داند که او نگران سرکار آمدن نابخردان و گناهکاران است که این خود بستر بسیاری از گناهان است. فرمود: ولکننی آسی ان یلی امر هذه الامه سفهاءها و فجارها فیتخذوا مال اللّه دولاً و عباده خولاً و الصالحین حرباً و الفاسقین خرب(۱۰) لکن از این اندوهناکم که نابخردان و تبهکاران این امت حکومت را بدست آورند آنگاه مال خدا را دست بدست بگردانند و بندگان او را به بردگی کشند و با نیکوکاران در جنگ و با فاسقان همراه باشند. سالار شهیدان ابی عبداللّه الحسین(ع) که در منشور جاویدش در وصیت به برادرش محمد بن حنفیه می نویسد: ارید ان آمر بالمعروف و انهی عن المنکر…(۱۱) می خواهم امر به معروف و نهی از منکر نمایم.

حکومت یزیدی را بدترین منکر می داند که با حاکمیت آن اساس اسلام آسیب می بیند و علی الاسلام السلام اذا بلیت الامه براع مثل یزید(۱۲) اینک باید فاتحه اسلام را خواند که مسلمانان به فرمانروایی مثل یزید گرفتار ش