پاورپوینت کامل انتصاب علی علیه السلام به رهبری جامعه قسمت دوم ۴۱ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل انتصاب علی علیه السلام به رهبری جامعه قسمت دوم ۴۱ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل انتصاب علی علیه السلام به رهبری جامعه قسمت دوم ۴۱ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل انتصاب علی علیه السلام به رهبری جامعه قسمت دوم ۴۱ اسلاید در PowerPoint :

ب – محو آثار منفی ظلم و تبعیض و…

از آنجا که مولای متقیان همواره طرفدار و حمایت گر مظلومان و بیچارگان بودند در دوران خلافت خلفاء گذشته با همکاری و مشاوره دلسوزانه خود با قضاوت های به جا و به موقع از وقوع حوادث ناگوار جلوگیری می نمودند. در قضاوت چنان با صلابت و جدی وارد عمل می شدند که هیچ کس را یارای ممانعت نبود. و چنان با درایت و سنجیده نظر می دادند که بارها خلیفه دوم می گفت: «علی اقضانا»(۱) علی از همه در قضاوت بهتر است. امام با جاری کردن حدود الهی بر جسم خطا کاران هیچ گونه هراس بر خود راه نمی داد چه بسا افراد مجرم از نزدیکان و نور چشمی های خلیفه بودند که هیچ کس را یارای اعتراض نبود چه رسد به اینکه بخواهند بر قوم و خویش خلیفه حد جاری نمایند. امام همواره به کارگزاران خود توصیه می کردند که مراعات حقوق انسانی و اسلامی رعیت را بنمایند و در نامه های خود به آنها هشدار و اخطار می دادند. در یک مورد خطاب به فرماندار فارس چنین نگاشتند: «پس از نام خدا…دهقانان مرکز فرمانداریت از خشونت و تحقیر کردن مردم و سنگدلی تو شکایت کردند. من درباره آنها اندیشیدم، نه آنان را شایسته نزدیک شدن یافتم، زیرا که مشرکند و نه سزاوار قساوت و بد رفتاری هستند، زیرا که با ما هم پیمانند، پس با آنان در رفتار نرمی و درشتی را به هم آمیز و رفتار توأم با شدت (جدی بودن) و نرمش داشته باش، اعتدال و میانه روی را در نزدیک کردن یا دوری کردن رعایت کن.»(۲) در مورد دیگری زنی به نام سوده از عمال حضرت شکایت کرد امام پس از شنیدن سخنان آن زن فرمان عزل او را نوشت و بدست خود آن زن برای او فرستاد. ازدیدگاه امام هر فرد و عاملی که زمینه ساز فساد و انحراف جامعه باشد مطرود است و باید با آن مقابله شود. بطوریکه در یک مورد امام فرمودند: «اگر فلان عمل از حسن و حسین هم سر می زد، آنها نیز بازخواست می شدند.» اینگونه بود که اندک اندک تبعیض های گذشته طبقه بندی های عرب و عجم، سیاه، سفید و ارج نهادن به قبائل بزرگ و معروف، جای خود را به عدالت علوی سپرد. هر چند عده ای تحمل اینگونه عدالت را نداشتند. ج – حذف امتیازهای غیر عادلانه و… امام عادل در عین حال که از گناه مجرمی در حق خود و خانواده اش عفو واغماض می نمود. اما در عین حال وجود قوم و خویش را در مورد اجرای عدالت نادیده می گرفت که در این راستا (داغ کردن دستان برادرش عقیل) زبان زد خاص و عام است، امام می دانست که هرگاه جامعه از وجود افراد ناپاک و نالایق پاکسازی شود فضای سالم زمینه رشد افراد مستعد و حتی غیر مستعد را فراهم می نماید. در رویکرد علوی چهره بی عدالتی و غیر قانونمند بودن به قدری مذمت شده است که حتی خود آن حضرت می فرمود: «ای مردم اگر علی را دیدید با اندوختن مال و… از شهر شما بیرون رفت او را قبول نداشته باشید.»(۳) وقتی مردم خواستار اصلاحات اساسی می شدند. امام می فرمودند: «حتی اگر من نیز در صدد اصلاح این انحرافات برآیم شما از اطراف من متفرق شده، تنهایم خواهید گذاشت.» به این معنا که با وجود نفرت از زد و بندهای سیاسی و خستگی از بی عدالتی، تاب و تحمّل اصلاح صحیح جامعه را نخواهید داشت چرا که افراد عزل و طرد شده چه بسا از نزدیکان شما و یا خود شما باشید که در این صورت به عنوان اعتراض از اطراف من پراکنده خواهید شد(چنانچه طلحه و زبیر رفتند). «معاویه» یکی از فرماندهان جنگهای «رده» در شام بود و از این طریق خود را به دستگاه خلافت نزدیک ساخته بود و در زمان خلیفه دوم نیز بر شام حکومت می راند بطوری که مورد توجه خلیفه واقع شده بود که مورد اغماض خلیفه قرار می گرفت. هر چند با برخی از عمال خود برخورد جدی داشت اما در مورد معاویه با چشم پوشی در مقابل یغماگری وی برخورد و مدارا می کرد و بهانه های او را بدون چون و چرا می پذیرفت.» اما امیرمؤمنان از ابتدای تشکیل حکومت درصدد عزل معاویه برآمد و رویداد جنگ صفین گویای عزم راسخ امام علیه السلام است. آن حضرت به کارگزاران خود نیز توصیه فرمودند مراقب رعایت حال قوم خویشی در امور حکومت باشند. رابطه های خویشاوندی مانع اجرای عدالت نگردد. در نامه ۵۳ خطاب به مالک اشتر، فرمودند: «همانا زمامداران را خواص و نزدیکانی است که خودخواه و چپاولگرند و در معاملات انصاف ندارند، ریشه ستمکاریشان را با بریدن اسباب آن بخشکان و به هیچ کدام از اطرافیان و خویشاوندانت زمین را وامگذار، به گونه ای با آنان رفتار کن که قرار دادی به سودشان منعقد نگردد که به مردم زیان رساند، مانند آبیاری مزارع، یا زراعت مشترک.» در زمان خلافت عثمان نزدیکان عثمان به طور آشکار و گسترده اموال بیت المال را تصاحب کرده بودند تا حدی که چراگاه عمومی مردم بدست آنها بود. و نظیر این گونه اعمال مردم را به تنگ آورد و هنگامی که به عثمان اعتراض کردند وی جواب داد: اگر کلید بهشت نیز بدست من بود آنرا به دست بنی امیه می دادم.» استعفای خزانه دار عثمان نشانگر شدت حیف و میل بیت المال بود که وی را طاقت ادامه راه خلافت نمانده بود. هر چند خروج از معیارهای دینی از زمان خلیفه دوم شروع شد اما در عصر خلیفه سوم به اوج خود رسید و سرانجام او را به قتلگاه فرستاد. ح – برچیدن بساط فرهنگ بیگانه از آنجا که فرهنگ مغز هر جامعه به شمار می آید و افراد دانشمند فرهنگ سازان جامعه هستند بنابراین وجود افراد عالم و اندیشمند بر رأس امور فرهنگی ضروریست. اما با توجه به فضای مسموم و آلوده گذشته که افرادی نظیر، «تیم داری و کعب الاحبار یهودی» که تازه مسلمان شده بودند، بر امور فرهنگی جامعه مسلط شده و عقاید تورات تحریف شده را به مردم مسلمان آموزش داده و به تعلیم و تربیت شاگردانی چون، معاویه، عمروبن عاص، و عبداللّه بن عمر و ابوهریره، نیز همت گماشته بودند. از این رو فضای فرهنگ دینی نیاز فوری به پاکسازی و سالمسازی فرهنگی داشت. «تیم داری» جمعه ها قبل از نماز جمعه برای مردم سخنرانی می کرد. در جامعه دینی آنزمان با وجود «سلمان ها و ابوذرها» که رسولخدا مقام آنها را وصف نموده و ایمان آنها را تأیید کرده بود. امثال تیم ها با اجازه خلیفه مسلمین به ایراد سخنرانی می پرداخت و خلیفه دوم از او به عنوان بهترین افراد یاد می کرد.(۴) و او را در طبقه بندی افراد برای دریافت سهم از بیت المال در گروه «بدر» قرار داده بود. در حالی