پاورپوینت کامل اصول اخلاق سیاسی حضرت آیه اللّه مدنی ۷۸ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اصول اخلاق سیاسی حضرت آیه اللّه مدنی ۷۸ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اصول اخلاق سیاسی حضرت آیه اللّه مدنی ۷۸ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل اصول اخلاق سیاسی حضرت آیه اللّه مدنی ۷۸ اسلاید در PowerPoint :

ضرورت شناخت و بررسی دیدگاههای آیت اللّه مدنی در عصر حاضر بیش از هر زمان دیگر احساس می شود چرا که نقش ایشان در قانونمندی معادلات سیاسی و حاکم قابل بررسی است.اصول حاکم بر دیدگاههای سیاسی آیت اللّه مدنی و اخلاق سیاسی آن حضرت با رعایت موازین عدم جدایی دین از سیاست، حاکمیت اخلاق دینی بر اخلاق سیاسی، هدف وسیله را توجیه نمی کند، حدود تنظیم روابط با دیگران و نفس تساهل و دهها مورد دیگر در بعد سیاسی شامل می شود.

۱- خدا باوری.

۲- قاعده نفی سبیل.

۳- امر به معروف و نهی از منکر.

۴- جهاد و دفاع.

۵ – حفظ عزت و اقتدار.

۶- مقابله با مرفهان بی درد.

۷- انقلابی نما.

۸ – حفظ نیروهای انقلابی.

۹- حمایت از مستضعفان.

در این مقاله در مقدمه به تعریف واژه اخلاق سیاسی از دیدگاه آیت اللّه مدنی به طور مبسوط توضیح داده شده است و سپس به بحث پیرامون اصول فوق الذکر که همان اصول سیاسی از منظر ایشان است پرداخته شده است.

مقدمه

معادلات سیاسی موجود در جهان امروز که بر مبنای نگرش مادی به جهان و انسان تنظیم گردیده است هدف از آن، حاکمیتی روز مدارانه بر بشریت است با توسعه روز افزون دین و دین خواهی انسانها در برابر جهان همخوانی نداشته، و نیازهای آنان را نتوانسته پاسخی شایسته دهد. بنابراین بیش از هر زمان دیگر به قاعده ساختن و قانونمند کردن این معادلات سیاسی بر پایه دین و اخلاق دینی ضروری به نظر می رسد. دین اسلام به عنوان کاملترین دین و توانمندترین نظام در اداره امور جاری بشر از زمان ظهورش به تنظیم قوانین و سیاستهای مورد نیاز در ابعاد مختلف پرداخته که این قوانین در طی قرون و اعصار شکل تکامل به خود گرفته و بر اساس اصول و قوانین عدم جدایی دین از سیاست، حاکمیت اخلاق دینی. حاکمیت دین بر اخلاق سیاسی، هدف وسیله را توجیه نمی کند، ضرورت امر بمعروف و نهی از منکر، حفظ عزت و اقتدار مسلمانان و مؤمنان، خدمت به مردم و حمایت از محرومان و… باید توسعه سیاسی بر محور دین و اخلاق پی گیری شود. آیت اللّه شهید مدنی از پیشتازان چنین حرکتی است. بزرگداشت آیت اللّه مدنی، افزون بر پاسداشت و قدردانی از بزرگان دین، یادآوری و بازسازی فرهنگ و میراث گرانبهایی است که آن بزرگوار در فهم و گسترش آن، عمر نهادند. تا با انبوه مشکلات طاقت فرسا، اسلام ناب و آرمان های اهل بیت (ع) را به مردم بشناساند. و کاروان اندیشه بشری را به آرامی به پیش برد.

یاد آیت اللّه مدنی تجلیلی است از غیرت دینی و تلاش آن بزرگمرد برای ایجاد حکومت دینی و اقتدار و عزت اسلامی. کند و کاو در آموزه ها و روش سیاسی آیت اللّه مدنی ضرورتی است که نباید فراموش شود و راه کارهای آموزنده انسان ساز آن هماره راهنمای ما باشد.

تعریف اخلاق سیاسی

کلمه اخلاق به معنای روشها و منشهای عملی فرد که از باورهای او مشتق شده می باشد کلمه سیاسی از ریشه سوس و ساس گرفته شده است که به معنای تأدیب و تربیت و نیز سرپرستی امور است. سائس به شخص تادیب و تربیت کننده می گویند، در کتاب اقرب الموارد در ذیل کلمه سوس «سیاست» و سیاستمدار عبارت است از همت گماشتن به اصلاح مردم با ارشاد و هدایت آنان به راهی که در دنیا و آخرت موجب رهایی و نجاتشان می گردد. بنابراین سیاستمدار کسی است که در جهت ارشاد دنیوی و اخروی مردم کوشا بوده و بر اساس عدل و قسط، تدبیر معاش نماید. در زیارت جامعه کبیره که که لفظ ساسه العباد را برای ائمه – علیهم السلام – به کار می برد همین معنا مستفاد است، واژه مترادف و هم معنای سیاست کلمه دهی می باشد و ادهی یعنی سیاستمدارترین شخص. امام علی علیه السلام در بیان سیاستمدار بودن خودشان می فرمایند: واللّه ما مُعاویهُ بادهی مِنّی و لکنّهُ یغدِر و یفجُر و لولا کراهیهُ الغدر لکنت من ادهی الناس(۱).

به خدا سوگند هرگز معاویه زیرک تر و سیاستمدارتر از من نیست امّا او بر اساس غدر و فجور و خدعه و نیرنگ و حیله عمل می کند و حیله گری و حقه بازی در صحنه سیاست را جایز می شمارد. اگر نبود زشتی و قباحت و غدر و حقه بازی که معاویه به کار می برد البته که من سیاستمدارترین مردم می بودم ولکن هر غدر و حقه ازگناه و جزء فجور است و هر گناهی نیز نافرمانی خدا و کفر آور است.

بنابراین مفهوم سیاست و سیاستمداری دینی امثال شهید مدنی با شیوه دیپلماتیک امروز دنیای غرب و غربزدگان سازگار نمی باشد زیرا که سیاست اساس آن بر دروغ و نیرنگ و حقه بازی و کلاهبرداری رسمی استوار است و امروز امریکاییها میداندار سیاست و نیرنگ و خدعه هستند. شهادت عده ای از فقهای شیعه در طول تاریخ نیز خود گواه بر عدم جدایی دین از سیاست است.

رهبری امت اسلامی نیز باید سیاستمدارترین فرد جامعه باشد. امام علی علیه السلام می فرماید: آفه الرئاسه ضعف السّاسه؛ یعنی ضعف سیاست آفت رهبری است.

اخلاق سیاسی آیت اللّه مدنی

شاخصه اخلاق سیاسی آیت اللّه مدنی عبارتند از کفر ستیزی، در پرتو خدا باوری و حاکمیت دین خدا است و ادای تکلیف از بارزترین ویژگی این سیاست است. بنابراین اصول سیاسی ایشان عبارتند:

۱. خدا باوری:

آیت اللّه مدنی در تبیین و اثبات این که باید محور مبارزه ادای تکلیف و تلاش بر حاکمیت دین خدا باشد.

این نحوه نگرش به زندگی و مبارزه در همه زوایای زندگی و دیدگاههای آن حضرت متجلی است.

شخصیتی را به ما می شناسد که اخلاقیات و ارزشهای الهی حاکم بر همه عملکردش می شود به صورت هدف وسیله را توجیه نمی کند مصلحت اندیشی جایگزین حقیقت بینی نمی گردد. امیال فردی بر اجتماعی غلبه نمی کند.

نمونه های آن:

الف: دین

جلوه ای از اخلاص در عالم سیاست، در حیات شهید مدنی و عشق به امام و سیاستمداری.

شهید می گوید:وقتی دینم به من می گوید باید امروز خودت را فراموش کنی و خود را زیر پای این مرد یعنی امام خمینی بگذاری تا یک قدم بالا بیاید و بدنبال ایشان حرکت کنی.(۲)

در باب ضرورت انجام تکلیف و مبارزه با طاغوت شهید مدنی می فرماید: ما به امام حسین(ع) تأسی می کنیم و آن حضرت تکلیف ما را روشن کرده است.

ب: اصلاح نفس

وقتی ما می توانیم از این پیروزی نسبت به خودمان استفاده صحیحی بکنیم که اول نفس را اصلاح کرده باشیم.(۳)

ج: حکومت اللّه، رهبری امام خمینی

برادران در اثر همان تقوایی که به واسطه الهام از امام یعنی رهبری بزرگ انقلاب حاصل شده. واللّه این شخص، علاوه به حیات ظاهری، حق حیات معنوی بر ما دارد.(۴)

۲ – ظلم ستیزی و قاعده نفی سبیل

از ویژگیهای بارز آیت اللّه مدنی که تربیت یافته مکتب حسینی است مبارزه با ظلم و خروشیدن بر ظالم است و همین ویژگی ایشان و قائد عظیم الشّأن انقلاب است.

ایشان مبارزات سیاسی و اجتماعی خود را از دوران تحصیل در شهر شهادت و قیام آغاز کرد. در اولین فعالیتهای خود به ستیز با بهائیت بعنوان ابزار تفرقه و انحراف در منطقه آذرشهر پرداخت.

در حوزه مبارکه نجف اشرف در کنار فعالیتهای علمی. لحظه ای از فعالیتهای سیاسی غافل نبود. همواره در مسائل سیاسی و مبارزات علیه طاغوت، پیشگام و پیشتاز بود.

وی در دوران زمامداری جمال عبدالناصر در رأس هیأتی از علماء و فضلاء نجف اشرف برای افشاء رژیم طاغوتی ایران به مصر سفر کرد.

وقتی گفته شد رژیم آل سعود بر عربستان مسلط شده طلاب را جمع کرده و گفت باید به نجف اشرف حرکت کنیم و برویم با آل سعود مبارزه کنیم. آیت اللّه مدنی در این فکر بود که باید در حجاز به مبارزه چریکی دست زد. لکن به علّت کار و فعالیت زیاد، به خون ریزی گلو و سینه مبتلاء گشت و در بستر بیماری افتاد در زمان عبدالکریم قاسم، حاکم وقت عراق، آیت اللّه مدنی کفن پوشید و به میان مردم رفت بدین مقصود که معتقد بود اگر نمی توانیم کاظمین، بغداد و نجف را حرکت دهیم. پس با پوشیدن لباس مرگ بمیریم تا علت یک حرکت بشویم و باعث تحرک بشویم. چون حکومت عراق با گسترش اندیشه های مارکسیستی علیه اسلام تبلیغ می نمود.

مبارزات او هم زمان در سال ۱۳۴۲ با حرکت عظیم ملّت مسلمان ایران به رهبری حضرت امام خمینی در جهت سرنگونی رژیم طاغوت آغاز گردید.(۵)

او نخستین کسی بود که در نجف به ندای امام لبیک گفته، با تعطیل کردن کلاسهای خود در افشای چهره پلید رژیم سفاک پهلوی گام بر می داشت.

سفرهای تبلیغی ایشان در ایام تعطیلی حوزه به طور مرتب به ایران در همین راستا بود و در هر شهر مختلف به تبلیغ و روشنگری می پرداخت.

مبارزه با مفاسد اجتماعی و مظاهر طاغوت یکی از آرمانهای اصلی ایشان در سفر به دیارها بود. ایشان به هر دیار سفر می کرد تبعید می شد این مبارزه سرلوحه فعالیت ها و حرکت ایشان بود.

سالهای ۱۳۴۱ – ۱۳۵۱ در همدان: سالهای ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۴ در خرم آباد؛ ۱۳۵۴ – ۱۳۵۷ بیانگر این مبارزات و ظلم ستیزی هاست. ایشان بر اساس قاعده نفی سبیل؛ که خداوند در قوانین شریعت اسلام هیچ گونه راه نفوذ و تسلط کفار بر مسلمین را باز نگذارد. پس کافران در هیچ زمینه نمی توانند شرعاً مسلط بر مسلمانان باشند و هرگونه رابطه و اعمالی که منجر به تفوق کافران بر مسلمانان باشد و این شامل کلیه قراردادها و معاملات سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، و نظامی است چون موجب تسلط آنان بر مسلمانان تلقی می شود حتی قاعده او فوابالعقود یا وفای به عهد را نیز می تواند شامل قرار داد و آن را وتو کند.

نمونه ای از نفی سبیل در مورد ایشان را می توان به مبارزات ایشان علیه بهائیت و دیگر فرق ساختگی دید.

ایشان با سخنرانیهای روشنگرانه مردم راعلیه طرفداران و تبلیغ کنندگان مرام بهائیت بسیج کرد و با تحریم مصرف برق و خرید و فروش با این فرقه گمراه، مبارزات خود بر ضد بهائیت را تشدید کرده و سرانجام شهر آذرشهر را از لوث این فرقه استعماری پاک کرد.در این هنگام حوادث پیش آمده از طرف شهربانی وقت پیگیری گردید و آن بزرگوار را تنها عامل تحریکات ضد بهایی شناختند و در نتیجه به همدان تبعید شد.(۶)مبارزه با رفراندم به اصطلاح انقلاب سفید شاه در راستای همین نفی قاعده سبیل بود.

۳. امر به معروف و نهی از منکر

آیت اللّه مدنی در بحث های تبلیغی خود همواره بر امر به معروف و نهی از منکر بحث مفصلی را در این رابطه با این دو فریضه الهی مطرح می کند و آن را وظیفه تمام افراد جامعه و مسلمانان می داند. ایشان هرگونه مسامحه و تساهل در این دو فریضه را جایز نمی دانند. ملا مهدی نراقی در کتاب ارزشمند جامع السعادات مسامحه و تساهل در این دو فریضه را ناشی از ضعف نفس و طمع انسانی دانسته و می گوید: تسامح در امر به معروف و نهی از منکر از چند چیز ناشی می شود. از ضعف و حقارت نفس و یا به دلیل طمع به مالی از سوی فرد مورد مصامحه قرار گرفته است.

ملا مهدی نراقی با شمردن برخی از منکرات عظیم نظیر بدعت در دین، جهل به اصول و فروع اعتقادی و… بر هر فرد مسلمانی واجب می دانند که جهت اصلاح خود و دیگران، امر به معروف و نهی از منکر کند.

بخشی از کلام ایشان قابل تأمل و دقت است.

«لو امکن لمؤمن دین ان یغیر عنده المنکرات کلاّ، او بعضاً بالاحتساب فلیس له ان یقصد فی بیته… بل یجب به الخروج للنهی و التعلیم و…

پس اگر مؤمن دین داری ممکن باشد که همه یا بعضی از این منکرات را دفع و منع نماید. نباید در خانه بنشیند بلکه بر او واجب است که برای بازداشتن و تعلیم و آشنا کردن مردم از خانه بیرون آید. این بخش از سخنان ایشان ذهن و وجدان خواننده را به یک دید تطبیقی نسبت به منکرات که در جامعه وجود دارد متوجه می سازد و انسان های غیور را به نوعی شورش، علیه منکرات دعوت می نماید.

مطالعه مباحث ظلم و عدالت در جامع السعادات نیز آشکارا انسان ها را به عدالت و ستیز علیه ظلم و استبداد و بی عدالتی شایع آن زمان، دعوت می کند و در واقع این مباحث نراقی نوعی صدور اندیشه را در پی دارد.

آیت اللّه مدنی از نظر فقهی معتقد بودند: امر به معروف و نهی از منکر از اموری هستند که مورد اهتمام شارع اقدس است، یعنی در هیچ شرایطی نباید این منکر تحقق پیدا کند مانند حفظ جان مسلمانها، حفظ نوامیس،حفظ اسلام، حالا اگر کسی بخوا