پاورپوینت کامل تعامل فرهنگ خدمت رسانی به مردم با فرهنگ شهادت ۷۹ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل تعامل فرهنگ خدمت رسانی به مردم با فرهنگ شهادت ۷۹ اسلاید در PowerPoint دارای ۷۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل تعامل فرهنگ خدمت رسانی به مردم با فرهنگ شهادت ۷۹ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل تعامل فرهنگ خدمت رسانی به مردم با فرهنگ شهادت ۷۹ اسلاید در PowerPoint :

مقدمه :

اینک که کم کم به پایان سال ۸۲ موسوم به سال نهضت خدمات رسانی به مردم از ناحیه رهبر عظیم الشأن انقلاب اسلامی نزدیک می شویم مناسب آمد به رسم نقادی آن هم به نحو تبیین عملیاتی تر آن و پرداخت به موضوع خاص دست زده شود.

این که در طلیعه سال جدید پیشوا و مقتدای جامعه، شعار محوری همگان را نهضت خدمتگزاری به مردم بنامند، هم شادی آفرین است به لحاظ تشویق و ترغیب آحاد مردم اعم از کارگزاران، مسئولان، نخبگان، کارمندان، و کارگران و توده مردم به تلاش و کوشش بیشتر در جهت آبادانی و سازندگی هرچه بهتر مملکت، و هم قابل تأمل و تا حدودی ناخوشایند. از این باب که شاید اگر به پیام رهبر فرزانه انقلاب در آغاز سال های قبل مبنی بر رعایت انضباط اجتماعی، وجدان کاری و رفتار علوی توجه لازم شده بود، پیام آغازین امسال مضمون و محتوای دیگری می داشت. در مفید و لازم بودن اینگونه پیام های راهبردی ارزشی هیچ شکی وجود ندارد اما از آنجا که ما در جامعه ای مبتنی بر تعالیم عالیه اسلام زندگی می کنیم که شامل تأکیدات فراوانی در زمینه خدمت و کمک به دیگران می باشد، شاید قبل از آنکه «جنبه تذکری» اینگونه توصیه ها و سفارشات به ذهن ما خطور کند،«جنبه تنبهی» و هشداری یا بیدار شدن از خواب غفلت برای ما تداعی شود. چون به نظر می رسد با توجه به سفارشات مؤکد دینی و اخلاقی، هنوز مقوله خدمت و کمک به مردم در جامعه ما خصوصاً نظام اداری کشور به صورت یک ضرورت و فرهنگ در نیامده است. اینکه ریشه و علت این معضل چیست و از کجا نشأت می گیرد و چه راه حلی برای رفع آن مفید می باشد بطور اختصار در تبیین اهمیت مفاهیمی همچون مسئولیت پذیری، فرهنگ شهادت، فرهنگ توجه و کمک رسانی به مردم و تعامل این مقوله ها با یکدیگر، بدان اشاره شده است.

مسئولیت پذیری

تعهد داشتن و مسئولیت پذیری انسان در قبال مسایل مختلف تاریچه ای به قدمت خلقت خود انسان دارد. از همان لحظه که به امر پروردگار، روح الهی در جسم انسان دمیده شد و مسجود ملائکه گردید، انسان در برابر خالق بی همتای خود، در برابر نفس خود و جهان اطراف خود، رسالت عظیم خلیفهاللّهی و دیگر مسئولیت های بزرگ انسان بودن و انسان زیستن را متقبل گردید. بدون تردید اگر ما انسان ها به این موضوع با تأمل بیشتری بنگریم و به راستی باور داشته باشیم در مقابل هرچیزی که به نوعی در اختیارمان قرار گرفته واقعاً مسئول (مورد سؤال و بازخواست) هستیم، قطعاً نگرش ما به زندگی موقت در این دنیا و شیوه سپری کردن عمرمان، بطور اساسی و بنیانی دستخوش تغییر و تحولاتی به سمت خوبی ها و کمالات انسانی می شود. چرا که وقتی انسان متعهدانه تر برنامه زندگی خود را پیاده کند، از لحظات و اوقات عمر خویش بهره های بیشتری نصیبش شده و نهایتاً از زندگی سعادتمندانه تری برخوردار خواهد بود.

۱- ۱- احساس مسئولیت در برابر خدا

احساس مسئولیت هر فرد در مقابل ذات لایزال پروردگار جز در سایه بندگی بی قید و شرط و اطاعت از اوامر الهی میسّر نیست. کسی که خود را موظف به پاسخگویی نسبت به خدای متعال بداند، یعنی خدا را در همه حالات و سکنات زندگیش حاضر و ناظر می بیند.بنابراین چنین فردی چگونه می تواند خودش را در معرض سخط و غضب پروردگارش قرار دهد؟ لذا می توان نتیجه گرفت این احساس مسئولیت آدمی را در مقابل خداوند، عاملی بسیار قوی و بازدارنده در اجتناب از گناه و معصیت و همچنین انگیزه ای بسیار مهم در مسیر جلب رضای پروردگار و انجام عمل صالح و نیکو و گام نهادن در جهت رستگاری انسان است.

«و لتسئلنّ عمّا کنتم تعملون.»(۱) از همه آنچه انجام داده اید سؤال خواهد شد.

«و لتسئلن یومئذ عن النعیم.»(۲) قطعاً از نعمت ها در آن روز مورد سؤال قرار می گیرید.

۲-۱- احساس مسئولیت در برابر خود

اگر انسان در قبال جسم و جان خود متعهد و مسئول باشد و واقعاً معتقد باشد حتی جسم و روحش امانتی است که چند صباحی به وی سپرده شده و فردای «یوم الحساب» که همه اعمال کوچک و بزرگ او را به دقت محاسبه می کنند، تمام اعضاء و جوارح بدن که هر کدامشان مسئولیتی به عهده دارند نیز به سهم خود علیه صاحبانشان شهادت می دهند، چگونه می تواند نسبت به تأمین سلامت و مراقبت از جسم و جان خویش کوتاهی کند؟

«ان السمع و البصر و الفؤاد کل اولئک کان عنه مسئولا.»(۳) در پیشگاه خدا، گوش، چشم و دل همه مسئولند.

۳-۱- احساس مسئولیت در برابر اجتماع(محیط)

انسان در محل کار و زندگی خود هم نسبت به همکار، همسایه، خانواده، جامعه، حکومت و خلاصه همه کسانی که به نوعی در طول شبانه روز و به هراندازه که با آنها ارتباطی دارد دارای حقوق و مسئولیت است.

«فلنسئلن الذین ارسل الیهم و لنسئلن المرسلین.»(۴)پس ما هم از اعمال امم و هم از پیامبران آنها سؤال خواهیم کرد.

«اللهم صلّ علی محمد و آله، تولنی فی جیرانی و موالی.»(۵) بار خدایا! بر محمد و آلش درود فرست و مرا به بهترین وجه در رعایت حقوق همسایگان و دوستانم اعانت فرما.

گلاسر(۶) از روان شناسان غربی در کتاب «مدارس بدون شکست» پس از بررسی انحرافات جوانان و نوجوانان معتقد است: «منشأ انحرافات افراد به علت نپذیرفتن مسئولیت اعمال خودشان است و برای بهبود این ناهنجاری ها لازم است در این افراد ایجاد مسئولیت بکنند.»

اگر دقیق تر به نتیجه تحقیق گلاسر بیندیشیم می توان ریشه همه ناملایمات و هرج و مرج های بزرگ جوامع بشری اعم از جنگ و خونریزی ها، بی عدالتی ها و پایمال شدن حقوق مردم را در مسئول نبودن انسان های مختلف و مجرم نسبت به اعمالشان در نظر گرفت.

بنابراین با توجه به مطالب و اشارات فوق می توان گفت که هم به لحاظ اعتقادی و دینی و هم به لحاظ تجربی و علمی موضوع مسئولیت پذیری و آشنا بودن به حقوق فردی و اجتماعی انسان ها، اهمیت به سزایی در انتخاب نوع و شیوه صحیح یا غیر صحیح زندگی آن ها دارد. به عبارت دیگر متعهدانه زندگی کردن و بی تفاوت نبودن به تبعات مختلف کردار و رفتارمان، عامل بسیار مؤثری در تنظیم صحیح وظایف و اخلاق انسانی در مسیر زندگی و سعادتمندی ما در این دنیا و به تبع آن در سرای آخرت می باشد.

لذا نباید دستور صریح قرآن کریم را فراموش کرد که: «کل نفس بما کسبت رهینه.»(۷) هر نفسی در گرو آنچه کسب کرده، می باشد. چرا که دیر یا زود «بازخورد» و تأثیرات وضعی اعمال خوب و بد ما هم در این جهان و هم در جهان آخرت به خود ما باز می گردد. و شاید به همین دلیل است خدای متعال می فرماید:«و لا تزر وازره وزر اخری.»(۸) و هیچ کس بار دیگری (مسئولیت دیگری) را بر ندارد.

نکته مهم دیگری که بطور کلی به واسطه ایجاد مسئولیت ها و رعایت حقوق افراد به وجود می آید، صرفا انجام دقیق تکالیف و وظایف محوله فردی و اجتماعی توسط انسان هاست. از آنجائی که در آئین متعالی اسلام هدف اصلی آفرینش انسان، طاعت و بندگی محض خداوند متعال می باشد «و ما خلقت الجنّ و انس الاّ لیعبدون»(۹) و جن و انس را نیافریدم جز اینکه مرا عبادت کنند، و با توجه به این که ادای صحیح و کامل امر اطاعت از خدا، جز در سایه انجام کلیه وظایف و شئونات بندگی (زندگی) خود، در جهت کسب رضایت پروردگار چیز دیگری نیست، لذا نفس انجام تکالیف و مسئولیت ها که همان رسالت اصلی انسان بودن یا به عبارتی ظهور انسانیت انسان است مهم می باشد، نه دستیابی به نتایج مورد دلخواه و مطلوب انسان.

فرهنگ خدمت رسانی به مردم

بدون شک وقتی انسان در یک جامعه به عنوان جزئی از کل، زندگی می کند، به طور طبیعی جهت ادامه زندگی جمعی و برقراری ارتباطات و تعاملات روزمره، نسبت به همکیشان، همنوعان و اطرافیان خود دارای حقوق، وظایف و تکالیف مشخّصی می باشد. که همین مقررات و حقوق فیمابین انسان ها در یک جامعه، باعث «همبستگی اجتماعی»(۱۰) می گردد.

در مکتب اسلام نیز بسیاری از اصول و فروع دینی و اخلاقی ریشه در توجه و اهتمام و بی تفاوت نبودن به مسایل و مشکلات سایر افراد جامعه دارد. از باب نمونه می توان به خمس، زکوه مواسات، امر به معروف و نهی از منکر اشاره کرد.

از طرفی چون دین مبین اسلام از جامع الاطراف بودن و گستردگی خاصی برخوردار است، لذا در دستورات و احکام خود به جنبه های فردی یا جمعی زندگی انسان ها به گونه ای پرداخته که نمی توان رعایت حقوق و مسایل فردی را جداو بدون تأثیر از مسایل گروهی در نظر گرفت. به عنوان مثال: پرداخت خمس (سهم امام(ع)) گرچه یک امر واجب شرعی و فردی است، اما مصرف آن جنبه عمومی دارد. یا مثلاً امر به معروف و نهی از منکر شاید در حد یک تذکر لسانی به نظر برخی عوام غیر مؤثر و کارآمد باشد، لکن ماحصل استمرار این وظیفه دینی تقویت بعد نظارت اجتماعی افراد بر یکدیگر را در پی دارد.

۱-۲- اهتمام به امور دیگران یا خدمت رسانی به مردم

۱-۲-۱- تعریف

ذیل لغت اهتمام در برخی فرهنگ لغات به مفاهیم متعددی مانند: توجه داشتن، سعی کردن اعتناء، کوشش، قصد و عزم، اندوه خوردن، اندوهگین شدن و غمخوارگی کردن اشاره شده است.(۱۱)

۱-۲-۲- تبیین

برای تبیین و شرح بیشتر مفهوم و اهمیت لفظ اهتمام کافی است از میان احادیث متعدد که مضمونی یکسان دارند، از باب مثال تنها به کلام نورانی امام صادق(ع) توجه کنیم که می فرمایند:

«من لم یهتم بامور المسلمین فلیس بمسلم.»(۱۲) هر که اهتمام به امور مسلمین ندارد، مسلمان نیست.

با توجه به معنی لغوی و مفهوم «اهتمام» در حدیث فوق و هچنین احادیث مشابه اینگونه برمی آید که دستور و سفارش مؤکد دین اسلام (اهتمام داشتن به امور دیگران) که در سیره اهل بیت(ع) به آن اشاره شده، در درجه اول توجه داشتن، احساس همدردی کردن و غمخوار یکدیگر بودن در مسایل و مشکلات زندگی روزمره انسان هاست. به عبارت دیگر به فکر یکدیگر بودن و همدیگر را درک کردن، است. اهتمام ورزیدن به امور همنوعان همان داشتن دغدغه خاطر و بی تفاوت نبودن نسبت به وضعیت کلی و عمومی جامعه و مسایل مختلف افراد اجتماع اعم از خانواده، بستگان، همسایه، همکار و… می باشد. این موضوع یعنی اهتمام و توجه به امور دیگران(که در مکتب ما به عنوان «ذوی الحقوق»(۱۳)نیز بیان شده) تقدم دارد بر انواع کمک رسانی و خدمات که افراد به صورت مادی و فیزیکی نسبت به هم انجام می دهند. اگر چه مصداق عملی اهتمام داشتن به امور دیگران همان کمک های مادی افراد به یکدیگر است که در جامعه خودمان نیز مکرراً اینگونه موارد را شاهد هستیم. از قبیل: کمک های مالی و مادی افراد خیر به افراد بی بضاعت، پرداخت صدقات، تقبل هزینه کودکان بی سرپرست و….

بنابراین مشخص شد که طبق تعالیم عالیه اسلام در باب خدمت به دیگران آنچه اهمیت و ارجحیت دارد، در وهله اول همان نفس توجه داشتن و درک اوضاع و احوال همنوعان اعم از نزدیکان و سایر اقشار مردم و پس از آن، کمک عملی می باشد. به عنوان مثال: ممکن است شما از مشکل مالی و فقر دوست خود مطلع باشید و از این موضوع هم احساس ناراحتی کنید اما وضعیت مالی خوبی نداشته باشید که به دوستتان کمکی کنید یا به عبارت دیگر در حال حاضر به صورت عملی هیچ گونه کمکی از دست شما ساخته نیست. بنابراین مجبور باشید فقط به ابراز همدردی لفظی و ذهنی بپردازید. همین ابراز همدردی و احساس ناراحتی، مصداق اهتمام داشتن به امور دیگران است.

لذا با توجه به مطالب گذشته که راجع به ادای تکلیف و عدم توجه به نتیجه اعمال بیان گردید، نیازی نیست که کمک کردن شما به دوستتان حتماً جنبه ظاهری و عملی داشته باشد، همین احساس همدردی صادقانه، تکلیف شما در این موقعیت است. حال اگر وضعیت مالی بهتری پیدا کردید و توانستید نیاز دوستتان را نیز برآورده کنید که چه بهتر. و لابد به خاطر همین قبیل موارد است که در منابع دینی ما آمده: اگر انسان حتی نیت کار خیر بکند ولی نتواند آن را انجام دهد، ثواب انجام آن نیز برای شخص نیت کننده منظور می شود.

امام باقر (ع): «خداوند بزرگ به موسی(ع) چنین وحی فرستاد: برخی از بندگان من با حسنه به من تقرب می جویند و من در بهشت به آنان فرمانروایی می دهم. موسی (ع) گفت: پروردگار من! این حسنه چیست؟ خدا فرمود: با برادر دینی خود برای برآوردن نیاز او به راه می افتد، خواه این نیاز برآورده شود یا نشود.»(۱۴)

جهت تبیین بهتر مفهوم اهتمام داشتن به امو