پاورپوینت کامل ایران امروز؛ در موقعیت شعب ابی طالب یا بدر و خیبر؟ ۹۰ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ایران امروز؛ در موقعیت شعب ابی طالب یا بدر و خیبر؟ ۹۰ اسلاید در PowerPoint دارای ۹۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ایران امروز؛ در موقعیت شعب ابی طالب یا بدر و خیبر؟ ۹۰ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ایران امروز؛ در موقعیت شعب ابی طالب یا بدر و خیبر؟ ۹۰ اسلاید در PowerPoint :

اشاره:

رهبر معظم انقلاب چندی پیش، به مناسبت تهدیدات امریکا و رژیم صهیونیستی و نیز انفعال و خودباختگی برخی مسئولان ضعیف النفس، موقعیت نظام مقدس جمهوری اسلامی را در اوج اقتدار، بمثابه موقعیت نظام نوبنیاد اسلامی عصر رسول الله «ص» به هنگام رویارویی بدر و خیبر و نه موقعیت آن وجود مقدس و پیروانش در شعب ابی طالب ترسیم فرمودند.

این تشبیه و تطابق، گذشته از آنکه به رخ کشیدن پویایی و قدرت جمهوری اسلامی ایران بویژه مقام منیع ولایت فقیه در جنگ نرم و عملیات روانی با دشمنان اسلام و نظام است، نشان دهنده نوع عملکرد و واکنش نظام جمهوری اسلامی در قبال تهدیدات امنیتی و اقتصادی بر مبنای سیره تابناک نبوی«ص» نیز هست.

آنچه درپی می آید مقایسه ای است بین شرایط فعلی جمهوری اسلامی ایران با وضعیت حکومت اسلامی نبی اکرم«ص» در موقعیت های شعب ابی طالب، بدر، خیبر و خندق که توجه خوانندگان گرامی «پاسداراسلام» را به آن جلب می کنیم.

مقدمه

پیش از ورود به بحث ذکر این نکته ضروری است که با نگاهی به تاریخ، جز در موارد استثنایی (و آن هم توسط اقوام وحشی و بی تمدن)، حکومت ها و قدرت ها در برابر حریف و دشمن خود اگرچه از نظر نیرو و امکانات برتری هم داشته اند، اما ابتدا دست به جنگ سخت نمی زدند؛ بلکه می کوشیدند با جنگ نرم حریف را چنان تضعیف کنند که مرعوب و بدون جنگ تسلیم شود و یا آنکه وادار شود آنگونه که دشمن می خواهد عمل کند و تابع آن شود و یا چنان دچار تشتت شود که قدرت مقابله با جنگ سخت را از دست دهد و با یک هجوم، بسرعت شکست بخورد و از میان رود.

در تاریخ معاصر جهان، جمهوری اسلامی ایران از این نظر استثناست؛ یعنی دشمن پیش از آنکه بخواهد یا بتواند با جنگ نرم، این نظام را براندازد یا وادار به تغییر رفتار کند، با تهدید سخت و جنگ سخت به میدان آمد و در آغاز انقلاب با تحریک و تجهیز باندهای جنایتکار تجزیه طلب در کردستان و خوزستان و… حرکت براندازی را شروع کرد و چون نتوانست از این راه به اهداف شوم خود برسد، جنگ سخت همه جانبه را در پوشش رژیم سفاک بعثی صدامی به ایران اسلامی تحمیل کرد و در خلال آن منافقین تروریست جنایتکار را برای از میان بردن امنیت داخلی کشور و ایجاد ارعاب در میان مردم و در نتیجه کنار کشیدن آنان از حمایت نظام به میدان آورد. با عنایات الهی و حضور مردم با بصیرت انقلابی در صحنه و اطاعت و حمایت کامل آنان از ولی فقیه، جنگ سخت دشمن ناکام ماند و جمهوری اسلامی سرافراز و سربلند دشمنان غدار را مأیوس ساخت.

با پایان یافتن جنگ تحمیلی، این بار دشمنان نظام و اسلام از یک سو با تشبث به بهانه های واهی و دروغین به منظور منزوی ساختن نظام در عرصه بین الملل و سرکش جلوه دادن آن و در نتیجه اقناع جامعه جهانی برای حمله به ایران و از سوی دیگر با سوءاستفاده از برخی سیاست های داخلی که ممکن است به نارضایتی مردم بینجامد و با همراهی گروهی از سیاسیون منحرف و استحاله شده درون نظام، جنگ نرم همه جانبه ای را با تمام توان برضد جمهوری اسلامی پدید آورده اند تا مردم، نظام را عامل مشکلات و تهدید خویش قلمداد کنند و ضمن دست شستن از حمایت آن، خود به مقابله با آن برآیند.

این بُعد از رویارویی استکبار جهانی و عوامل آن با جمهوری اسلامی تقریباً در تاریخ سابقه ندارد، اما نظام ما در برخی مقاطع، قابل قیاس با دوران های مختلف رسالت نبی اکرم «صلی الله علیه و آله و سلم» است که در این مقاله به موقعیت های شعب ابی طالب و بدر و خیبر که رهبر انقلاب بدان اشاره داشتند، می پردازیم.

موقعیت شعب ابی طالب

با ظهور دین مبین اسلام و آغاز دعوت رسول خدا«ص»، تا مدتی استکبار قریش ضمن آنکه از این دعوت ناخشنود بود، ولی نسبت به آن موضعی منفی نمی گرفت، زیرا از آن احساس خطر نمی کرد، اما با اسلام آوردن گروه قابل توجهی از مردم مکه بویژه شماری از فرزندان سران قریش و موالی و بردگان آنها و در نتیجه تهدید شدن نظام حاکم بر روابط اجتماعی و سیاسی مکه، مستکبران قریش از استمرار دعوت رسول خدا«ص» و نفوذ محبوبیت آن حضرت بیمناک شدند و مدارا با اسلام را کنار گذاشتند و به مقابله با پیامبر بزرگوار اسلام«ص» برخاستند. قریش در این مقطع، جنگ نرم حسابشده ای را بر ضد اسلام آغاز کرد و به تناسب شرایط و میزان توان و قدرت خویش سیاست های گوناگونی را برای از پای درآوردن رسول خدا«ص» و از میان بردن دعوت اسلامی به اجرا گذاشت. این سیاست ها با تدبیر و صبر و استقامت آن وجود مقدس یکی پس از دیگری ناکام شد تا آنکه سران مشرک قریش، مؤثرترین اقدام برای براندازی اسلام و از بین بردن استقامت رسول خدا«ص» را در تحریم همه جانبه آن حضرت و قبیله او پنداشتند. باید دانست که بنی هاشم به عنوان عشیره رسول خدا«ص» و خویشان نزدیک آن حضرت بجز دو استثنا یعنی ابولهب و ابوسفیان بن حارث بن عبدالمطلب عموماً بر مبنای تعصب قبیله ای، حامی رسول خدا«ص» بودند با اینکه بخشی از آنان هنوز اسلام نیاورده بودند.

استکبار قریش تصور می کرد پیامبر بزرگوار اسلام «صلی الله علیه و آله و سلم» به اعتبار این حمایت عشیره ای است که به دعوت خویش ادامه می دهد و از مقابله با آنها باکی ندارد. لذا سران قریش همه عشیره آن حضرت را (بجز آن دو استثنا) تحریم کردند، بدان امید که این تحریم و فشارهای آن موجب شود بنی هاشم طاقت نیاورد و از حمایت رسول خدا«ص» بازپس نشیند و حضرت با از دست دادن چنین پشتوانه ای، وادار به تسلیم و یا تغییر در عملکرد خود شود، آنگونه که قریش می خواهد.

بنی هاشم اعم از مسلمان و مشرک در یک اقدام ارزشمند، عوارض این تحریم را به جان خریدند و در شعب ابی طالب نزد رسول خدا«ص» گرد آمدند و از حمایت حضرتش دریغ نکردند.

موارد تحریم بنی هاشم:

در پیمان تحریم بنی هاشم این موارد لحاظ شده بود:

۱ـ تحریم هرگونه معاملات و تبادلات اقتصادی با محمد«ص» و عشیره او.

۲ـ تحریم ازدواج با بنی هاشم.

۳ـ ممنوعیت ارتباط و معاشرت با بنی هاشم.

۴ـ حمایت از مخالفان محمد«ص» در همه پیشامدها و حوادث.

۵ـ عدم پذیرش هرگونه پیشنهاد صلح از سوی محمد«ص».

قریش این تحریم همه جانبه را از سوی خود و ساکنان مکه بر ضد رسول خدا«ص» و عشیره آن حضرت وضع کرده بود و برای کسانی که قصد داشتند طرح تحریم ها را بشکنند و به بنی هاشم کمک برسانند، مجازات هایی درنظر گرفته بود. البته مستکبران قریش نمی توانستند اجرای این تحریم ها را از دیگر قبایل عرب انتظار داشته باشند. با این حال برای ممانعت از معاملات اقتصادی بنی هاشم با دیگر قبایل نیز تدبیری اندیشیده بودند. تحریم بنی هاشم در شعب ابی طالب، موجب شده بود که رسول خدا«ص» و عشیره او در صورت بیرون آمدن از شعب در معرض تهدیدات امنیتی و قتل واقع شوند. تنها در دو ماه رجب و ذی حجه که ماه حرام و موسم عمره گذاری بود، آن حضرت و بنی هاشم از امنیت برخوردار بودند و می توانستند از شعب خارج شوند و به مکه درآیند و حتی رسول خدا«ص» دعوت خویش را به زائران عرضه کند و بنی هاشم نیز با زائران و بازرگانان دیگر قبایل، معاملات و تبادلات اقتصادی و تجاری داشته باشند. قریش به رغم برنتابیدن این امر، به سبب حرمت ماه حرام و عدم سیطره بر اقوام و قبایل دیگر قادر به جلوگیری از آن نبود؛ اما برای مقابله با آن اولاً به زائران اعلام می کردند که محمد«ص» ساحر است و برای پیشگیری از مسحور شدن، در گوش های خود پنبه بگذارید و ثانیاً قدرت خرید بنی هاشم را پایین می آوردند، به این گونه که هنگام خرید کالایی توسط آنان، مشرکان قریش آن کالا را بالاتر از قیمت می خریدند. آورده اند ابولهب در بازار مکه می گشت و فریاد می زد قیمت کالاها را بالا ببرید تا به این ترتیب حامیان رسول خدا«ص» قادر به معامله نباشند.

پایداری رسول خدا«ص» و صبر و تحمل بنی هاشم در برابر سختی تحریم ها سرانجام به نتیجه رسید و استکبار قریش به ناکارآمدی این تحریم ها اذعان کرد و در پی آن بود با به دست آمدن توجیه و بهانه ای، آبرومندانه از موضع سخت تحریم عقب نشینی و لغو آن را اعلام کند. با اعلام از میان رفتن متن پیمان تحریم ها توسط موریانه، قریش نیز پایان تحریم ها را پذیرفت و رسول خدا«ص» و بنی هاشم سربلند و سرافراز از شعب ابی طالب به خانه و کاشانه خویش در مکه بازگشتند. ۱

نکته قابل تأمل در بحث تحریم رسول خدا«ص» و بنی هاشم اینکه هیچ گزارشی از تلاش مسلمانان غیرهاشمی (امثال ابوبکر، عمر، عثمان، سعدبن ابی وقاص، عبدالرحمان بن عوف، ابوعبیده جراح و…) که به هنگام محاصره بنی هاشم در شعب و اعمال تحریم ها برضد آنان، از این سختی ها معاف بودند، برای یاری رساندن به رسول خدا«ص» و عشیره تحت محاصره و تحریم آن حضرت وجود ندارد، حال آنکه برخی از مشرکان (مانند حکیم بن حزام و…) به دلیل برخورداری از روح جوانمردی و مروت و یا به دلایل عاطفی و غیر آن در چندین نوبت با نادیده گرفتن تحریم ها اقدام به ارسال آذوقه برای بنی هاشم به شعب کردند که گاه موفق شدند و گاهی نیز مستکبران قریش با آگاهی از موضوع، ضمن ممانعت از ارسال کمک ها، با عاملان آنها نیز درافتادند.

موارد تحریم جمهوری اسلامی:

در مقایسه وضعیت رسول خدا«ص» و بنی هاشم به هنگام محاصره و تحریم در شعب ابی طالب با موقعیت نظام جمهوری اسلامی و دشمنی ها و اقدامات تحریمی و ایذایی استکبار جهانی باید گفت برخی مشابهت ها در این باره وجود دارد و همچون پیمان اعمال تحریم ها برضد بنی هاشم، از بدو تأسیس جمهوری اسلامی موارد زیر برضد این نظام مقدس اجرا شده است:

۱ـ تحریم اقتصادی اعمال شده از سوی امریکا از سال ۱۳۵۸ و تحریم های وضع شده در سال های اخیر چه با صدور قطعنامه های سازمان ملل و چه تحریم های یکجانبه امریکا و اتحادیه اروپا.

۲ـ ممنوعیت سفر برخی مسئولان جمهوری اسلامی به غرب و بستن حساب های بانکی آنها(!)

۳ـ حمایت همه جانبه از تمام مخالفان نظام و اپوزیسیون خارج و داخل از منافقین تروریست گرفته تا سران فتنه سال ۸۸ و اراذل و اوباش.

۴ـ عدم پذیرش پیشنهادهای جمهوری اسلامی برای رفع تنش های پیش آمده توسط استکبار در قضایای هسته ای برای سرکش جلوه دادن نظام و از سوی دیگر تحریک شیوخ وابسته و امریکایی خلیج فارس به تشنج آفرینی بر ضد ایران.

شرایط شعب ابوطالب و جمهوری اسلامی:

با این حال، به دلایل زیر جمهوری اسلامی ایران بویژه در حال حاضر در موقعیت شعب ابی طالب نیست:

۱ـ وجود مقدس پیامبر«ص» به هنگام رسالت خویش در مکه و پیروان آن حضرت در این دوران، اولاً نسبت به مشرکان قریش از حیث شمار و تعداد در اقلیت محض بودند. ثانیاً حاکمیت مکه کاملاً دراختیار قریش بود و رسول خدا«ص» در این زمان نه تنها بر ناحیه ای سیطره نداشت تا بتواند حکومتی تشکیل دهد، بلکه به سبب شرایط سخت، امکان به دست گرفتن سلاح و مقابله فیزیکی با دشمن نیز برای مسلمانان و بنی هاشم فراهم نبود. از این رو مشرکان قریش برخی پیروان رسول خدا«ص» را در مقابل آن حضرت شکنجه می دادند، ولی برای رسول خدا«ص» امکان دفاع از آنان وجود نداشت. در حالی که نظام جمهوری اسلامی از بدو تأسیس بر سراسر کشور پهناور ایران اسلامی حاکمیت دارد و استکبار جهانی جرئت تجاوز به حریم حاکمیت این نظام مقدس را ندارد، زیرا بخوبی می دانند در صورت هرگونه تعدی، با مقابله ده ها میلیون مشتاق شهادت مواجه خواهند شد.

۲ـ تحریم های اعمال شده سه ساله بر محاصره شدگان شعب، اگرچه توسط بنی هاشم تحمل شد، اما نمی توان فشارهای شدید و گرسنگی ساکنان شعب را نادیده گرفت، به گونه ای که در اواخر دوران تحریم آه و ناله زنان و گریه و بی تابی کودکان گرسنه، حتی تأثر برخی از تحریم کنندگان را برانگیخته بود. حال آنکه به لطف الهی و به برکت وجود نظام ولایت و حکومت جمهوری اسلامی در ایران، تحریم های سی ساله استکبار جهانی و بویژه تحریم های سه سال اخیر هیچ تأثیر جدیی بر روند زندگی مردم ایران نداشته است و حتی طراحان آن به ناکارآمدی و بی تأثیر بودن این تحریم ها بر جمهوری اسلامی و تغییر سیاست های آن اعتراف دارند.

۳ـ اگر مستکبران قریش با بالا بردن قیمت کالاهای مورد نیاز بنی هاشم مانع دستیابی آنان به حوایج خود و تحمیل فشار بر عشیره رسول خدا«ص» شدند، به گونه ای که بنا به نقل تاریخ راه ورود آب و طعام را بر شعب بسته بودند و هر طعامی که در ماه های حرام از سوی مسافران در بازار مکه عرضه می شد، بسرعت می خریدند تا مانع از رسیدن آن به دست بنی هاشم شود، اما جمهوری اسلامی با دور زدن تحریم ها و از راه های گوناگون، نیازهای خود را تأمین کرده و دشمن غدار را ناکام گذاشته است. علاوه بر آن، تحریم ها موجب خودباوری ایرانیان و تولید بسیاری از نیازها در داخل کشور نیز شد و حکومت جمهوری اسلامی را از واردات آنها بی نیاز ساخت.

با مقایسه موقعیت رسول خدا«ص» و بنی هاشم در شعب ابی طالب با موقعیت جمهوری اسلامی درمی یابیم که همان گونه که رهبر معظم انقلاب فرمودند، نظام مقدس جمهوری اسلامی در موقعیت شعب قرار ندارد و در موضع قدرت، استکبار جهانی را در جنگ نرم نه تنها به چالش کشیده، بلکه دچار سردرگمی کرده و به زانو درآورده است.

مقایسه با موقعیت بدر

اما باید دید موقعیت بدر و خیبر برای اسلام و رسول خدا«ص» چه ویژگی هایی داشت که رهبر انقلاب، نظام جمهوری اسلامی را در حال حاضر در آن موقعیت دانستند.

جنگ بدر در سال دوم هجرت اتفاق افتاد و این هنگامی است که با اسلام آوردن مردم مدینه و دعوت آنان از رسول خدا«ص» و هجرت آن حضرت و مسلمانان مکه به این شهر، حکومت اسلامی بنیان نهاده شده و به سبب فراهم شدن شرایط (حتی در حداقل ممکن)، فریضه جهاد و جنگ با دشمنان اسلام چه به منظور نشر این آیین الهی و چه دفاع از دارالاسلام تشریع شده است.

استکبار قریش که در نابودی اسلام و سلطه بر رسول خدا«ص» در مکه با وجود دراختیار داشتن قدرت کامل در شهر، ناکام شده بود، از تشکیل حکومت اسلامی در مدینه و پیوستن مردم این شهر به آن حضرت، بشدت در هراس