پاورپوینت کامل بی پرده با تاریخ; اراده محقق نشده دولت فرانسه ۴۲ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بی پرده با تاریخ; اراده محقق نشده دولت فرانسه ۴۲ اسلاید در PowerPoint دارای ۴۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بی پرده با تاریخ; اراده محقق نشده دولت فرانسه ۴۲ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بی پرده با تاریخ; اراده محقق نشده دولت فرانسه ۴۲ اسلاید در PowerPoint :

تشدید فشارها علیه امام

زمانی که رژیم شاه از توقف فعالیت های ضداستبدادی امام خمینی در نجف اشرف ناامید شد، در جهت تحدید امام در عراق دست به اقداماتی زد، از جمله با مذاکراتی که با رژیم بعث انجام داد، در دوم مهرماه سال ۵۷، منزل امام خمینی در نجف به محاصره درآمد و دولت عراق برای فعالیت های رهبر انقلاب محدودیت ایجاد و ایشان را ممنوع الملاقات کرد و اجازه نداد از خانه خارج شوند و یا با دیگران ملاقات کنند.

سید محمود دعایی در این زمینه می گوید: «رژیم شاه بر مبنای قرارداد الجزایر به عراقی ها فشار آورد تا جلوی فعالیت های مبارزاتی امام را بگیرند. عراقی ها هم روز به روز محدودیت را تشدید می کردند تا این که یک روز مرا خواستند و رسماً پیامی برای امام را به من دادند. مضمون پیام این بود که ما در عین این که به شما احترام می گذاریم، به خاطر روابط با شاه، محذوراتی داریم، از این روی از شما می خواهیم که رعایت شرایط ما را بکنید و فعالیت هایتان علنی نباشند».(۱)

امام خواسته رژیم بعث عراق را نمی پذیرند و از دعایی می خواهند این گونه به دولت عراق پاسخ دهد که: « این آغاز کار است. به بعثی ها بگوئید من چنین چیزی را نمی پذیرم. نمی توانم ساکت باشم و در ایران کسانی که به من اعتقاد دارند، مبارزه کنند و خون بدهند. اگر اینها نمی خواهند من اینجا باشم، می روم و در جای دیگر حرفم را می زنم».(۲)

در همین برهه بود که خبرگزاری فرانسه و یونایتدپرس خبردادند که دولت عراق در برابر فشارهای دولت ایران تسلیم شده است و از ملاقات مردم با امام خمینی جلوگیری می کند.

با وجود آن که دو روز بعد از آغاز محاصره بیت امام در نجف، این محاصره پایان یافت و مقامات عراقی رسما از رهبر شیعیان عذرخواهی کردند، ولی ظواهر امر نشاندهنده این بود که رژیم صدام دیگر حاضر نیست حضور امام خمینی را در عراق و نجف اشرف تحمل کند. در روز دهم مهر ماه، سفیر عراق در پاکستان دست به افشاگری زد و گفت مقامات عراقی اجازه نخواهند داد آیت الله خمینی از محل سکونت خود به عنوان کانونی برای فعالیت های ضد رژیم ایران استفاده کند.

هجرت تاریخ ساز

بر اثر فشار و محدودیت های اعمال شده از سوی رژیم عراق، امام خمینی در تاریخ ۱۳مهر، همراه با گروهی از یاران خود به طرف کویت حرکت و در پاسگاه مرزی آنجا، خود را به مقامات این کشور معرفی کردند، ولی دولت کویت با ورود ایشان مخالفت کرد و در نتیجه رهبر انقلاب مجددا به کویت بازگشتند.

مراجع عظام تقلید به محض اطلاع از خروج امام خمینی از عراق، با مخابره تلگراف با این اقدام رژیم صدام مخالفت کردند، با وجود این، رهبر انقلاب در ۱۴مهر از بغداد به پاریس عزیمت و پس از مدت کوتاهی اقامت در پاریس، درنوفل لوشاتو سکونت کردند.

با وجود فرمایش صریح امام خمینی مبنی بر این که در انتخاب پاریس و نوفل لوشاتو، هیچ فردی جز شخص ایشان و سید احمد آقا تاثیرگذار نبوده اند، ابراهیم یزدی از سران نهضت آزادی مدعی است رهبر انقلاب پس از مشورت با او به پاریس هجرت کردند.

مرحوم سید احمد خمینی در این زمینه می گوید: « باید روشن شود که: ۱- بجز من و تنی چند از دوستان مهم نجف، هیچ کس از هجرت امام خبر نداشت ۲- امام خود تصمیم به هجرت به فرانسه را گرفتند و این حرکت به هیچ فرد یا گروه سیاسی، چه در داخل و چه ایرانیان خارج مربوط نیست. فردا ادعا نشود که ما آمدیم تا امام را راهی پاریس کنیم و یا به امام بگوییم در فرانسه بهتر می شود مبارزه کرد و از این قبیل لاطائلاتی که اگر با بودن امام روشنش نکنیم، فردا از بزرگ ترین انحرافات اساسی این انقلاب و نهضت به شمار خواهد رفت».

در مورد تصمیم امام خمینی برای عزیمت به پاریس گفتنی های زیادی وجود دارند. امام خود در وصیت نامه سیاسی– الهی خویش به نکته بسیار مهمی در این زمینه اشاره می کنند:

«از قرار مذکور، بعضی ها ادعا کرده اند که رفتن من به پاریس به وسیله آنان بوده، این دروغ است. من پس از برگرداندنم از کویت، با مشورت احمد پاریس را انتخاب نمودم، زیرا در کشورهای اسلامی احتمال راه ندادن بود. آنان تحت نفوذ شاه بودند، ولی در مورد پاریس این احتمال نبود».(۳)

اراده محقق نشده دولت فرانسه

با ورود رهبر انقلاب به پاریس، دولت فرانسه که روابط حسنه ای با رژیم شاه داشت، در مخمصه عجیبی گیر کرد. دولت ژیسکار دستن تصمیم گرفت مانع فعالیت های سیاسی امام شود، ولی رهبر انقلاب بشدت با این خواسته دولت فرانسه مخالفت کردند.

سید احمد خمینی در این زمینه می گوید:

«از کاخ الیزه آمدند پیش من که ما مواجه شدیم با این قضیه، چه بخواهیم و چه نخواهیم، آیت الله آمده است. اگر مطلع می شدیم، نمی گذاشتیم. وقت خواستند. امام گفتند بیایند. آمدند و گفتند حق ندارید کوچک ترین کاری انجام دهید و امام گفتند: ما فکر می کردیم اینجا مثل عراق نیست. من هر جا بروم حرفم را می زنم. من از فرودگاهی به فرودگاهی و از شهری به شهر دیگر سفر می کنم تا به دنیا اعلام کنم که تمام ظالمان دنیا دستشان را در دست یکدیگر گذاشته اند تا مردم جهان صدای ما مظلومان را نشنوند، ولی من صدای مردم دلیر را به دنیا خواهم رساند. من به دنیا خواهم گفت که در ایران چه می گذرد».

ژیسکار دستن که در این شرایط در برزیل به سر می برد بلافاصله بعد از برگشت به پاریس دستور اخراج امام خمینی از فرانسه را صادر می کند، ولی با تماس دولت شاه مبنی بر این که در صورت تبعید آیت الله خمینی از فرانسه ایران با شورش های گسترده مواجه خواهد شد، از تصمیم خود منصرف می شود. (۴)

انحلال حزب رستاخیز

با روی کار آمدن دولت عوام فریب جعفر شریف امامی در بحبوحه انقلاب اسلامی مردم ایران، او قصد داشت با انجام اقداماتی، اعتراضات گسترده مردمی را آرام سازد. وی در روز اول نخست وزیری خود اعلام کرد که عضو هیچ حزبی نیست و به این ترتیب، خود را از تنها حزب دولتی کنار کشید. این در حالی بود که اغلب نمایندگان مجلس و سناتورها و مقامات دولتی، بالاجبار عضو حزب رستاخیز بودند.

در ۵ مهر ماه ۵۷ جمشید آموزگار از دبیرکلی حزب رستاخیز کناره گیری کرد و در همان جلسه دکتر جواد سعید تنها قائم مقام دبیرکل به مقام دبیرکلی انتخاب شد. چهار روز بعد نیز دکتر جواد سعید از دبیرکلی حزب رستاخیز استعفا داد و حزب رستاخیز متلاشی شد.

آمادگی کمونیست ها برای انتقال به دوران جدید

در جریان قیام مردم مسلمان ایران، گروه های زیادی با حرکت کلی ملت علیه رژیم شاه همراهی و همگامی نشان دادند از جمله این گروه ها و احزاب، جریانات چپ با محوریت حزب توده و نیز چریک های فدایی خل