پاورپوینت کامل رابطه روحانیت و دولت ۵۶ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل رابطه روحانیت و دولت ۵۶ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل رابطه روحانیت و دولت ۵۶ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل رابطه روحانیت و دولت ۵۶ اسلاید در PowerPoint :

گرچه پرداختن به این موضوع بیشتر از جانب روحانیون منطقی به نظر می رسد، لکن نگارنده به واسطه مقدمه

حضور پنج ساله در کسوت معاونت فرهنگی وآموزشی سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور، از نزدیک درگیر پیچیدگی این بحث بوده است، لذا به نظر می رسد می تواند با باز کردن ابعاد موضوع، صاحبان اندیشه را دعوت به همفکری کند.

مسئله رابطه دولت و روحانیت در نظام جمهوری اسلامی از مباحث حساس و پیچیده ای است که باید با توجه به رهنمودهای حضرت امام و مقام معظم رهبری، توسط بزرگان و اندیشمندان حوزه های علمیه و صاحب نظران مجرب عرصه های دین و سیاست، شفاف و نظام مند شود. لازمه این شفاف سازی و انضباط بخشی، شناخت اصول و ارزش های تاریخی روحانیت شیعه و مسائل امروز و فضای جامعه ایران اسلامی است. نویسنده در حد مقدورات یک مقاله کوتاه سعی دارد گوشه ای از مباحث این رابطه را توضیح دهد تا ضمن باز شدن علت پیچیدگی بحث، ضرورت و اهمیت آن روشن شود.

****

موضوع استقلال روحانیت و حوزه های علمیه، اولین بحثی است که معمولاً از طرح عنوان رابطه دولت و روحانیت به ذهن می رسد. از این جهت که حفظ این استقلال، ضامن حفظ اسلام و حفظ شأن و موقعیت روحانیت برای افزایش سطح اثربخشی تبلیغات اسلامی در عمق جان مخاطبین است، لذا ابتدا باید با در نظر گرفتن چند مسئله به چگونگی حفظ این استقلال پرداخت.

موضوع اول توجه به این معناست که به رغم رشد روز افزون رسانه های نوین، توسعه انواع هنرها و بهره گیری از همه این ابزارها برای انتقال مفاهیم دینی، مطالعات نظری و میدانی و تجربه های متعدد نشان می دهد که هنوز هم کارآمدترین و موثرترین ابزار برای متدین نمودن جامعه و بویژه معارف شیعه، نظام روحانیت است تا از رهگذر تعامل رو در رو با مخاطب، آن هم به صورت مستمر در محیط مساجد و در جمع مومنین، نسبت به طرح مباحث اسلامی اقدام می کنند.

تاکید بر ارتباط رو در رو و مستمر در محیط مساجد و در جمع مومنین، هرکدام فلسفه ای دارد که در اینجا فرصت پرداختن به آنها نیست و هر یک دچار خدشه و کاستی شوند، از عمق تاثیرگذاری آنها کاسته خواهد شد.

بنده با سی سال تجربه در مسائل مدیریتی فرهنگ جامعه معتقدم باید با ساخت مساجد زیبا، متناسب با نیاز امروز، انواع امکانات و خدمات پیرامونی در مرکز همه محلات و مناطق مسکونی و سازماندهی یک شبکه کارآمد از عالمان دینی به عنوان مدیران مراکز فرهنگی و پیش بینی تمهیدات لازم برای حضور لااقل ۱۲ ساعته روحانی در مسجد، این سازماندهی را به منزله ستون فقرات نظام تبلیغات دینی تلقی کنیم و هر فعالیت دیگری، از جمله بهره گیری از شبکه های رسانه ای و نرم افزارهای جدید، استفاده از انواع هنرها، گسترش ورزش همگانی، ارائه انواع مشاوره های ازدواج، تحصیل، اشتغال و پاسخ گویی به سئوالات اعتقادی را حول مساجد سازماندهی و مستقر کنیم.

پس از پذیرش این موضوع به عنوان راهبرد توسعه شبکه تبلیغات دینی، باید تعامل دولت و روحانیت در این زمینه شفاف گردد و مشخص شود که در شرایط موجود و آینده، دولت، حوزه های علمیه، روحانیت، شهرداری ها و مردم چه رسالتی را بر دوش دارند.

یکی از این عرصه ها، حضور در متن روابط مردم برای ارتقای سطح فرهنگ عمومی از رهگذر توسع با برنام مساجد به عنوان ستون فقرات نظام فرهنگی کشور است.

موضوع دوم این که بر خلاف بسیاری از مباحث ناقصی که در این زمینه با حضور یا عدم حضور دولت ها در مباحث فرهنگی جامعه مطرح می شود، همه دولت های دنیا در سه بعد، در تحولات فرهنگی جامعه نقش ایفا می کنند.

۱. مداخلات آگاهانه مستقیم از رهگذر تشکیل سازمان های فرهنگی و بهره گیری از ابزارهای قانونی، مالی و غیره

۲. مداخلات آگاهانه، اما غیرمستقیم و پنهان که تنها بخشی از متخصصین، سیاستمداران و جامعه شناسان آگاه به مسائل فرهنگی جامعه متوجه آنها می شوند، از جمله سیاستگذاری رسانه ها، مداخله در نظام های آموزشی، مداخله در محتوای کتب درسی، ایجاد فرصت های تفریحی خاص برای مردم و غیره

۳.مداخلات ناآگاهانه و اجتناب ناپذیری که دولت ها با اعمال اقدامات و سیاست های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، علمی و حمایت از فناوری های خاص از رهگذر تحقق اهداف اقتصادی، سیاسی ای که به فرهنگ جامعه تحمیل می کنند، انجام می دهند، هر چند خودشان هم متوجه پیامدهای فرهنگی آن نیستند. برای مثال همین که سیاست دولت بر این روال قرار می گیرد که زن و مرد در هر رشته ای که علاقمندند تحصیل کنند و به موازات آن بر اساس اصل۴۴، اقتصاد کشور باید به بخش خصوصی منتقل شود و با توجه به این که بخش خصوصی در عمل ترجیح می دهد از نیروی تحصیلکرده زنان که ارزان تر و با ثبات تر است، استفاده کند، طبیعتاً باید تحولات فرهنگی تلخ وشیرین چنین سیاستی را چه در وضعیت خانواده و چه در سایر عرصه های فرهنگی بپذیریم.

حال در کشوری مثل ایران که نظام جمهوری اسلامی شکل گرفته و به لحاظ اهدافی که برای خود قائل است، می خواهد با هدایت آثار مستقیم و اصلاح پیامدهای فرهنگی، مجموعه تحولات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، قضایی، نظامی، انتظامی و… جامعه را به سمت دستیابی به یک الگوی مطلوب اسلامی سوق دهد، بدیهی است این حرکت مستلزم حضور اسلام شناسان عمیق و متخصص در همه بخش های فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی است و برای سیاستگذاری، برنامه ریزی ونظارت بر عملکردها در درون ساختارهای دولتی، بخش اعظم آنها باید حضوری کامل داشته باشند.

در اینجا وقتی از حضور اسلام شناسان سخن می گوییم، نباید طبق سنت گذشته، نگاه حداقلی داشته باشیم و تصور کنیم با حضور یک روحانی در نماز جماعت ادارات و احیاناً خواندن چند آیه و حدیث در بعضی از مواقع، مسئله حل می شود. منظور حضور اسلام شناسانی است که مثل کارشناسان ارشد تصمیم ساز در کنار وزرا و مدیران ارشد سازمان ها باشند و بتوانند اعتقادات و اصول و مبانی دینی را در قالب سیاست ها وخط مشی های عملیاتی، در قالب نظام تصمیم گیری مدیران در امور روزمره جاری سازند.

در اینجا باید به نکته بسیار مهمی اشاره شود و آن اینکه در گذشته دور، همه علوم مادی و معنوی از درون حوزه های علمیه به بخش های مختلف جامعه منتقل می شد. در دویست سال اخیر که به دلیل پیشرفت های مادی غرب و عقب افتادگی جامعه ایران و دوری روحانیت ازسیاست، تحولات درونی حوزه های علمیه دچار رکود شد، مسائل معنوی و انسانی از مسائل مادی تفکیک شدند و خود را در قالب نظام های علمی به ما تحمیل کردند و ما در نظریه پردازی، دو حوزه دانشگاه و حوز علمیه را پیدا کردیم واین مسئله باعث شد که در جامعه ما قطب های نظریه پردازی نسبت به هم دافعه پیدا کنند و این دوری، عامل مهم کندی پیشرفت جامعه و مانع از جاری سازی اعتقادات دینی و اندیشه های علمی در بستر تصمیم گیری های مدیران اجرایی شد.

اینک وضعیت بدین صورت در آمده است که بعضی از روحانیون آگاه به ماهیت تفکرات غربی و تاثیری که این تفکرات در علوم، فناوری ها و نحوه سازماندهی امور دارد، با نقد نظام دانشگاهی، عملاً اعتقاد مدیران متدین را به بهره گیری از علم و دانش دانشگاهیان تضعیف می کنند.

از سوی دیگر بسیاری از اساتید دانشگاه ها با بی اطلاعی از مباحث عمیقی که در متون دینی ما وجود دارند و در نتیجه کلی گویی های مکرر از سوی روحانیون و فقدان تعامل لازم بین عالمان دینی و اساتید دانشگاه ها، در کلاس های درس به شکل مستقیم و غیرمستقیم، علمی بودن گزاره های دینی را زیر سئوال می برند و با ایجاد شک و تردید نسبت به مشکل گشا بودن نظرات روحانیون، مدیران اجرایی را از تعامل کافی با آنان برحذر می دارند. تجربه عملی مدیران اجرایی نیز در بسیاری از موارد تقویت کننده این پیش فرض است که در شرایط موجود، نظرات اساتید و عالمان دینی نمی تواند مشکلی را حل کند و این فضای جدا از هم، عملاً تعامل این سه نهاد مهم اجتماعی را بسیار تضعیف کرده است.

بنابراین هر نوع نظریه پردازی ای برای حفظ استقلال حوزه ها و روحانیت از دولت باید با توجه به این نکته صورت بگیرد که نمی توان حضور آگاهانه و موثر عالمان دینی و دانشگاهیان را در متن دولت ها نفی کرد و یک نظام جمهوری اسلامی کارآمد داشت.

موضوع سوم توجه به رسالت روحانیت شیعه در اشاعه اسلام ناب محمدی در سطح جهان است. اگر در گذشته، روحانیت با طرح نظریات کلی و مبانی اعتقادی شیعه، حقانیت این مذهب الهی را به مخاطبین خود در بین سایر ملل منتقل می کرد، باید به این نکته توجه کرد که امروز وقتی تشنگان معارف الهی به روحانیون شیعه مراجعه می کنند، دیگر صرفاً با شنیدن کلیات و مبانی فکری قانع نمی شوند و به سراغ موفقیت ها و شکست های تجربه حکومت دینی در ایران می روند و می خواهند بر