پاورپوینت کامل روزه حقیقی مستوجب طهارت روح ۳۴ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل روزه حقیقی مستوجب طهارت روح ۳۴ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل روزه حقیقی مستوجب طهارت روح ۳۴ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل روزه حقیقی مستوجب طهارت روح ۳۴ اسلاید در PowerPoint :

اشاره:

ماه مبارک رمضان موسم ضیافت الهی و بهار قرآن برای سالکان کوی حق و حقیقت اولین ماه از سال معنوی محسوب می شود؛ ماهی که شب ها و روزهای ارزشمند آن بهترین دقایق و ساعات، فریضه روزه در آن، ضامن طهارت روح و جسم، خواب انسان صائم در آن، عبادت و سحرهای آن، بی نظیر ترین اوقات برای خلوت با خدای سبحان است. تمام ویژگی های ممتاز ماه الهی به برکت نزول قرآن کریم در آن محقّق می گردد و پیوند ناگسستنی مؤمنین با قرآن، اصلی ثابت و راهکاری همیشگی در مسیر عبودیت محسوب می شود. تزئین بندگان خدا در این ماه به وسیله «روزه» صورت می گیرد تا خوی فرشتگی در آنان تقویت شود.

مطلب پیش رو پژوهشی است در فضایل ماه مبارک رمضان، چگونگی انس با قرآن در ماه میهمانی خدا و کیفیت بهره برداری حداکثری از فضیلت روزه.

ماه مبارک رمضان، آغاز سال سالکان کوی حق

ماه مبارک رمضان فرا رسید، اوّلین ماه از دوازده ماه که هم رأسِ سَنه است و هم قُرّه شُهور. سالکان کوی حقّ سالشان از ماه مبارک رمضان شروع و به شعبان ختم می شود، زیرا در این ماه مقدّرات علوم و معارف از یک سو و ارزاق و لوازم رزقی از سوی دیگر نازل می شوند؛ از این رو ماه مبارک رمضان، هم در ادعیه، هم در روایات، رأسُ السّنه و قُرَّهُ الشُّهُور نام گرفته است.

نزول قرآن کریم از سنخ آویختن

در ماه مبارک رمضان مطالب فراوانی مطرح است که فقط به دو عنصر محوری آنها اشاره می شود. یکی در باره اصل ماه مبارک رمضان و دیگری درباره روزه گرفتن. چه شب و چه روز ماه مبارک رمضان خصوصیتی دارد که در ماه های دیگر نیست و آن در اثر نزول قرآن کریم است. این زمان به برکت آن مُتزمّن که نزول قرآن کریم است نسبت به اَزمنه دیگر شرفی دارد که دیگر ماه ها آن شرف را ندارند. اینکه در دعاها می خوانیم: فَضَّلْتَهُ وَ شَرَّفتَهُ وَ کرَّمتَهُ و مانند آن عَلَی الشُّهُور،(۱) ناظر به همین نکته است.

و نزول قرآن کریم از سنخ آویختن قرآن است و نه انداختن آن. قرآن در ماه مبارک رمضان انداخته نشد، آن طوری که باران را نازل می کنند و به زمین می اندازند که به صورت تجافی است، بلکه قرآن را آویختند و این قرآن آویخته شده، یک طرفش به دست خدای سبحان است و طرف دیگرش به دست مؤمنان و قاریان و مفسران و عالمان قرآن اندیش! ماه مبارک رمضان، بهترین فرصت برای گرفتن این حبل متین و بالا رفتن از آن است. اگر کسی از افق طبیعت بالا رفت و از منظر فراطبیعی جهان را دید، نه بی راهه می رود، نه راه کسی را می بندد! نه تنها شیطان های او بسته اند، بلکه او شیطان های دیگران را هم می بندد. نه تنها درِ جهنم به روی او بسته است، بلکه او توان آن را دارد که درهای جهنم دیگران را هم ببندد که کسی به دوزخ نرود! پس مهم ترین عنصر این ماه، اعتصام به قرآن کریم است. خواندن این کتاب، فراگیری این کتاب، پذیرش و باور معارف این کتاب و عمل به آن.

تعالی انسان در گرو اعتصام به حبل متین قرآن

و هر اندازه انسان در خدمت قرآن کریم باشد، باز راه دارد، چون یک سوی قرآن عربی مبین است که در سوره زخرف فرمود: إنّا جَعَلْناهُ قُرآناً عَرَبیاً لَعَلَّکمْ تَعقِلُون؛(۲) و سوی دیگرش منزّه از عِبری و عربی بودن، تازی و فارسی بودن و مانند آن است. فرمود: وَ إنَّهُ فِی اُمِّ الکتابِ لَدَینا لَعَلِی حَکیمْ.(۳) این قرآن در آغازش علی حکیم است، در انجامش عربی مبین. اگر کسی این عربی مبین را اعتصام کرد و فهمید و باور کرد و عمل نمود، کم کم براساس اِقرء وَ ارْقَ(۴) همین طناب را می گیرد، بالا می رود تا به نوبه خود به آن علی حکیم بار یابد. از علوم الهی طرفی ببندد و از حکمت الهی بهره ببرد و بشود یؤتِی الحِکمَهَ مَنْ یشآء وَ مَنْ یؤتَ الحِکمَهَ فَقَدْ اُوتِی خِیراً کثیراً.(۵)

«روزه»، وسیله الهی شدن مجاری ادراکی و تحریکی انسان

و اما روزه یک عبادت تمرینی است تا مجاری ادراکی و تحریکی را از گزند نفس از درون و ابلیس از بیرون منزّه کند. این مجاری ادراکی و تحریکی می توانند مظهر ظهور علم خدای سبحان در بخش معرفت، و اراده و قدرت خدا در بخش عمل باشند و کار خدا چه در بخش علم، چه در بخش عمل، حق محض است. او یقُولُ الحَقّ،(۶) اَلحَقُّ مِنْ رَبِّک.(۷) از خدای سبحان که خَیر محض است جز نِکویی ناید! علم خدا بخواهد در مجاری ادراکی کسی ظهور کند، آن مجرا باید طیب و طاهر باشد. اگر قدرت و اراده ذات أقدس إله بخواهد در مجاری اقتدار و اراده کسی تجلّی کند، آن کانال باید طیب و طاهر باشد. اگر کسی از نظر مجاری علمی و عملی طیب و طاهر بود، توان آن را دارد که به قُرب فرائض و قُرب نوافل بار یابد. این حدیث قُدسی را که علماء شیعه و محدثان سنی نقل کرده اند، ناظر به همین بخش است که ذات أقدس إله فرمود: بندگان من به من نزدیک می شوند به وسیله نوافل تا محبوب من بشوند.

اینکه در زیارت امینُ الله می خوانیم: مُحِبَّهً لِصَفوَهِ اُولیائِک وَ مَحبوبَهً فِی أرضِک وَ سَمائِک،(۸) این طلیعه است. بعد از اینکه محبوب أرض و سماء شدیم، محبوب خالق أرض و سماء هم می شویم و اگر محبوب او شدیم، معلوم می شود که مجاری ادراکی ما، یعنی بخش اندیشه ما طیب و طاهر است. آنگاه معرفت خدا در بخش اندیشه ما تجلی دارد. ما خوب می فهمیم، به واقع می رسیم، خطا نمی کنیم یا خطای ما بسیار محدود خواهد بود.

و همچنین است در بخش عزم و تصمیم و انگیزه که طیب و طاهر خواهیم