پاورپوینت کامل امامان نعمت بزرگ الهی ۳۵ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امامان نعمت بزرگ الهی ۳۵ اسلاید در PowerPoint دارای ۳۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امامان نعمت بزرگ الهی ۳۵ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل امامان نعمت بزرگ الهی ۳۵ اسلاید در PowerPoint :

در مجموعه مقالات در آستان امامان، امام شناسی شیعی را با الهام از زیارت جامعه کبیره پی گرفتیم. اینک فرازی دیگر از این زیارت فاخر را بررسی می کنیم.

«خلقم الله انواراً فجعلکم بعرشه محدثین حتی من علینابکم فجعلکم فی بیوت اذن الله ان ترفع و یذکر فیها اسمه: خداوند شما را به صورت نورهایی آفرید و گرداگرد عرش خود قرارتان داد و به واسطه شما بر ما نعمت بزرگی عطا فرمود، پس شما را در خانه هایی که رخصت داده است قرار داد تا بزرگ داشته شده و نام او در آنها یاد شود».

محدودیت علم انسان ها

در این فراز از زیارت جامعه کبیره، سخن از امتیاز ذاتی اهل بیت «ع» است. پیش از آنکه به شرح این فرازها بپردازیم لازم است این نکته را متذکر گردیم که برخی از معارف الهی، همانند معارف طبیعی در دسترس فهم انسان ها هستند و برخی نیستند. خرد ورزان با نوع دوم برخورد آشکاری ندارند زیرا به اعتراف برجستگان علم، معلومات ما در برابر مجهولات مان بسیار ناچیز است و این حقیقتی است که قرآن به صراحت از آن یاد می کند: «و یسئلونک عن الروح قل الروح من امر ربی و ما اوتیتم من العلم الا قلیلا() از تو درباره روح سئوال می کنند. بگو روح از فرمان پروردگار من است و به جز اندکی از دانش آن به شما داده نشده است».

بنابراین وقتی در عرصه معنوی، معارف بلندی عرضه می شوند که درک معمولی ما در برابر آنها عاجز می ماند، دم از انکار می زنیم، غافل از این که:

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست

سخن شناس نه ای جان من خطا اینجاست

با این مقدمه به توضیح مطلب فوق می پردازیم.

خلقت نوری اهل بیت«ع»

اهل بیت «ع» دو نوع خلقت داشته اند. یکی خلقت مادی که همانند دیگر انسان ها مراحل آن خلقت را طی کرده اند و دیگر خلقت نوری که پیش از خلقت مادی آنان بوده است. در این فرازها دو نکته در باره خلقت نوری آنان آمده است:

ـ خلقکم الله انواراً: خداوند شما را به صورت نورهایی آفرید.

در روایتی از حضرت امام باقر«ع» می خوانیم: «ان الله خلق اربعه عشر نوراً من نور عظمته قبل خلق آدم باربعه عشر الف عامٍ فهی ارواحنا(): بی گمان خداوند چهارده نور از نور عظمت خویش را چهارده هزار سال پیش از خلقت آدم آفرید که آن نورها همان ارواح ماست».

ـ فجعلکم بعرشه محدقین: و در گرداگرد عرش خود قرار داد.

عرش چیست؟

در تفسیر این جمله باید به اجمال از «عرش» بگوییم.

عرش در لغت به معنای چیزی است که سقف داشته باشد. گاهی به خود سقف گفته شده و گاه به معنی تخت های بلند همانند تخت سلاطین آمده است و نیز به داربست هایی که برای برپا نگهداشتن بعضی از درختان به کار می روند عرش گفته می شود. هیچ یک از این معانی در مورد عرش خداوند صادق نیستند. واقعیت آن است که حقیقت عرش خداوند بر ما مجهول است و آنچه در حد فهم قاصر ماست این است که عرش موجودی است خارجی در عالم غیب که مرکز فرماندهی جهان در آن قرار دارد و رشته تدبیر جهان به آن منتهی می شود و احاطه و استیلای بر آن، موجب علم به جزئی ترین امور جهان و تدبیر مجموعه هستی است.

در این فراز می خوانیم که امامان انواری هستند که در مرکز مدیریت جهان هستی قرار دارند و از جزئیات امور جهان آگاهند. این مقام بلند را خداوند به چهارده نور پاک ارزانی داشته تا به فرمان او هستی را تدبیر کنند. می گوییم «به فرمان او» که اگر این قید نباشد، می شود «تفویض» که شیعه به آن معتقد نیست.

امامان نعمت بزرگ خداوند

«حتی من علینا بکم: خداوند به واسطه شما بر ما نعمت بزرگی عطا فرمود».

واژه منت در اصل به معنای سنگ های سنگینی است که با آن وزن می کنند و به همین دلیل هر نعمت سنگین و گرانبهایی را منت می گویند. اگر جنبه عملی داشته باشد و کسی نعمت بزرگی را به دیگری بدهد، کاملاً زیبا و ارزنده است، اما اگر کسی کار کوچک خود را بزرگ جلوه دهد و آن را به رخ افراد بکشد کار بسیار زشتی است و از رذایل اخلاقی به حساب می آید.

واژه «منت» در این زیارت به معنای اول است. این منت از سنخ همان منتی است که در آیه سوره آل عمران آمده است که: «لقد من الله علی المؤمنین اذ بعث فیهم رسولاً من انفسهم یتلو علیهم آیاته و یزکیهم و یعلمهم الکتاب و الحکمه و ان کانوا من قبل لفی ضلالٍ مبین: خداوند بر مؤمنان منت نهاد (نعمت بزرگی بخشید) هنگامی که خداوند در میان مومنان پیامبری از خودشان را برانگیخت که آیات را بر آنان بخواند و پاکشان کند و بدانان کتاب و حکمت بیاموزد، به تحقیق بر آنان منت نهاد و البته پیش از آن در گمراهی آشکار بودند».

خانه های الهی

«فجعلکم فی بیوت اذن الله ان ترفع و یذکر فیها اسمه: پس شما را در خانه هایی قرار داد که خداوند رخصت داده است که بزرگ داشته شوند و نامش در آنها یاد شود».

آنچه از این عبارت استفاده می شود این است که امامان نور برگزیدگان حق اند، «مصطفای» اویند، «مجتبای» حضرت حقند، عنایت ویژه حق شامل حال آنان است. خانه ای که مورد عنایت او قرار می گیرد، می شود «بیت الله الحرام»؛ کتابی که مورد عنایت ویژه او قرار می گیرد، می شود «قرآن» و انسانی که مورد توجه او قرار می گیرد، می شود «پیغمبر» و «امام».

و اما این که راز این گزینش چیست، این را خود حضرت حق می داند و بس.

بر این اساس، فضائل امامان بر دو گونه اند: ـ فضائل ذاتی ـ فضائل و مناقب اختیاری که آن را با تلاش وصف ناپذیر خود تحصیل می کنند. ما باید هر دو نوع فضائل امامان (