پاورپوینت کامل بصیرت و آگاهی در سیره حضرت فاطمه سلام الله علیها ۵۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل بصیرت و آگاهی در سیره حضرت فاطمه سلام الله علیها ۵۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل بصیرت و آگاهی در سیره حضرت فاطمه سلام الله علیها ۵۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل بصیرت و آگاهی در سیره حضرت فاطمه سلام الله علیها ۵۷ اسلاید در PowerPoint :

مقدمه

قلمرو مسلمین همیشه از سوی فرصت طلبان و صاحبان قدرت در معرض خطرات و تهدیدات قرار گرفته است. شبهه افکنی و آمیختن حق و باطل، پنهان ترین حربه در دست دشمنانی است که همواره درصدد زدن ضربه ای جبران ناپذ بر پیکر جامعه اسلامی هستند؛ لذا بررسی سیره معصومین«ع» در راستای حفظ ارزش های اصیل اسلامی از مواردی است که علاوه بر هدایت و نجات انسان ها، نقش قابل تأملی را در حفظ آرمان های جامعه مسلمین ایفا می کند. از این رو آن بزرگواران در طول حیات خویش حضور در صحنه را مسئولیتی مهم از جانب خدای سبحان می دانستند.

با غروب غمبار خورشید فروزان رسالت در صفر سال دهم هجری، سیاهی غصب امامت و غبار غربت، خردورزان را آزار می داد، به گونه ای که کمتر کسی یارای حضور در صحنه اعتقادی و دفاع در عرصه سیاسی را در خود می دید، اما در این میان بانوی بزرگ اسلام، حضرت فاطمه«س» برتر از هزاران مرد قدرتمند، بیرق بصیرت و آگاهی و علم پیکار با سران ظلم و غصب و غارت را بر دوش گرفت تا هدایت نبوی و سعادت علوی را پاس بدارد و ندای حق را به گوش آیندگان برساند.

زهرای اطهر«س» در برابر جریاناتی که بعد از رحلت رسول مکرم اسلام«ص» به وجود آمدند، ساکت ننشست و آگاهانه و واقع بینانه دست به مبارزه سیاسی زد و با سخنرانی های افشاگرانه خود به بیان ماهیت غاصبان خلافت پرداخت.

گرچه دوران حیات ریحانه محمدی پس از ارتحال پیامبر اکرم«ص» بسیار کوتاه بود، اما خط مشی سیاسی آن حضرت در طول حیات نشان می دهد که در سیره خود با تعابیری حکیمانه همگان را به بصیرت، آگاهی، شناخت فتنه ها و گرفتار نشدن در دام دشمنان دین دعوت می فرمود.

دفاع از حریم امامت و ولایت

حضرت فاطمه«س» در راه اثبات امامت و تبیین اصل ولایت از هیچ کوششی فروگذار نکرد و به منظور تحقق این هدف الهی سعی کرد با بیان خطبه های غرّا و استفاده از منطق و استدلال، وصایت جانشینان پیامبر«ص» را به اثبات برساند و مردم را با جایگاه رفیع امامت آشنا نماید.

زهرای مرضیه«س» عنایت ویژه ای به موضوع دفاع از امامت و ولایت علی«ع» داشت و به عنوان یک وظیفه اجتماعی در قالب های مختلف، بر آن اهتمام و جدیت می ورزید.

صدیقه طاهر«س» حرکت و هدایت انسان ها را بدون امام، سکون و زمامداری باطل نااهلان را باعث دور ماندن مردم از مسیر «صراط مستقیم» می دانست.

ایشان کتاب فضائل علی«ع» را در پنج محور بنیادین گشود تا فردا و فرداها همگان با مطالعه گفتار گرانسنگ وی به حقایق هستی پی ببرند و راه را از بیراهه ها تشخیص دهند.

در فصل نخست، علی«ع» را در برابر خداوند عبدی مخلص معرفی کرد که بسیاری از شب ها از شوق عبادت و ترس فراوان بر روی خاک نخلستان مدهوش می شد. [۱]

در فصل دوم، او را نسبت به رسول خدا سنجید و فرمود: علی«ع» بهترین جانشین پیامبر«ص» و دوست بی نظیر رسول خداست.

در فصل سوم، سخن از امامت و ولایت امیرمؤمنان«ع» به میان آورد و او را امامی ربانی و الهی معرفی کرد که فقط و فقط او لیاقت رهبری امت اسلام را دارد. وی مولای متقیان را نخستین مسلمان و دین باور می دانست، از این رو، وظیفه ای سنگین و خطیر برای خویش نسبت به امام«ع» برمی شمرد و آن توصیف صفات و برکات بی پایان همسرش تا واپسین لحظات زندگی بود. [۲]

در فصل چهارم، هدایت و رهبری امام علی«ع» را چنان تأثیرگذار می دید که برای تحقق امامت و خلافت آن بزرگوار خود را آماده فداکاری کرد.

در فصل پنجم، مقام بلند شیعیان علی«ع» را بیان و با بصیرت و اعتقاد قلبی، سخن پدر را بازگو کرد و علی«ع» و شیعیان او را اهل بهشت دانست. [۳]

زهرای مرضیه«س» مقام و موقعیت امام علی«ع» را خوب شناخته و از توانایی های ذاتی و شایستگی های ایشان به خوبی مطلع بود. دیدگاه های پیامبر اکرم«ص» را نسبت به امام«ع» شنیده بود و بدان ایمان و اعتقادی راسخ داشت و صلاح و مصلحت جامعه نوپای اسلام را در رهبری و امامت حضرت علی«ع» می دانست.

آن بانوی بزرگوار در برابر یکی از نادانان مدینه که خفاش صفت در برابر آفتاب وجود امام علی«ع» زبان به سرزنش گشود، چنین فرمود: «علی امام ربانی و مرکز توجه همه عارفان و خداپرستان و نقطه دایره امامت و پدر حسن و حسین دو دسته گل پیامبر و دو سرور جوانان اهل بهشت است. »[۴]

جناح پیروز سقیفه پس از بیعت گرفتن از برخی از اصحاب به سراغ علی«ع» آمدند تا در اسرع وقت از آن بزرگوار بیعت بگیرند و سند مشروعیت حکومت خود را به امضا برسانند. آنان می دانستند که علی«ع» به خاطر حفظ اسلام و پیشگیری از تفرقه و اختلاف به جنگ متوسل نخواهد شد و بیعت او باب مخالفت سایر بنی هاشم و حامیان اهل بیت«ع» را مسدود خواهد کرد و در نتیجه پایه خلافت شان مستحکم خواهد شد. از این رو، آن امام همام را تحت فشار سختی قرار دادند و در نخستین روزهای رحلت پیامبر«ص» زشت ترین برخوردها را با آن حضرت کردند و تا سر حد کشتنش پیش رفتند. [۵]

آنان درصدد بودند به هر طریق ممکن، ولو به قیمت کشتن، مولای متقیان را به پذیرش حاکمیت خود وادار کنند، اما با مقاومت شدید حضرت زهرا«س» مواجه شدند. طبق نقل مسعودی تا صدیقه طاهره«س» در قید حیات بود، آنان نتوانستند از علی«ع» بیعت بگیرند. بنی هاشم نیز پس از شهادت زهرای اطهر«س» بیعت کردند. [۶]

آن حضرت تا آخرین روز شهادتش همواره با قطع رابطه و ابراز ناراحتی و اندوه، افکارعمومی را متوجه مسئله سقیفه و غصب خلافت کرد و نگذاشت این مهم به فراموشی سپرده شود.

زنان مهاجر و انصار برای عذرخواهی به عیادت آن بزرگوار آمدند، ولی حضرت فاطمه«س» نه تنها از آنان تشکر نکرد، بلکه در جواب احوالپرسی آنان فرمود: «آگاه باشید این حکومتی را که پدید آوردند، تازه آبستن شده است. پس صبر کنید تا ببینید چه نتیجه ای به بار می آورد. آنگاه از آن به جای شیر، خون تازه و سم کشنده بدوشید! اینجاست کسانی که به راه باطل رفته اند، زیانکار می شوند و آیندگان عاقبت آنچه را که گذشتگان تأسیس کردند، خواهند دید. از بابت دنیای خود خوش و قلباً از فتنه هایی که خواهند آمد مطمئن باشید. بشارت باد بر شما شمشیرهای برنده ای که به دنبال آن می آید و قدرت متجاوزی که ظلم و تعدی را روا می دارد و جمعیت شما را درو می کند (همه را قتل عام می کند) پس حسرت و اندوه بر شما باد! به کدامین سوی می روید؟. . . »[۷]

بیان فضائل امام علی«ع»

کوثر آفرینش در سیره انسان ساز خود در موارد لازم سابقه طولانی و فضایل بی شمار اولین فروغ امامت را به مردم گوشزد می کرد و با تمام وجود معتقد و معترف به فضایل علی«ع» بود.

روزی نبی مکرم اسلام«ص» در یک جلسه خانوادگی به ارزش های حضرت علی«ع» اشاره و شدت محبت و ارادت قلبی خود را نسبت به دامادش برای دختر خویش فاطمه«س» اظهار کردند. صدیقه کبری«س» فرمود: «سوگند به خدایی که تو را به رسالت برگزید و تو را هدایت و به وسیله تو امت اسلامی را هدایت کرد، من به ارزش ها و فضایل همسرم علی«ع» معترف و معتقد بوده ام. »[۸]

آن بانوی پاکدامن و گرامی در بخشی از خطبه معروف خود در مسجد مدینه در باره سابقه درخشان علی«ع» می فرماید: «پس از بعثت رسول خدا«ص» هرگاه مشرکان آتش جنگ برافروختند، خداوند آن را خاموش کرد و هرگاه شیطان سر بر داشت یا مشرکی حمله کرد، رسول خدا«ص» برادرش علی«ع» را در کام سختی ها و شعله ها انداخت و آن امام بر جای نمی نشست مگر اینکه مخالفان را شکست می داد. او رنج ها را برای خدا تحمل و در راه تحقق امر الهی تلاش کرد و از سرزنش سرزنش کننده بیم به خود راه نداد؛ در حالی که مردم در رفاه و آسایش زندگی آرمیده بودند. »[۹]

اعتراض به سکوت مردم

دخت گرامی رسول خدا«ص» می دید که با خروج رهبری از محور خود چه بسا ممکن است امور مهم دیگر نیز دچار این آفت شوند و هر نوع سکوتی در واقع مهر تأییدی بر کارهای نارواست، بدین جهت در مواردی مخالفت خود را با اعتراض و انتقاد و شکوه به اثبات می رساند.

فرازهایی از خطبه بانوی نمونه اسلام در مسجد مدینه گواهی گویا و شاهدی زنده بر این مطلب است. زهرای اطهر«س» با دلی پر خون از حوادث ناگوار پیش آمده، با زبان شکوه و اعتراض خطاب به انصار فرمود: «ای انجمن بزرگان! ای بازوان ملت! ای حافظان اسلام! این غفلت و سستی در مورد حق من چیست؟ چرا در برابر دادخواهی من سهل انگاری می کنید؟»[۱۰]

افشای ستم و خیانت

از همان لحظه های اول اعلام امامت امیرالمؤمنین«ع» در غدیر خم و تحقق بیعت عمومی برای ولایت، حضرت زهرا«س» از پیمان شکنی و دورویی مخالفان غدیر آگاهی کامل داشت. در اوج فتنه ها افشاگری عالمانه حضرت زهرا«س» بود که مانند تیغ، بند بند دام های گسترده دشمن را برید و با افشای چهره زشت جریان فتنه، مردم را از افتادن در دام گمراهی مصون داشت.

پس از وفات رسول خدا«ص»، دختر طلحه خدمت حضرت فاطمه«س» رسید و علت گریه ها و ناله های جانکاه آن حضرت را جویا شد. ف