پاورپوینت کامل آغاز تهاجم سراسری عراق به ایران، سخنرانی انقلابی شهید رجایی در محل سازمان ملل ۵۷ اسلاید در PowerPoint

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آغاز تهاجم سراسری عراق به ایران، سخنرانی انقلابی شهید رجایی در محل سازمان ملل ۵۷ اسلاید در PowerPoint دارای ۵۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آغاز تهاجم سراسری عراق به ایران، سخنرانی انقلابی شهید رجایی در محل سازمان ملل ۵۷ اسلاید در PowerPoint،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل آغاز تهاجم سراسری عراق به ایران، سخنرانی انقلابی شهید رجایی در محل سازمان ملل ۵۷ اسلاید در PowerPoint :

مهم ترین رویداد سال ۱۳۵۹ را شاید بتوان آغاز جنگ تحمیلی در روز پایانی تابستان همین سال دانست. روزی که رژیم بعث عراق با توهم دستیابی به نقاط حیاتی و نفت خیز ایران اسلامی، تجاوزی آشکار به میهن اسلامی مان را آغاز کرد، تجاوزی که به مدد کمک های شرق و غرب به رژیم صدام، هشت سال طول کشید و ملت مبارز ایران اسلامی به عیان نشان داد که تسلیم باج خواهان بین المللی نخواهد شد.

در بعد سیاسی نیز معرفی کابینه شهید رجایی به مجلس شورای اسلامی، سخنرانی تنش زای رئیس جمهور وقت در مراسم ۱۷ شهریور، اعلام تعطیلی موقت وزارت فرهنگ، بازداشت صادق قطب زاده، رئیس سابق سازمان صدا و سیما و حضور محمدعلی رجایی نخست وزیر وقت در سازمان ملل و سخنرانی انقلابی وی را می توان از مهم ترین رویداد های شهریور و مهر ۱۳۵۹ دانست.

معرفی کابینه رجایی به مجلس شورای اسلامی

در نهمین روز شهریور ماه سال ۱۳۵۹ پس از مدت ها کش و قوس کابینه شهید رجایی به مجلس شورای اسلامی معرفی شد. ترکیب کابینه معرفی شده از سوی شهید رجایی به مجلس شورای اسلامی چنین بود: محمد نوربخش وزارت اقتصاد و دارایی، سید اسماعیل داوودی سازمان برنامه و بودجه، دکتر منافی وزارت بهداری، محمدعلی فیاض بخش وزیر مشاور و سرپرست بهزیستی، محمود قندی وزارت پست و تلگراف و تلفن، موسی کلانتری وزیر راه و ترابری، میرحسین موسوی وزیر امور خارجه، دکتر حسین عارفی وزیر علوم، فرهنگ و هنر، سید اسدالله لاجوردی یا رضا صدر وزارت بازرگانی، مهندس نعمت زاده وزارت صنایع، محمد سلامتی وزارت کشاورزی، آقای رجایی نخست وزیر سرپرست وزارت آموزش و پرورش، احمد توکلی وزارت کار و امور اجتماعی، بهزاد نبوی وزیر مشاور در امور اجرایی، محمد شهاب گنابادی سرپرست مسکن و شهرسازی و وزیر مشاور، حسن عباس پور وزیر نیرو، عباس دوزدوزانی وزیر ارشاد ملی، آیت الله مهدوی کنی وزیر کشور، اصغر ابراهیمی وزیر نفت.

میانگین سنی کابینه معرفی شده از سوی شهید رجایی ۳۳ سال است، روزنامه اطلاعات در تیتر صفحه اول خود خبر معرفی کابینه جدید را چنین پوشش داد: «جوان ترین دولت مکتبی و انقلابی جهان پس از صدر اسلام تعیین شد». ده روز پس از معرفی کابینه به مجلس شورای اسلامی این کابینه از مجلس رأی اعتماد گرفت.

سخنرانی تنش زای بنی صدر در مراسم ۱۷ شهریور

یکی از ویژگی های بنی صدر به عنوان نخستین رئیس جمهور ایران اسلامی سخنرانی های جنجالی او بود که به منظور ملتهب کردن اوضاع جامعه ایراد می شدند. او در ۱۷ شهریور ۱۳۵۹ در یکی از سخنرانی های جنجالی خود به سران کشور تاخت و هر چه می خواست بر زبان راند. او در این روز طی سخنانی گفت: «ساعت سه و نیم بعد از ظهر امروز به من گفتند که تبلیغات و تحریکاتی می شود که گویا امروز به جاهایی حمله و زد و خورد و برخورد خواهد شد. من برای آنهائی که در خانه های خود بودند پیام فرستادم، برای مردم تهران پیام فرستادم که هیچ چیز آرامش تهران را برهم نخواهد زد. خطر وقتی است که شما در صحنه نباشید. باید همه شما با دل های صاف از خدای بزرگ بخواهید مردی که مظهر روح و مقاومت شماست، امام خمینی را زنده نگه دارد و به او عمر طولانی عنایت فرماید تا همچنان بیانگر وحدت کامل ملت مسلمان ما باشد و ضامن تداوم انقلاب پیروز ما. مردم از من خواسته اند که درباره مسائلی با مردم صحبت کنم و توضیح بدهم».

رئوس سوالات مطرح شده از سوی بنی صدر عبارت بودند از؛

*نظر رئیس جمهور در باره عدم تفاهم با نخست وزیر و کابینه

*تعیین تکلیف برای اقتصاد آشفته و بیکاری و مسکن

* چرا رئیس جمهور قدرت عمل ندارد؟

* چرا امنیت وجود ندارد؟

*نظر تان در مورد حزب جمهوری اسلامی چیست؟

*تکلیف گروگان ها چه می شود؟

بنی صدر با برشمردن ویژگی های جامعه شرک آلود، به رابطه خود با امام خمینی رسید و گفت: «در دل من که خود را فرزند امام می دانم جز عشق و صمیمیت به امام نیست و در فکر من هیچ نمی گذرد جز اینکه خواست او به اجرا درآید. من پنهان نمی کنم و به خود او نیز گفته ام مسائلی است که من درباره آنها جور دیگری می اندیشم، اما هیچ زمان نمی شود که من رأی خود را بر رای او رجحان بدهم؛ بنابراین از خودم مطمئنم، اما از دل امام هم مطمئنم. اگر من مخالف امام هستم پس موافق امام کیست؟ چطور ممکن است ملتی رأی بدهد و کسی را رئیس جمهور بکند و امام آن رای را تنفیذ کند و خود حمایت او را واجب شرعی بداند و این آدم به ملت خود و به دین خود جفا کند و به راه مخالفت برود؟ این تبلیغات دروغ است».

بنی صدر از مخالفان خود خواست تا روز جمعه در مقابل نخست وزیری تجمع کنند تا قدرت شان مشخص شود. او در بخش دیگری از سخنان خود تأکید کرد:

«با توجه به آنچه گفتم من برای اینکه نشان بدهم کمال علاقه را به همکاری با مجلس دارم و معلوم کنم در این جمهوری جز از راه همکاری نمی خواهم به هدف های انقلاب اسلامی ایران برسیم، در انتصاب وزیران و در ترکیب دولت به دنبال حداکثر صلاحیت نرفتم.[۱]

جمعی از اعضای شورای انقلاب که در زمان سخنرانی بنی صدر در منزل شهید آیت الله دکتر بهشتی گرد آمده بودند، به سرعت از سخنرانی تند و تشنج آفرین بنی صدر باخبر شدند. نخستین عکس العمل آنان تماس با امام خمینی بود. آیت الله هاشمی خاطره این واقعه را این گونه ذکر می کند:

«… ما که در منزل شهید بهشتی جمع بودیم، سخنرانی بنی صدر در ۱۷ شهریور را از رادیو شنیدیم. همان جا به پیشنهاد جمع من تلفنی از حاج احمدآقا خواستم که از امام در باره جواب گفتن ما به آن اظهارات نظر بدهند و جواب رسید که امام فرموده اند با توجه به تخلف بنی صدر از دستور حفظ حرمت دیگران، در جواب گفتن آزادیم».

این اظهارات عجیب که لحنی عصبی و انفجاری داشت، سخت به زیان بنی صدر تمام شد. آیت الله بهشتی در پاسخ به ادعای بنی صدر نسبت به آرای مردم گفت:

«مردم درمورد دو نهاد یا شخصیت رأی می دهند یکی در انتخابات رئیس جمهور و یکی در انتخابات نمایندگان مجلس شورای اسلامی. بنابراین باید گفت که مردم به برنامه هایشان رأی نداده اند. مردم رأی داده اند و رئیس جمهور انتخاب کرده اند. چگونگی اداره کشور را هم قانون مشخص کرده است نه اینکه هر چه که رئیس جمهور گفت باید اجرا شود. طبق قانون، کشوردولت دارد، مجلس دارد و برای اجرای هر برنامه ای دولت و مجلس وظایفی دارند و برنامه دارند. بنابراین این برنامه و وظایف هر نهاد قانونی مشخص است.»

آیت الله بهشتی این سخنان را در حالی به زبان آورد که تا کنون جز در برابر گروهک ها، مواضعی این گونه انتقادی از خود بروز نداده بود. وی در آغاز همین سخنان در بار اشاره بنی صدر به حاکمیت گروه اقلیت صریحاً گفت: «اگر منظورشان حزب جمهوری اسلامی بود… مواضع حزب در قبال رئیس جمهور، دولت، مجلس و انقلاب روشن است…».[۲]

این مسئله سبب شد تا کابینه شهید رجایی به سرعت رأی اعتماد بگیرد. مجلس بدین وسیله موضع خود در برابر رئیس جمهور را به وی تفهیم کرد. دولت نیز بلافاصله در روز ۱۹ شهریور ۱۳۵۹ اولین جلسه رسمی خود را تشکیل داد.

آغاز تهاجم سراسری عراق به ایران

در روز پایانی تابستان ۱۳۵۹ تجاوز عراق به ایران اسلامی آغاز شد. این تجاوز بدون مقدمه و در یک آن صورت نگرفت، بلکه سیر تحولات به خوبی نشان می داد که عراق تصمیم به این کار دارد.

در ادامه به سیر تحولات در مرزهای ایران و تنها در بازه زمانی ۲۰ مرداد تا ۳۱ شهریور ماه ۱۳۵۹ که به آغاز جنگ منتهی شد، به صورت تیتروار اشاره می کنیم؛

۲۰ مرداد: خبرگزاری ها گزارش دادند بیش از ۳۰۰ تانک عراقی برای حمله گسترده به ایران در پشت مرزها آرایش جنگی گرفته اند.

۲۱ مرداد: ارتش بعثی عراق به پاسگاه های مرزی دهلران و نفت شهر حمله کرد.

۳ شهریور: برای مقابله با حمله احتمالی ارتش عراق و آمریکا به مناطق غرب و جنوب کشور به نیروهای نظامی آماده باش کامل داده شد.

۱۴ شهریور: ارتش عراق مجدداً به پاسگاه های مرزی دهلران و نفت شهر حمله کرد. بنابر اطلاعیه ستاد عملیات مشترک غرب کشور نیروهای مرزی ایران یک هواپیما و سه تانک عراقی را در جریان این تحرکات منهدم کردند.

۱۶ شهریور: ارتش عراق به پاسگاه های ایلام، قصر شیرین، خرمشهر، خسروآباد، نفت شهر و سومار حمله کرد.

۱۷ شهریور: عراق پس از ارائه دو یادداشت به کاردار جمهوری اسلامی ایران در بغداد، پاسگاه زین قوس و مناطق آن را اشغال کرد؛ این مناطق به موجب پیمان ۱۹۷۵ الجزایر به ایران واگذار شده بود.

۱۸ شهریور: عراق برای چندمین بار پیاپی به شهرهای مرزی خرمشهر، نفت شهر، قصر شیرین و پاسگاه های مرزی جنوب و غرب ایران تعرض کرد.

۱۹ شهریور: مرزداران ارتش با مهاجمان عراقی در پاسگاه های مرزی مهران، نفت شهر، طلائیه، قصر شیرین درگیر شدند و تحرکات ایذایی آن ها را دفع کردند. در همین روز عراق سومین یادداشت تهدیدآمیزش را